De buren die nog steeds zagen over uw verbouwingen vanaf de seconde dat je uw kop buiten de voordeur steekt. Echt serieus. Wat heb ik al op mijn tong moeten bijten om de goede vrede te bewaren. Soms moet ik eventjes naar binnen om mijzelf af te reageren, om daarna opnieuw met een fake smile buiten te komen: "Ja, vervelend hé, die verbouwingen. Ja, ocharme jullie. Neen, ik begrijp het volledig! Gohoho, het is nogal wat he zeg. Maar kijk, het is bijna gedaan hoor!".
Hoe lang kan het duren vooraleer mensen in een soort acceptatiefase komen à la: "Ok, onze buren verbouwen, dat zal wat hinder met zich meebrengen, dat is vervelend maar er is geen alternatief, ze hebben het recht om dat te doen, ze volgen alle regels en ze proberen duidelijk de overlast te beperken waar het kan, dus we bijten even op onze tanden.". Neen. Altijd maar zagen. En zagen. En zagen.
De borden voor het parkeerverbod pas ik telkens minitieus aan, zodat er geen halve dag onnodig parkeerverbod is. Zelfs toen we hier nog niet woonden reed ik quasi elke dag opzettelijk naar de werf, alleen al om de parkeerborden aan te passen in functie van de continu wijzigende agenda van de aannemers. Vervolgens 1 aannemer die eens 1 dag niet afkomt? Buurvrouw: "Dat kan toch niet! Met zo'n hoge parkeerdruk in de straat! Bla bla bla"
- mac-bc blijft rustig en vriendelijk, mac-bc zegt dat ze haar bezorgdheden begrijpt, mac-bc stelt een praktische oplossing voor zodat ze toch nog kan parkeren.
- "Ja maar ja, het gaat niet per se om mij, wij hebben hier een garage in de buurt, het gaat gewoon om het principe!".
- mac-bc denkt spontaan aan haar defecte dakgoot die al 4 jaar scheef hangt waardoor al het water bij de minste regenbui langs onze gevel naar beneden stroomt, met veel lawaai neerkletst op onze lekdorpels en misschien/wellicht zelfs oorzaak is van vochtschade binnen. Een issue die ik op geregelde tijdstippen al eens vriendelijk heb laten vallen, om dit misschien eens te bekijken maar waar na veel vijven en zessen nog steeds geen oplossing voor is. Zelfs geen poging. Mac-bc vraagt zich af onder welk soort "principe" dat dan wel zou vallen bij haarzelf. Maar mac-bc zwijgt opnieuw en probeert te vermijden om de wederzijdse frustraties met elkaar te betrekken om het niet te laten escaleren. Mac-bc neemt actie om tegemoet te komen aan haar "principe", ook al riskeert hij hiermee de aannemer tegen zich te krijgen, en besluit om op een later tijdstip het nog wel eens over de goot te hebben.
- ...
- *2 dagen later*, parkeerverbod van de aannemer is exact 3 uur weg: Diezelfde buurvrouw: "Maar kijk eens aan, een lege parkeerplaats voor het huis van mac-bc, laat ons hier knal op die parkeerplaats met zijn allen uitgebreid aperitieven met tafeltjes en stoelen waardoor er de ganse avond niemand kan parkeren! (terwijl we ook perfect in onze aangelegde tuin kunnen zitten achteraan)". Parkeerdruk? Welke parkeerdruk?
HOU MIJ TEGEN.
of 
? Ik weet even niet wat de meest gepaste reactie is... 
is ook nog een optie
Vaak is het toch maar om de 2-3 generaties dat ze met echte vernieuwingen op de proppen komen.
