Zoals?
Ik heb er nu niet gewoond, maar toch al wat tijd doorgebracht. Heb met verscheidene mensen gepraat. Van NASA-wetenschapper die samenwoonde met een marinier in Norfolk, tot een Amerikaanse crossfan die heel wat wist over Belgische cyclo-cross in Ashville in de Appalachian mountain range en complottheoristen in een publiek open warmbad in Montana.
Hoewel er verschillen waren, merkte ik niet meteen grote noemenswaardige verschillen? Nu, behalve dan die zotten in Montana.
Wel aangezien je begon over shootings wat het eerste dat bij mij opkwam de houding tegenover wapens.
De universiteit waar ik werkte had op elke deur een waarschuwing staan dat wapens niet waren toegelaten, en de staat was hiertegen aan het procederen want dat was een inbreuk op mensen hun rechten.
De boekhoudster waar ik wat dates mee had, had een 9mm maar vond het wel een beetje overdreven dat sommige van haar collega's hun wapen meenamen naar het werk.
Algemeen natuurlijk de werkethiek. Veel uren kloppen en wenig verlof (wij hadden 2 weken per jaar en dat werd als een gigantische gunst van onze baas gezien). Anderzijds als de baas op reis was, bleef iedereen ook thuis.
De overdreven vriendelijkheid van mensen die je de dag erna niet leken te herkennen. En dit waren geen obers. De fooicultuur bij obers is een feit op zich, een belachelijk minimumloon waardoor ze zich wel als slaven moeten gedragen.
Ondanks altijd de mond vol te hebben over vrijheid toch vaak een sterke drang om mensen te zeggen hoe ze moeten leven.
Het belang van de kerk en het geloof, een kapel op de campus zodat diepgelovige studenten even konden bekomen van alle wereldse indrukken.
Daarbij aansluitend, 20-jarigen die conservatiever zijn dan mijn grootouders.
Op zaterdag university football waar heel de stad naar kijkt en iedereen de kleuren van het team draagt. Op zondag de professionele competitie en ook dood op straat.
De competitiviteit bij de jeugd, hopen activiteiten zoals zwaar sporten om te kunnen studeren, om dan een job te vinden zonder vrije tijd en moddervet te worden soms. Wij gaven een soort vakantiecursus aan 14-jarigen. Toen ik vroeg waarom ze in slaap vielen en of dat normaal was bleek dat ze van 7u tot 18u ofzo die (dwaze) lessen hadden, maar als ze op een paar testjes slaagden zou dat een deel van hun tienduizenden dollar inschrijving voor de universiteit kwijtschelden.
De complete desinteresse voor de rest van de wereld en ook het gebrek aan kennis.
Nu goed, eerste waar ik aan dacht
