Ik kan begrijpen dat mensen het geklaag over het weer beu zijn. Maar langs de andere kant vind ik het dan ook wel een beetje onnozel om daarop te reageren dat je zelf wel 3 uur buiten bent kunnen gaan. Hier heeft het gisteren bv 4-5 keer geregend, dan kan je moeilijk buiten iets gaan doen.
Again, sinds oktober hebben we geen 5 droge dagen na elkaar gehad. Of zelfs nog maar 5 dagen zon na elkaar. Dat is ondertussen ook al 8 maanden, ik kan geloven dat het op mensen hun gemoed begint te werken. Ik ben zelf wel een fan van regenachtig herfstweer, maar zelfs ik ben de continue regen stilletjes aan beu aan het worden.
Wat is daar nu onozel aan? Ik ga graag wandelen in de regen en kan me echt niet inbeelden dat ik de enige ben.
En ik ben nog nooit weemoedig geweest omdat er dagen aan een stuk regen is.
Ik word eerder ambetant van een week zon, omdat ik niet tegen de warmte kan.
En in de zon zitten is bij mij gelijk aan verbrand zijn op een uur tijd, tenzij ik me volledig onderdompel in anti-sun.
Ik woon ook in een woning zonder tuin of terras dus neen ik heb ook een plekje shaduw om op mijn gemak een pintje te drinken onder de schaduw van de appelboom.
Waarmee ik maar wil zeggen iedereen reageert vanuit zijn eigen situatie en de mensen rond zich heen he.
Net zoals er hier wellicht mensen zitten die reageren op dat slechte weer, vanuit hun rol met kinderen.
Ik kan me goed inbeelden welke extra druk het heeft als die klein mannen weer eens niet buiten kunnen.
Of je er nergens mee heen kunt behalve iets indoor.
Ik kan me ook goed inbeelden dat iemand die pakweg onderweg is naar zijn werk op een fiets, en daar tot de onderbroek nat aankomt, ook frustraties heeft.
Ik snap zelf ook echt niet dat mensen met hun blood gat op een hoop zand gaan liggen braden, dus ik zou graag hebben dat die ook niet meer reageren met hun vakantieposts.
Kwil maar zeggen, als er dan laconiek word gedaan met een uitspraak hier moet je ook niet klagen omdat je daar antwoord op krijgt dat niet in je (depri) stemming past.

