Je ergernissen van vandaag - Deel 1

Status
Niet open voor verdere reacties.
Ik vind dit weer net zalig!
Met de dochter op daguitstap naar de Gavers: niet te veel volk, enkel te veel wespen. 😬
Die wespen waaien toch weg?
Qua temperatuur vind ik het vandaag ook ideaal en zo af en toe en wolk die passeert zodat het niet continu volle zon is, maar alweer onaangename wind. Kheb soms de indruk dat we deze zomer ofwel te veel wind hebben, ofwel te warm. Zo nooit eens ideaal om op terras te zitten.
 
Ik snap het al, maar echt, wat een geprul en ik vind het nog triestig ook.
Je kan ook "gewone" berichten zenden met je therapeut. Dat deed ik dan om te zien of dit wél zo lukken. Ja dus. Ik dacht: ik probeer mijn dagboekbericht nogmaals te zenden op deze manier: weer een foutmelding. M.a.w.: mijn bericht was veel te lang. Allee, tof! Waarom heet dat dan in godsnaam "dagboek"?!
Heb mijn tekst serieus moeten inkorten om het uiteindelijk te kunnen verzenden. En dan kan je ook maar 1x per dag zo'n bericht verzenden natuurlijk, wat betekent dat ik de hele tekst in verschillende dagen zou moeten verzenden. Handig.

Echt jammer dit, want dit leek mij echt iets handigs. Je kon van je afschrijven als je niet direct bij je therapeut terechtkan, maar blijkbaar is het wel heel gelimiteerd.
Frustrerend en triestig.

Dan maar weer nodeloos papier verspillen (printen) en meenemen naar daar. Het kan blijkbaar niet anders.
Dit gaat misschien een domme vraag zijn, maar kan je je therapeut niet gewoon mailen?
 
In het begin van het jaar afgesproken met een groep vrienden om in het najaar op citytrip te gaan. Zoals we elk jaar doen leggen we dan al de data vast zodat iedereen op zijn gemak zijn verlof kan aanvragen en dergelijke. Meestal boeken we dan het verblijf en de vlucht een maand of twee op voorhand.

Nu vroeg ik daarstraks of iedereen het nog ziet zitten en dergelijke. Zegt een van die kerels: "Ja op de dag dat we normaal vertrekken ben ik een dag in het buitenland". Iemand van ons reageert dan: "Ja, maar ge wist toch dat het onze vertrekdag is?" Zegt hij: "Ja maar hier is maandenlang niet meer gezegd geweest en dan vergeten mensen dat" :wallbash::wallbash::wallbash:

En dan echt op zo'n manier dat hij laat uitschijnen dat het onze schuld is omdat wij nog niets geboekt hebben. Sorry hoor dude, maar das nu eens echt uw verantwoordelijkheid :laugh: En het erge is dan nog dat hij nu impliceert om de data te veranderen. Neen kerel, ik ga nu echt niet meer mijn verlof gaan aanpassen omdat jij vergeetachtig bent. Wtf zeg.
 
DPD:

Uw pakje wordt vandaag tussen 16:00 en 17:00 geleverd
Live tracker: nog 3 stops

Ondertussen: uw pakket is op het DPD-depot

Aaaargh
 
In het begin van het jaar afgesproken met een groep vrienden om in het najaar op citytrip te gaan. Zoals we elk jaar doen leggen we dan al de data vast zodat iedereen op zijn gemak zijn verlof kan aanvragen en dergelijke. Meestal boeken we dan het verblijf en de vlucht een maand of twee op voorhand.

Nu vroeg ik daarstraks of iedereen het nog ziet zitten en dergelijke. Zegt een van die kerels: "Ja op de dag dat we normaal vertrekken ben ik een dag in het buitenland". Iemand van ons reageert dan: "Ja, maar ge wist toch dat het onze vertrekdag is?" Zegt hij: "Ja maar hier is maandenlang niet meer gezegd geweest en dan vergeten mensen dat" :wallbash::wallbash::wallbash:

En dan echt op zo'n manier dat hij laat uitschijnen dat het onze schuld is omdat wij nog niets geboekt hebben. Sorry hoor dude, maar das nu eens echt uw verantwoordelijkheid :laugh: En het erge is dan nog dat hij nu impliceert om de data te veranderen. Neen kerel, ik ga nu echt niet meer mijn verlof gaan aanpassen omdat jij vergeetachtig bent. Wtf zeg.
Dat hij een vluchtje later neemt. Toch helemaal niet zo'n drama?
 
Mja, ik heb haar e-mailadres niet volgens mij, en ik dacht dat het ook niet de bedoeling was om te mailen...
Heeft ze geen website / contact informatie? Zou me toch verbazen als therapeute.

Hoe zou het medium mogen verschillen? Of ze nu jouw dagboek leest via een platform of via mail, de tekst is toch hetzelfde?
 
Heeft ze geen website / contact informatie? Zou me toch verbazen als therapeute.
CGGZ he, dan krijg je normaal geen contactgegevens van een individuele therapeut.
Hoe zou het medium mogen verschillen? Of ze nu jouw dagboek leest via een platform of via mail, de tekst is toch hetzelfde?
In theorie mag dit zelfs niet via een gewoon mailadres verzonden worden, omdat het gevoelige info is. Zou via een beveiligd platform moeten.
 
Heeft ze geen website / contact informatie? Zou me toch verbazen als therapeute.

Hoe zou het medium mogen verschillen? Of ze nu jouw dagboek leest via een platform of via mail, de tekst is toch hetzelfde?
Ik denk dat het hier niet haar persoonlijke/vaste therapeute is die die dagboek entries leest, maar dat die ergens gecentraliseerd terechtkomen en dat een netwerk therapeuten daar dan misschien summier op reageert en doorverwijst?
 
Begin juni wijsheidstand linksonder laten trekken, paar dagen een beetje last van gehad, vooral de draadjes die tegen trokken.
Eind juni laatste wijsheidstand (rechtsonder) laten trekken en vanaf dag 1 al meer last van gehad. Zeker een week pijn van gehad. Dat ging dat wat weg, maar aan de binnenkant van m'n tandvlees bleef het geïrriteerd aanvoelen.
Zoals typisch is voor Waelvis dacht ik wel dat het ging overgaan en probeerde ik het te negeren. Maar het werd stilaan pijnlijker.
Tot vorig weekend, toevallig toen we met de familie in een vakantiehuisje zaten het echt ondraaglijk werd. Elke keer ik slikte was het alsof er een bot mes in m'n tong sneed.
Daar zaterdagvoormiddag naar een huisartsenwachtpost geweest. Die keek eens en zei dat ik met een abces zat.
Dus antibiotica en beiden voorgeschreven. En gezegd dat ik asap naar een tandarts moest om dat abces te laten draineren.
Maandag naar tandarts gebeld en ik mocht dinsdagochtend al gaan.
Daar na 5 seconden kijken vertelde die me direct dat het gelukkig geen abces was, maar een achtergebleven botsplinter die een weg naar buiten aan het zoeken was.

IMG_20220725_203258.jpg

Ze heeft die er heel vlot uitgetrokken en alles was direct een pak beter. Ik moest het een 5-tal dagen in de gaten houden en als ik terug last zou krijgen moest ik terugbellen.
Ze ging gewoon een consultatie aanrekenen.
Kom ik aan de balie om te betalen: "dat is dan 200€ meneer". Code nadien op RIZIV nagekeken en dat zou normaal maar rond de 30€ (+10€ voor dringende consultatie) moeten zijn. Eens zien hoeveel ik terugkrijg van de mutualiteit, anders ga ik toch eens bellen. Ze hebben dit jaar al genoeg aan mij verdient (+- 2000€)


En ge kunt het al raden.
Vrijdag begon de binnenkant van mijn tandvlees weer ruw te worden.
Ondertussen zit de nieuwe botsplinter er nog net niet door.

Maar ik ga daarvoor niet meer daar de tandarts. Huisarts of mijn zus (verpleegkundige) kan da er evengoed uittrekken eens hij erdoor komt en dat kost me niets. (Of een Duvelke).
Desnoods doe ik het zelf als ik kan uitdokteren hoe ik een zaklamp + pincet kan vasthouden en tegelijk in de spiegel kan kijken :unsure:

Hopelijk blijft het dan bij die 2...
 
Ik haat afwassen. Ik doe dat écht niet graag. Heb het al een tijdje laten opstapelen maar dan ga ik me nog meer ergeren aan het hoopje afwas dus 't moest eens gedaan worden 😒
 
Mijn ergernis is dat ik het gelijk van mijn vriendin moet toegeven en het ergste is nog dat ik tot die vaststelling kwam tijdens het lezen van deze thread.

Ik ben iemand die van nature behulpzaam is (zoals de meeste mensen) en oplossingsgericht.
Dus wanneer mijn vriendin tegen me klaagt over het een of andere probleem sta ik steeds paraat met een oplossing.
Nu is dat al een paar keer tot een uitbarsting geraakt waar ze me vertelde dat ze gewoon wilt dat ik met haar meeleef en luister in de plaats van meteen oplossingen aan te reiken.

Dat is precies hoe ik me ook voel als ik deze thread lees.
Soms zie ik iemands ergernis en lijkt me dit gewoon de beste plek voor hen om het van zich af te schrijven, maar dan springt er bij wijze van spreken 6 man op met (uiteraard goedbedoelde, zoals ik dat ook deed voor mijn vriendin) hulp, oplossing of antwoorden in het genre "Waarom doe je niet gewoon dit" of "Het is je eigen fout, je had dit moeten doen" etc. En plots snapte ik mijn vriendin (altijd een vreselijk moment) :sop:. Soms moet je gewoon even kunnen ranten en wil je gewoon horen "amai, dat is kut".

Nu, ik ga dit niet toegeven aan haar voor de duidelijkheid, dit blijft tussen ons.
 
Ik vind dat maar normaal dat je problemen probeert op te lossen waar mogelijk in plaats van te zeggen “Ach wat kut voor jou”. Dat laatste is dan voor bepaalde problemen die niet kunnen opgelost worden, bijvoorbeeld wanneer iemand haar vader is overleden ofzo. Medelijden is voor problemen die niet kunnen opgelost worden.

Ik werk in de IT en merk dat mensen soms graag gewoon zagen. Niet alle computerproblemen kunnen opgelost worden, sommige zijn gewoon eigen aan de software, dan is het eerder de gebruiker die zich moet aanpassen en niet de software. Ik wil mensen depanneren, maar ik vind het ook vermoeiend als ik om de 5 minuten word gebeld door mensen die komen klagen dat hun computer traag is. Dat is meer vermoeiend dan effectief na te denken over een probleem en het op te lossen. En in plaats van te klagen is het misschien beter ook om die energie te steken in te kijken hoe je efficiënter kan werken.
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan