Loontrekkende vs ambtenaar

Geen idee, ik stel enkel vast dat vroeger mensen eens statutair nooit meer weg gingen, terwijl het nu geen uitzonderingen zijn, mensen die na benoeming toch nog naar de privé overstappen.
Ik ga er van uit dat die dat doen omdat het elders voor hen beter is. De meeste mensen veranderen immers niet van job om slechter af te zijn. Op welk vlak het beter is, doe ik geen uitspraken over en zal niet voor al die mensen hetzelfde zijn, dus over welke conclusie jij het hebt is mij een raadsel.

Hallo, ik ben zo iemand.

De ongemakkelijke waarheid: Ik wou vooral weg uit de ambtenarij uit vrees dat ik ook "zo" zou worden. Ik besefte heel goed dat ik nergens méér loon ging krijgen t.o.v. de inspanningen die ik ervoor moest doen. Maar ik vreesde wel dat de verleiding te groot zou worden om mij te nestelen in die gouden kooi, en ik al mijn dynamisme verloren zou zien gaan.
En omdat je in die kooi zit, en je niet kon beloond worden om te excelleren in uw job begon ik ook te "snappen" waarom sommigen als volleerde advocaten het arbeidsreglement begonnen uit te zoeken om te excelleren in loopholes te vinden om links of rechts nog een premie'tje mee te pikken, een half uur minder te moeten werken, etc. Het is de enige optimalisatie die je kan doen.

Allemaal menselijk gedrag, maar in een slecht systeem.

Het is dus best wel ironisch te noemen dat mijn vertrek omwille van bovenstaande reden nu aangehaald wordt als argument waarom je ambtenaren nog meer in een gouden kooi moet duwen. Het is namelijk net het tegenovergestelde.
 
Ik heb trouwens voor de lol eens mijn opgebouwde aanvullende pensioenrechten bekeken in de privé. Omdat dat hier vaak als argument wordt aangehaald tegenover de royale ambtenarenpensioenen.

Dit is het resultaat na 6 jaar in de privé te werken:
  • Pensioenreserve: een kleine € 2500
  • Komt overeen met een maandelijks pensioen van... hou jullie vast... de volle € 6,58. Mijn broodje van vanmiddag was duurder.
Ik moet nog 30 jaar werken (want: privé), dus we mogen deze bedragen nog x5 doen. Jawel, dan gaan we al richting de € 35/maand.

Het is het geld niet waard van het papier waarop het gedrukt staat. En het is al zeker de tijd niet waard om mijn portaal te openen en er een blik naar te werpen. Ze mogen het hebben.
 
Dit is het resultaat na 6 jaar in de privé te werken:
  • Pensioenreserve: een kleine € 2500
  • Komt overeen met een maandelijks pensioen van... hou jullie vast... de volle € 6,58. Mijn broodje van vanmiddag was duurder.
Is dat niet deels je eigen schuld dat je getekend hebt voor zo'n zwak pensioenplan?
Normaal gezien zoek je zoiets uit voordat je tekent bij je werkgever.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb mij ook laten vangen (eerder niet geinformeerd) en mijn pensioen plan trekt ook op niet veel.
Mijn maandelijkse verloning zit wel goed daarentegen dus dat maakt veel goed.
 
Ik heb trouwens voor de lol eens mijn opgebouwde aanvullende pensioenrechten bekeken in de privé. Omdat dat hier vaak als argument wordt aangehaald tegenover de royale ambtenarenpensioenen.

Dit is het resultaat na 6 jaar in de privé te werken:
  • Pensioenreserve: een kleine € 2500
  • Komt overeen met een maandelijks pensioen van... hou jullie vast... de volle € 6,58. Mijn broodje van vanmiddag was duurder.
Ik moet nog 30 jaar werken (want: privé), dus we mogen deze bedragen nog x5 doen. Jawel, dan gaan we al richting de € 35/maand.

Het is het geld niet waard van het papier waarop het gedrukt staat. En het is al zeker de tijd niet waard om mijn portaal te openen en er een blik naar te werpen. Ze mogen het hebben.

Wat is eigenlijk je punt?

Mac-bc heeft een kutjob, dus heel de wereld moet een kutjob hebben en ongelukkig zijn?

De meeste mensen laten hun jobkeuze afhangen van een aantal factoren: mogelijkheden/capaciteiten/diploma, jobinhoud, verloning (bruto, extralegaal, pensioen, evolutie...), hoeveelheid verlof en vrijheid om in te plannen, ligging/woon-werk/telewerkmogelijkheden, mate van stress/werkdruk, interesses, eventuele sociale bewogenheid/maatschappelijke relevantie, waardering...
Gaan dan op zoek naar werk en kiezen voor datgene wat binnen hun opties het best aansluit bij waaraan zij belang hechten uit dat lijstje. En je doet dan toegevingen, maar probeert dat te doen op de punten uit het lijstje die je het minst belangrijk vindt. En als het evenwicht echt zoek blijkt, dat je te veel toegevingen moet doen, ga je op zoek naar iets anders.

Dat jij gekozen hebt voor een job die slecht betaald, weinig vakantie heeft en geen mogelijkheid om overuren te recupereren, uitzicht geeft op een slecht pensioen, met een hoge werkdruk, veel stress en lage waardering, lijkt me eerder een jij-probleem dan een maatschappelijk probleem.

Misschien moet je gewoon eens nagaan wat voor jou belangrijk is en een bron van inkomsten zoeken die aansluit bij wat voor jou belangrijk is, ipv te focussen op wat anderen al dan niet hebben. Het zou je waarschijnlijk veel meer opleveren dan wat wild in het rond te trappen omdat je vooral anderen blijkbaar hun geluk niet gunt en vindt dat omdat jij miserabel bent de rest dat ook maar moet zijn.
 
Is dat niet deels je eigen schuld dat je getekend hebt voor zo'n zwak pensioenplan?

Ah, een zwak pensioenplan? Dat bestaat dus ook? Ik dacht dat "de privé" niet moest klagen over de ambtenarenpensioenen omdat wij allemaal een aanvullend pensioenplan hebben?

Maar neen, dat telt weer niet. Want dan is het opnieuw "je eigen schuld". Hoe had ik het kunnen raden. :laugh: Waar heb ik dat nog gehoord? Het lijstje wordt dus opnieuw een stukje uitgebreider. De job-keuze in de privé weer een stukje enger. De paardenkleppen worden nog wat strakker dichtgesnoerd.
Ik probeer even samen te vatten. Wij van de privé mogen dus alleen arbeidscontracten ondertekenen:
  1. In de farmaceutische industrie of in de bankensector. Anders is het "onze eigen schuld" dat we voor de verkeerde sector gekozen hebben en dus minder verdienen dan ambtenaren.
  2. Bij multinationals of andere gigantische bedrijven. Anders is het "onze eigen schuld" dat we minder goede voorwaarden hebben dan ambtenaren.
  3. Bij de zeldzame bedrijven die forse pensioenplannen hebben die minstens evenwaardig zijn aan de ambtenarenpensioenen. Anders is het "onze eigen schuld" dat we getekend hebben voor zo'n zwak pensioenplan.
  4. Bij de zeldzame bedrijven die zodanig grote marges hebben, dat je een even lage werkdruk ervaart als bij de ambtenaren. Anders is het "onze eigen schuld" dat we getekend hebben bij een werkgever die je zoveel stress bezorgt.
  5. Enzovoort enzovoort.
Bon, wordt het dan niet stilletjes aan tijd om gewoon de realiteit onder ogen te zien en toe te geven dat de voorwaarden van ambtenaren op quasi alle vlakken de "de privé" overtroeven? Je geeft het daar zelf impliciet mee toe, terwijl je het wellicht niet eens doorhad.
 
Laatst bewerkt:
Wat is eigenlijk je punt?

Mac-bc heeft een kutjob, dus heel de wereld moet een kutjob hebben en ongelukkig zijn?

Neen. Ik praat altijd in maatschappelijke termen, niet over mijn persoontje.

Mijn punt is dus dat ambtenaren met veel teveel zijn en dat ze véél te royaal verloond worden waardoor mensen in de privé veel teveel moeten renderen om heel dat staatsapparaat overeind te houden, waardoor hun ratio loon/werkdruk nòg slechter wordt dan ambtenaren. En dat dit een vicieuze cirkel is. En dat dat dringend eens moet stoppen.

Dat is mijn punt.

De meeste mensen laten hun jobkeuze afhangen van een aantal factoren: mogelijkheden/capaciteiten/diploma, jobinhoud, verloning (bruto, extralegaal, pensioen, evolutie...), hoeveelheid verlof en vrijheid om in te plannen, ligging/woon-werk/telewerkmogelijkheden, mate van stress/werkdruk, interesses, eventuele sociale bewogenheid/maatschappelijke relevantie, waardering...
Gaan dan op zoek naar werk en kiezen voor datgene wat binnen hun opties het best aansluit bij waaraan zij belang hechten uit dat lijstje. En je doet dan toegevingen, maar probeert dat te doen op de punten uit het lijstje die je het minst belangrijk vindt. En als het evenwicht echt zoek blijkt, dat je te veel toegevingen moet doen, ga je op zoek naar iets anders.

Dat jij gekozen hebt voor een job die slecht betaald, weinig vakantie heeft en geen mogelijkheid om overuren te recupereren, uitzicht geeft op een slecht pensioen, met een hoge werkdruk, veel stress en lage waardering, lijkt me eerder een jij-probleem dan een maatschappelijk probleem.

Misschien moet je gewoon eens nagaan wat voor jou belangrijk is en een bron van inkomsten zoeken die aansluit bij wat voor jou belangrijk is, ipv te focussen op wat anderen al dan niet hebben. Het zou je waarschijnlijk veel meer opleveren dan wat wild in het rond te trappen omdat je vooral anderen blijkbaar hun geluk niet gunt en vindt dat omdat jij miserabel bent de rest dat ook maar moet zijn.

En hop, het is weer allemaal mijn eigen schuld. Ah ja, ik had maar één van die zeldzame jobs in de privé moeten kiezen die aan de waslijst aan voorwaarden van hierboven voldeed. Simpel toch? Om dan te kunnen stellen: zie je wel hoe goed men het heeft in de privé! Om intussen te zwijgen over de 95% anderen.
Zolang we maar niet moeten toegeven dat we met een systeemfout zitten. Want ach, waarom zorgen maken over 1 werkende op 3 aan de overheid als het gerust ook 1 op 2 kan worden? Waarom zorgen maken over een overheidsbeslag van 55% als het ook 60% kan worden? Waarom zorgen maken over een astronomische staatsschuld, als het nog astronomischer kan worden?

Après nous, le déluge.
 
Neen. Ik praat altijd in maatschappelijke termen, niet over mijn persoontje.
Als je in je eigen bubbel leeft, enkel je eigen mening als feiten voorstelt en je eigen situatie onterecht als standaard gebruikt, dan haal je gelijk.

In de praktijk zijn groepsverzekeringen een stuk groter

 
Neen. Ik praat altijd in maatschappelijke termen, niet over mijn persoontje.

Mijn punt is dus dat ambtenaren met veel teveel zijn en dat ze véél te royaal verloond worden waardoor mensen in de privé veel teveel moeten renderen om heel dat staatsapparaat overeind te houden, waardoor hun ratio loon/werkdruk nòg slechter wordt dan ambtenaren. En dat dit een vicieuze cirkel is. En dat dat dringend eens moet stoppen.

Dat is mijn punt.
Maar dus:

Je post in de brutoloonthread en blijkt dat voor een ing. je toch niet zo goed betaald wordt.

Je post in de thread ergernissen op het werk (100den keren ofzo) en elke keer valt op wat voor een rotte werkplek je hebt, waar bovendien iedereen gaat lopen terwijl het management jou gewoon meer overlaadt. Ook in die thread zeggen tientallen leden, waarvan er ook in private sector werken, jou dat je moet maken dat je daar weg bent.

Je post in deze thread en gebruikt jouw job als een standaard voor de private sector, waarbij je vertrekt van de stroman dat "men" hier zegt dat in de private sector "iedereen" een mooi aanvullend pensioen heeft.

Serieus gebrek aan logica hoor.
 
Als je in je eigen bubbel leeft, enkel je eigen mening als feiten voorstelt en je eigen situatie onterecht als standaard gebruikt, dan haal je gelijk.

In de praktijk zijn groepsverzekeringen een stuk groter

Ik heb dit cijfer in het verleden ook al eens gezien - maar ik vraag me wel af hoe representatief dit is voor de gemiddelde werknemer in de privé. Ik heb jaren lang een groepsverzekering gehad van 0,66% bvb. De groep van 300k werknemers bij 210 bedrijven - wellicht dus hoofdzakelijk grote bedrijven, geen idee hoe dit ingeburgerd is bij de vele kleine(re) KMO's bvb.

Iemand die weet hoe dat zit bij grote werkgevers zoals Colruyt bvb?
 
Als je in je eigen bubbel leeft, enkel je eigen mening als feiten voorstelt en je eigen situatie onterecht als standaard gebruikt, dan haal je gelijk.

Kijk eens aan. Mijn goede vriend is een arts die met alle lagen van de bevolking in contact komt. Hij heeft ons met de neus op de feiten moeten drukken dat wij in een bubbel leven. Een bubbel van rijkdom. En hij heeft gelijk.

Maar nu blijkt, als ik jou moet geloven, dat ik in het vergelijk met de ambtenaren ook in een bubbel leef, maar dan eentje van armoezaaiers en zeer slechte arbeidsvoorwaarden. En pas op, dan ben ik nog een master met een knelpuntberoep hé. We zullen het maar niet hebben over Deborah van de kassa.

-> Wat zegt dat dan over de bubbel waarin ambtenaren in leven?

In de praktijk zijn groepsverzekeringen een stuk groter


Wat zeg jij ook alweer over het verschil tussen medianen en gemiddelden? Juist ja.
 
Als je in je eigen bubbel leeft, enkel je eigen mening als feiten voorstelt en je eigen situatie onterecht als standaard gebruikt, dan haal je gelijk.

In de praktijk zijn groepsverzekeringen een stuk groter

De statisticus verdronk in een meer van gemiddeld 50cm diep...

Heb de cijfers hier is gepost van de overheid. Die enkelingen van meer als een half miljoen trekken het gemiddelde veel te fel omhoog.
 
Colruyt is echt laag...
Ja, heb ik ook al gehoord. Colruyt is prijsspeler, niet alleen in de winkels maar ook voor de werknemers (niets mis mee trouwens)

Ik begrijp de kritiek op de ambtenaren trouwens niet echt. Wat denkt BG trouwens over de kabinetten?
't Is namelijk de gewoonte dat de ambtenaren niet meer finaal beslissen, maar aangestuurd worden door (politiek benoemde) kabinetten.
 
Maar dus:

Je post in de brutoloonthread en blijkt dat voor een ing. je toch niet zo goed betaald wordt.

Je post in de thread ergernissen op het werk (100den keren ofzo) en elke keer valt op wat voor een rotte werkplek je hebt, waar bovendien iedereen gaat lopen terwijl het management jou gewoon meer overlaadt. Ook in die thread zeggen tientallen leden, waarvan er ook in private sector werken, jou dat je moet maken dat je daar weg bent.

En hop, nog iemand met riedeltje van "het is allemaal uw eigen schuld". Dat heb ik nochtans hierboven ontkracht. Gelieve daarop te reageren.

Want toch is deze werkplek tot op vandaag gewoon de keiharde realiteit voor heel wat mensen, in heel wat sectoren in de privé. Allemaal hun eigen schuld. Net zoals alle mensen die tot op vandaag bij mijn vorige werkgever zitten, ook volledig "eigen schuld". Niet? Opnieuw, zie boven.

Het is allemaal ons eigen schuld, zolang we niet in de superzeldzame jobs in de privé terechtkomen die alle boxes tickt van de ambtenarij. De lijst is intussen lang. QED: de ambtenarij overtroeft de privé op quasi alle vlakken, en dit met de eindeloze zak geld van de gemeenschap.

Je post in deze thread en gebruikt jouw job als een standaard voor de private sector, waarbij je vertrekt van de stroman dat "men" hier zegt dat in de private sector "iedereen" een mooi aanvullend pensioen heeft.

Euh, hopelijk ga je nu niet ontkennen dat dit argument gebruikt werd in de discussie?

Ik toon hiermee aan dit een absoluut non-argument is. Zelfs een master met een knelpuntberoep eind de 30 haalt nog geen fractie van het extra pensioen van ambtenaren. Dan spreken we nog niet over Deborah van de kassa, om het maar eens in socialistische termen te zeggen.
 
Colruyt is echt laag...

Omdat ik bij werkgever mijn groepsverzekering heb heronderhandeld een paar jaar terug had ik dit eens besproken op café met vrienden, velen zijn daar eigenlijk niet mee bezig en hadden initieel zelfs geen idee wat/hoeveel - de verschillen waren echt groot, ik geloof (niet zeker) zelfs dat onze voorzitter aan 18% zat (grootbank en kan elk ogenblik op pensioen gaan).
 

Discussie met jou hierover is dan ook gewoon zinloos.

Je extrapoleert je eigen situatie naar heel de privé, terwijl er ook heel wat bedrijven zijn die respect hebben voor hun werknemers en hen niet behandelen als een perscitroen.

Aan de andere kant extrapoleer je de situatie van de ambtenaren die het het best hebben en in de hogere functies zitten naar de totale ambtenarensituatie en maak je constant een karikatuur van hun job op basis van gedateerde clichés.
 
Whatever pays the bills, man.

Dit is natuurlijk nihilistische nonsens van de bovenste plank.

We zijn hier een maatschappelijk debat aan het voeren over ons veel te grote overheidsbeslag, over de veel te hoge belastingen, over het veel te grote staatsapparaat, de bureaucratie, alle jobs bij de overheid en aanverwanten met twijfelachtige maatschappelijke meerwaarde, ... wat leidt tot onze astronomische staatsschulden en zijn bijhorende claim op de toekomst van onze (klein-)kinderen.

En dan zeg jij op hyper-individualistisch niveau: "Whatever pays the bills man". :unsure: Euh ja, maar de discussie die we hier voeren is de vraag of we nu moeten blijven jobs uitvinden zodat sommige individuen kunnen zeggen "whatever pays the bills man" of dat we daar beter een halt aan toeroepen als maatschappij.

Die hyper-individualistische benadering van elke problematiek is bij sommige mensen blijkbaar zodanig erin gebakken dat men nauwelijks nog kan redeneren op een niveau die het hyper-individualistische overstijgt.

Je kunt zowel zeggen in een discussie over de klimaatverandering: "Fuck you allemaal, zolang IK maar kan blijven uitstoten." -> Euh ja, dank u voor uw rijke bijdrage aan dit debat. :unsure:

Op je zerk later staat er niet dat je ingenieur was die als martelaar door het leven ging en daarom moreel superieur was. Daar staat gewoon op dat je dood bent. Try enjoying your time.

Man, je zit zodanig naast de kwestie. Je hebt geen idee waar ik het over heb hé? Het gaat niet over mac-bc die een martelaar is, het gaat over het vormgeven van een duurzaam samenlevingsmodel waarbij we onze toekomstige welvaart voor onze kleinkinderen niet hypothekeren door vandaag op decadente wijze te strooien met allerhande overheidsjobs en gemeenschapsgeld. Dààr draait het om.

En het is concreter dan je denkt hé. Wij zeggen vandaag tegen Oekraïne dat we "geen geld" hebben om hen te beschermen tegen een dictator die met drones aan de lopende band terreur zaait door onschuldige kinderen op te blazen, omdat wij hier in de decadentie leven dat wij zonodig een "netwerkcoördinator voor de musea in Antwerpen" nodig hebben. En een overheidsinstantie die met miljoenen gooit om een app te ontwikkelen die ons, domme burgers, leert hoe wij gezond moeten koken. En omdat we al teveel geld besteed hebben aan het oprichten van een hondenspeel-tuin op openbaar domein, zoals ik zonet nog las over mijn eigen stad. Enzovoort enzovoort.

Het is de totale decadentie. Een parallel universum. Een roze bubbel.

Hadden we maar het comfort en de budgettaire situatie dat we alle zaakjes op orde hadden, zodat we het ons konden permitteren om jobs te creëren met als enige reden dat het "de bills" betaalt voor enkele individuen. Quod non.
 
Ik heb dit cijfer in het verleden ook al eens gezien - maar ik vraag me wel af hoe representatief dit is voor de gemiddelde werknemer in de privé. Ik heb jaren lang een groepsverzekering gehad van 0,66% bvb. De groep van 300k werknemers bij 210 bedrijven - wellicht dus hoofdzakelijk grote bedrijven, geen idee hoe dit ingeburgerd is bij de vele kleine(re) KMO's bvb.

Iemand die weet hoe dat zit bij grote werkgevers zoals Colruyt bvb?

De meerderheid van de aanvullende pensioenregelingen hebben een % van 3% of meer (er zijn meer bedienden dan arbeiders die een pensioenplan hebben).

1734426200678.png



Het mediane bedrag van de reeds verworven reserve een werknemer met een ondernemingsplan die tegen de pensioenleeftijd aanschurkt is 24.351,08 euro . Dat gaat over 1,3 miljoen mensen die (ongeacht de leeftijd) in dat scenario zitten (natuurlijk hebben ze nog niet allemaal dat bedrag opgebouwd).

Het zou nuttig zijn om te zien hoeveel de opbouw per jaar bedraagt, omdat je natuurlijk vaker met lage bedragen zit omdat mensen van systeem veranderen en dus bvb maar enkele jaren werken in de privé (en daardoor het bedrag daar laag blijft, maar in se er geen laag bedrag per jaar is). Jammer genoeg orden die cijfers niet vrijgegeven.
 
En hop, nog iemand met riedeltje van "het is allemaal uw eigen schuld". Dat heb ik nochtans hierboven ontkracht. Gelieve daarop te reageren.

Ik post een paar dagen geleden dat mijn beste maat met een gelijkaardig profiel en gelijkaardige job 35% meer verdient voor een rustigere job.

Mac-be. De enige in je omgeving die gelukkig wordt van je professionele keuzes is je baas, omdat hij iemand heeft gevonden die zo naief is om voor een spreekwoordelijke habbekrats al z'n shit op te kuisen.
Je miserie is hé-le-maal je eigen schuld en als je eens 10% van de energie die je steekt in de misnoegde online zagevent te zijn zou steken in het verbeteren van je eigen situatie, dan zou je de hele wereld een plezier doen.
 
Ik post een paar dagen geleden dat mijn beste maat met een gelijkaardig profiel en gelijkaardige job 35% meer verdient voor een rustigere job.

Mac-be. De enige in je omgeving die gelukkig wordt van je professionele keuzes is je baas, omdat hij iemand heeft gevonden die zo naief is om voor een spreekwoordelijke habbekrats al z'n shit op te kuisen.
Je miserie is hé-le-maal je eigen schuld en als je eens 10% van de energie die je steekt in de misnoegde online zagevent te zijn zou steken in het verbeteren van je eigen situatie, dan zou je de hele wereld een plezier doen.

Nogmaals: het is niet omdat ik mijn persoonlijke situatie schets om een maatschappelijk punt te maken, dat de kern van de discussie "de situatie van mac-bc" is natuurlijk. Mijn punt is dat mijn situatie veel dichter ligt bij de realiteit dan die kleine niche-groepen die hier telkens worden opgevoerd.

Uiteraard zal ik mij elders kunnen verbeteren. Het zou al heel toevallig zijn dat mijn huidige job nu toevallig het optimum is van alle jobs in dit land. En weet je wat? Daarna is de kans groot dat er nog wel ergens een job zal zijn die beter is.
Maar dat neemt niet weg dat mijn beschreven situatie nog steeds voor héél veel mensen in de privé is zoals ze is. Dat zal niets veranderen met "mac-bc die een andere job neemt". Dat besef je toch?
 
Terug
Bovenaan