Klinkt zo herkenbaar. Ik heb een relatie van 1,5 jaar kapotgemaakt door mijn vriendin te verwaarlozen. Ik hield ontzettend van haar maar omdat ik zo druk bezig was met mijn eigen werk en problemen in het leven, heb ik niet genoeg aandacht besteed aan haar en niet genoeg samen tijd doorgebracht. De laatste maanden had ze signalen gegeven dat het moest veranderen en dat zij het er moeilijk mee had, maar het is me toen niet genoeg doorgedrongen. Ik ging ook door een moeilijke periode en zij wist dat ook. Ik was de weg kwijt, niet qua gevoelens voor haar, maar al de rest in m’n leven. Het enige wat ik zeker wist was dat ik van haar hield en een toekomst met haar wou. Ironisch dat ik dan juist het enige wat waardevol is voor mij in de kou heb gelaten. Maar tijdens die periode kon ik niet anders… ik had mezelf verloren, psychologisch kapot vanwege familiale problemen, het werk, en nog andere zaken. Maar op het einde van 1,5 jaar moest ze er niets meer van weten nadat we eens ruzie hadden gemaakt voor iets stoms, maar dat was voor haar de laatste druppel. Excuses, spijt, beloftes, initiatieven om te verbeteren, … het had allemaal geen nut meer. Het meisje dat ooit hartstikke verliefd was op mij, was opeens koud en afstandelijk, onverschillig en gelijk een onbekende. Ik heb nochtans een maand lang alles geprobeerd om haar niet te verliezen. Maar het was te laat. Het is nu al een paar maanden geleden, maar ik ben er nog steeds niet overheen en lig er vaak wakker van. Het doet pijn, zeker omdat ik geen vrienden heb of familie waarmee ik mijn gevoelens kan delen. Mijn toekomstplannen lagen vast in m’n hoofd, met haar aan mijn zijde. Nu is alles overhoop. Ik heb na de breuk geprobeerd met andere mensen af te spreken om er niet aan te denken en mijn gevoelens op één of andere manier te onderdrukken. Het waren maar illusies. Ik heb momenteel geen motivatie om maar iets te doen. Het lukt me ook niet om normaal te functioneren in het dagelijks leven. Mijn gedachten zijn ver. Mijn ziel is leeg. Ik lijk gezond van buitenaf, maar vanbinnen ben ik een puinhoop. Ik probeer de laatste tijd wat rust te vinden in de natuur. Ik ben ook van plan om een hobby uit te zoeken. Hopelijk gaan deze tijden snel voorbij. Ook voor jouw situatie. Veel sterkte.