Het grote BeyondGaming Dating topic

[KingNine]

Hier stonden nog 4 daten gepland in de komende twee weken maar het is zo druk dat ik weinig energie kan steken in sturen en er een grote kans is dat er 2 van tussenuit gaan vallen. Wel nog aan de praat met iemand die eigenlijk niet direct m´n ding leek en veel te ver woont naar mijn goesting, maar het gesprek is zo vlot dat er wel een date van gaat komen. Ziet er op het eerste zicht nog de ´normaalste´ uit die ik in lange tijd zou hebben gedate.

Wel grappig, ben er nu 30, en het ene weekend heb ik een date met iemand van 34 met edn phd in moleculaire biologie, weekend erna een date met iemand van 26 die bezig is met haar muzikale carriere en wat alternatiever is. Ook al ben ik wel aangetrokken naar alternatieve types merk ik dat dat eigenlijk nooit echt een goeie combo is maar ik blijf wel zo´n matches krijgen. De verschillen tussen al mijn dates zijn zo groot dat het bijna een interessant sociaal experiment is

Kunt gij ondertussen al geen bestseller uitbrengen met al uw dateverhalen?

Ff serieus, hoop voor u dat er eindelijk eens iets serieus uit de bus komt.

 

[Jipser]

Kunt gij ondertussen al geen bestseller uitbrengen met al uw dateverhalen?

Ff serieus, hoop voor u dat er eindelijk eens iets serieus uit de bus komt.

Ik vind het jammer dat ik nooit geen lijstje ben beginnen bijhouden met alle dates want er waren idd wel heel wat speciale verhalen bij!

Ik hoop ook wel op iets serieus maar denk dat dat niet voor direct ga zijn.

 

[Verdansk]

Waarschijnlijk een domme vraag hier: zijn er ook mensen die besloten hebben om niet meer te daten?
Mijn vrouw is bijna een jaar geleden vertrokken, maar ondertussen heb ik nooit gedate noch het verlangen daartoe gehad. Eigenlijk sta ik op een tweespalt: mijn leven als vrijgezel is prima, maar mijn leven met een partner is een tikkeltje beter. Ergens denk ik gewoon te stoppen met die pogingen om een relatie aan te gaan. Dat klein beetje beter hoe je leven is met een relatie, weegt eigenlijk niet op tegenover het risico dat je dan draagt.

Ik sluit niets uit, maar heb ook al enkele langere relaties versleten en ik zou het niet doen puur om niet weer hetzelfde traject te belanden. Ik kan heel goed alleen zijn, maar daten, zoals solliciteren, vind ik leuk eigenlijk.

Maar zo eens lekker gaan eten (wat ik graag doe) of sporadisch iets anders cliché zou ik wel missen

 

[peppe]

Waarschijnlijk een domme vraag hier: zijn er ook mensen die besloten hebben om niet meer te daten?
Mijn vrouw is bijna een jaar geleden vertrokken, maar ondertussen heb ik nooit gedate noch het verlangen daartoe gehad. Eigenlijk sta ik op een tweespalt: mijn leven als vrijgezel is prima, maar mijn leven met een partner is een tikkeltje beter. Ergens denk ik gewoon te stoppen met die pogingen om een relatie aan te gaan. Dat klein beetje beter hoe je leven is met een relatie, weegt eigenlijk niet op tegenover het risico dat je dan draagt.

Volledig mee gestopt en beslist om gewoon vrijgezel te blijven. In het begin was het even wennen.

Hier en daar een korte situationship dat niets voorstelt, FWB en dat is het.

Geen huisdieren, geen vriendin gewoon mezelf en ik zou het niet anders willen.

 

[Green Mamba]

Hier zijn de matches er weer bijgekomen. Echt, kwaliteit zit er niet altijd tussen, maar toch weer 2 dates op de planning. We zien wel wat dat geeft. Eentje via Breeze. Vind dat wel gezellig dat ik niet heel het chatgebeuren met mogelijke verwachtingen vooraf moet doen. De andere is iets met koken bij mij thuis.

 

[Mormel]

Ik heb toch al enkele keren overwogen om niet meer echt actief te daten. Dat neemt niet weg dat ik open sta voor de liefde en dat er in het leven weinig mooier is dan je lief en leed delen met iemand die je graag ziet.

Maar ik heb geen zin meer in het harde leven van de date apps en de constante afwijzing. Ik ga proberen actiever te zijn in het dagelijks leven en op die manier iemand te leren kennen in een niet 'date' context. Dat lag me vroeger ook veel beter

Maar is dat werkelijk nog hoe de meeste relaties werken in deze tijd? Zelfs al ben ik niet meer de jongste, het lief en leed deelde ik vooral met bloedverwanten. En nu zal ik enorm conservatief lijken, maar voor mij is de versoepeling om te scheiden nefast geweest voor onze samenleving.

 

[Guazala]

Maar is dat werkelijk nog hoe de meeste relaties werken in deze tijd? Zelfs al ben ik niet meer de jongste, het lief en leed deelde ik vooral met bloedverwanten. En nu zal ik enorm conservatief lijken, maar voor mij is de versoepeling om te scheiden nefast geweest voor onze samenleving.

Hier spreek je jezelf toch gewoon tegen?

Net doordat scheiden meer een optie is, is de kans groter dat je met iemand samen bent waar je echt lief en leed mee kan delen. Samenzijn is immers meer dan ooit een keuze. Je blijft bij elkaar omdat je dat wil, niet omdat dat een maatschappelijke verwachting is.
Dat nog los van het feit dat je meer manieren hebt om die "ideale" partner te vinden, want uw zoekratio is niet meer beperkt tot café 'De Groenen Os' naast de kerktoren.

Uiteraard zijn er mensen die moeite hebben met het teveel aan opties en daaraan gekoppelde FOMO, een overdreven ideaalbeeld van relaties (zelfs in de ideale situaties gaan er momenten zijn dat een relatie werken is).
Maar als je realistisch bent, is het potentieel voor het vinden van een partner die echt bij je past groter dan ooit voorheen.

 

[Madeen]

Op zich is het tweezijdig denk ik dan. Doordat scheiden een effectief makkelijke optie is geven veel mensen er makkelijker de brui aan ipv te werken aan hun relatie. Onder het mom van ander en beter. Men zal altijd zoeken naar de makkelijkste uitweg voor zichzelf.

Aan de andere kant heb je inderdaad een punt dat er zoveel opties zijn dat de kans dat je een partner vindt hoger liggen dan dat ze vroeger lagen.

De beide werken elkaar wat in de hand. "Ik kan scheiden en iemand anders vinden omdat er juist zoveel opties zijn om iemand te vinden"

 

[MisterV]

Doordat scheiden een effectief makkelijke optie is geven veel mensen er makkelijker de brui aan ipv te werken aan hun relatie. Onder het mom van ander en beter. Men zal altijd zoeken naar de makkelijkste uitweg voor zichzelf.

De meeste scheidingsverhalen die ik ken zijn toch voorafgegaan door jarenlang proberen en miserie hoor.

 

[Mormel]

Hier spreek je jezelf toch gewoon tegen?

...

Ik denk niet dat ik mezelf hier tegenspreek. Toen huwelijken nog standvastiger waren of het nu was door religieuze overtuigingen of door economisch noodzaak, smeedde je echt een solide band met je partner die bijna leek op bloedverwantschap. Tegenwoordig kan ik mij niet van de indruk ontdoen dat een huwelijk nu vrij vluchtig is, maar ik geef toe dat ik een pessimistisch denker ben hierover. Waren huwelijken vroeger roze geur en maneschijn, echt niet, maar zo boden wel een basis waarop je kon terugvallen. Je hoefde na tien jaar niet elkaars grote liefde te zijn, je kon elkaar zelfs haten, maar ondertussen was de focus wel je gezin en zorgen dat dat een stabiele omgeving was. Zijn we er echt op vooruit gegaan door een grotere flexibiliteit toe te laten in onze relaties? Gezien het aantal éénouder gezinnen, zou ik zeggen van niet.

 

[Madeen]

Ik denk niet dat ik mezelf hier tegenspreek. Toen huwelijken nog standvastiger waren of het nu was door religieuze overtuigingen of door economisch noodzaak, smeedde je echt een solide band met je partner die bijna leek op bloedverwantschap. Tegenwoordig kan ik mij niet van de indruk ontdoen dat een huwelijk nu vrij vluchtig is, maar ik geef toe dat ik een pessimistisch denker ben hierover. Waren huwelijken vroeger roze geur en maneschijn, echt niet, maar zo boden wel een basis waarop je kon terugvallen. Je hoefde na tien jaar niet elkaars grote liefde te zijn, je kon elkaar zelfs haten, maar ondertussen was de focus wel je gezin en zorgen dat dat een stabiele omgeving was. Zijn we er echt op vooruit gegaan door een grotere flexibiliteit toe te laten in onze relaties? Gezien het aantal éénouder gezinnen, zou ik zeggen van niet.

Voor het individu zijn we er zeker op vooruit gegaan. Elk kan keuzes maken zonder dat er daar een groot drama van gemaakt wordt. Nogmaals het is gewoon makkelijker voor iedereen om uit een huwelijk te stappen dan dat het vroeger was.

Voor het gezin, absoluut niet. Ironisch genoeg omwille van dezelfde reden

 

[quo_vadis]

gezonde relatie voor jezelf, je partner en kinderen als je elkaar haat. Ik ben enorm blij dat ik niet in zo'n klimaat ben moeten opgroeien maar dat mijn ouders op tijd beslist hebben om de stekker eruit te trekken

 

[Guazala]

Ik denk niet dat ik mezelf hier tegenspreek. Toen huwelijken nog standvastiger waren of het nu was door religieuze overtuigingen of door economisch noodzaak, smeedde je echt een solide band met je partner die bijna leek op bloedverwantschap.

Ik denk dat je het je gewoon veel rooskleuriger voorstelt dan het vaak was. In realiteit gaan er gewoon veel meer koppels zijn waar die band niet meer was dan een verstandhouding waarin mensen elkaar aanvaarden en verdragen, eerder dan een sterke emotionele verbinding.
Vroeger legden mensen zich dan neer bij wat het maar was. Nu gaan die koppels uit elkaar omdat ze beseffen dat alleen misschien toch de betere optie is, dan beiden jezelf wegcijferen om het draaglijk te maken.

Ik denk dat je ook de band door bloedverwantschap idealiseert. Uiteraard zijn er mensen die heel erg aan hun familie hangen en daar een sterke band mee hebben. En super voor jou dat je dat hebt. Maar dat is echt wel niet iets dat altijd van toepassing is. Genoeg mensen te vinden die zo goed als geen band of zelfs een heel slechte verhouding hebben met hun bloedverwanten.

 

[Googke]

Amai, sinds een goeie maand geen zin meer gehad om bezig te zijn op apps. Van het weekend toch maar eens terug bezig.

Gesprek loopt normaal, ze vraagt hoelang ik alleen ben. Ik antwoord 5 jaar.
Ze vraagt me voor een reden.
Euh, het leven?

 

[Nesjamag]

Waarschijnlijk een domme vraag hier: zijn er ook mensen die besloten hebben om niet meer te daten?
Mijn vrouw is bijna een jaar geleden vertrokken, maar ondertussen heb ik nooit gedate noch het verlangen daartoe gehad. Eigenlijk sta ik op een tweespalt: mijn leven als vrijgezel is prima, maar mijn leven met een partner is een tikkeltje beter. Ergens denk ik gewoon te stoppen met die pogingen om een relatie aan te gaan. Dat klein beetje beter hoe je leven is met een relatie, weegt eigenlijk niet op tegenover het risico dat je dan draagt.

Ik heb het paar jaar wat actiever geprobeerd met dating apps.

Nu al een aantal maand die apps verwijderd.

Ik sta niet gesloten voor een relatie, maar het hoeft niet.
Het er niet actief mee bezig moeten zijn betekent meer vrije tijd en ook meer mentale vrijheid.

Het is gewoon beter zo.

 

[Topperman]

Ik kan dat toch niet. Dat happy single zijn.
Ik wil momenten delen met een partner.
Thuiskomen in een leeg huis. Niemand die je gemist heeft ..
Het zal aan mij liggen dat ik het niet wil.

 

[Enj0i^]

Ik kan dat toch niet. Dat happy single zijn.
Ik wil momenten delen met een partner.
Thuiskomen in een leeg huis. Niemand die je gemist heeft ..
Het zal aan mij liggen dat ik het niet wil.

Nah ik heb exact hetzelfde idee, maar ik ervaar wel dat de focus leggen op iemand vinden je ook net wel ongelukkig kan maken.

 

[Madeen]

Ik kan dat toch niet. Dat happy single zijn.
Ik wil momenten delen met een partner.
Thuiskomen in een leeg huis. Niemand die je gemist heeft ..
Het zal aan mij liggen dat ik het niet wil.

Misschien is het een idee om een huisdier te nemen?
Die zal je wel missen en blij zijn als je thuiskomt, heeft ook paar vrienden geholpen.

 

[Green Mamba]

Misschien is het een idee om een huisdier te nemen?
Die zal je wel missen en blij zijn als je thuiskomt, heeft ook paar vrienden geholpen.

Om er erna achter te komen dat het toch niks is en naar het asiel te doen?

 

[Topperman]

Misschien is het een idee om een huisdier te nemen?
Die zal je wel missen en blij zijn als je thuiskomt, heeft ook paar vrienden geholpen.

Nee das niet het soort connectie dat ik mis