Je ergernissen van vandaag - Deel 1

Status
Niet open voor verdere reacties.
Ooit bijna een ongeluk gehad en op de pechstrook moeten stoppen omdat vogels ineens vanuit de lucht héél mijn vooruit asap onder gekakt hadden en ik zag echt NIKS meer van de éne seconde op de andere.

Ik heb toen vieze gezichten gezien van andere chauffeurs, omdat ik op de pechstrook mijn voorruit aan het kuisen was (met de harde kant van een spons, want water had ik niet bij), maar ja ik had géén andere keuze. :tongue:
Dat was dan een gerichte aanval, of wat?

Ik heb zo een paar jaar terug iets gelijkaardig meegemaakt, alleen waren het geen uitwerpselen, maar een uiteengespatte vogel.
De auto schuin voor mij raakt een vogel die net omhoog vliegt en het bloed en de stukjes vogel komen op mijn motorkap en voorruit terecht.
Ik was net op weg naar het werk en ik heb mijn fles water (mijn drinken) kunnen gebruiken om de ruit een beetje zuiver te krijgen.
 
Dat was dan een gerichte aanval, of wat?
Ik denk een paar vogels die tegelijkertijd moesten schijten. De kans dat je ruit plots ASAP vol vogelstront hangt dat je niks meer ziet is miniscuul klein .. dacht ik .. zal ook wel zo zijn .. maar ik had dus prijs. Ik kan er achteraf wel mee lachen :D
 
Klein weeral ziek. Dat volk dat hun klein manne toch strontziek naar de crèche stuurt zouden ze toch ook eens op hun plaats mogen zetten in deze tijden.

Tegenwoordig is het naar crèche gaan, enkele dagen daarna ziek van iets van de crèche, week daarop crèche moeten missen wegens ziek (wij sturen geen ziek kind naar de crèche). Week erna terug en scharrelt der weer iets op van nen anderen. Waren toch wel wat voorzien voor zeker 5 à 6 keer ne zieke kleinen te hebben 't laatste half jaar maar dees is toch al twee keer per maand prijs.

Der ga ne moment komen dat ik gewoon zoiet heb van foert: onder de 38° sjotten we die naar de crèche, al hoest en snottert die den boel bijeen.

Achjah enigste dat we kunnen zeggen is, haar afweer systeem gaat goed getraind zijn.
 
Ik denk een paar vogels die tegelijkertijd moesten schijten. De kans dat je ruit plots ASAP vol vogelstront hangt dat je niks meer ziet is miniscuul klein .. dacht ik .. zal ook wel zo zijn .. maar ik had dus prijs. Ik kan er achteraf wel mee lachen :D
Ja, zo lang het maar vogelstront is, of iets anders dat niet echt schade toebrengt is het nog niet zo erg.
Heb zo eens bij de auto die voor mij reed een verkeerslicht dat boven de weg hing recht op zijn motorkap zien vallen, was hij ietsje verder het was recht door zijn voorruit geweest.
(Of bij mij als we net ietsje sneller hadden gereden...)
 
Klein weeral ziek. Dat volk dat hun klein manne toch strontziek naar de crèche stuurt zouden ze toch ook eens op hun plaats mogen zetten in deze tijden.

Tegenwoordig is het naar crèche gaan, enkele dagen daarna ziek van iets van de crèche, week daarop crèche moeten missen wegens ziek (wij sturen geen ziek kind naar de crèche). Week erna terug en scharrelt der weer iets op van nen anderen. Waren toch wel wat voorzien voor zeker 5 à 6 keer ne zieke kleinen te hebben 't laatste half jaar maar dees is toch al twee keer per maand prijs.

Der ga ne moment komen dat ik gewoon zoiet heb van foert: onder de 38° sjotten we die naar de crèche, al hoest en snottert die den boel bijeen.

Achjah enigste dat we kunnen zeggen is, haar afweer systeem gaat goed getraind zijn.
Dat is toch ook wel de verantwoordelijkheid van de crèche om zieke kinderen niet toe te laten.
 
Voor mij is de eenzaamheid nog altijd een beetje erger op zondag. Het is ook de dag waarop ik het minst van al te doen heb en de dag voor de nieuwe werkweek. De zin in niks slaat iedere week een beetje harder toe en de huidhonger is extreem aanwezig. Ik ben altijd al een emotioneel en gevoelspersoon geweest maar tegenwoordig kan iedere negatieve gedachte een aanzet zijn tot traantjes. Dit typen alleen al geeft me een onbehaaglijk gevoel.
 
Voor mij is de eenzaamheid nog altijd een beetje erger op zondag. Het is ook de dag waarop ik het minst van al te doen heb en de dag voor de nieuwe werkweek. De zin in niks slaat iedere week een beetje harder toe en de huidhonger is extreem aanwezig. Ik ben altijd al een emotioneel en gevoelspersoon geweest maar tegenwoordig kan iedere negatieve gedachte een aanzet zijn tot traantjes. Dit typen alleen al geeft me een onbehaaglijk gevoel.
Volgende zondag op date gaan! Ik ken wel een kandidaat.
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan