Je ergernissen van vandaag - Deel 1

Status
Niet open voor verdere reacties.
Tijdens het zappen 5 minuten blijven stilstaan op De tafel van Gert. Ging over misbruik in de kerk en Van Quickenborne z´n uitleg. Wtf heb ik net gehoord.

Diene TV is echt meer en meer Amerikaanse toestanden aan het worden.
 
@TRUMP @Wannez @Lint @Green

Weten jullie nog welke dat was die ik mee had, die was nie speciaal spot goedkoop maar nu ook niet super duur.
@TRUMP ge hebt daar toch nog wa flesjes van liggen hoop ik? Kan je eens de naam doorgeven, of weten de anderen 't nog?
Ik heb eens gekeken op mijn Vivino. Zou het kunnen dat het deze was? Volgende keer wel deftig taggen ;)

1698181045538.png
 
Ergernis van vorig weekend (het trauma kwam daarnet weer boven toen ik haar zag bij het afzetten vd jongens)

Bericht van kleuterjuf op smartschool op zondag na 18u: "morgen mag je je kind volgende spullen meegeven.."

*insert homer strangling bart.gif*
 
Ik begin deze week mijn nieuwe VDAB-approved™ job. Beetje gemengde gevoelens maar van eindeloze irrelevante jobspam en nutteloze afspraken moet ik mij toch al niets meer aantrekken alleszins :)

Elke ochtend met dikke tegenzin naar uw werk vertrekken is toch iets lastig. En eigenlijk mag ik echt niet klagen maar uugghh.. Ik doe het toch 🙂
Van glimlach naar ergernis. Het kan snel gaan. Slaagt het zo hard tegen?
 
Van glimlach naar ergernis. Het kan snel gaan. Slaagt het zo hard tegen?
Is vaak zo als je iets aanneemt omdat de VDAB in je nek zit te ademen, de druk die dat geeft is hard. Al uw vrijheid om iets duurzaams te vinden wordt weggenomen om dat vakje aan te kruisen van ‘oké, ne werklozen minder’.
 
Is vaak zo als je iets aanneemt omdat de VDAB in je nek zit te ademen, de druk die dat geeft is hard. Al uw vrijheid om iets duurzaams te vinden wordt weggenomen om dat vakje aan te kruisen van ‘oké, ne werklozen minder’.
Ik ga hier zeker de VDAB niet verdedigen (zie eerdere posts), maar je kan toch iets beter zoeken terwijl je niet je droomjob uitvoert?
 
Ik ga hier zeker de VDAB niet verdedigen (zie eerdere posts), maar je kan toch iets beter zoeken terwijl je niet je droomjob uitvoert?
Absoluut! Ik heb het louter over het gevoel van ‘dwang’. Zelf kiezen voor iets terwijl je verder zoekt, bij iets aannemen omdat je anders zwaar (relatief) moet gaan inleveren of een niet-nuttige coaching moet volgen.
 
Livestream VRT1 op vrtmax gisteren in brolkwaliteit, hun HD-stream was precies kapot. First world problems, voordeel is dan weer dat de Gaza-gruwel in iets minder detail binnenkomt.
 
Topdag vandaag.

Wou vertrekken om de jongens naar school te voeren. Zie ik op het voetpad een doodgereden kat liggen, met een keukenhanddoek over het hoofdje. Ik ben 90% zeker dat het een van ons (buiten)katten is.
(Update: ik kwam terug thuis en de aangereden kat was weg. Ons dochter beweerde dat ze daarnet die kat nog had zien lopen achteraan in onze tuin. Het zal toch een andere kat geweest zijn.)



Ik zet de oudsten af aan school, hij stapt rechts uit, loopt langs achter onze auto en steekt zonder kijken de straat over. Auto uit de andere richting had hem gelukkig gezien en toetert. Hij reageert er niet op. (Mijn voor 90% verwerkt trauma is terug opgeflakkerd nu). Ik ga hem er vanmiddag toch serieus op aanspreken.



Dat gedoe met m'n oprit. De afgelopen week alles aan het uitgraven geweest. Met een verschrikkelijk pijnlijke tenniselleboog en een ondergrond vol, maar vol met steenpuin heeft dat heel lang geduurd. Zeker aangezien ik daarbij ook elke dag taxi mag spelen, 5x naar DHZ moeten gaan voor extra gerief, elke dag mocht koken, m'n vrouw besliste dat een nieuwe binnendeur steken (volledig maatwerk*) plots heel erg dringend was en voorrang op alles moest krijgen.
Nu sta ik op het punt alles er terug in te steken, aan te sluiten en de put op te vullen.
Gisterenavond al wat stabilisé gelegd om die nieuwe inspectieput op te zetten, maar het is nog 3cm te laag en m'n stabilisé was op.
Vandaag wou ik dat dus ophogen, wat stabilisé leggen waar de nieuwe leidingen gaan liggen en alles aansluiten. Om dan den boel terug te kunnen dicht doen.
Vanaf morgen heb ik tot volgende week dinsdag geen tijd om iets te doen en ik wil dat echt geen week allemaal laten open liggen. De overloop van onze "beerput" en de afvoer van de keuken liggen/hangen "bloot".
Maar met die kutregen kan ik niets doen vandaag.





Binnendeur: grootste kassement dat "kant-en-klaar" was, was 40cm dik, en het deurgat was 43cm. Dus volledig zelf een kassement moeten maken uit mdf op maat en ook alles zelf moeten frezen. Nog nooit in m'n leven gefreesd. Qua vloer, muren,.. was niets recht, dus ook enorm moeten zoeken met tussenschotjes en zo. Dat is gelukkig heel goed gelukt, maar veel droge dagen mee verloren natuurlijk.
 
Ergernis van vorig weekend (het trauma kwam daarnet weer boven toen ik haar zag bij het afzetten vd jongens)

Bericht van kleuterjuf op smartschool op zondag na 18u: "morgen mag je je kind volgende spullen meegeven.."

*insert homer strangling bart.gif*
Bij ons op de scholen moeten ze zo een zaken minstens 48u "op voorhand" doorgeven.
 
Weiger ik gisteren een pakket bij DPD wegens een foute bestelling langs mijn kant, komen ze daar vandaag terug mee langs. Pientere jongens daar bij DPD. Ik kijk al uit naar het moment dat de bel gaat.
 
Ik zet de oudsten af aan school, hij stapt rechts uit, loopt langs achter onze auto en steekt zonder kijken de straat over. Auto uit de andere richting had hem gelukkig gezien en toetert. Hij reageert er niet op. (Mijn voor 90% verwerkt trauma is terug opgeflakkerd nu). Ik ga hem er vanmiddag toch serieus op aanspreken.
I feel your pain, mijn jongste is ook zo één, 0,0 bewustzijn van gevaar. Nooit kunt ge daar eens ergens mee op uw gemak rondlopen. Grootste trauma was toch toen hij op vakantie vrolijk richting een afgrond wandelde en ik hem op 1 meter van de rand heb kunnen tegenhouden.
 
Van glimlach naar ergernis. Het kan snel gaan. Slaagt het zo hard tegen?
De glimlach was het VDAB (diemijnietmeermoetlastigvallen)gedeelte, de andere helft van die gemengde gevoelens begint nu wat door te wegen. Op zich is het wel ok, maar als introvert 8u met (soms lastige) klanten praten is echt enorm vermoeiend. Dus het is gewoon een job die niet echt goed bij mij past. Maar ik probeer het nog wat tijd te geven
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan