Welke 'onhebbelijke' eigenschap had je liever niet?

[Avondland]

Enorm herkenbaar.

Ik had dat vroeger ook, maar dat is veranderd door simpelweg veel vaker te rijden. Het liefst rij ik wel alleen met wat goede muziek via Spotify door de speakers.

 

[Sneeuwstorm]

Toiletshy zijn op het werk en een verschrikkelijk picky eater zijn, zijn ook dingen die ik graag zou veranderen moest het kunnen.

Ik ben het tegenovergestelde , ik lust praktisch alles dat eetbaar is. En soms staat er geen maat op, zet een grote zak chips naast mij en ik eet hem leeg. Ik ben dan jaloers op mensen die kunnen 2 chipjes nemen en er voor de rest afblijven.

 

[Avondland]

Ik ben het tegenovergestelde , ik lust praktisch alles dat eetbaar is. En soms staat er geen maat op, zet een grote zak chips naast mij en ik eet hem leeg. Ik ben dan jaloers op mensen die kunnen 2 chipjes nemen en er voor de rest afblijven.

Ik vind iets niet lusten een luxeprobleem.

 

[Dr. Sheldon Cooper]

Ik vind iets niet lusten een luxeprobleem.

Que?

Is gewoon super vervelend. Ah, vrienden die willen koken. Bij 9/10 dingen die die klaarmaken ga ik daar al zitten van, bweik.
Als een restaurant al iets specialer is kan ik ook amper kiezen tussen iets. Op het werk kan ik misschien 1 of 2 keer per week warm eten omdat het iets is dat ik niet lust.

Ook gewoon het feit dat het zo kinderachtig overkomt om dingen niet lekker te vinden stoort mij enorm.

 

[Avondland]

Que?

Is gewoon super vervelend. Ah, vrienden die willen koken. Bij 9/10 dingen die die klaarmaken ga ik daar al zitten van, bweik.
Als een restaurant al iets specialer is kan ik ook amper kiezen tussen iets. Op het werk kan ik misschien 1 of 2 keer per week warm eten omdat het iets is dat ik niet lust.

Ook gewoon het feit dat het zo kinderachtig overkomt om dingen niet lekker te vinden stoort mij enorm.

Iets niet lusten zit volgens mij tussen twee oren. Als ik iets voorgeschoteld krijg dat ik niet zo graag eet, dan eet ik dat gewoon op zonder morren. Er zijn natuurlijk zaken waar je fysiek onpasselijk van wordt of waar je allergisch van bent, maar dat is wat anders dan "iets niet lusten". Iets niet lusten is iets niet graag eten en je kan nu eenmaal niet altijd eten wat je wil eten als je op een ander gaat eten.

Kan je daar niet op oefenen?

 

[Sneeuwstorm]

Is dat geen kwestie van gewenning? Als kind lustte ik ook bepaalde zaken niet, maar bij het opgroeien is dat toch verminderd. Naarmate uw zintuigen getraind zijn komen bepaalde smaken toch minder hard binnen ook. Ofwel hebt ge een stoornis in uw informatieverwerking zoals autisme of een hersenletsel dat ervoor zorgt dat bepaalde prikkels abnormaal hard binnenkomen. Of hoogsensitiviteit of zoiets.

 

[Sylverscythe]

Is dat geen kwestie van gewenning? Als kind lustte ik ook bepaalde zaken niet, maar bij het opgroeien is dat toch verminderd. Naarmate uw zintuigen getraind zijn komen bepaalde smaken toch minder hard binnen ook. Ofwel hebt ge een stoornis in uw informatieverwerking zoals autisme of een hersenletsel dat ervoor zorgt dat bepaalde prikkels abnormaal hard binnenkomen. Of hoogsensitiviteit of zoiets.

Hier was dat ook zo, wel nooit een moeilijke eter geweest denk ik, maar met ouder te worden ben ik uit mezelf alles beginnen proberen dat ik vroeger niet lustte. Mosselen zijn een klassieker denk ik, weinig kinderen die dat meteen lekker vinden.

Volwassenen die een hoop zaken niet lusten, en ik ken er zo ook, ik begrijp dat niet.

 

[Avondland]

Is dat geen kwestie van gewenning? Als kind lustte ik ook bepaalde zaken niet, maar bij het opgroeien is dat toch verminderd. Naarmate uw zintuigen getraind zijn komen bepaalde smaken toch minder hard binnen ook. Ofwel hebt ge een stoornis in uw informatieverwerking zoals autisme of een hersenletsel dat ervoor zorgt dat bepaalde prikkels abnormaal hard binnenkomen. Of hoogsensitiviteit of zoiets.

Ja, dat is inderdaad ook een kwestie van gewenning maar ook het feit dat sommige mensen extra gevoelig zijn voor bepaalde smaken. Je hebt mensen die Carolina Reapers bij wijze van spreken als een snackje eten en je hebt ook mensen die al in vuur en vlam staan van een snuifje peper. Zo heb je ook de befaamde Korianderkwestie: mensen die er verzot op zijn en mensen die vinden dat het smaakt naar wasmiddel. Iedereen heeft zijn eigen voorkeuren en dat is volkomen normaal. Alle uitzonderingen (allergieën, veganisme, tolerantie voor pikant eten, "fysieke onpasselijkheden", ...) terzijde is "iets niet lusten" toch iets waar je je over heen kan zetten. Als je niet graag champignons eet en je schoonouders schotelen dat voor eet je dat toch gewoon op tenzij je wéét dat je daarvan moet kotsen?*

*En dat ervan kotsen is ook relatief: ben je daar wérkelijk onpasselijk van of eet je het gewoon niet graag maar kan je dat perfect eten zonder daadwerkelijk te kotsen?

 

[Sylverscythe]

Ja, dat is inderdaad ook een kwestie van gewenning maar ook het feit dat sommige mensen extra gevoelig zijn voor bepaalde smaken. Je hebt mensen die Carolina Reapers bij wijze van spreken als een snackje eten en je hebt ook mensen die al in vuur en vlam staan van een snuifje peper. Zo heb je ook de befaamde Korianderkwestie: mensen die er verzot op zijn en mensen die vinden dat het smaakt naar wasmiddel. Iedereen heeft zijn eigen voorkeuren en dat is volkomen normaal. Alle uitzonderingen (allergieën, veganisme, tolerantie voor pikant eten, "fysieke onpasselijkheden", ...) terzijde is "iets niet lusten" toch iets waar je je over heen kan zetten. Als je niet graag champignons eet en je schoonouders schotelen dat voor eet je dat toch gewoon op tenzij je wéét dat je daarvan moet kotsen?*

*En dat ervan kotsen is ook relatief: ben je daar wérkelijk onpasselijk van of eet je het gewoon niet graag maar kan je dat perfect eten zonder daadwerkelijk te kotsen?

Zaken zoals pikant eten en/of veel koriander zijn ook eerder een probleem wanneer je "exotischer" gaat, en dat kan je in principe trainen, maar dat is hier niet zo standaard. In de keuken van deze streek vind je dat nu niet echt, dus als kind wordt je daar niet echt mee geconfronteerd. In Mexico krijg je dat als kind binnen, en lust zowat iedereen dat.

Dat je in België bijvoorbeeld geen bloemkool of witloof lust, dàt is vreemd.

 

[Pompi]

Ik moet op het werk heel vaak mensen helpen ; waardoor ik in mijne privé precies minderd geduld daar voor heb.
Ne gansen dag door vragen mensen mij dingen, die vaak simpel zijn.
Vragen ze mij dan thuis iets wat in mijn ogen gewoon simpel is, dan ben ik al vies gezind da ze het mij vragen.

Ik ben ook opgevoegd door een alleenstaande moeder die altijd alles zelf deed, dus ik heb nooit geleerd om hulp te vragen, maar als ze mij iets vragen zeg ik nooit nee.
Dat eindigd dan vaak in een wrok-gevoel van "ik doen hier altijd alles voor een ander, maar stel u maar is voor da een ander is werk zou zien".

Alles dat gebeurd moet goed gedaan zijn.
Zitten we met stockage tekort dan moet heel de berging opnieuw ingericht worden.
Inclusief nieuwe schabben te monteren.
Dus ik moet ook plannen waar ik dat materiaal haal, dat moet ook allemaal aan ne goeie prijs zijn, dus ik moet dat allemaal vergelijken (ook ál mijn aankopen moeten vergeleken worden, het moet bang for the buck goed zijn)
=> Maar da's inmiddels een groot project in mijn hoofd, dus ik heb daar ook helemaal genen tijd voor om dat op te lossen, dus gebeurd het niet maar ben ik wel elke keer kwaad als ik da kot binnen kom dat alles op elkaar staat.
Zo zit mijn hoofd ook al vol met dingen die echt wel is moeten gebeuren binnenkort, maar het denken aan dat alles kost mij zoveel tijd en energie..

 

[Deleted member 621]

Ik had dat vroeger ook, maar dat is veranderd door simpelweg veel vaker te rijden. Het liefst rij ik wel alleen met wat goede muziek via Spotify door de speakers.

Ik heb geen rijbewijs, dus dat is niet van toepassing bij mij.
Het kan over echt banale praktische dingen gaan zoals de ramen wassen (appartement, dus aan de straatkant).

 

[DogFacedGod]

Iets niet lusten zit volgens mij tussen twee oren. Als ik iets voorgeschoteld krijg dat ik niet zo graag eet, dan eet ik dat gewoon op zonder morren. Er zijn natuurlijk zaken waar je fysiek onpasselijk van wordt of waar je allergisch van bent, maar dat is wat anders dan "iets niet lusten". Iets niet lusten is iets niet graag eten en je kan nu eenmaal niet altijd eten wat je wil eten als je op een ander gaat eten.

Kan je daar niet op oefenen?

Goh, er zijn toch genetische kwaaltjes die ervoor zorgen dat je weinig lust alhoewel ik toch voornamelijk denk dat al die moeilijke eters gewoon altijd overgekookt eten kregen en daarmee een degout hebben aan van alles en nog wat.

Overgekookte spruitjes stinken. Logisch dan dat de helft denkt dat ze geen spruitjes lusten.
Maak dat eens klaar in de oven en het is overheerlijk.

 

[coldplayke]

Ik heb geen rijbewijs, dus dat is niet van toepassing bij mij.
Het kan over echt banale praktische dingen gaan zoals de ramen wassen (appartement, dus aan de straatkant).

Er zijn echt weinig dingen waar ik een even grote mentale opkikker en zelfvertrouwensboost van krijg als een slecht gelapt raam te zien bij iemand anders.

Geen vuil raam; een slecht gekuist raam. Met strepen en vegen en als het zo even kan ook wat verfvlekken op het raamkozijn van ontoereikend afplakken bij het schilderen vroeger.

Dan denk ik: het is oké, coldplayke. Het is menselijk.

 

[Mulan]

Er zijn echt weinig dingen waar ik een even grote mentale opkikker en zelfvertrouwensboost van krijg als een slecht gelapt raam te zien bij iemand anders.

Geen vuil raam; een slecht gekuist raam. Met strepen en vegen en als het zo even kan ook wat verfvlekken op het raamkozijn van ontoereikend afplakken bij het schilderen vroeger.

Dan denk ik: het is oké, coldplayke. Het is menselijk.

Dan moest je de ramen eens zien als de poetsvrouw ze wou poetsen... Let wel: WOU poetsen he, niet moest!
Volgens mij heeft de echt moeite moeten doen om ze er vuiler uit te laten zien na dan voor.

 

[flowerfield]

Zelfredzaamheid
Zelfstandigheid
Introvert

 

[Mr.Anderson]

Dan moest je de ramen eens zien als de poetsvrouw ze wou poetsen... Let wel: WOU poetsen he, niet moest!
Volgens mij heeft de echt moeite moeten doen om ze er vuiler uit te laten zien na dan voor.

Poetsvrouw mag het niet meer doen van mij. Ik doe het liever zelf. Dan maak ik daar serieus mijn werk van om geen enkele streep te hebben.

Na een kwartier zie ik dan mijne kleinsten de achterdeur openduwen met z'n 2 handen plat op het glas. :')

 

[polar bear]

Ik kan weinig 100% afwerken. Zowel op het werk als privé.
Ik doe dingen altijd snel en het moet vooruit gaan bij mij. Een werkje van 2u om iets perfect af te leveren zal ik op 1u doen maar dat zal dan maar voor 90% ok zijn. Ik kan dan niet nog een tijd bezig zijn om het perfect te doen. De afwerking is gewoon niet aan mij besteed. In vele gevallen is dat ook gewoon goed maar soms heeft dat al problemen opgeleverd.
Ruwbouw werken zijn dan ook ideaal voor mij en schilderwerken zijn de hel.

 

[JDB]

Ik ben ongelofelijk vlug afgeleid (zit nu in meeting ) en werk weinig af. Da's heel storend maar het lukt me heel moeilijk om door te zetten.
Vaak hoor ik gewoon ergens een woord en verlaat mijn hoofd het gesprek en wordt er een verhaal rond dat woord gebouwd. Ik ben dan zelfs niet meer 'aanwezig', alsof ik in een droom zit.
Of ik zoek vlug iets op en voor je het weet zit ik vast in een loop van websites/filmpjes checken.
Liefst werk ik met een deadline waarbij ik oprecht in de shit kan raken, dan vind ik eindelijk motivatie in de laatste paar uur.

Thuis is het niet anders, als ik niet 100% zeker weet dat het zal lukken begin ik er gewoon niet aan. Dus ik begin aan heel weinig.
Op school heb ik nooit gestudeerd want alles lukte vanzelf, tot ik in het hoger kwam. Toen ging het plots niet meer. Het idee was dan: als ik niet studeer ben ik tenminste zeker dat ik er niet door ben. Waarom ergens tijd in steken als je niet zeker bent dat je het haalt.
Als ik dan toch eens doorzet en het lukt dan voel ik me daar wel even goed bij, maar dat blijft toch nooit lang.

Verder heb ik nogal een probleem met interactie over telefoon of in grote groepen. Dan steekt er een vermoeidheid op en gedraag ik me gauw apathisch.

Er is ook geen overschot aan zelfvertrouwen aanwezig. Als iemand ook maar wat te assertief is naar mij toe zal ik het al vlug laten passeren omdat ik geen heisa wil. Zo is bvb klagen op restaurant omdat mijn eten nog koud is not done. Alsof de schuld bij mij zou liggen dat ik het lef heb om er iets van te zeggen. Vast een overschot van een niet zo leuke schooljeugd. Achteraf bekeken niet verwonderlijk want ik gedroeg me enorm sociaal onaangepast. Alsof ik in een droomwereld leefde.

En ik ben moe, altijd moe en raak niet in en niet uit mijn bed.

 

[Ebel]

Het is voor mij nooit genoeg.
En dat is echt niet fijn voor mezelf en m'n omgeving.

Ik wil altijd meer zien, meer doen, verder wandelen, alle winkels vergelijken, langer feesten, meer drinken, tot helemaal boven de berg gaan, ...

Ik kan moeilijk zeggen; "ja dit is wel goed, let's do it." Ik wil kunnen vergelijken of zeker zijn dat ik het beste heb gehad/ gedaan.

 

[oxbow1]

Ik kan enorm veel en doe heel veel, en weet heel veel. Het ideale recept van een eikel dus..
Qua emphatie kan de rest van de beschaving 17 soorten aids krijgen en #CARE is mijn idee daarover.. (mijn vrouw compenseert dat wel door normaal te zijn)

Stoor mij ook absurd hard als iemand afkomt van "ik kan dat niet." (ga ik mentaal een beetje dood, en ga dan vragen of je het zelfs al eens geprobeerd hebt?)

Voor mijn werk moet ik zowat sociaal zijn, en ben daar ook goed in, ik compenseer dit door in mijn vrije tijd de wereld te ontlopen en in mijn oase van rust thuis te zitten.