Het grote BeyondGaming Dating topic

Het was eerder om te benadrukken dat niet elke 30plus chick op datingsites crazy is ;). Normale vrouw die op gegeven moment had ingezien dat haar relatie niet goed zat, daar een punt achter zette en na de verkoop van gezamenlijk vastgoed haar eigen leven opnieuw op de rails heeft gezet. Zelf totaal geen ‘mijn moederklok tikt’ houding, ze is zich ervan bewust dat het er misschien niet meer van komt en vindt dat ok. Leeft in het moment en is op zich gelukkig als single.
Met goede oprechte bedoelingen een account aangemaakt, zich opengesteld maar meteen de verkeerde tegengekomen en de nodige angst voor online dating gecreëerd. Sowieso gaat die minder snel toehappen als iemand haar nog eens meevraagt. Om maar te zeggen dat niet elke vrouw een spelletje speelt en nonchalant vist in de grote vijver, sommige zijn bewust door ervaringen voorzichtig.
Ik denk dat er - jammer genoeg - veel vrouwen voorzichtig zijn door nare ervaringen met mannen (die jammer genoeg slaat op de nare ervaringen met mannen he). Niet te beroerd om toe te geven dat een hoop mannen bijzonder slecht met vrouwen overweg kunnen en zelfs bedreigend overkomen. Kan heel goed begrijpen dat je zeldzame parel vriendin terughoudend is geworden.

Een vrouw die mij als eerste date zou voorstellen om te gaan joggen in een bos zou bij mij een ander beeld oproepen: "yes, da's een sportieve en competitieve... ik ga al wat extra trainen om een goede indruk te maken." Het laatste wat in me zou opkomen is dat ik angst zou moeten hebben dat die me daar in de dat bos de kant induwt om me te misbruiken. Mannen hebben doorgaans de ervaring niet om dergelijke situaties als gevaarlijk te taxeren.
 
yep, het prototype van de hardwerkende manager die het beste van zichzelf geeft voor een beetje materieel geluk terwijl het directieniveau boven hem de echte luxe heeft: voldoende geld om te doen wat ze willen zonder dat dit enige impact zou hebben op hun bankrekening.

Kan me nog herinneren dat er zo'n telg van de Colruyt familie met een (top)directiefunctie bij hun bedrijf op een soort ingeburgeringstraject voor leidinggevenden kwam vertellen over zijn wandeltocht naar Santiago Di Compostella. Was een aanrader, moesten we allemaal doen, zo 's regelmatig een jaar ertussenuit om te herbronnen... Ah, ok mijnheer de miljonair maar wie gaat tijdens dat jaar het circus thuis blijven afbetalen? En mag ik dat jaar ook met die 'premium' bedrijfswagen blijven rijden? Enz... nope, die telg van één van de rijkste Belgische families heeft makkelijk praten. Die kan doen wat hij wilt zonder te hoeven nadenken over de financiële repercussies. Dat zijn de rijken... Die werken niet omdat ze moeten maar omdat ze willen. En anders doen ze het niet. Wat een luxe.

Wij leven met de illusie dat merkkledij en 'premium' bedrijfswagens ons de schijn van succes geven. Terwijl we eigenlijk ook maar gewoon loonslaven zijn die net iets meer geluk hebben gehad als de andere loonslaven die achter een vuilkar lopen ipv achter een laptop zitten.

Ah, dit soort praat heeft het trouwens altijd goed gedaan op de dating markt :)

Herkenbaar.

Directielid/boomer onlangs tegen medewerker/collega/medemens:

A: “Ah, ik heb gehoord dat je een huis hebt gekocht”

B: “Euh, ja, ben er heel trots op”

A: “open bebouwing met toch wat tuin aan? Hoeveel?”

B: “rijwoning”

A: “ah oké”

De wereldvreemdheid soms!
 
Herkenbaar.

Directielid/boomer onlangs tegen medewerker/collega/medemens:

A: “Ah, ik heb gehoord dat je een huis hebt gekocht”

B: “Euh, ja, ben er heel trots op”

A: “open bebouwing met toch wat tuin aan? Hoeveel?”

B: “rijwoning”

A: “ah oké”

De wereldvreemdheid soms!
Op de datingmarkt met een rijwoning? Dan spreek je beter af op café of in een leuke resto. /s

Alle gekheid op een stokje. Sommigen zijn toch wel erg materialistisch en dat is helemaal prima. Je moet zowat zoeken wat bij je past en zo kom je natuurlijk tot een relatie.
 
Kan me nog herinneren dat er zo'n telg van de Colruyt familie met een (top)directiefunctie bij hun bedrijf op een soort ingeburgeringstraject voor leidinggevenden kwam vertellen over zijn wandeltocht naar Santiago Di Compostella. Was een aanrader, moesten we allemaal doen, zo 's regelmatig een jaar ertussenuit om te herbronnen... Ah, ok mijnheer de miljonair maar wie gaat tijdens dat jaar het circus thuis blijven afbetalen? En mag ik dat jaar ook met die 'premium' bedrijfswagen blijven rijden? Enz... nope, die telg van één van de rijkste Belgische families heeft makkelijk praten. Die kan doen wat hij wilt zonder te hoeven nadenken over de financiële repercussies. Dat zijn de rijken... Die werken niet omdat ze moeten maar omdat ze willen. En anders doen ze het niet. Wat een luxe.
Dat hangt natuurlijk wel wat af van de leeftijd. Maar dan natuurlijk geen jaar, en zeker niet meerdere keren. Maar zo'n tweede of derde generatie afstammeling is typisch het soort volk dat geen enkel besef van geld heeft en zich vaak niet onverscheidt door prestaties, allen door afkomst. Vaak ook de generatie die, wanneer ze het heft in handen moeten nemen, de boel verkloten.
Herkenbaar.

Directielid/boomer onlangs tegen medewerker/collega/medemens:

A: “Ah, ik heb gehoord dat je een huis hebt gekocht”

B: “Euh, ja, ben er heel trots op”

A: “open bebouwing met toch wat tuin aan? Hoeveel?”

B: “rijwoning”

A: “ah oké”

De wereldvreemdheid soms!
Ik snap echt niet waar jullie al dat soort managers vinden om voor te werken. Ik zie echt geen van mijn collega's zoiets zeggen tegen hun medewerkers.
 
Dat hangt natuurlijk wel wat af van de leeftijd. Maar dan natuurlijk geen jaar, en zeker niet meerdere keren. Maar zo'n tweede of derde generatie afstammeling is typisch het soort volk dat geen enkel besef van geld heeft en zich vaak niet onverscheidt door prestaties, allen door afkomst. Vaak ook de generatie die, wanneer ze het heft in handen moeten nemen, de boel verkloten.

Ik snap echt niet waar jullie al dat soort managers vinden om voor te werken. Ik zie echt geen van mijn collega's zoiets zeggen tegen hun medewerkers.
Managers zie ik dat ook niet zeggen... Die behoren doorgaans niet tot het selecte clubje van de 1% rijken. In mijn voorbeeld ging het over top-directie van een grote onderneming. Er is een wereld van verschil tussen het management en de topdirectie hoor... Zeker in ondernemingen met een familiale verankering waar de directie ook nog 's, geheel of gedeeltelijk, meritocratisch is samengesteld. Van iemand die geboren wordt als afstammeling van pakweg Spoelbergh, De Mevius of Vandamme kan je moeilijk (financiële) empathie verwachten he... Ze kunnen zich wel onderscheiden door prestaties. Het is niet omdat ze in een gouden wieg zijn geboren dat ze geen bedrijf kunnen leiden, wetenschap beheersen, iets kunnen uitvinden, ... Maar als zo'n mensen denken aan een 'huis' dan maken die een heel andere associatie als de gemiddelde postbode die aan een 'huis' denkt.

Uit een artikel op VRT NWS (cijfers van 2018):

"Per werkdag verdiende zo'n Bel-20-CEO dus 7.596 euro. Dat betekent dat hij maar 5,67 werkdagen nodig heeft om aan het mediane jaarsalaris van een Belgische werknemer, 43.082 euro, te geraken."

En om terug on-topic te geraken nog een dating tip.

Die CEO-types (of uitgebreider: chirurgen, diplomaten, renteniers, ...) daten doorgaans trouwens ook niet via Tinder... Wil je zo iemand aan de haak slaan dan moet je je toevlucht zoeken tot diensten zoals Jade & Jules. De matchmaker die voor jou persoonlijk een match zoekt. Kostprijs: 7.000 euro lidmaatschap en per kwartaal dat je actief zoekt nog 's 500 euro. Tenminste als je een man bent... Als vrouw betaal je 500 euro per jaar en daarvoor krijg je dus dates met kapitaalkrachtige heren die een lief zoeken... Het is eigenlijk een slow Tinder beleving met persoonlijke begeleiding. En - zo claimen ze - zonder de bagger van Tinder. Jade & Jules is dus een zeldzame parelbank, iedereen die daar zit zal wel met een 'premium' wagen rijden en een eigen woonst hebben... Bovendien zou die screening de 'crazy ones' uit de vijver moeten filteren. :)

https://jade-jules.com/nl/over-ons/
 
Dat hangt natuurlijk wel wat af van de leeftijd. Maar dan natuurlijk geen jaar, en zeker niet meerdere keren. Maar zo'n tweede of derde generatie afstammeling is typisch het soort volk dat geen enkel besef van geld heeft en zich vaak niet onverscheidt door prestaties, allen door afkomst. Vaak ook de generatie die, wanneer ze het heft in handen moeten nemen, de boel verkloten.

Ik snap echt niet waar jullie al dat soort managers vinden om voor te werken. Ik zie echt geen van mijn collega's zoiets zeggen tegen hun medewerkers.
Die zijn er genoeg hoor.

Enkele maanden geleden zei een jonge collega ook dat hij een huis gekocht had.
Onze manager: 'Ah, ik just ook' (nog één, die heeft enkele huizen ter investering)
Collega: ' Mijne is op 25 jaar'
Manager: '25 jaar?'

*zucht*
 
Die zijn er genoeg hoor.

Enkele maanden geleden zei een jonge collega ook dat hij een huis gekocht had.
Onze manager: 'Ah, ik just ook' (nog één, die heeft enkele huizen ter investering)
Collega: ' Mijne is op 25 jaar'
Manager: '25 jaar?'

*zucht*
Pour la petite histoire:

Directeur (diene ene van hierboven) tijdens een management indoctrinatie traject 's avond tijdens het eten:

- Van zodra ik een paar dagen tijd kan vrijmaken dan vlieg ik naar Bali. Daar kan ik echt ontspannen. + hele uitleg over de ecolodge waar hij ook aandeelhouder van was enz...

Een collega, door de wijn al wat loslippiger en franker:

- Van zodra ik kan ga ik ook graag ergens naartoe om te ontspannen. Begint ook met een -b.

Directeur:

- Ah, toch niet Bali? Barbados, Balearen, Barcelona?

Droog antwoord:

- Blankenberge

- ?

Goed gelachen wel :)

Nu dat gebrek aan financiële empathie is algemeen verspreid hoor. De gemiddelde BG'er die in de gouden kooi van corporate management, ambtenarij, gespecialiseerde functies, gegeerde freelancer, ... werkt zal zich ook zo gedragen tegen de working poor voor wie de job hen amper in staat stelt om de eindjes aan mekaar te knopen. Zeg maar 's tegen zo iemand: 'Allé hopen dat die corona geen roet in het eten gooit voor de skivakanties he... Ben vorig jaar ook al niet geweest en heb al een midweek Ischgl geboekt voor januari'.
 
Die CEO-types (of uitgebreider: chirurgen, diplomaten, renteniers, ...) daten doorgaans trouwens ook niet via Tinder... Wil je zo iemand aan de haak slaan dan moet je je toevlucht zoeken tot diensten zoals Jade & Jules. De matchmaker die voor jou persoonlijk een match zoekt. Kostprijs: 7.000 euro lidmaatschap en per kwartaal dat je actief zoekt nog 's 500 euro. Tenminste als je een man bent... Als vrouw betaal je 500 euro per jaar en daarvoor krijg je dus dates met kapitaalkrachtige heren die een lief zoeken... Het is eigenlijk een slow Tinder beleving met persoonlijke begeleiding. En - zo claimen ze - zonder de bagger van Tinder. Jade & Jules is dus een zeldzame parelbank, iedereen die daar zit zal wel met een 'premium' wagen rijden en een eigen woonst hebben... Bovendien zou die screening de 'crazy ones' uit de vijver moeten filteren. :)

https://jade-jules.com/nl/over-ons/

Zelfs die diensten werken niet vorig jaar gebruik van gemaakt en zit precies vol gold diggers.

Ben vorig jaar ook al niet geweest en heb al een midweek Ischgl geboekt voor januari'.

Same here ik hoop echt dat mijn snowboard trip kan doorgaan volgend jaar.
Maar ik vrees er een beetje voor.
 
Wel hier even een update over mijn situatie, na ongeveer 10 dates zonder al te veel resultaat (sinds mei/juni ongeveer) - slechts één à twee tweede dates (afhankelijk van hoe je telt) - waarbij vaak degenen waar ik verdere interesse in had, de boot afhielden of (minder maar ook) degenen die een vervolg met mij wouden bij mij geen interesse opwekten of zelfs alarmen deden afgaan, toch maar o.a. op het advies van een aantal mensen hier, die date de zondag na m'n klaagzang laten doorgaan... ook zonder succes, compleet niet mijn type qua manier van denken en intelligentie, had ik na een tiental minuten babbelen al door (qua uiterlijk was ze best wel knap, daar niet van) maar deed eigenlijk wel deugd: deed mij beseffen dat mijn falen bij daten, niet enkel aan mezelf ligt.

De laatste 2 à 3 dates daarvoor waren leuke tot fantastische vrouwen, de deze? Tja, ongetwijfeld in de ogen van iemand anders hopelijk ook fantastisch, maar totaal niet mijn ding.

Dus dating apps toch nog maar een kans gegeven en komend weekend een date met één van de knapste vrouwen waar ik ooit mee op date zal zijn geweest :love2: (en afgaande op Facebook, geen nepfoto's 🙈), ondanks dat het eigenlijk niet mijn type is qua uiterlijk (donkerzwart haar en donkere ogen, meeste van de vrouwen waarmee ik langere tijd gedatet heb hadden groene ogen en blond/bruin/rood haar).

Doomed to fail again? Op naar mislukking 12? Perhaps, maar dan heb ik tenminste een leuke zaterdagavond gehad hopelijk. 🤷‍♂️
Toch weinig leukere dingen dan een avondje doorbrengen met een knappe vrouw die langs digitale weg ook nog eens grappig is. :)

Nu dat gebrek aan financiële empathie is algemeen verspreid hoor. De gemiddelde BG'er die in de gouden kooi van corporate management, ambtenarij, gespecialiseerde functies, gegeerde freelancer, ... werkt zal zich ook zo gedragen tegen de working poor voor wie de job hen amper in staat stelt om de eindjes aan mekaar te knopen. Zeg maar 's tegen zo iemand: 'Allé hopen dat die corona geen roet in het eten gooit voor de skivakanties he... Ben vorig jaar ook al niet geweest en heb al een midweek Ischgl geboekt voor januari'.

One of these things is not like the others? In welk universum zijn ambtenaren rijk of zitten ze in een gouden kooi? Rijk zal je van overheidsbarema's nu ook weer niet worden.

Same here ik hoop echt dat mijn snowboard trip kan doorgaan volgend jaar.
Maar ik vrees er een beetje voor.

Citeer jij dat stukje nu serieus doodserieus? :thinking: Dat was wel min of meer spottend met die mentaliteit bedoeld denk ik dan.
Soit, ik hoop dat je snowboardtrip kan doorgaan omdat dat ook zou betekenen dat de corona-situatie onder controle blijft, maar ik hoop dat dan eerder omwille van dat laatste niet dat eerste.
 
Laatst bewerkt:
Vraagje terzijde: ik passeer eigenlijk langs haar thuisstad op weg naar de plek waar we hebben afgesproken, dus ik dacht: ik kan vriendelijk aanbieden om haar op te pikken (en ook terug thuis af te zetten)? Of desnoods zelfs te carpoolen vanaf een parking in Hasselt.

Maar de paranoïde kant aan mij denkt dan weer dat dat gewoon creepy is om aan te bieden als man aan een vrouw die je nog nooit in het echt gezien hebt, en het is niet dat het voor haar ver rijden zou zijn (20-tal kilometer). :thinking: Als ze het nu zelf zou vragen, zou het anders liggen.
 
Terug
Bovenaan