Ik dacht vandaag eens uit te slapen, maar mijne pa heeft daar anders over beslist.
Gisteren ging alles nog goed (ademen ging wel al een paar dagen wat moeilijk, "kort van adem"), vandaag kon hij niet meer uit zijn bed.
Dus de 112 moeten bellen.
Vandaag kreeg mijn moeder telefoon van het ziekenhuis dat hij morgen al naar huis mag komen, ze zeiden dat hij terug oké was, dat hij de laatste twee dagen goed had gegeten (iets wat hij de laatste dagen voor opname niet deed, het ging niet zei hij).
Vanavond zijn we hem gaan bezoeken in het ziekenhuis, zegt hij dat het nog helemaal niet gaat, dat hij het nog altijd moeilijk heeft met eten en hulp nodig heeft om uit zijn bed te komen.
Wij kaarten dat aan bij de verpleging, maar deze zeggen dat ze daar niks aan kunnen doen, zij zouden hem wel langer daar willen houden, maar het word "van hoger uit" beslist dat patiënten niet te lang in het ziekenhuis mogen blijven.
Mijn reactie was dan, "doet er dan iets aan, neem het op voor jullie patiënten, ge gaat vaak genoeg staken en betogen omdat ge te weinig verdiend (ik zou me schamen om voor meer geld te vragen als ik verdiende wat zij verdienen), maar opkomen voor iets wat echt belangrijk is, de patiënten, hola, dat gaat dan niet", nee dan moeten wij zelf gaan klagen in Brussel!
Als er dan nog kamers te kort zouden zijn, maar er waren verschillende kamers op zijne gang leeg. En op de andere gangen van dezelfde afdeling ook.
Toch raar dat ze gaan liegen over de toestand van een patiënt om hem naar huis te kunnen sturen, dat is toch schandalig.