Herkenbaar. Denk dat ik van mijn 8ste tot 17de ofzo ook gepest werd.
Afwisselende mensen maar toch ene die dat een jaar of 5 volgehouden heeft. Het jaar van mijn afstuderen was ik van mijn acne af, moest mijn haar knippen voor naar het school te gaan daar en plots vond iedereen mij knap en wilde met mij omgaan. Was de grootste mindfuck en switch in mijn leven ever denk ik.
Was op school nogal klein, dan lange blonde krullen en rond mijn 14de érg, érg veel acne op mijn gezicht. Oh en ik danste.
Hoewel ik op Chrystostomos dan een optreden gaf en iedereen mij kwam complimenteren omdat ik dat kon en iedereen verwachtte dat ik dat dus totaal niet kon.
Logisch als ge altijd als laatste gekozen werd bij LO
Soit, ik was dus nog al een easy target. Op den duur probeerde ik die acne zelf met zo concealer (ofzoiets denk ik) weg te werken, tot klasgenoten dat zagen. Tja dan hebt ge prijs he.
Dat verstijven heb ik ook es gehad toen ik geslagen werd en ze voor me stonden te lachen, kon echt niet bewegen. Toen heb ik geleerd dat verstijven van angst dus echt bestaat.
Keer ook in mijn ballen gestampt tijdens de pauze. Stond dan in de rij klaar voor de klas te janken.
Kwam er ne leerkracht
Leerkracht: "Wat is 't"
Ik: "X, heeft mij in mijn ballen getrapt"
Leerkracht "Gebruikt daar es een fatsoenlijk woord voor" *wandelt naar X* "Moet ik dat bij u ook es doen?"
Kous af, tja...
Paar keer ook een vuistslag gehad, aan het raam uitgehangen met mijn hoofd,.. Kan er ne boek van schrijven eigenlijk;
En dan es tijdens voetbal per ongeluk ene op zijn gezicht gestampt die heel laag kopte. Die gast zag er uit zoals Fred Durst van Limp Bizkit qua postuur, gezicht en had zelf zo een rood petje op altijd.
Dat schooljaar dus niet meer durven voetballen.
Maar ach, het is voorbij.