Ebel
Active member
Meer dan een half jaar gedate, beetje in twilight zone, geen relatie (ik kon me niet volledig openstellen), maar we hadden toch wel *iets* en waren graag bij elkaar.
Wat later in dat half jaar kon ik me wel meer openstellen, maar had zij zich al afgesloten voornamelijk omdat ik de sprong naar een echte relatie niet durfde wagen (wat ze doet is dus ook begrijpelijk).
Het is dan niets geworden. Zij heeft het duidelijk afgesloten en is verder.
Bij mij, nu 3-4 maand na het "afscheid", zindert het nog steeds na. Misschien een geromantiseerd beeld maar nog steeds een gevoel dat ik iemand goed het laten gaan door mijn eigen issues toen (heb oa. zware scheiding achter de rug). Kort nog even gechat maar 't was puur functioneel/beleefd. Geen opening.
Ik twijfel om haar nog eens iets te sturen, een soort laatste afsluiter of wanhoopspoging om te zeggen dat ik toen geblokkeerd zat maar haar wel graag zag en dat moest er toch nog een sprankeltje zijn ik daar wel voor open sta.
Maar ik weet 99% dat ze echt verder is, maar ik moet precies alles nog eens op tafel gooien voor mijn gevoel om af te sluiten. Anderzijds maakt het dat ongemakkelijk want vorige keer was ze wel al echt duidelijk.
Dus ik zit met de nood om precies mijn laatste troef te gooien (gewone eerlijke stand van zaken) maar da's kwetsbaar en beetje awkward want ze was paar maand terug wel heel duidelijk.
Loslaten (ben ik nu aan't proberen maar lukt niet echt) of nog iets proberen met grote kans op deksel op neus (maar dan weet ik het tenminste, nog eens..)
Als je er echt mee zit zou ik dat gewoon doen.
Je hebt maar 1 leven, wat heb je te verliezen. Het is maar een berichtje en daarna weet je finaal waar je staat en kan je verder.
Al ben je denk ik wel het verleden aan het romantiseren. Been there done that.
Op zich geen probleem maar goed om rekening mee te houden wanneer je acties onderneemt.
parcours met ups en downs meegemaakt maar ik zag ze wel graag.