Het grote BeyondGaming Dating topic

Na 34 jaar single life, heb ik nu toch ook een lief gevonden. Zoals anderen hier heb ik het daten in het verleden ook verschillende keren willen opgeven en er neerslachtig van geweest, maar kijk: de aanhouder wint. 🙂

Ik hoop dat het anderen kan motiveren. Het is nooit te laat.

Enja, ik heb niet zo lang geleden ook aan mezelf gewerkt (mentaal dan), waardoor ik wat positiever over mijzelf ben beginnen denken. Dat heeft zeker geholpen want dat straal je onbewust wel wat uit. Anders was ik nog single geweest, denk ik.
 
Na 34 jaar single life, heb ik nu toch ook een lief gevonden. Zoals anderen hier heb ik het daten in het verleden ook verschillende keren willen opgeven en er neerslachtig van geweest, maar kijk: de aanhouder wint. 🙂

Ik hoop dat het anderen kan motiveren. Het is nooit te laat.

Enja, ik heb niet zo lang geleden ook aan mezelf gewerkt (mentaal dan), waardoor ik wat positiever over mijzelf ben beginnen denken. Dat heeft zeker geholpen want dat straal je onbewust wel wat uit. Anders was ik nog single geweest, denk ik.
Proficiat, dat zal er wel veel mee te maken hebben. Een beetje zelfvertrouwen zorgt ervoor dat je wat minder zelfbewust bent, dan zal je ook minder gaan overthinken enzovoort.
 
34 is wel héél lang, geen bang gehad dat je (te) eenzelvig zou worden om nog een relatie te kunnen aangaan?
Ja, dat heeft zeker in mijn gedachten gespookt.
Maar ik kan mij eigenlijk wel snel aanpassen aan nieuwe situaties, en ik ben er met een open mindset ingestapt. We doen het nu niet te snel, stap voor stap, en dat gaat goed tot nu toe. :)
 
even terugkomen op zelfvertrouwen

u zelfwaarde en eigenbeeld, en zelfvertrouwen doet veel, zeer veel.

ik heb mij tot mijn 20ste/21ste echt niet knap of ok gevonden.
en ik straalde dat af naar buiten toe.
You could say i was a late bloomer.

maar eens ik mezelf accepteerde zoals ik ben is dat stapje voor stapje losgekomen.
ik vind mijzelf nog steeds geen 10 out of 10 hoor.
maar lelijk? i mean look at me, who doesnt want a piece of this hot guy

het heeft wel lang geduurd om die knop te maken, ik moest eerst ergens een plaats vinden waar ik geaccepteerd werd en aanzien als 1 van de bende. En zo begon ik mij "normaal" te voelen en te denken dat ik beter ben dan ik zelf dacht.

sinds die leeftijd van 20/21 vertrouw ik in mezelf, geniet ik van het leven en heb het me nog niet beklaagd.
Do i find someone that loves me for me? Then i am yours 110% percent.
want ik ben wie ik ben, i'm not perfect but i love who i am and so should you.
Love yourself so you can love someone else :)

maar voor iedereen is die switch maken anders, en zeker niet gemakkelijk.

anyway, continue
 
ik heb mij tot mijn 20ste/21ste echt niet knap of ok gevonden.
en ik straalde dat af naar buiten toe.
You could say i was a late bloomer.
Bij een late bloomer denk ik wel aan iemand die dat besef pas heeft in zijn late 20 / begin 30.
Ik denk dat de meeste mensen zich in hun puberteit wel onzeker voelen hoor.

Voor de rest akkoord met uw post hoor, zowel de EN als de NL deeltjes.
 
Na 34 jaar single life, heb ik nu toch ook een lief gevonden. Zoals anderen hier heb ik het daten in het verleden ook verschillende keren willen opgeven en er neerslachtig van geweest, maar kijk: de aanhouder wint. 🙂

Ik hoop dat het anderen kan motiveren. Het is nooit te laat.

Enja, ik heb niet zo lang geleden ook aan mezelf gewerkt (mentaal dan), waardoor ik wat positiever over mijzelf ben beginnen denken. Dat heeft zeker geholpen want dat straal je onbewust wel wat uit. Anders was ik nog single geweest, denk ik.
Hier ongeveer hetzelfde verhaal. (35 jaar single dan ;) ).
Maar nooit echt willen opgeven enzo... Maar meer gewoon niet echt zo op zoek.
Dan een gesprek begonnen met iemand van hier en nu zijn we al enkele maanden samen.
Eigenlijk was het ook niet echt de bedoeling om een relatie te starten maar dat is er wel toevallig van gekomen.
Nadat we beiden zagen hoe goed we overeen kwamen en we over heel veel zaken hetzelfde dachten, dezelfde interesses en zelfs dezelfde muzieksmaak. Mijn muziekkennis was heel beperkt maar ik heb al zo veel bijgeleerd.

Ik heb wel wat aan mijn uiterlijk gedaan om er wat beter uit te zien, maar dit was maar een kleine moeite. En het was ook wel makkelijker met wat steun natuurlijk. Dit was pas nadat we al een koppel waren.
 
Als tiener had ik geen vrienden buiten school om, dus mijn idee van relaties en zo dat kwam van mijn ouders (met een glamoureuze moeder die de Elfstedentocht scheef schaatste was mijn Lelijk Eend gevoel nogal zwaar) en mijn Cosmopolitan en Marie-Claire enzo. Ik zat aan 17 dan in zak en as bij ma op de kamer want ‘ik was nog alleen en ik ga altijd alleen zijn’. Kudos voor ma dat ze echt wel probeerde uitleggen hoe dom het was om op 17 jaar zo te zitten denken maar ja… tieners.
Toen ik 18 was en los van school niet meer verdween achter de luidere of slankere meisjes, was dat direct een heel andere wereld. Tegen dat ik hoop en al klaar was met mijn opleiding, was ik steevast de enige die altijd wel iemand aan het handje had. Het was echt een blikopener voor mij om te zien dat oudere tieners en jonge twintigers echt zo geen Cosmo-waardige relatie en sekslevens hadden.
Dat is dus iets waar ik als ouder al eens over nadenk, om een gezond en realistisch beeld door te geven aan mijn kinderen voor later. Ergens een bolster dat ze weerbaar zijn voor een datingmarkt die echt wel serieus groot en moeilijk aan het worden is.
 
Enfin, Facebook je weet wel, tegenwoordig communiceert men zo.

Neef, 10 jaar getrouwd met een vrouw die reeds 2 kinderen had uit een vorig huwelijk. Vrouw werkt niet, nooit gewerkt, laat ons zeggen “van mindere sociale komaf”.
Hij, een goede kerel, harde werker, niet de slimste van de hoop maar steeds aan het werk.
Ouders zitten er goed in, het huis waarin hij woont is gesponsord door de ouders en was net af voor hij relatie begon met haar.
Samen heeft hij met zijn nu ex-vrouw , 4 kinderen gemaakt.

Ben eens benieuwd hoe het hem zal vergaan financieel.
Het is een blijft de gezinswoning, zij woont er ook , die kinderen ook (ook diegene die niet van hem zijn, de biologische vader is verdwenen).
Voorlopig, lees ik, wonen ze nog allemaal onder hetzelfde dak “met elk hun eigen privacy”.

Partner-alimentatie? Alimentatie kinderen? Wat met de gezinswoning (ook al is deze van hem),,,
 
Enfin, Facebook je weet wel, tegenwoordig communiceert men zo.

Neef, 10 jaar getrouwd met een vrouw die reeds 2 kinderen had uit een vorig huwelijk. Vrouw werkt niet, nooit gewerkt, laat ons zeggen “van mindere sociale komaf”.
Hij, een goede kerel, harde werker, niet de slimste van de hoop maar steeds aan het werk.
Ouders zitten er goed in, het huis waarin hij woont is gesponsord door de ouders en was net af voor hij relatie begon met haar.
Samen heeft hij met zijn nu ex-vrouw , 4 kinderen gemaakt.

Ben eens benieuwd hoe het hem zal vergaan financieel.
Het is een blijft de gezinswoning, zij woont er ook , die kinderen ook (ook diegene die niet van hem zijn, de biologische vader is verdwenen).
Voorlopig, lees ik, wonen ze nog allemaal onder hetzelfde dak “met elk hun eigen privacy”.

Partner-alimentatie? Alimentatie kinderen? Wat met de gezinswoning (ook al is deze van hem),,,
Zal allemaal wat afhangen van het stelsel of een huwelijkscontract. Maar het zal geen eenvoudig proces zijn... he's fucked.
 
even terugkomen op zelfvertrouwen

u zelfwaarde en eigenbeeld, en zelfvertrouwen doet veel, zeer veel.

ik heb mij tot mijn 20ste/21ste echt niet knap of ok gevonden.
en ik straalde dat af naar buiten toe.
You could say i was a late bloomer.

maar eens ik mezelf accepteerde zoals ik ben is dat stapje voor stapje losgekomen.
ik vind mijzelf nog steeds geen 10 out of 10 hoor.
maar lelijk? i mean look at me, who doesnt want a piece of this hot guy

het heeft wel lang geduurd om die knop te maken, ik moest eerst ergens een plaats vinden waar ik geaccepteerd werd en aanzien als 1 van de bende. En zo begon ik mij "normaal" te voelen en te denken dat ik beter ben dan ik zelf dacht.

sinds die leeftijd van 20/21 vertrouw ik in mezelf, geniet ik van het leven en heb het me nog niet beklaagd.
Do i find someone that loves me for me? Then i am yours 110% percent.
want ik ben wie ik ben, i'm not perfect but i love who i am and so should you.
Love yourself so you can love someone else :)

maar voor iedereen is die switch maken anders, en zeker niet gemakkelijk.

anyway, continue
Is het een Engelstalige?
 
Eergisteren een lezing gaan doen business communicatie. Tja, spreekt er een jongere dame (9 jaar jonger) mij aan om nog wat meer verdieping in de materie. Uiteindelijk iets samen gaan drinken en een wandelingetje rond het meer van Genval gemaakt na dat seminarie. Wat nummers uitgewisseld en ondertussen spreekt ze mij wel veel aan op Whatsapp. Over reizen, verhuizen enz. tis eens iets compleet anders die tekstberichten?
Maar ik voel me een beetje onnozel. Ik kan mijn kinderen dat toch niet aan doen om met zo'n jonge deerne thuis te komen? Aller de goedkeuring van mijn vrouw zaliger zou ik wel gehad hebben maar ben ik daar wel klaar voor? Ik moet erover nadenken en tegelijkertijd is het spannend en ook nog wel eens plezant om het spelletje te beheersen.
 
9 jaar is niet weinig, maar ook niet veel. En "age is just a number", maturiteit druk je niet uit in jaren. Als dat jong veulen qua denkwijze en waarden goed bij jou aansluit: vooral doen!
 
Terug
Bovenaan