Ik vind digitale communicatie anders ook wel een moeilijke hoor, het is en blijft tegenwoordig een énorm nadeel als je niet goed bent in vlot korte berichtjes sturen en te veel nadenkt, en ook al niet goed bent in het evenwicht te banaal/luchtig en te aandringend te sturen.
Ik stuur eigenlijk nog het liefst gifs of emoji's maar dat lijkt dan weer kinderachtig...
Deze week dinsdag een écht keileuke Tinder-date gedaan, waarbij de eerste date eigenlijk énorm goed leek te gaan. Van 19h00 tot 22h45 (toen de ober langskwam voor de last call) samen iets kleins (tapas-plankje & dessert-plankje) eten en drinken... ik denk dan: gefaalde dergelijke dates in het verleden, daar werd al véél sneller om de rekening gevraagd. Ik blijf zelf ook geen 3h+ bij iemand zitten die me niet meer interesseert (rotstreek misschien, maar dan maak ik me er met een excuusje als een vroege trein morgenvroeg vanaf, en nu had ik effectief een vroege trein de dag erop).
Het gesprek ging ook goed heen en weer, met oprechte interesse langs haar kant.
Enkel weer op het einde dat typische gepalaver waarbij ze achter een QR-code vroeg om haar deel te betalen, de ouderwetse denker in mij denkt dan van: "Oh nee...". Maar goed, geen protest toen ik zei dat ik zoals beloofd in onze eerste digitale babbel dat het dessert wel volledig voor mijn rekening zou zijn, zij moest ook verder rijden... dat vind ik dan ook dat gecompenseerd mocht worden (ik woonde op 25 min. wandelafstand van de bar
)
Ik ben een flapuit in het echt, babbel ook wel behoorlijk vlot denk ik dan. Dus éénmaal buiten op het einde van de eerste date zeg ik gewoon dat ik zo'n zaken liever niet per tekstbericht vraag, maar liever in het echt en dat ik haar graag nog eens zou willen weerzien.
Zij zegt "dan gaan we dat gewoon doen!" Stevige knuffel en zoen op de wang gekregen, zonder zelf initiatief te nemen, dus ja...
Om het niet bij vage intenties te laten, de avond zelf het wel gehouden bij een "merci voor een leuke avond" en de dag erop wat gezeverd over haar klassenraden en mijn vaccinatie, maar ook maar een concreet voorstel gedaan: een soort van avondwandeling (maar dan geen Halloween-toestanden, eerder een soort van lichtwandeling) volgende week op een dag dat we beiden konden. Antwoord gekregen dat het haar leuk leek, dus 2 ticketjes geboekt.
Misschien al op één vlak m'n hand al overspeeld: zij gaf aan dat ze maandag kon, maar wist van mij dat ik dan vaak naar een bootcamp ging met een kameraad. Dus ik gewoon gezegd: no worries, ze organiseren dat ook op vrijdag, ik kijk wel of ik dat niet kan verplaatsen (teken van te veel interesse). Aangeven dat je één van je eigen activiteiten zomaar voor haar verplaatst... misschien niet gezond, anderzijds, zij vroeg ook of ik op de dagen dat zij 's avonds niet kon, wegens opleiding moest werken...
Daarna nog wel wat berichtjes uitgewisseld, maar soms zit daar een halve dag tussen, ook omdat zij het enorm druk heeft op dit moment.
En dan denk ik: moet ik nog iets extra sturen? Of ow, fuck: ze heeft het gelezen, maar toch niet kunnen reageren... wat nu? Pilletjes tegen overdenken, ze zouden welkom zijn...
Hier alleszins helaas geen goesting noch talent om serieuze vragen te gaan sturen via chat... liever dit weekend wat mooie foto's in de Ardennen nemen en die doorsturen ofzo... maandag is er ook sneller dan je denkt en dan sta je weer sterker in je schoenen want dan kan je in 't echt babbelen (grote nadeel van datingapps versus een speeddate, ik heb bij die laatste meestal wel een tikkeltje meer succes) ... maar je kan het digitale gesprek ook niet laten stilvallen. Dus nu weet ik bij momenten niet echt wat te sturen tijdens een verdomd saaie thuiswerkdag.
En dit is weer eigenlijk een hele uitleg, die ik had kunnen beperken tot de eerste paragraaf. Om maar te zeggen: ik suck in korte, bondige berichten. WhatsApp zou bij mij zo'n waarschuwingetje moeten hebben: te veel tekens, dit verzenden we niet!
Zoals sms'en. Of omgekeerd: hey, je hebt deze persoon in wie je interesse hebt, al even niets meer gestuurd...
In een ideale wereld, diende een telefoon in mijn mening nog altijd meer om te bellen dan te teksten. F*ck tekstberichten.
Ik stuur eigenlijk nog het liefst gifs of emoji's maar dat lijkt dan weer kinderachtig...
Deze week dinsdag een écht keileuke Tinder-date gedaan, waarbij de eerste date eigenlijk énorm goed leek te gaan. Van 19h00 tot 22h45 (toen de ober langskwam voor de last call) samen iets kleins (tapas-plankje & dessert-plankje) eten en drinken... ik denk dan: gefaalde dergelijke dates in het verleden, daar werd al véél sneller om de rekening gevraagd. Ik blijf zelf ook geen 3h+ bij iemand zitten die me niet meer interesseert (rotstreek misschien, maar dan maak ik me er met een excuusje als een vroege trein morgenvroeg vanaf, en nu had ik effectief een vroege trein de dag erop).
Het gesprek ging ook goed heen en weer, met oprechte interesse langs haar kant.
Enkel weer op het einde dat typische gepalaver waarbij ze achter een QR-code vroeg om haar deel te betalen, de ouderwetse denker in mij denkt dan van: "Oh nee...". Maar goed, geen protest toen ik zei dat ik zoals beloofd in onze eerste digitale babbel dat het dessert wel volledig voor mijn rekening zou zijn, zij moest ook verder rijden... dat vind ik dan ook dat gecompenseerd mocht worden (ik woonde op 25 min. wandelafstand van de bar
)Ik ben een flapuit in het echt, babbel ook wel behoorlijk vlot denk ik dan. Dus éénmaal buiten op het einde van de eerste date zeg ik gewoon dat ik zo'n zaken liever niet per tekstbericht vraag, maar liever in het echt en dat ik haar graag nog eens zou willen weerzien.
Zij zegt "dan gaan we dat gewoon doen!" Stevige knuffel en zoen op de wang gekregen, zonder zelf initiatief te nemen, dus ja...
Om het niet bij vage intenties te laten, de avond zelf het wel gehouden bij een "merci voor een leuke avond" en de dag erop wat gezeverd over haar klassenraden en mijn vaccinatie, maar ook maar een concreet voorstel gedaan: een soort van avondwandeling (maar dan geen Halloween-toestanden, eerder een soort van lichtwandeling) volgende week op een dag dat we beiden konden. Antwoord gekregen dat het haar leuk leek, dus 2 ticketjes geboekt.
Misschien al op één vlak m'n hand al overspeeld: zij gaf aan dat ze maandag kon, maar wist van mij dat ik dan vaak naar een bootcamp ging met een kameraad. Dus ik gewoon gezegd: no worries, ze organiseren dat ook op vrijdag, ik kijk wel of ik dat niet kan verplaatsen (teken van te veel interesse). Aangeven dat je één van je eigen activiteiten zomaar voor haar verplaatst... misschien niet gezond, anderzijds, zij vroeg ook of ik op de dagen dat zij 's avonds niet kon, wegens opleiding moest werken...
Daarna nog wel wat berichtjes uitgewisseld, maar soms zit daar een halve dag tussen, ook omdat zij het enorm druk heeft op dit moment.
En dan denk ik: moet ik nog iets extra sturen? Of ow, fuck: ze heeft het gelezen, maar toch niet kunnen reageren... wat nu? Pilletjes tegen overdenken, ze zouden welkom zijn...
Hier alleszins helaas geen goesting noch talent om serieuze vragen te gaan sturen via chat... liever dit weekend wat mooie foto's in de Ardennen nemen en die doorsturen ofzo... maandag is er ook sneller dan je denkt en dan sta je weer sterker in je schoenen want dan kan je in 't echt babbelen (grote nadeel van datingapps versus een speeddate, ik heb bij die laatste meestal wel een tikkeltje meer succes) ... maar je kan het digitale gesprek ook niet laten stilvallen. Dus nu weet ik bij momenten niet echt wat te sturen tijdens een verdomd saaie thuiswerkdag.
En dit is weer eigenlijk een hele uitleg, die ik had kunnen beperken tot de eerste paragraaf. Om maar te zeggen: ik suck in korte, bondige berichten. WhatsApp zou bij mij zo'n waarschuwingetje moeten hebben: te veel tekens, dit verzenden we niet!
Zoals sms'en. Of omgekeerd: hey, je hebt deze persoon in wie je interesse hebt, al even niets meer gestuurd...
In een ideale wereld, diende een telefoon in mijn mening nog altijd meer om te bellen dan te teksten. F*ck tekstberichten.
Eerlijk gezegd, ik heb ooit toen ik op eerste date ging met iemand, afgeweten van de andere persoon met wie ze nog een eerste date gepland had, en ik voelde me toen wel half beledigd. Laat het me erop houden dat die andere een compleet ander type was (jagers... hatelijke, dieptrieste figuren). Ik had er bijna de date er zelf om geannuleerd.

Maar dat is wat mij betreft niet op de parkeerplaats in de buurt van een tapasbar...
carry on