Polle32
Well-known member
Dat merk ik hier thuis goed met de oudste (15,5), die zit ganse dagen op zijn kamer of in de fitness en maakt bijna alleen nog deel uit van het gezin wanneer het tijd is om te eten... Communicatie en rekening houden met de rest van het gezin is voor hem ook geen prioriteit (zijn ASS helpt daar ook niet bij).Ergens kan ik me dat wel inbeelden. Op dit moment is dat nog moeilijk met zo'n kleintje die veel aandacht vraagt en waar je vooral voor moet zorgen. Echter, wanneer ze tieners worden en met vrienden meer weggaan om later alleen te wonen en nog meer hun eigen leven te leiden lijkt me dat zeker mogelijk.
Mijn eigen vader is trouwens toen ik 7 of 8 was van de ene dag op de andere gewoon vertrokken en heb ik nooit meer gehoord of gezien, terwijl ik er daarvoor wel een fijne band mee had (voor zover ik mij herinner toch)... Ik kan het mij zelf niet voorstellen dat ik mijn kinderen zoiets zou aandoen, maar het bestaat dus wel.