Ik denk dat je onbewust tegen date vier zonder resultaat wel een andere vibe afgeeft en dat kan wel negatieve invloed hebben. 10 dates op 11 maanden is niet zo veel, is dat omdat je weinig matches hebt of omdat je zelf ook op weinig ja zegt? Mocht je jezelf nu de opdracht geven om echt supermakkelijk ‘ja’ te zeggen, zou je dan aan dertig of meer dates geraken? Je écht smijten dus ipv nu even af te haken.
Om nog maar te zwijgen van de kostprijs. Alle nutsvoorzieningen 2 keer betalen, kadastraal inkomen etc. Imo gooi je op die manier toch een hoop geld onnodig over de balk.
Dat kan ik wel begrijpen, als je voor jezelf denkt van ‘ik sta er open voor en ik ga er voor’ en dan deksels op de neus… dat moet idd frustrerend zijn.
Van welke regio ben je?
@KnightOfCydonia Iemand, meer dan één iemand, zal enorm content zijn om jou tegen te komen. Maar misschien moet je eerst zelf content zijn om jezelf tegen te komen? Waarmee ik niet bedoel dat je nu iets tégen jezelf hebt maar dat je voelt dat jezelf niet genoeg bent. Ik weet dat ik makkelijk praten heb, ligt er hier ene te snurken en twee pagadders in de kamer ernaast en ik vind mijzelf heus niet supersuper máár ik was er wel totaal ok mee in gevallen dat het gewoon me, myself en I was. En had het zo gebleven of val ik ooit alleen… dat zou/zal pijn doen maar ik weet wel hoe mijn dagen in te delen op een manier dat ik een ‘tevreden’ leventje heb. (depressie is genetisch, ik tel dat hier niet mee).
Dit vind ik ergens verontrustend om te lezen.
De waarheid is helaas dat mensen graag het gezelschap van leuke mensen opzoeken die hen goed doen voelen. Iemand die veel klaagt, zwartgallig (zonder er de humor van in te zien), of algemeen neerslachtig is, is meestal geen leuk gezekschap. Ik waardeer @KnightOfCydonia als forumlid, maar ik zou ook liever thuis blijven dan met hem op café gaan tbh. Eigen geluk eerst, dan de rest.
Is niet erg Narie, kan daar tegen
.
Als je je neerslachtig voelt, is het heel moeilijk om creatief te denken.Beetje gemakkelijk gezegd natuurlijk, ik klaag in het dagelijkse leven zelden of nooit, tenzij even m'n hart luchten bij een familielid of vroeger bij een psycholoog. Op dit forum is het een ander verhaal
Neerslachtigheid is iets dat je moeilijk onder controle hebt, als je je neerslachtig voelt omdat je vaak eenzaam bent, alleen al op professioneel vlak (nog steeds vnl. asociaal thuiswerk) ondanks pogingen om dit te veranderen, tja, wat moet je dan doen? Het is niet dat ontslag nemen, zonder inkomen dakloos worden, etc. vooruitgang zou zijn. Vrouwen zijn ook niet bepaald onder de indruk van een werkloze (en ik kan het weten, ik heb even geprobeerd te daten in de maanden dat ik werkzoekende was, ... ).
Idem met nieuwe sociale contacten zoeken in het sociale leven, je kan moeilijk op je eentje op café of naar een fuif gaan hé, ik heb eenvoudigweg geen vrienden meer die dat soort dingen nog doen. Pre-corona ging ik ongeveer nog één keer per week op café, die gewoonte is intussen gestopt, maar dat waren altijd dezelfde mensen in een bruine kroeg waar je echt geen vroegen van mijn leeftijd zou tegenkomen helaas.
Beetje een vicieuze cirkel.
Dit was inderdaad grof, daarom niet onwaar, maar merci voor de excuses dan maar.
