Het grote BeyondGaming Dating topic

[Proto]

Mijn hond mist mij idd als ik een dag ben gaan werken. Mijn vriendin niet zoveel denk ik

 

[Sylverscythe]

Misschien is het een idee om een huisdier te nemen?
Die zal je wel missen en blij zijn als je thuiskomt, heeft ook paar vrienden geholpen.

Ik heb een hond maar veel goede gesprekken heb ik daar nog niet mee gehad.

 

[arevee]

Mijne hond weet wel nog meer over mij dan mijn vriendin denk ik .

 

[peppe]

Ik kan dat toch niet. Dat happy single zijn.
Ik wil momenten delen met een partner.
Thuiskomen in een leeg huis. Niemand die je gemist heeft ..
Het zal aan mij liggen dat ik het niet wil.

probleem is dat er veel mensen zijn die hierdoor in een relatie springen waar ze niet gelukkig zijn gewoon om niet alleen te zijn.

Mijn zus is zo een mooi geval die gaat echt van de ene relatie naar de andere om gewoon niet alleen te zijn. Als je alleen gelukkig kan zijn dan is gelukkig zijn samen met iemand een bonus.

Het zorgt er ook voor dat je alles een beetje realistisch bekijkt en niet direct hals over kop verliefd word. Als ik nu iemand zou leren kennen zou ik eerder vragen bied zij een meerwaarde aan mijn huidige situatie? Brengt ze rust of brengt ze chaos?

Bijna al mijn kameraden hebben 1 kind of meer en als ik langsga is dat altijd even aanpassen. En dat is fijn voor even maar ik ben altijd wel blij als ik terug kom in mijn stil appartement.

 

[Topperman]

bij mij is het eerder dat ik niet graag alleen ben maar ook niemand goed genoeg vind precies (behalve dan die een waar mijn ogen te laat zijn open gegaan en nu als een spook in mijn hoofd zit dat niemand ooit kan evenaren..)

 

[Marsu]

Ik kan dat toch niet. Dat happy single zijn.
Ik wil momenten delen met een partner.
Thuiskomen in een leeg huis. Niemand die je gemist heeft ..
Het zal aan mij liggen dat ik het niet wil.

Ik denk als je niet gelukkig kan zijn met jezelf, op jezelf, dan ga je voor eeuwig zoeken naar een parasitaire situatie. Zonder partner ga je 'dood', dus ga je settelen omdat je niet alleen kan zijn. En is delen met iemand niet-ideaal beter dan gelukkig kunnen zijn op jezelf?

Ik denk dat enorm wordt vergeten hoe waardevol het is om aan jezelf tewerken tot je helemaal op jezelf kan staan en een gelukkig leven kan bouwen zonder partner. Bovendien is het enorm aantrekkelijk en geeft het des te meer incentive om goed te zijn voor elkaar als je beseft dat je in essentie zonder elkaar kan. Een beetje paradoxaal, maar de slechtste relaties en de meest ongelukkige mensen in mijn leven hebben één rode draad : allemaal niet in staat om een solo leven te leiden. Afhankelijk van elkaar zonder verdere reden dan 'ik kan niet alleen zijn'.

Eigenlijk is dat een beetje wanhoop, wanhoop trekt slechte karakters aan en het stopt je eigen groei.

 

[Green Mamba]

Bon. Net nog eentje voor volgende week kunnen inplannen. Dat maakt dan drie. Zien dat ik het voor mezelf nog leuk kan houden

 

[Green Mamba]

bij mij is het eerder dat ik niet graag alleen ben maar ook niemand goed genoeg vind precies (behalve dan die een waar mijn ogen te laat zijn open gegaan en nu als een spook in mijn hoofd zit dat niemand ooit kan evenaren..)

Op het juiste moment en op de juiste plaats komt ge wel eens iemand tegen.

 

[Googke]

Ik denk als je niet gelukkig kan zijn met jezelf, op jezelf, dan ga je voor eeuwig zoeken naar een parasitaire situatie. Zonder partner ga je 'dood', dus ga je settelen omdat je niet alleen kan zijn. En is delen met iemand niet-ideaal beter dan gelukkig kunnen zijn op jezelf?

Ik denk dat enorm wordt vergeten hoe waardevol het is om aan jezelf tewerken tot je helemaal op jezelf kan staan en een gelukkig leven kan bouwen zonder partner. Bovendien is het enorm aantrekkelijk en geeft het des te meer incentive om goed te zijn voor elkaar als je beseft dat je in essentie zonder elkaar kan. Een beetje paradoxaal, maar de slechtste relaties en de meest ongelukkige mensen in mijn leven hebben één rode draad : allemaal niet in staat om een solo leven te leiden. Afhankelijk van elkaar zonder verdere reden dan 'ik kan niet alleen zijn'.

Eigenlijk is dat een beetje wanhoop, wanhoop trekt slechte karakters aan en het stopt je eigen groei.

Mooi stukje proza, maar uiteindelijk is het leven geen game waarin we ons als character steeds proberen te upgraden he. En hoe vaag is dat ook; aan uzelf werken? Uzelf verbeteren in wat? Wanneer is iets goed genoeg?

Liefde als in verbinding met anderen is een grote menselijke behoefte en u voor de gek houden van "ik ga leren gitaar leren spelen" of "ik ga diepzeeknikkeren" is toch belachelijk.

 

[Fabian]

Mooi stukje proza, maar uiteindelijk is het leven geen game waarin we ons als character steeds proberen te upgraden he. En hoe vaag is dat ook; aan uzelf werken? Uzelf verbeteren in wat? Wanneer is iets goed genoeg?

Liefde als in verbinding met anderen is een grote menselijke behoefte en u voor de gek houden van "ik ga leren gitaar leren spelen" of "ik ga diepzeeknikkeren" is toch belachelijk.

Lees je dit nu niet anders dan bedoeld? Een relatie heb je met 2 (of meer ) en hou je in evenwicht. Werken aan jezelf is mss niet nodig in de relatie waarin het werkt, maar soms past het niet en dan "werk" je aan jezelf of het werkt niet en dan versta je wat de andere niet graag had en dan leer je daaruit of doe je dat niet en zoek je een andere soort partner

 

[Mormel]

Mooi stukje proza, maar uiteindelijk is het leven geen game waarin we ons als character steeds proberen te upgraden he. En hoe vaag is dat ook; aan uzelf werken? Uzelf verbeteren in wat? Wanneer is iets goed genoeg?

Liefde als in verbinding met anderen is een grote menselijke behoefte en u voor de gek houden van "ik ga leren gitaar leren spelen" of "ik ga diepzeeknikkeren" is toch belachelijk.

Kun je dit laatste eens uitleggen?
Ik snap de menselijke behoefte om seks te hebben, maar ik zou niet weten over welke behoefte je spreekt om een relatie aan te gaan, samen een huis te delen, behalve dan de praktische voordelen. Hebben andere mensen echt de behoefte om constant hun leven te delen met iemand anders, als zou dit echt een noodzaak zijn?
Verlicht mij, want doorheen mijn leven heb ik meer verbinding gevoeld met anderen die niet mijn sekspartner waren, dan wel met diegene waarmee ik sliep.
Let wel, ik ben iemand die al heel vroeg besloten heeft om zich niet voort te planten. Waarom zou het voornemen om te leren gitaar spelen belachelijk zijn ten opzichte van het zoeken naar een vaste partner als je in overweging neemt de risico's die daaraan gekoppeld zijn en wetende dat seks quasi dadelijk beschikbaar is?

 

[Marsu]

Mooi stukje proza, maar uiteindelijk is het leven geen game waarin we ons als character steeds proberen te upgraden he. En hoe vaag is dat ook; aan uzelf werken? Uzelf verbeteren in wat? Wanneer is iets goed genoeg?

Liefde als in verbinding met anderen is een grote menselijke behoefte en u voor de gek houden van "ik ga leren gitaar leren spelen" of "ik ga diepzeeknikkeren" is toch belachelijk.

Ik zeg het erna toch? Aan uzelf werken om zodus ook op uzelf een compleet persoon te kunnen zijn. Daar is niets 'spel' aan, dat is één van de belangrijkste dingen in het leven imo.

Wat dat exact kan zijn, dat is voor iedereen anders. Het juiste werk, tevreden zijn met wat je hebt, fit en gezond zijn, hobbies uitoefenen, een sociale cirkel uitbouwen met mensen die je écht graag hebt en kan vertrouwen, ... Alles wat je moet doen om op het einde van de dag tevreden in je bed te kunnen liggen zonder compleet afhankelijk te zijn van de aanwezigheid van een andere persoon.

Ik denk echt niet dat ik zo sterk zou kunnen staan in mijn relatie als ik niet op mezelf tegoei kon bestaan. Je bent zo snel een vogel voor de kat als je dat niet aankan om alleen te zijn.

Het is een stereotype, maar het wordt zelden op de juiste manier serieus genomen en dus ook niet nagestreefd door de mensen die dat het meeste kunnen gebruiken in het leven. Een beetje zoals jij het in het belachelijke trekt met 'gitaarspelen en diepzeeknikkeren'. Je kan het gewoon heel cru stellen : Als je krampachtig en compulsief een relatie nodig hebt, dan ga je de wanhoop uitstralen en minstens minimaliseer je je kansen om de partner vinden die jou écht een leven lang kan bekoren. Zelfstandigheid is aantrekkelijk gewoon. Je kiest pas écht met volle goesting voor elkaar wanneer je in essentie zonder elkaar zou kunnen. Je zet jezelf klaar om vanaf het begin al compromissen te moeten sluiten. Ik vind niets zo onaantrekkelijk als iemand die niet op haar eigen benen kan staan. En ik weet dat heel veel vrouwen ook zo denken.

 

[Sylverscythe]

Ik zeg het erna toch? Aan uzelf werken om zodus ook op uzelf een compleet persoon te kunnen zijn. Daar is niets 'spel' aan, dat is één van de belangrijkste dingen in het leven imo.

Wat dat exact kan zijn, dat is voor iedereen anders. Het juiste werk, tevreden zijn met wat je hebt, fit en gezond zijn, hobbies uitoefenen, een sociale cirkel uitbouwen met mensen die je écht graag hebt en kan vertrouwen, ... Alles wat je moet doen om op het einde van de dag tevreden in je bed te kunnen liggen zonder compleet afhankelijk te zijn van de aanwezigheid van een andere persoon.

Ik denk echt niet dat ik zo sterk zou kunnen staan in mijn relatie als ik niet op mezelf tegoei kon bestaan. Je bent zo snel een vogel voor de kat als je dat niet aankan om alleen te zijn.

Het is een stereotype, maar het wordt zelden op de juiste manier serieus genomen en dus ook niet nagestreefd door de mensen die dat het meeste kunnen gebruiken in het leven. Een beetje zoals jij het in het belachelijke trekt met 'gitaarspelen en diepzeeknikkeren'. Je kan het gewoon heel cru stellen : Als je krampachtig en compulsief een relatie nodig hebt, dan ga je de wanhoop uitstralen en minstens minimaliseer je je kansen om de partner vinden die jou écht een leven lang kan bekoren. Zelfstandigheid is aantrekkelijk gewoon. Je kiest pas écht met volle goesting voor elkaar wanneer je in essentie zonder elkaar zou kunnen. Je zet jezelf klaar om vanaf het begin al compromissen te moeten sluiten. Ik vind niets zo onaantrekkelijk als iemand die niet op haar eigen benen kan staan. En ik weet dat heel veel vrouwen ook zo denken.

Ik volg je in "aan jezelf werken" als eerst zien dat je je eigen leven op orde hebt en zelfstandig bent. Of tenminste, toch op de gezegende leeftijd die we hier gemiddeld hebben. Maar ik denk dat er daar evengoed gewoon een limiet op zit; genoeg mensen die perfect zelfstandig zijn maar toch graag in een relatie zouden zitten en niet noodzakelijk succes hebben op dat vlak.

 

[peppe]

Ik zeg het erna toch? Aan uzelf werken om zodus ook op uzelf een compleet persoon te kunnen zijn. Daar is niets 'spel' aan, dat is één van de belangrijkste dingen in het leven imo.

Wat dat exact kan zijn, dat is voor iedereen anders. Het juiste werk, tevreden zijn met wat je hebt, fit en gezond zijn, hobbies uitoefenen, een sociale cirkel uitbouwen met mensen die je écht graag hebt en kan vertrouwen, ... Alles wat je moet doen om op het einde van de dag tevreden in je bed te kunnen liggen zonder compleet afhankelijk te zijn van de aanwezigheid van een andere persoon.

Ik denk echt niet dat ik zo sterk zou kunnen staan in mijn relatie als ik niet op mezelf tegoei kon bestaan. Je bent zo snel een vogel voor de kat als je dat niet aankan om alleen te zijn.

Het is een stereotype, maar het wordt zelden op de juiste manier serieus genomen en dus ook niet nagestreefd door de mensen die dat het meeste kunnen gebruiken in het leven. Een beetje zoals jij het in het belachelijke trekt met 'gitaarspelen en diepzeeknikkeren'. Je kan het gewoon heel cru stellen : Als je krampachtig en compulsief een relatie nodig hebt, dan ga je de wanhoop uitstralen en minstens minimaliseer je je kansen om de partner vinden die jou écht een leven lang kan bekoren. Zelfstandigheid is aantrekkelijk gewoon. Je kiest pas écht met volle goesting voor elkaar wanneer je in essentie zonder elkaar zou kunnen. Je zet jezelf klaar om vanaf het begin al compromissen te moeten sluiten. Ik vind niets zo onaantrekkelijk als iemand die niet op haar eigen benen kan staan. En ik weet dat heel veel vrouwen ook zo denken.

Als ik naar mezelf kijk toen ik uit mijn relatie kwam was ik 150kg+, werkte ik een een doodlopende job, geen zelfvertrouwen meer etc. Ik ben toen begonnen met terug te fitnessen, veel betere job gevonden, zelfvertrouwen is terug gekomen.

Ik heb aan mezelf gewerkt zodat ik niet met die negatieve eigenschappen in een nieuwe relatie zou springen. Ik kon ook hebben gezegd van foert en ik begin een relatie met iemand anders en dan was het toch gewoon weer miserie.

Voor mij is een partner hebben een bonus maar is geen vereiste om gelukkig te zijn. Vind ik niemand dan ben ik gelukkig vind ik wel iemand dan is dat mooi meegenomen.

 

[Googke]

"Aan jezelf werken" is zo van die typische Flair-zever wat gewoon staat voor content zijn met uzelf. Ge kunt ook gewoon content zijn met alles (werk-hobby's-financiën-...), maar liefde missen.

Liefde is dus verbinding als in de klassieke liefdesrelatie, al dan niet voorafgegaan door verliefdheid, met anderen. Dit geldt ook voor vriendschap, maar net datgene wat vriendschap overstijgt.

Er zijn er die graag alleen in een woning zitten, maar dat zal een minderheidje zijn. En als we allemaal zo waren, dan was het gauw afgelopen.

 

[Slyke]

Kun je dit laatste eens uitleggen?
Ik snap de menselijke behoefte om seks te hebben, maar ik zou niet weten over welke behoefte je spreekt om een relatie aan te gaan, samen een huis te delen, behalve dan de praktische voordelen. Hebben andere mensen echt de behoefte om constant hun leven te delen met iemand anders, als zou dit echt een noodzaak zijn?
Verlicht mij, want doorheen mijn leven heb ik meer verbinding gevoeld met anderen die niet mijn sekspartner waren, dan wel met diegene waarmee ik sliep.

Emotionele verbinding als in gedragen worden, elkaar voelen, samen kunnen reguleren, een gevoel van thuiskomen, geborgenheid, veiligheid, ...
Voor mij is dat het meest waardevolle in een relatie, iets wat ik nergens anders op die manier vind, zeker niet bij gewone vrienden.

Ik besef dat niet iedereen in een relatie tot die emotionele diepte komt, en dat is helemaal oké.
Maar wie het ooit écht heeft mogen ervaren, weet: dat is misschien (voor mij althans) wel het mooiste geschenk in een mensenleven.

 

[Mormel]

Emotionele verbinding als in gedragen worden, elkaar voelen, samen kunnen reguleren, een gevoel van thuiskomen, geborgenheid, veiligheid, ...
Voor mij is dat het meest waardevolle in een relatie, iets wat ik nergens anders op die manier vind, zeker niet bij gewone vrienden.

Ik besef dat niet iedereen in een relatie tot die emotionele diepte komt, en dat is helemaal oké.
Maar wie het ooit écht heeft mogen ervaren, weet: dat is misschien (voor mij althans) wel het mooiste geschenk in een mensenleven.

Lap dat vetgedrukte had ik toen ik nog dagelijks de kroeg bezocht, maar daarmee ben ik gestopt.

Ik heb maar twee relaties gehad in mijn leven (en laat bij wat ik nu schrijf ook duidelijk zijn dat ik beide vrouwen nog graag zie, er is helemaal geen sprake van ruzie of venijn en dat soort zaken) en de grote overlap is dat eens in de relatie ze mij wilden veranderen, alsof ik een machine was waaraan je kon sleutelen.
Dat mooiste geschenk in een leven is voor mij ouderschap. Al zal ik nooit zelf kinderen hebben, ik ben wel tweemaal stiefvader geweest en zo'n jong kind kunnen helpen, troosten, leren (!), dat is voor mij toch het meest waardevolle dat ik al gekend heb. Enkele jaren geleden toevallig mijn eerste stiefzoon nog tegen het lijf gelopen, ondertussen een mid twintiger, hij herkende mij en betaalde mij een pint om me vervolgens te bedanken voor de jaren dat ik er was en te zeggen dat hij nog steeds naar de cd's luistert die ik hem destijds gaf (en ja na die ontmoeting en op mijn eigen was het natuurlijk bleiten).

Eigenlijk ben ik het wel eens met wat @Marsu zegt.

 

[Marsu]

"Aan jezelf werken" is zo van die typische Flair-zever wat gewoon staat voor content zijn met uzelf.

'T gaat hier niet echt over komkommers op uw ogen leggen en uw kristallen in het maanlicht leggen maar bon. Je kan er idd voor kiezen om het opzettelijk verkeerd op te nemen. Het gaat veel meer om content zijn op uzelf. Geen idee hoe dat in de Flair staat, maar misschien kan je het ons zeggen, want dat lees je precies eerder dan de uitleg die je letterlijk zelf vroeg en blijkbaar koos om te negeren.

Ik volg je in "aan jezelf werken" als eerst zien dat je je eigen leven op orde hebt en zelfstandig bent. Of tenminste, toch op de gezegende leeftijd die we hier gemiddeld hebben. Maar ik denk dat er daar evengoed gewoon een limiet op zit; genoeg mensen die perfect zelfstandig zijn maar toch graag in een relatie zouden zitten en niet noodzakelijk succes hebben op dat vlak.

Dit kan het dus bijvoorbeeld zijn. Al is het zeker geen garantie op succes. Maar als ik kijk naar de verstokte vrijgezellen in mijn buurt die buiten hun eigen keuze vrijgezel zijn, dan is dat wel voor de meesten een gemeenschappelijk iets.

Soit, het is geen exacte wetenschap natuurlijk. Als er iets was dat een garantie op succes gaf, dan was het gemakkelijk. Maar 't is een verhaal met heel veel facetten.

 

[Googke]

'T gaat hier niet echt over komkommers op uw ogen leggen en uw kristallen in het maanlicht leggen maar bon. Je kan er idd voor kiezen om het opzettelijk verkeerd op te nemen. Het gaat veel meer om content zijn op uzelf. Geen idee hoe dat in de Flair staat, maar misschien kan je het ons zeggen, want dat lees je precies eerder dan de uitleg die je letterlijk zelf vroeg en blijkbaar koos om te negeren.


Dit kan het dus bijvoorbeeld zijn. Al is het zeker geen garantie op succes. Maar als ik kijk naar de verstokte vrijgezellen in mijn buurt die buiten hun eigen keuze vrijgezel zijn, dan is dat wel voor de meesten een gemeenschappelijk iets.

Soit, het is geen exacte wetenschap natuurlijk. Als er iets was dat een garantie op succes gaf, dan was het gemakkelijk. Maar 't is een verhaal met heel veel facetten.

Ach kom, ik trek het in het belachelijke omdat het inderdaad van die Flair-praat is om "aan jezelf te werken" en "self-love" te hebben zodat ge op uw eentje sterk staat en content bent met alles. Is ook zo, bevestig ik ook
Dat neemt niet weg dat ge wel liefde kunt missen.

Topperman z'n reactie, waar het oorspronkelijk overging, getuigt gewoon van een gemis. Wat moet hij dan doen, content zijn om alleen te zitten?

 

[peppe]

Topperman z'n reactie, waar het oorspronkelijk overging, getuigt gewoon van een gemis. Wat moet hij dan doen, content zijn om alleen te zitten?

Ja