Je ergernissen van vandaag - Deel 1

Status
Niet open voor verdere reacties.
Het zal wel liggen aan het feit dat ik als 6-jarig manneke zelfgeslachte kippen heb zitten pluimen bij mijn grootvader.
Een kip naar de dierenarts brengen vind ik er eigenlijk ook al wat over, maar bon. Bij de (bejaarde) exemplaren hier zit ik eigenlijk gewoon te wachten tot ze dood neervallen hoor, dan ben ik van hun stront af ook ineens.

ProTip voor u en voor de kindjes: hecht u niet aan dieren die geen 10 jaar meekunnen.

Die beesten de nek omwringen lijkt me ook totaal niet minder humaan dan ze een spuitje te geven nadat de dierenarts eens goed in hun gat gekoterd heeft, maar dat zal dan ook wel weer een onpopulaire mening zijn zeker?
Ik denk dat er een heel verschil is tussen zelfgeslachte kippen zitten pluimen, en een dier eigenhandig de nek omwringen. Sterker, ik weet dat zeker. Liggen wachten tot ze sterven van ouderdom is helemaal iets anders dan ze zien afzien.

En alsof je dat hechten zomaar kunt kiezen :rolleyes:
 
Toen was de brandweer nog een gemeentelijke dienst. Maar ondertussen, met de verzelfstandiging van de hulpverleningszones, hebben die een heel eigen structuur met een eigen rechtspersoonlijkheid.
Ah kijk, dat leer ik bij. Ze zijn er nu al en het zal een opluchting zijn als het weg is, lag veel te dicht bij waar de kinderen spelen. Jammer voor elk levend beestje maar wespen *brrr*
 
Wat denk je dat zelfgeslacht betekent?
Ik heb vaak meegeholpen, voor en na, maar het nooit eigenhandig gedaan. Die waren ook zelfgeslacht, door "ons", vandaar dat ik daarvan uitging.

Maar kun je je echt niet inbeelden dat iemand dat liever niet zelf zou doen? Los van het feit dat je niet kiest hoezeer je je aan een beest hecht, of of het echt wenselijk is om je nooit te hechten ;).
 
Het zal wel liggen aan het feit dat ik als 6-jarig manneke zelfgeslachte kippen heb zitten pluimen bij mijn grootvader.
Een kip naar de dierenarts brengen vind ik er eigenlijk ook al wat over, maar bon. Bij de (bejaarde) exemplaren hier zit ik eigenlijk gewoon te wachten tot ze dood neervallen hoor, dan ben ik van hun stront af ook ineens.

Als kleine heb ik kippen en varkens (helpen) geslacht bij mijn grootmoeder. Als tiener in het slachthuis gaan werken als jobstudent. Maar een eigen dier dat ik zelf elke dag eten geef en verzorg? Onmogelijk dat ik dat zou kunnen er mee. Ik vind het zelfs al triestig als er een van mijn vissen dood is. :unsure:
 
Het zal wel liggen aan het feit dat ik als 6-jarig manneke zelfgeslachte kippen heb zitten pluimen bij mijn grootvader.
Een kip naar de dierenarts brengen vind ik er eigenlijk ook al wat over, maar bon. Bij de (bejaarde) exemplaren hier zit ik eigenlijk gewoon te wachten tot ze dood neervallen hoor, dan ben ik van hun stront af ook ineens.

ProTip voor u en voor de kindjes: hecht u niet aan dieren die geen 10 jaar meekunnen.

Die beesten de nek omwringen lijkt me ook totaal niet minder humaan dan ze een spuitje te geven nadat de dierenarts eens goed in hun gat gekoterd heeft, maar dat zal dan ook wel weer een onpopulaire mening zijn zeker?
Idem hier.

Ik hield af en toe de kip vast terwijl de kop werd afgehakt en hielp graag mee met het pluimen van die beesten. Weet nog dat ik nog maar net over het verteringsstelsel had geleerd toen mijn nonkel na het slachten de ingewanden van de haan van mijn grootouders omhoog had gehangen aan de schuur. Leek wel een beetje op die prentjes.

De vos en de fis (? marterachtige) passeerden ook regelmatig in het kippen/fazantenhok. Ondanks dat ik veel van de beestjes van ei tot volwassen dier zag groeien, wist ik dat ze waarschijnlijk ooit eten voor iets of iemand anders gingen zijn.
 
Update: het wespennest is dus weg. Maar er zullen nog een aantal wespen onderweg zijn en die gaan dus terugkomen… naar een soort Waspmageddon. Binnen een maand komt Bruce Waspis of Arnold Waspenegger hier zijn familie wreken.
 
en ik gezien.
Ik kan tegen veel, zeer veel, heb nog een paar jaar als extraatje op festivals de wc-kotjes gekuist (vuilste jobs kijkers kunnen zich er iets bij voorstellen, maar dan x5000). Al paar echt voze lijken gezien tijdens het werk (en een die er al veel te lang lag geroken), deed op zich niet veel, maar van maden ga ik overgeven. :p
 
Eens te meer kan je dan toch ook zeggen ‘hecht u niet teveel aan uw broer want die kan eventueel ook geen tien jaar mee’
Ik heb thuis ook altijd geholpen met de schapen te slachten enzo. Blijkbaar heb ik ooit tegen de slager gezegd, toen we stonden te kijken naar de gevilde, ontdarmde, omhoog gehangen, uitbloedende schapen: En nu hij ook? (al wijzend naar mijn broerke)



Voor de rest alles OK met mij hoor :unsure:
 
Dat is iets helemaal anders he, een dier is onschuldig, fluffy en schattig. Een broer niet.
Ja en neen. Ik ben geen vegetariër dus ik wil niet hypocriet doen over dierenleed maar ik vind wel - en heb een warm hart voor - wie zelfs voor een kip of een vlinder met een halve vleugel die extra moeite doet. Dat niet iedereen dat wil doen, dat zeker niet iedereen dat kán doen begrijp ik en ik ga daar ook nooit stenen voor gooien. Maar ik heb altijd het grote verschil gevonden dat je aan een mens dingen kan uitleggen en aan een dier niet. Ik heb gehuild voor mijn vader maar er waren meer tranen voor mijn hond.
 
Ik heb thuis ook altijd geholpen met de schapen te slachten enzo. Blijkbaar heb ik ooit tegen de slager gezegd, toen we stonden te kijken naar de gevilde, ontdarmde, omhoog gehangen, uitbloedende schapen: En nu hij ook? (al wijzend naar mijn broerke)



Voor de rest alles OK met mij hoor :unsure:
En? Heb je nog een broerke?
 
Ik gok dat ge als 6-jarige enkel het pluimen deed en niet zelf de kippen moest slachten van uw grootvader?
Andere tijden hé, ik zou het opvoedkundig gezien nu niet bepaald aanraden maar zo abnormaal is dat toch niet?
Moet ook zeggen dat het daar bij gebleven is en ik nu - gemakshalve - liever de natuur haar werk laat doen.

of of het echt wenselijk is om je nooit te hechten ;).
Waar is dat nu weer voor nodig? Ik hecht mij niet aan kippen of overijverige moderators dus ik moet wel een liefdeloos psychopatisch monster zijn.
 
Andere tijden hé, ik zou het opvoedkundig gezien nu niet bepaald aanraden maar zo abnormaal is dat toch niet?
Moet ook zeggen dat het daar bij gebleven is en ik nu - gemakshalve - liever de natuur haar werk laat doen.


Waar is dat nu weer voor nodig? Ik hecht mij niet aan kippen dus ik moet wel een liefdeloos psychopatisch monster zijn.
Oei, dat zei ik niet, hè. Jij zei: Protip, hecht je niet aan beesten die niet ouder worden dan tien jaar.

En ik zou durven zeggen dat je dan ook veel mist. Dus dat die protip niet zo pro hoeft te zijn voor iedereen, als het al een bewuste keuze kan zijn. Maar blijkbaar werkt het voor jou, dus prima voor jou, hè.
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan