Het grote BeyondGaming Dating topic

[Topperman]

Sinds een dik half jaar ben ik "aan het daten" met eenzelfde persoon.
In het begin was ze all over me. Ging veel te snel, kon haar tempo niet volgen. Dan ben ik op de rem gaan staan waardoor ze zich terug trok.
De maanden daarna gingen we tijd voor elkaar maken om elkaar rustig te leren kennen en een band op te bouwen.
Echter waren haar weekends vaak snel gevuld (weinig alleen tijd voor elkaar want we hebben allebei kinderen dus vrije weekends zijn beperkt).
Ik moest maar op tijd dingen inplannen want "ik wil in het nu leven". Ze voelde zich niet klaar voor een relatie, heeft een te druk leven, weinig tijd, veel werk aan haar huis.
Maar goed, ik ging ook niet all-in voor haar dus ik kan niet verwachten dat ze haar agenda vrij houdt. Ze beschermde haarzelf nadat ik maanden terug op de rem was gaan staan en haar daarmee gekwetst had.
Maar zelf was er ook niet echt heel veel initiatief van haar kant meer.

Van het weekend heb ik dan gezegd dat ik die grijze zone waarin ik eigenlijk geen prioriteit krijg beu ben, en dus, ofwel proberen we als koppel, ofwel beter gewoon vrienden blijven.
Ze koos voor vrienden blijven want <rits van redenen: geen tijd, drukke job, kan me niet 100% geven, ik mis passie en verlangen, ik ben te wild voor u>.

Voor mij oké, dan kon ik ook verder. No hard feelings.
Dag nadien: "gaan we elkaar wel nog zien want het idee van u niet meer te zien geeft me een heel slecht gevoel, je betekent precies toch wel veel voor mij".

We zullen zien zeker. 'k ben ook niet smoorverliefd, maar ken ze nu toch al vrij goed, we staan redelijk hetzelfde in het leven, maar ze komt toch wat instabiel en angstig over ivm wat ze wilt.
We spreken binnenkort nog eens af voor ne goeie babbel..

 

[MisterV]

maar ze komt toch wat instabiel en angstig over ivm wat ze wilt

Als het nu al zo complex is zit de kans er wel in dat mocht er iets van komen het complex gaat blijven, met regelmatig twijfels van haar kant.

 

[Topperman]

Als het nu al zo complex is zit de kans er wel in dat mocht er iets van komen het complex gaat blijven, met regelmatig twijfels van haar kant.

En anderzijds hebben we enkel aangemodderd tot nu toe, wat onzekerheid enkel voedt.
In een relatie geef je echt prioriteit aan elkaar, is de rem er af (ga ik niet te snel, push ik niet te hard, ..) en merk je wss veel sneller of het lukt of niet.

 

[peppe]

Sinds een dik half jaar ben ik "aan het daten" met eenzelfde persoon.
In het begin was ze all over me. Ging veel te snel, kon haar tempo niet volgen. Dan ben ik op de rem gaan staan waardoor ze zich terug trok.
De maanden daarna gingen we tijd voor elkaar maken om elkaar rustig te leren kennen en een band op te bouwen.
Echter waren haar weekends vaak snel gevuld (weinig alleen tijd voor elkaar want we hebben allebei kinderen dus vrije weekends zijn beperkt).
Ik moest maar op tijd dingen inplannen want "ik wil in het nu leven". Ze voelde zich niet klaar voor een relatie, heeft een te druk leven, weinig tijd, veel werk aan haar huis.
Maar goed, ik ging ook niet all-in voor haar dus ik kan niet verwachten dat ze haar agenda vrij houdt. Ze beschermde haarzelf nadat ik maanden terug op de rem was gaan staan en haar daarmee gekwetst had.
Maar zelf was er ook niet echt heel veel initiatief van haar kant meer.

Van het weekend heb ik dan gezegd dat ik die grijze zone waarin ik eigenlijk geen prioriteit krijg beu ben, en dus, ofwel proberen we als koppel, ofwel beter gewoon vrienden blijven.
Ze koos voor vrienden blijven want <rits van redenen: geen tijd, drukke job, kan me niet 100% geven, ik mis passie en verlangen, ik ben te wild voor u>.

Voor mij oké, dan kon ik ook verder. No hard feelings.
Dag nadien: "gaan we elkaar wel nog zien want het idee van u niet meer te zien geeft me een heel slecht gevoel, je betekent precies toch wel veel voor mij".

We zullen zien zeker. 'k ben ook niet smoorverliefd, maar ken ze nu toch al vrij goed, we staan redelijk hetzelfde in het leven, maar ze komt toch wat instabiel en angstig over ivm wat ze wilt.
We spreken binnenkort nog eens af voor ne goeie babbel..

Hoe kan je dit zeggen

ik mis passie en verlangen, ik ben te wild voor u

en dan erna

gaan we elkaar wel nog zien want het idee van u niet meer te zien geeft me een heel slecht gevoel, je betekent precies toch wel veel voor mij".

Zoals je zegt ze komt heel onzeker over. Ik heb meer het gevoel dat zij er eerder een punt wou achter zetten om haarzelf te beschermen maar nadat jij liet zien van "No hard feelings". Dat zij iets had van oei hij gaat niet vechten voor mij?

 

[Topperman]

Ze hield net afstand om haarzelf te beschermen (nadat ze zich eerst gesmeten had en ik daar niet evenredig op kon reageren).
Dus het idee was om zonder druk wat tijd met elkaar door te brengen, regelmatig afspreken, en kijken of er iets ontstaat. Maar in de praktijk maakte ze daar niet echt een prioriteit van. We zagen elkaar wel regelmatig, er was ook zeker een gevoel van "er is iets" tussen ons (inclusief fysieke dingen die je in een relatie doet) maar ze liet steeds minder toe want ze voelde zich er niet goed bij zonder effectief een relatie.

Dus na de zoveelste "oei, ik heb dan al plannen" heb ik gezegd: dit werkt niet. Ofwel gaan we voor elkaar ofwel niet.
Waarop na veel 5'en en 6'en ze zei: vriendschap lijkt me momenteel het beste.

Ik blij dat er op zijn minst duidelijkheid is ipv toch wel het gevoel te krijgen dat ik er maar aan bengel.
Maar dan de dag nadien dat ze lijkt te ontdekken dat ze me toch niet kwijt wilt.

Allebei met de rem op aangemodderd al die tijd. Dus ofwel stoppen ofwel rem er af. That's the idea.

 

[Marsu]

Sinds een dik half jaar ben ik "aan het daten" met eenzelfde persoon.
In het begin was ze all over me. Ging veel te snel, kon haar tempo niet volgen. Dan ben ik op de rem gaan staan waardoor ze zich terug trok.
De maanden daarna gingen we tijd voor elkaar maken om elkaar rustig te leren kennen en een band op te bouwen.
Echter waren haar weekends vaak snel gevuld (weinig alleen tijd voor elkaar want we hebben allebei kinderen dus vrije weekends zijn beperkt).
Ik moest maar op tijd dingen inplannen want "ik wil in het nu leven". Ze voelde zich niet klaar voor een relatie, heeft een te druk leven, weinig tijd, veel werk aan haar huis.
Maar goed, ik ging ook niet all-in voor haar dus ik kan niet verwachten dat ze haar agenda vrij houdt. Ze beschermde haarzelf nadat ik maanden terug op de rem was gaan staan en haar daarmee gekwetst had.
Maar zelf was er ook niet echt heel veel initiatief van haar kant meer.

Van het weekend heb ik dan gezegd dat ik die grijze zone waarin ik eigenlijk geen prioriteit krijg beu ben, en dus, ofwel proberen we als koppel, ofwel beter gewoon vrienden blijven.
Ze koos voor vrienden blijven want <rits van redenen: geen tijd, drukke job, kan me niet 100% geven, ik mis passie en verlangen, ik ben te wild voor u>.

Voor mij oké, dan kon ik ook verder. No hard feelings.
Dag nadien: "gaan we elkaar wel nog zien want het idee van u niet meer te zien geeft me een heel slecht gevoel, je betekent precies toch wel veel voor mij".

We zullen zien zeker. 'k ben ook niet smoorverliefd, maar ken ze nu toch al vrij goed, we staan redelijk hetzelfde in het leven, maar ze komt toch wat instabiel en angstig over ivm wat ze wilt.
We spreken binnenkort nog eens af voor ne goeie babbel..

"Ik heb nu niets beter voor mij dus ik wil uw aandacht niet kwijt tot ik iets anders heb gevonden."

Mensen die u pas erkennen bij verlies ben je liever kwijt dan rijk doorgaans.

 

[Topperman]

"Ik heb nu niets beter voor mij dus ik wil uw aandacht niet kwijt tot ik iets anders heb gevonden."

Mensen die u pas erkennen bij verlies ben je liever kwijt dan rijk doorgaans.

Goh, soms besef je het pas te laat he. Ik had zelf ook schrik voor het omgekeerde. Ik heb lang zelf mee aangemodderd maar had ook bang dat als ik het af zou blazen dat ik achteraf spijt zou hebben. Maar er helemaal voor gaan kon ik ook niet.

Denk dat we aan elkaar gewaagd zijn op dat gebied..

Met als verschil dat ik nu wel die grijze zone beu ben en als ik kies tussen alles op alles of niets ik toch voor alles kies. Al is het maar om te proberen.

Maar het meeste initiatief kwam de laatste weken wel duidelijk van mij, dat wel.

 

[MisterV]

Goh, ik mis de sappige date-anekdotes in dit topic. Niemand dolle dating-avonturen beleefd de laatste tijd?

 

[Jipser]

Hier nog is een week Bumble geinstalleerd met een betaaloptie, dus €14 voor een week. Want ja, we moeten wel eerlijk zijn! Hiermee kun je zien wie u geliked heeft, dus swipen is niet nodig.

Na 1 week:
16 likes ontvangen
12 personen gematched
Slechts 5 gesprekken begonnen
3 gesprekken stilgevallen
2 afspraken de komende week

 

[Willy_Sommers_fan_account]

Hier nog is een week Bumble geinstalleerd met een betaaloptie, dus €14 voor een week. Want ja, we moeten wel eerlijk zijn! Hiermee kun je zien wie u geliked heeft, dus swipen is niet nodig.

Na 1 week:
16 likes ontvangen
12 personen gematched
Slechts 5 gesprekken begonnen
3 gesprekken stilgevallen
2 afspraken de komende week

Wat ik me soms afvraag. Als je regelmatig opnieuw installeert, zijn het niet vaak dezelfde mensen als vorige keren die je opnieuw liken? Of komen er genoeg nieuwe profielen bij in de regio?

 

[Jipser]

Wat ik me soms afvraag. Als je regelmatig opnieuw installeert, zijn het niet vaak dezelfde mensen als vorige keren die je opnieuw liken? Of komen er genoeg nieuwe profielen bij in de regio?

Je komt wel telkens enkele profielen tegen, maar dat valt op omdat ik die ´herken´. Over de rest kan ik niet veel zeggen, alleen dat ik vermoed dat de meeste personen die app ook maar ´periodiek´ gebruiken.

Er moet wel telkens 3 maand tussen zitten.

 

[MisterV]

Wat ik me soms afvraag. Als je regelmatig opnieuw installeert, zijn het niet vaak dezelfde mensen als vorige keren die je opnieuw liken? Of komen er genoeg nieuwe profielen bij in de regio?

Na een jaar afwezigheid kan ik zeggen dat een 70% van de profielen dezelfde zijn.

 

[Sylverscythe]

Zak ook wel afhankelijk zijn van de regio denk ik.

 

[Noscoped420]

Zaterdag eens gematched met iemand op Hinge waarvan Hinge dacht "most compatible", blijkbaar een Amerikaanse maar woont hier al 10 jaar.
Uiteindelijk uurtje of 4 gechat en uurtje video called, later in de week eens samen gaan chillen.
Af gaan op positive vibes dat ze zelf haar nummer heeft gegeven en gevraagd om te chillen, al maakt dat nog geen success uiteraard.

We zien wel.
Lijkt wel meer serieus volk op Hinge te zitten.
Al moetk wel zeggen als dit niets gaan worden ga ik toch terug even naar mijn party life in het weekend
Op een gegeven moment voelt de chase ook niet meer de moeite.
Al heb ik wel mijn insecurity ingeruild voor straight up confidence, zowel in mn profiles als mn chats, verschil merk je wel.
In b4 "je moet ook niet zoeken, het komt wel"

 

[MisterV]

Een paar weken geleden op date geweest. Was gezellig, wel in mineur geëindigd om redenen buiten ons om (geen details omwille van herkenbaarheid maar het is eentje voor in het dolle datingavonturen-boek). Het zat wel goed voor beiden en we gaven allebei aan er nog eens een vervolg aan te breien. Het is iemand waarvoor het allemaal niet gerusht hoeft te worden, eerder "we zien wel waar we landen." Wat positief is IMHO.

Maar...

Chatgesprekken moeten altijd door mij begonnen worden. Ze reageert wel en stelt tegenvragen, maar daar houdt het ook op. Eens een gesprek is stilgevallen neemt ze zelf geen enkel initiatief om het gesprek terug te starten of eens concreet af te spreken. Ik trek wel zelf de boel op gang maar op den duur gaat dat tegensteken, ik heb nu eens een tijd bewust geen gesprek gestart en voilà: Complete stilte.

Dan houdt het voor mij op, het moet van beide kanten komen

Swat, ik heb hoe langer hoe meer het gevoel dat het sop de kolen niet meer waard is, dat ik ferm op mijn gemak ben op mijn eentje en zo ook alle gedoe van daten en relatietoestanden en alle bijhorende complexiteit niet meer heb.

 

[nestorius]

Een paar weken geleden op date geweest. Was gezellig, wel in mineur geëindigd om redenen buiten ons om (geen details omwille van herkenbaarheid maar het is eentje voor in het dolle datingavonturen-boek). Het zat wel goed voor beiden en we gaven allebei aan er nog eens een vervolg aan te breien. Het is iemand waarvoor het allemaal niet gerusht hoeft te worden, eerder "we zien wel waar we landen." Wat positief is IMHO.

Maar...

Chatgesprekken moeten altijd door mij begonnen worden. Ze reageert wel en stelt tegenvragen, maar daar houdt het ook op. Eens een gesprek is stilgevallen neemt ze zelf geen enkel initiatief om het gesprek terug te starten of eens concreet af te spreken. Ik trek wel zelf de boel op gang maar op den duur gaat dat tegensteken, ik heb nu eens een tijd bewust geen gesprek gestart en voilà: Complete stilte.

Dan houdt het voor mij op, het moet van beide kanten komen

Swat, ik heb hoe langer hoe meer het gevoel dat het sop de kolen niet meer waard is, dat ik ferm op mijn gemak ben op mijn eentje en zo ook alle gedoe van daten en relatietoestanden en alle bijhorende complexiteit niet meer heb.

Is dat gewoon geen teken dat ge er eigenlijk nog niet echt ten volle voor klaar bent.

 

[MisterV]

Is dat gewoon geen teken dat ge er eigenlijk nog niet echt ten volle voor klaar bent.

Nog niet klaar voor, niet meer klaar voor, geen zin meer in. Het maakt niet uit hoe je het omschrijft, komt allemaal op hetzelfde neer.

Het ding is, een relatie na een scheiding is alleen al op praktisch vlak complex, zeker als er kinderen zijn. Dan beginnen we nog niet over rugzakjes bij de partner en bij uzelf, het effect daarvan op uw relatie, hoe gaan de kinderen om met de nieuwe situatie, hoe zit het met exen, schoonfamilie, vriendenkringen, ... En naast die relatie heb je in de meeste gevallen ook nog op uw eentje een huishouden draaiende te houden en een fulltime job.

Daten kan best wel leuk zijn, er zit raar volk in de datingscène maar ook meer dan genoeg normale en aangename mensen. Maar op het einde van de rit hetzelfde verhaal: Je moet op de één of andere manier dealen met rugzakjes en de juiste vis vangen. Vraagt ook weer tijd, energie en vooral zelfvertrouwen. Al heb ik zelf gelukkig niet al te veel last van dat laatste. Daten, zeker via apps, moet de hel zijn als je geen zelfvertrouwen hebt.

Op den duur vraag ik mij dan af: Waarom nog al die moeite doen? Ik ken zowel het single leven als als het hebben van een nieuwe relatie. En een relatie heeft zeker zijn voordelen, maar onvoldoende om er op dit moment zelf actief naar op zoek te gaan.

 

[Topperman]

Herkenbaar MisterV.

Door de dag als ik mijn bezigheid heb of dingen gewoon chill op mijn tempo wil doen (al is het maar gewoon opstaan, klaarmaken, iets eten..) heb ik geen nood aan relatie. Maar in mijn vrije tijd heb ik wel iet van pff, alleen is ook maar alleen.

Maar heel die mallemolen bij een nieuwe date van "op je best zijn" en goede indruk moeten maken en je afvragen of dit is wat je wilt etc kost zoveel energie. En gewoon al tot een interessant gesprek komen via tinder of consoorten is vermoeiend. Elke keer bij een totaal onbekende een boeiend gesprek proberen voeren om dan misschien op date te gaan.

Ik wil eigenlijk gewoon ook in de zetel kunnen ploffen met mijn partner en helemaal niet interessant en boeiend zijn en dat dat ook oké.

En inderdaad rugzakjes, praktische dingen..

Maar bij de juiste zal dat wel allemaal op zijn plaats vallen zeker?

Tinder en Bumble en co blijft toch moeilijk om ietwat een interessante persoon te ontmoeten.
Misschien over een tijdje eens speeddating proberen. IRL voel je toch veel sneller of een klik is. Chatten lijkt eerder de vibe te killen.

 

[Heroixx]

Is het ook niet ergens het dwingende karakter van een "date" dat verwachtingen schept of oplegt? Het als een date omschrijven legt ergens al een lat of standaard als in "we moeten hier checken of dat klikt".

 

[MisterV]

Is het ook niet ergens het dwingende karakter van een "date" dat verwachtingen schept of oplegt?

Op zich is dat ook wel de bedoeling van daten: Uitzoeken of het matcht. Maar het klopt dat het een artificieel en geforceerd gegeven is.