Daarnet een interventie gedaan op de trein... Het was een semi lege wagon, enkel ik en twee Marokkanen die in de zetels voor me zaten. De conducteur komt langs, passeert eerst langs mij, ik toon mijn ticket, alles in orde. Dan naar die twee voor me. Allebei geen ticket. De ene vraagt een ticket, natuurlijk 7€ opslag - wat protest, maar hij betaalt. De andere wil niet betalen, hij heeft geen geld bij... De conducteur vraagt een id, ook niet bij. Ja, dan moet hij eraf in de volgende halte, maar hij wil niet. De conducteur zegt dat hij dan gaat bellen. Bellen naar wie? Naar de politie. Ondertussen is de trein gestopt in het station. Die gast staat recht, de conducteur gaat richting de deur om hem eruit te zetten. Maar die gast blijft dan staan: hij moet eraf in de volgende halte, niet hier, dus hij wil er niet uit. Die conducteur weet niet goed wat hij moet doen, opeens haalt die ene een bundeltje cash boven en zegt "ik ga u veel betalen".
Ik zat daar dus in die zetel tussen de conducteur en die twee gasten. En dan ben ik kwaad geworden en heb ik tegen die gast gezegd dat dat dus absoluut niet normaal is, eerst doen alsof hij geen geld heeft, dan alsof hij geen documenten heeft, er niet eens uit willen als hij geen ticket heeft etc. Enfin, lang verhaal kort, uiteindelijk heeft hij dan toch betaald en vertrok de conducteur naar de volgende wagon. Ik zat daar dan alleen in de wagon met die twee gasten. Die ene vraagt dan nog aan mij waarom ik heb gepraat, ik reageer iets genre "ale komaan", en dat was het dan. Ik dacht toen we terug alleen in de wagon zaten dat ik nog ene op mijn gezicht ging krijgen, maar er gebeurde niks en ze gingen verder in gesprek in het Arabisch. We moesten er dan af in de volgende halte in hetzelfde station, ik stap eerst uit en die lopen wat achter me. Ik was me erop aan het voorbereiden toen de trein wegreed dat er nog iets ging gebeuren, maar eind goed al goed.
Ik neem vaak de trein en af en toe zijn er van die conflicten of agressieve situaties tussen passagiers en de conducteur. Normaal kom ik nooit tussen, maar ik voel me dan altijd zo'n lafaard achteraf, als heel de wagon inclusief ikzelf doe alsof er niks aan de hand is. Maar ik ben blij dat ik nu wel iets heb gedaan.