Op persoonlijk vlak zeker.
Ik antwoord iets à la: "oké, zaterdag om 11 uur bij u dan?" (dat was namelijk het vooraf afgesproken tijdstip), waarop voor de verandering niet geantwoord werd (terwijl die nadien meermaals online was...). Vanochtend open ik mijn gsm, zie ik dat ik in het midden van de nacht (en dan spreek ik niet over 12 of 1 uur 's nachts, maar nog een stuk later) een bericht heb gekregen met de vraag om het naar 13u te verschuiven. 
QFT
Hangt er vanaf welk virus. Ik doelde op het influenza virus (dat had ik erbij moeten zetten). Dat is effectief gewoon uw bed in hé.
Als je de theorie van de schoolbanken toepast is die laatste zin correct lol, maar je begrijpt perfekt wat ik zeg anders had je je andere zinnen / paragrafen niet neergeschreven.
Ja mee akkoord. Ik zeg ook nergens dat de wetenschap stil ligt hé. Maar globaal genomen zitten we nog steeds in onze kinderschoenen. Het minste dat het wat complexer wordt om iets te genezen, is er tientallen jaren grondig onderzoek voor nodig.
Ja dat is zo. Ik ben er bewust niet over begonnen maar ik heb wel gezegd dat we dicht bij grote doorbraken staan. Maar we zijn er nog niet. We staan eerlijkheidshalve nog altijd maar aan het begin.
Dat is ook wel een opmerking die voorbijgaat aan de hogere hersenfunctie van de mensheid. We leven infeite al in een onevenwicht, en dat sinds...ja sinds wanneer eigenlijk? Sinds we ons zijn gaan vestigen in permanente nederzettingen en gewassen hebben veredeld?
Reactie van de leerling: "Bedankt om dit twee dagen voor het begin van school te laten weten"Disclaimer: dit is echt een ontzettend belachelijke futiliteit. Ik moet het effe van me af schrijven omdat ik me er blauw aan heb geërgerd.
*begin rant*
Voor de lol en een quick buck geef ik af en toe wat bijlessen (wiskunde). Midden november kwam ik zo in contact met een vader die gevraagd had of iemand zijn kind (laatste jaren middelbaar) bijles kon geven. Na wat over en weer sturen, verliep de communicatie via de leerling om concrete momenten vast te leggen. Uiteindelijk is er niets concreet afgesproken geweest en liet die op een bepaald moment niets meer van zich horen. Ik heb 2 reminders gestuurd waarop ik dan als antwoord te horen kreeg: "ja, wacht nog even, ik moet nog iets overleggen met mijn mama".
Enkele dagen geleden kreeg ik plots een berichtje van die leerling met de vraag of ik "nog steeds geïnteresseerd was" en dat die een heel semester 2 uur bijles per week wel kon gebruiken. Voor mij is dat natuurlijk goed, twee uur per week aan een vast iemand les geven levert me op een semester een mooi bedrag op. Uiteindelijk zijn er 15-20 berichten over en weer gestuurd. Ik had al door dat ik m'n berichten goed moest structureren om tot een concrete afspraak te komen (bij meerdere vragen nummerde ik ze bv.) want niet iedere puber heeft al ervaring met duidelijke afspraken maken. Zo vroeg die bijvoorbeeld of ik op een weekdag om 13u kon lesgeven terwijl ik letterlijk het bericht ervoor had aangegeven dat ik door mijn werk op weekdagen pas om 17u kon etc. We kwamen overeen dat we best even zouden samen zitten om concrete afspraken te maken. Voor het eerst kwamen we zelfs een tijdstip overeen, nl. zaterdagvoormiddag om 11u!
Maar... uiteindelijk leek het dan toch op niets uit te draaien. Bij mij thuis kan het voorlopig niet doorgaan en die leerling had in één van de laatste berichten laten weten dat het daar thuis ook niet kon. Op de finale vraag of het alsnog bij die leerling thuis kon, heb ik geen antwoord gekregen. Ik stuurde dus als reactie een (mooier verwoord) berichtje in de trant van "Oké, dan zal het niet lukken. Veel succes nog", waarop die plots antwoordde dat het wel daar thuis kon doorgaan.
Nu is de maat voor mij echt vol. Ik heb er oprecht geen zin in en kan (gelukkig) niet om 13u. Ik heb dan maar (properder verwoord) laten weten dat ze beter iemand anders kunnen zoeken omdat bijles geven aan iemand met wie ik zo slecht kan communiceren voor mij niet werkt.
*end rant*
Ik snap perfect dat je als 16-jarige niet perfect kan communiceren met iemand voor zulke afspraken. In de context van iemand die bijles nodig heeft, maakt mijn hoofd er dan al vrij snel zelf van dat die bijlessen ook dienen om structuur te bieden. Geen probleem voor mij, ik heb dat in het verleden nog gedaan. Die vraag, namelijk het verzorgen van opvolging, is hier ook gesteld geweest. Alleen heb ik geen goesting meer om te maken te hebben met iemand die veel te laat pas laat weten dat iets niet kan doorgaan terwijl ik mijn andere plannen er al op heb afgestemd.
Ik verwacht ook op z'n minst een klein beetje respect. Na anderhalve maand 'ghosten' vragen of ik nog geïnteresseerd ben (alsof ik erop zat te wachten...) getuigt daar niet echt van. Vragen of bijles om 13u kan als reactie op een bericht waarin ik laat weten dat ik ten vroegste om 17u kan door werk getuigt daar niet van. Niet laten weten dat het toch kan doorgaan terwijl je eerder had geïnsinueerd dat het niet kon getuigt daar niet van. Als je dan nog -als druppel- om een kot in de nacht vraagt om een afspraak van de volgende ochtend te verplaatsen, loopt mijn emmer over. De mogelijke kopzorgen die ik me hiermee op de hals kan halen, zijn oprecht die paar honderd euro's op een half jaar niet waard.
Zet dit maar in glimlach van de dag. I just dodged a bullet. 
Heb jij niet vier kinderen?
Niets van aantrekken, gewoon een puber die het wat uithangt zeker. Waarschijnlijk moest hij van de ouders zelf zijn bijles organiseren.Reactie van de leerling: "Bedankt om dit twee dagen voor het begin van school te laten weten"
Meermaals niks laten weten is blijkbaar wel oké, om half drie 's nachts laten weten dat je de ochtend nadien niet kan is ook oké, maar twee dagen voor school opnieuw begint, 3 dagen voor de eerste bijles (waar hij pas goed 3 dagen geleden achter gevraagd had) laten weten dat je niet wil samenwerken is dat niet.
Reactie van de leerling: "Bedankt om dit twee dagen voor het begin van school te laten weten"
Meermaals niks laten weten is blijkbaar wel oké, om half drie 's nachts laten weten dat je de ochtend nadien niet kan is ook oké, maar twee dagen voor school opnieuw begint, 3 dagen voor de eerste bijles (waar hij pas goed 3 dagen geleden achter gevraagd had) laten weten dat je niet wil samenwerken is dat niet.
Klopt, maar dat wordt gecompenseerd door mijn 10 neven en nichten die allen kinderloos zijn.Heb jij niet vier kinderen?
4 kinderen, en het gedoe op uw werk.
Bwa ge vergeet nog een overspannen vrouw, idiote schoonfamilie. Niet de beste relatie met mijn moeder. Geen sociaal leven, geen energie voor te gaan sporten....
Je gaat wel naar de hemel later. (Zolang je niet eens ernstig ontploft.)
Beetje kort door de bocht he. Het is niet omdat we naar Mars kunnen vliegen dat we dementie kunnen genezen. Die vergelijking gaat niet op omdat dat twee compleet verschillende domeinen zijn. Er bestaan trouwens wel behandelingen tegen Alzheimer (Aricept, Donepezil), maar die zijn weinig effectief om wel degelijk te gaan genezen. Ze remmen af, je stelt m.a.w. de plaatsing in een WZC met enkele maanden af. De beste behandeling voor iemand met dementie is om er -cru gezegd- "mee bezig te zijn", mensen te stimuleren. Er zijn trouwens verschillende vormen van dementie.
Het eerste contact was al via een ouder verlopen. Het ging letterlijk enkel nog om het afspreken van een moment om bijles te krijgen. Als de ouders mij laten weten 'dat hun kind het moment van bijles zelf moet regelen', dan heb ik ook al weinig zin om de ouders te contacteren wanneer dat niet goed loopt.
Oei, het kind is nu al al het leven uit je aan het zuigenSinds mijn vriendin zwanger is heeft mijn lichaam een reactie gemaakt door mijn haar te laten uitvallen. Mijn weelderig lang haar is plots doorkijkend tot op de schedel. Eerst werd het grijs, dan viel het uit. Op zo'n korte tijd, maar ik voel me er dus echt niet goed bij. Vanavond eens met hulp van de vriendin kijken hoe een kale Remake er uit ziet. In 't slechte geval draag ik een muts op het werk maandag.
