hate4recipe communist confirmed!
Allé, we weten al wie de volgende mod wordt dan.
Je ergernissen van vandaag - Deel 1
- Onderwerp starter BlackOccult
- Startdatum
- Status
Allé, we weten al wie de volgende mod wordt dan.
ik denk nie da ze mij snel zouden aannemen :')
Mijn vrouw is destijds op haar huidige school terecht gekomen als vervanging voor een vastbenoemde kleuterleerkracht. Verschillende ouders hadden die meerdere keren in beschonken toestand gezien. Haar klas was half verwaarloosd, spinnenwebben overal, stof, vuil, wanordelijk,... Het schooljaar erna kwam die gewoon terug, geen vuiltje aan de lucht...
Iemand anders, ook beginnende leerkracht mocht vanaf oktober voor een heel schooljaar invallen. De juf die ze verving kwam na de krokusvakantie nét zoveel dagen werken dat ze na de paasvakantie terug recht had op (ziekte)verlof. Aan het einde van dat schooljaar werd tegen de vervangster bedankt voor bewezen diensten. De vastbenoemde ging terug aan de slag vanaf september...
Ook leuk zijn duobanen met een oudere, vastbenoemde leerkrachten. Die zitten echt te wachten op hun pensioen en gebruiken hun collega voor alle vuile werkjes (administratie, voorbereiding oudercontact, afwerken knutselwerkjes,...)
Zolang je niet vastbenoemd bent wil je het systeem afschaffen, maar eenmaal je het bent ga je automatisch ook optimaal ervan willen gebruik maken en dus in stand willen houden. Dat is het perverse eraan.
ugar
Well-known member
Sterkte
De klap is hard, en blijft echt nog wel een tijdje nazinderen
Ik herinner me de stem van mijn grootmoeder nog, die is ondertussen al bijna 25 jaar dood. Dat soort dingen blijven je bij, net zoals de leuke herinneringen, na verloop van tijd denk je vooral aan die positieve dingen, in plaats van aan 't verlies. Maar dat duurde bij mij wel even voor ik zover was.
Ik heb met mijn vrouw afgesproken dat de kist dicht gaat als één van ons sterft. Er zijn nog mensen die bewust die keuze maken.
- Mijn overgrootvader (moederskant) had op het einde open wonden / abcessen over héél zijn lichaam. Hij had huidkanker en dat was allemaal (letterlijk) opengebarsten. Hij heeft nog weken al etterend in bed gelegen, brullend van de pijn en hij is dan weken later overleden. Van morfine was toen nog géén sprake. Het enige dat ze konden doen was dit dagelijks ontsmetten.
- Mijn grootvader (vaderskant) had keelkanker en dat is opengebarsten. Helaas naar buiten toe ipv naar binnen (bij dat laatste had hij meteen dood geweest en dat was eigenlijk beter geweest). Hij heeft nog weken geschreeuwd van de pijn. Dat was blijkbaar opengebarsten rond een zenuw waardoor ze dit NIET konden verdoven.
Beiden hebben ze zelfmoordpogingen ondernomen maar telkens werden ze gelukkig (???) gered door de verpleging.
- Mijn vader had sinuskanker. Hij heeft niet echt (veel) afgezien van zijn kanker zelf, maar hij had ook slechte longen en hij is uiteindelijk letterlijk gestikt.
Nu ben ik positief ingesteld. Ik krijg gewoon géén kanker sé. Maar ik heb het dus 3x meegemaakt met 3 generaties. Dat is mijn ergernis van de dag.
Sorry dat ik dit hier post, maar dit is allemaal gewoon echt gebeurd en dat zal allemaal eeuwig op mijn netvlies geprint staan. Het leven kan soms keihard zijn. Vermits mensen hier droevige verhalen posten over hun dierbaren die overlijden, doe ik dat ook nog eens een keertje hé.
Rust allen in vrede. (Ook je grootmoeder, zéér erg en het is altijd pijnlijk iemand te moeten afgeven)
- Mijn grootvader (vaderskant) had keelkanker en dat is opengebarsten. Helaas naar buiten toe ipv naar binnen (bij dat laatste had hij meteen dood geweest en dat was eigenlijk beter geweest). Hij heeft nog weken geschreeuwd van de pijn. Dat was blijkbaar opengebarsten rond een zenuw waardoor ze dit NIET konden verdoven.
Beiden hebben ze zelfmoordpogingen ondernomen maar telkens werden ze gelukkig (???) gered door de verpleging.
- Mijn vader had sinuskanker. Hij heeft niet echt (veel) afgezien van zijn kanker zelf, maar hij had ook slechte longen en hij is uiteindelijk letterlijk gestikt.
Nu ben ik positief ingesteld. Ik krijg gewoon géén kanker sé. Maar ik heb het dus 3x meegemaakt met 3 generaties. Dat is mijn ergernis van de dag.
Sorry dat ik dit hier post, maar dit is allemaal gewoon echt gebeurd en dat zal allemaal eeuwig op mijn netvlies geprint staan. Het leven kan soms keihard zijn. Vermits mensen hier droevige verhalen posten over hun dierbaren die overlijden, doe ik dat ook nog eens een keertje hé.
Rust allen in vrede. (Ook je grootmoeder, zéér erg en het is altijd pijnlijk iemand te moeten afgeven)
Laatst bewerkt:
Tonerider
Well-known member
Ik ben die herinnering aan hun stem wel kwijt hoor. Maar ik heb dan ook een heel slecht geheugen. Mijn grootouders langs vaders kant zijn al meer dan 25 jaar dood, mijn oma nog maar een jaar of vijf. Ik blijf ze wel missen, zekers mijn oma omdat ik daar de laatste jaren echt een goede band mee had opgebouwd, iets wat ik niet had bij die van langs vaders kant. Wat ik dan ook weer spijtig vind: als kind kwam ik daar het meest, maar tegen de tijd (en het besef) dat ik daar als volwassene een band mee kon opbouwen waren ze weg.
Zot hoe de dood zo bij het leven hoort, maar het toch zo moeilijk blijft om te aanvaarden.
shit man, dat moet vreselijk zijn om mee te maken.
Nrt
Well-known member
Heftig!- Mijn overgrootvader (moederskant) had op het einde open wonden / abcessen over héél zijn lichaam. Hij had huidkanker en dat was allemaal (letterlijk) opengebarsten. Hij heeft nog weken al etterend in bed gelegen, brullend van de pijn en hij is dan weken later overleden. Van morfine was toen nog géén sprake. Het enige dat ze konden doen was dit dagelijks ontsmetten.
- Mijn grootvader (vaderskant) had keelkanker en dat is opengebarsten. Helaas naar buiten toe ipv naar binnen (bij dat laatste had hij meteen dood geweest en dat was eigenlijk beter geweest). Hij heeft nog weken geschreeuwd van de pijn. Dat was blijkbaar opengebarsten rond een zenuw waardoor ze dit NIET konden verdoven.
Beiden hebben ze zelfmoordpogingen ondernomen maar telkens werden ze gelukkig (???) gered door de verpleging.
- Mijn vader had sinuskanker. Hij heeft niet echt (veel) afgezien van zijn kanker zelf, maar hij had ook slechte longen en hij is uiteindelijk letterlijk gestikt.
Nu ben ik positief ingesteld. Ik krijg gewoon géén kanker sé. Maar ik heb het dus 3x meegemaakt met 3 generaties. Dat is mijn ergernis van de dag.
Sorry dat ik dit hier post, maar dit is allemaal gewoon echt gebeurd en dat zal allemaal eeuwig op mijn netvlies geprint staan. Het leven kan soms keihard zijn. Vermits mensen hier droevige verhalen posten over hun dierbaren die overlijden, doe ik dat ook nog eens een keertje hé.
Rust allen in vrede. (Ook je grootmoeder, zéér erg en het is altijd pijnlijk iemand te moeten afgeven)
Mijn grootvader is ook overleden aan longkanker. Fysiek zag ik niet direct iets, maar ik ben die ooit wenend bij hem in de keuken tegengekomen. Die angst die hij had. Dat brak echt mijn hart.
De laatste tijd ben ik zelf ook wat angstig voor de dood. Geen idee waar dat vandaan komt.
Ja maar de manier waarop vind ik ook belangrijk. Mijn grootvader langs moederskant zat te wachten op slecht nieuws. Ze gingen hem net zeggen dat hij hersenkanker had, met uitzaaiingen en dat er niets meer aan te doen was + hij moest naar een rusthuis verhuizen (en dat was zijn ergste nachtmerrie, dat wilde hij echt NIET). Net voor ze hem dat nieuws kwamen zeggen is hij plots ineengezakt in een stoel en hij was dood. (achteraf bleek door een longontsteking). Zo wil ik ook wel gaan.
Hij heeft het slechte nieuws dus niet meer gehoord en geweten.Ja zo'n zaken vergeet je nooit hoor.
Ik heb geen angst voor de dood maar wel van het afzien voor het zover is. Ik heb prettige maar ook minder prettige overlijdens meegemaakt. (qua afzien bedoel ik)
- Mijn overgrootvader (moederskant) had op het einde open wonden / abcessen over héél zijn lichaam. Hij had huidkanker en dat was allemaal (letterlijk) opengebarsten. Hij heeft nog weken al etterend in bed gelegen, brullend van de pijn en hij is dan weken later overleden. Van morfine was toen nog géén sprake. Het enige dat ze konden doen was dit dagelijks ontsmetten.
- Mijn grootvader (vaderskant) had keelkanker en dat is opengebarsten. Helaas naar buiten toe ipv naar binnen (bij dat laatste had hij meteen dood geweest en dat was eigenlijk beter geweest). Hij heeft nog weken geschreeuwd van de pijn. Dat was blijkbaar opengebarsten rond een zenuw waardoor ze dit NIET konden verdoven.
Beiden hebben ze zelfmoordpogingen ondernomen maar telkens werden ze gelukkig (???) gered door de verpleging.
- Mijn vader had sinuskanker. Hij heeft niet echt (veel) afgezien van zijn kanker zelf, maar hij had ook slechte longen en hij is uiteindelijk letterlijk gestikt.
Nu ben ik positief ingesteld. Ik krijg gewoon géén kanker sé. Maar ik heb het dus 3x meegemaakt met 3 generaties. Dat is mijn ergernis van de dag.
Sorry dat ik dit hier post, maar dit is allemaal gewoon echt gebeurd en dat zal allemaal eeuwig op mijn netvlies geprint staan. Het leven kan soms keihard zijn. Vermits mensen hier droevige verhalen posten over hun dierbaren die overlijden, doe ik dat ook nog eens een keertje hé.
Rust allen in vrede. (Ook je grootmoeder, zéér erg en het is altijd pijnlijk iemand te moeten afgeven)
Ik hoor mijn tante ook nog schreeuwen van de pijn (darmkanker), ondertussen ook al bijna 30 jaar geleden en zie het nog voor me
Mijn kat zette zijn nagels in mijn been om zich op te trekken en op mijn schoot te geraken.Kunnen we het nu aub terug hebben over toffe ergernissen zoals sossen, Marc Van Ranst of Loser?
Tijdens een meeting. Met cam.
D
Deleted member 95
Guest
Heel veel sterkte gewenst.
Das ook ni van de poes.
Hij leeft nog. Zoiets heeft 9lives naar het schijnt.
D
Deleted member 95
Guest
Da's geen garantie, het kan elk moment gedaan zijn. Hou ze maar ver weg van John Porter.Hij leeft nog. Zoiets heeft 9lives naar het schijnt.
Ze loopt wel wat logger de laatste tijd.
Toch maar de stekker er uit trekken?
DiffieHM
Well-known member
Ik vind cam zo'n vies woord. Ik associeer dat altijd direct met sexcams
FUCK THAT.
Mr. November
Active member
Tof dat we op het werk ook leuke internationale projecten hebben lopen. Ik mag morgenochtend om f*cking 7u30 gaan vergaderen met wat aussies. Net nog de agenda doorgekregen, ziet er bovendien nog super interessant uit ook. 
- Status
Vergelijkbare onderwerpen
- Artikel
- Artikel
