Je ergernissen van vandaag - Deel 1

Status
Niet open voor verdere reacties.
2de uur komt er dan eindelijk aan, en zijn eerste vraag aan die persoon: "wie ben je, en wat doe jij eigenlijk".
dat was voor mij het zoveelste bewijs dat je als luisteraar gewoon voor dom aanzien wordt door die presentatoren.
Want iedereen die het 2de uur luistert heeft ook het eerste uur meegekregen?
 
2 ergernissen aangaande mijn vader die in het ziekenhuis ligt.

Om te beginnen, hij belt geregeld naar mij of mijn ma, maar door de stoppen in zijn oren hoort hij niet goed en dan zit hij te vloeken aan de telefoon of horen we hem zeggen dat die telefoon kapot is, terwijl er helemaal niks mis is met zijn gsm.
Soms belt hij zelfs naar de buren en valt hij nog eens lastig, maar bij hen hoort hij uiteraard niks.

Tweede ergernis gaat over het ziekenhuis.
We hebben afgelopen week heel wat informatie van de hoofdverpleegster gekregen, maar gisteren was het een andere verpleegster en die zei dat we voor meer informatie contact moesten opnemen met de dokter.
Ik stuur dus een mail naar de behandelende arts met mijn vragen, krijg ik een mail terug dat ik mijn telefoonnummer moet doorgeven zodat hij kan bellen.
Ze hebben onze nummers gvd al van de dag dat hij opgenomen is (gvd ze hebben die al in zijn dossier van bij zijn opname vorig jaar) in het ziekenhuis en hebben nog geen enkele keer gebeld.
Daarnaast vind ik bellen ook moeilijker, om te beginnen kan je zaken vergeten te vragen, waardoor je dan opnieuw moet bellen met elkaar (wat heel wat tijd vergt, want je moet bellen ol een afspraak te maken zodat de dokter je dan terug kan bellen)
En ik moet dan ook alles nog aan mijn moeder vertellen, wat makkelijker is met een mail dan wanneer je gebeld hebt, want na te bellen kan je zaken vergeten door te vertellen.
 
Elke keer ik bij mezelf denk “tgoh, ik ben nog jong, nog alle tijd” bedenk ik me altijd dat ik er ondertussen wel al 34 ben. Vrij deprimerende gedachte eigenlijk.
 
Elke keer ik bij mezelf denk “tgoh, ik ben nog jong, nog alle tijd” bedenk ik me altijd dat ik er ondertussen wel al 34 ben. Vrij deprimerende gedachte eigenlijk.
Ge zijt zo jong of oud als ge u voelt.

Ik ben in december 40 geworden, maar sinds mijn operatie aan mijn rug vorig jaar voelt ik me over het algemeen terug heel goed.
 
Want iedereen die het 2de uur luistert heeft ook het eerste uur meegekregen?
er zal wel een uitzondering zijn die de eerste minuut na het nieuwsbericht pas inpikt, en dus de laatste 10 minuten van het vorige uur dus niet heeft gehoord dat er toch wel een bokser zat aan te komen.
 
2 ergernissen aangaande mijn vader die in het ziekenhuis ligt.

Om te beginnen, hij belt geregeld naar mij of mijn ma, maar door de stoppen in zijn oren hoort hij niet goed en dan zit hij te vloeken aan de telefoon of horen we hem zeggen dat die telefoon kapot is, terwijl er helemaal niks mis is met zijn gsm.
Soms belt hij zelfs naar de buren en valt hij nog eens lastig, maar bij hen hoort hij uiteraard niks.

Tweede ergernis gaat over het ziekenhuis.
We hebben afgelopen week heel wat informatie van de hoofdverpleegster gekregen, maar gisteren was het een andere verpleegster en die zei dat we voor meer informatie contact moesten opnemen met de dokter.
Ik stuur dus een mail naar de behandelende arts met mijn vragen, krijg ik een mail terug dat ik mijn telefoonnummer moet doorgeven zodat hij kan bellen.
Ze hebben onze nummers gvd al van de dag dat hij opgenomen is (gvd ze hebben die al in zijn dossier van bij zijn opname vorig jaar) in het ziekenhuis en hebben nog geen enkele keer gebeld.
Daarnaast vind ik bellen ook moeilijker, om te beginnen kan je zaken vergeten te vragen, waardoor je dan opnieuw moet bellen met elkaar (wat heel wat tijd vergt, want je moet bellen ol een afspraak te maken zodat de dokter je dan terug kan bellen)
En ik moet dan ook alles nog aan mijn moeder vertellen, wat makkelijker is met een mail dan wanneer je gebeld hebt, want na te bellen kan je zaken vergeten door te vertellen.
Strikt genomen mogen artsen geen medische informatie doorsturen via mail/onbeveiligde kanalen.
In covidtijden moest ik dus elke mail beginnen met "op uw expliciet verzoek, vindt u in bijlage..."
En dat was dan nog in een gewone huisartsenpraktijk. Goed mogelijk dat in een ziekenhuis de richtlijnen gewoon keihard zijn: NIETS via mail.

Je kan ook nu al een lijstje met allerlei vragen opstellen natuurlijk of bijkomende vragen aan de huisarts stellen.
 
2 ergernissen aangaande mijn vader die in het ziekenhuis ligt.

Om te beginnen, hij belt geregeld naar mij of mijn ma, maar door de stoppen in zijn oren hoort hij niet goed en dan zit hij te vloeken aan de telefoon of horen we hem zeggen dat die telefoon kapot is, terwijl er helemaal niks mis is met zijn gsm.
Soms belt hij zelfs naar de buren en valt hij nog eens lastig, maar bij hen hoort hij uiteraard niks.

Tweede ergernis gaat over het ziekenhuis.
We hebben afgelopen week heel wat informatie van de hoofdverpleegster gekregen, maar gisteren was het een andere verpleegster en die zei dat we voor meer informatie contact moesten opnemen met de dokter.
Ik stuur dus een mail naar de behandelende arts met mijn vragen, krijg ik een mail terug dat ik mijn telefoonnummer moet doorgeven zodat hij kan bellen.
Ze hebben onze nummers gvd al van de dag dat hij opgenomen is (gvd ze hebben die al in zijn dossier van bij zijn opname vorig jaar) in het ziekenhuis en hebben nog geen enkele keer gebeld.
Daarnaast vind ik bellen ook moeilijker, om te beginnen kan je zaken vergeten te vragen, waardoor je dan opnieuw moet bellen met elkaar (wat heel wat tijd vergt, want je moet bellen ol een afspraak te maken zodat de dokter je dan terug kan bellen)
En ik moet dan ook alles nog aan mijn moeder vertellen, wat makkelijker is met een mail dan wanneer je gebeld hebt, want na te bellen kan je zaken vergeten door te vertellen.
Ze hebben daarvoor gemaakt dat alle diagnoses binnenkort ook op papier moeten. Maar ook dat zal enkel je papa krijgen. Medische info via mail delen is gevaarlijk, ook omdat een "stom" typfoutje gevaarlijk gevolgen kan hebben of een tekst slecht geïnterpreteerd kan worden, dus vlug een mailtje is gevaarlijk. Ik versta wel dat extra uitleg daarom niet via mail gedaan wordt standaard.
 
Ben je al thuis?
Ge moet in Antwerpen eens proberen om hulp te krijgen:
50% kan geen Frans/Engels/Nederlands
25% zijn oude bomma's/huisvrouwen die denken dat ik hun vierkant int zak ga zetten aan de 10 automaten waar ze uit kunnen kiezen
25% negeert u straal.

Na een half uur dus iemand gevonden :p

Wel gespeeld op Euromillions vanavond, Karma owes me one :unsure:
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan