Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
Where The Crawdads Sing - Delia Owens
Ik begrijp de hype wel, maar vond het veel te langdradig geschreven. Pas naar het einde toe ging het wat vlotter.
Originele setting wel.

The Heart Is A Lonely Hunter - Carson McCullers
Ik vond het een verwarrend boek. Nogal onsamenhangend, op alle vlakken. Niet wat ik ervan verwacht had.

Galapagos - Kurt Vonnegut
Had deze al ooit gelezen. Ik vind Vonnegut een geweldige schrijver, met exact het soort humor dat mij aanspreekt.
 
The Heart Is A Lonely Hunter - Carson McCullers
Ik vond het een verwarrend boek. Nogal onsamenhangend, op alle vlakken. Niet wat ik ervan verwacht had.
Geen idee waar het boek over gaat, maar ik vind de titel onwaarschijnlijk mooi en alleen daarom al staat die op mijn radar.
 
Geen idee waar het boek over gaat, maar ik vind de titel onwaarschijnlijk mooi en alleen daarom al staat die op mijn radar.
Volgens wikipedia:
The title comes from the poem "The Lonely Hunter" by the Scottish poet William Sharp, who used the pseudonym "Fiona MacLeod"."Deep in the heart of Summer, sweet is life to me still, But my heart is a lonely hunter that hunts on a lonely hill."
 
Richard Nell - Kings of Paradise (Ash and Sand #1)
Richard Nell - Kings of Ash (Ash and Sand #2)
Richard Nell - Kings of Heaven (Ash and Sand #3)


Deze self-published Grimdark Fantasy trilogie gelezen de afgelopen week en damn, serieus onder de indruk. Gewoon een heel goed verhaal, leuke personages, geweldige atmosfeer en met Ruka een fantastisch gelaagd en duaal hoofdpersonage (al zal niet iedereen een fan zijn).
Geen typische West-Europese Middeleeuwse setting maar een mix van Viking meets Old Indonesia vs Old China, wat bijdroeg aan de geweldige atmosfeer want het zijn allemaal interessante culturen die aangepast werden voor dit verhaal.
De pacing is niet altijd even goed (self-published...) met soms teveel tijd tussen verschillende PoV's, alsook Flashbacks die te abrupt afwisselen met het huidige verhaal. Dat had wat beter gekunnen.
Al bij al een aanrader voor iedereen geinteresseerd in Grimdark Fantasy en verdient eigenlijk wel om opgepikt te worden door een traditionele uitgeverij.
 
The Library at Mount Char - Scott Hawkins
Een aangename verrassing.
Werd gepusht als lovecraftian/cosmic horror verhaal en dat is het deels maar tegelijkertijd is het zoveel meer.
Scott Hawkins schrijft hier een verhaal dat zowel ongelooflijk menselijk als weird as fuck is.
De wereld die wordt neergepoot is imposant, interessant, irrationeel en idealistisch echter laat dit boek van amper 400 pagina's nog steeds maar een tipje van de sluier zien. Maar tegelijkertijd laat het ook alles zien.

Zijn karakterwerk kan zeker nog een stuk beter, maar als debuut kan dit wel tellen.
Wel, eigenlijk is dit niet zijn eerste boek uitgave, Scott Hawkins heeft eind jaren 90 en begin 2000 al een aantal boeken geschreven!
Namelijk:
- Linux Desk Reference
- The Complete Linux Shell Programming Training Course
- Apache Web Server Administration and E-Commerce Handbook

Nu, cosmic horror en system administration heeft natuurlijk wel veel met elkaar gemeen dus misschien is het toch niet zo vreemd.
 
Andy Weir - Project Hail Mary

Net zoals The Martian iets te sciency met momenten om mijn aandacht er ten allen tijden bij te kunnen houden, maar uiteindelijk was het in relatieve korte dosissen en ik snap de insteek ook wel, dus ik ga het boek er niet op afrekenen.
De kritiek die ik het vaakst las op goodreads was dat het hoofdpersonage quasi hetzelfde was als in The Martian maar dat gevoel kreeg ik maar weinig eigenlijk. Een hele  light-versie misschien dan.

In het algemeen was dit een beter boek hoewel dit iets minder realistisch was, maar bon, ik lees Fantasy dus dat boeit niet direct.
Ryland Grace was een aangenaam persoon om te volgen, verhaal was uitermate boeiend en vanaf de verschijning van Rocky werd het enkel maar beter.

Het enige waar ik een probleem mee had, was het einde. Ik kreeg niet de ervaring dat dit een geloofwaardige ontwikkeling van zijn karakter was.
Desalniettemin, zeer hard van genoten.
 
Andy Weir - Project Hail Mary

Net zoals The Martian iets te sciency met momenten om mijn aandacht er ten allen tijden bij te kunnen houden, maar uiteindelijk was het in relatieve korte dosissen en ik snap de insteek ook wel, dus ik ga het boek er niet op afrekenen.
De kritiek die ik het vaakst las op goodreads was dat het hoofdpersonage quasi hetzelfde was als in The Martian maar dat gevoel kreeg ik maar weinig eigenlijk. Een hele  light-versie misschien dan.
Dat was mijn kritiek ook wel, zelfde bij Weir's andere boek Artemis. Het is niet dat het complete kopieen zijn, maar vooral de humor, karaktertrekken en het innerlijke denken dat bijna altijd hetzelfde is.
 
The Sot-Weed Factor - John Barth

Deze klepper werd uitgegeven in 1960, maar is een spoof op de typische vroeg 18de eeuwse-avonturenromans, compleet met archaïsch en overdreven bezield taalgebruik.

Onze held van dienst heet Ebenezer Cooke, een nietsnut mét principes die door zijn vader op een boot naar Maryland wordt gezet om zich daar te bewijzen en zijn tabaksplantage in goede banen te leiden. Ebenezer heeft echter andere prioriteiten en wil van de opportuniteit gebruik maken om zichzelf op te werpen als dichter der Vaderlands. In iedere etappe van zijn reis belandt hij van het ene avontuur in het andere, waarbij voortdurend op clevere manier de draak wordt gestoken met de typische literaire tropen van toen.

Ik heb hier ontzettend mee moeten lachen en echt van genoten. Het was eigenlijk alles wat ik van Mason & Dixon (Pynchon) had gehoopt te krijgen, alleen werden hier de verwachtingen gelukkig wel ingelost. De grote sterkte van dit boek is dat het meer is dan een intellectueel steekspel en het morele vraagstukken rond schuld, onschuld en de menselijke natuur opwerpt die ook in een postkoloniale wereld nog steeds relevant zijn.

Ik raad jullie wel niet aan om zoals ik de laatste 150 bladzijden in één stuk in de volle zon uit te lezen omdat je wil vermijden dit boek de volgende werkdag weer te moeten meezeulen op de trein, want heb nu wel een beetje hoofdpijn. :unsure:
 
terug van vakantie. Iets minder gelezen dan gehoopt, mjah.

Dragon Teeth - Michael Crichton
Was een cadeau (van iemand die weet dat ik Jurassic Park top vond), en dus blind ingegaan. Is een boek van Crichton dat posthuum uitgekomen is.
Zeer aangenaam verrast. Is eigenlijk een fictief western/avontuurverhaal, op basis van waargebeurde feiten in de setting van de 'bone wars', een korte periode waarbij er 2 paleontologen enorme giftige concurrentie met elkaar hadden om fossielen op te graven. Het boek is zelfs redelijk mild in de mate waarin competitie werd gedreven.
Het boek volgt een student die omwille van een weddenschap naar het Wilde Westen gaat, via een docent paleontologie. Erna volgt een compleet avontuur verhaal in het Wilde Westen met Indianen, gunslinger gevechten, bandieten, etc.
Het eerste deel kwam wat trager op gang, maar erna las het als een trein.


The House on Mango Street - Sandra Cisneros
Nogmaals compleet blind in gegaan. Ik heb het gekocht omdat de naam Mango Street wel leuk leek :unsure:
Blijkt dat het ook een bekend boek is voor boekbesprekingen in de US.

Moeilijk om te beschrijven alleszins als 'boek'. Het is eerder een verzameling loshangende miniverhaaltjes van 1 à 2 pagina's waarbij inwoners van Mango Street beschreven worden, meestal vanuit het standpunt van het hoofdpersonage dat een kind is die in de straat opgroeit. Dankzij dit boek kan je je echt wel inleven in de armoedige situatie van de straat, en hoe de kinderen er in opgroeien. Het is eigenlijk wat tragisch omdat de straat armzalig is, en het verteld wordt alsof het personage 'erboven' staat en zich eruit gaat kunnen halen, maar tevergeefs waardoor ze niet kan ontsnappen.

Een aanrader voor mensen met een open literaire geest. Voor mensen die echt graag een klassiek verhaal hebben is het dan weer geen aanrader omdat de vorm zo onsamenhangend en vreemd is.


The Time Machine - HG Wells
Herlezing.
Ik vind het toch nog altijd een teleurstellende visie van de toekomst en vreemd verhaal, maar voor de tijdsgeest waarin het geschreven werd zeker OK.
 
Migrations - Sarah Mcconaghy

De wereld is (in een mogelijks en helaas niet zo'n onrealistische toekomst als ik de verkiezingsresultaten van gisteren zie) bijna vogel/vis/dierloos. Franny neemt haar mentale rugzak mee terwijl ze de laatste migratie van de stern van noord naar zuid volgt. Prachtig boek.
 
Migrations - Sarah Mcconaghy

De wereld is (in een mogelijks en helaas niet zo'n onrealistische toekomst als ik de verkiezingsresultaten van gisteren zie) bijna vogel/vis/dierloos. Franny neemt haar mentale rugzak mee terwijl ze de laatste migratie van de stern van noord naar zuid volgt. Prachtig boek.

Zou het kunnen dat het Charlotte Mcconaghy is? Ik dacht dat uw beschrijving van het boek mij een beetje bekend voor kwam omdat ik het op mijn to-read lijst heb staan.
 
Robert Pen Warren - All the King's Men

Na het lezen van Lonesome Dove die 40-tal jaren geleden de Pulitzer-prijs gewonnen had, heb ik even wat research gedaan naar andere interessante Pulitzer-prijs winnaars. Mijn oog viel op deze, omdat die gelijk beschikbaar was in de bib en omdat die op Wikipedia omschreven werd als "The novel tells the story of charismatic populist governor Willie Stark and his political machinations in the Depression-era Deep South, it portrays the dramatic and theatrical political rise and governorship of Willie Stark."
Wow, dacht ik, een politiek-geinspireerde roman die een Pulitzer-prijs gewonnen heeft, dat is vast wel een boek dat me bekoren kan.

Haha!

Zonder enige twijfel, veruit het saaiste boek dat ik ooit gelezen heb. Er gebeurt quasi niets. Die beloftes van een politieke roman worden helemaal niet ingelost. Het verhaal gaat helemaal niet over Willie Stark en zijn opkomst en zijn politieke machinaties. Het verhaal gaat over een van zijn werknemers, zijn leven en zijn filosofische mijmeringen en interpretaties van de dingen des levens. Omwille van het feit dat hij werkt voor Willie Stark, komt die kerel af en toe aan bod, maar uiteindelijk is dat gewoon een nevenpersonage en krijgt het politieke maar een heel beperkte aandacht.

Het is een knoert van 600+ pagina's (de Kindle-versie althans) met amper 10 hoofdstukken, en elk hoofdstuk wordt ook amper onderbroken door white space. Gewoon een bijna continue doorlopende tekst. Heeft me bloed, zweet en tranen gekost om er doorheen te geraken, maar boeken niet uitlezen, doe ik niet graag. Al vaak genoeg boeken gelezen die de eerste helft niet veel voorstellen om dan te ontploffen en u van uw sokken te blazen. Dat was hier helaas niet het geval. Spijtig, spijtig.

Het boek heeft me wel een belangrijke les geleerd, ik lees boeken ter ontspanning en ter ontsnapping van het dagelijkse leven en ik wil vooral vermaakt en geintrigeerd worden. Het genieten van mooie zinnen, lyrische omschrijvingen of diepgaande gedachtes hoort daar niet bij, of is alleszins niet de hoofreden waarom ik lees. Er zullen vast heel veel mensen zijn die dit boek wel ontzettend goed vonden net omwille van die dingen, want die zijn allemaal van toepassing hier en Warren heeft uiteindelijk wel een Pulitzer-prijs gewonnen, dus hij kan echt wel mooi schrijven. Maar een spannend, intrigerend of vermakelijk boek kan hij alleszins niet schrijven.
 
Het boek heeft me wel een belangrijke les geleerd, ik lees boeken ter ontspanning en ter ontsnapping van het dagelijkse leven en ik wil vooral vermaakt en geintrigeerd worden. Het genieten van mooie zinnen, lyrische omschrijvingen of diepgaande gedachtes hoort daar niet bij, of is alleszins niet de hoofreden waarom ik lees. Er zullen vast heel veel mensen zijn die dit boek wel ontzettend goed vonden net omwille van die dingen, want die zijn allemaal van toepassing hier en Warren heeft uiteindelijk wel een Pulitzer-prijs gewonnen, dus hij kan echt wel mooi schrijven. Maar een spannend, intrigerend of vermakelijk boek kan hij alleszins niet schrijven.
Awel, heel lang hetzelfde gevoel gehad. Ik merk vooral dat ik gewoon zo goed als altijd boeken lees waar ik volledig in op ga (fantasy, sci fi, avontuur, thrillers, horror, romance etc) en amper boeken die wat meer meta zijn, mijmeringen over een onderwerp of waar de troef meer de schrijfstijl zelf is dan het onderwerp.

Maar nu ik me de laatste jaren af en toe wat meer "uitdaag" valt op dat het vooral de switch is tussen de twee die ik moeilijk verdraag. Bijvoorbeeld, ik had veel moeite met het begin van The New York Trilogy van Paul Auster (nog steeds in de aanbieding in de boekenleesclub, komt dat zien, komt dat zien) en zelfs nadat ik het uithad, wist ik nog niet goed wat er van te denken. Maar wanneer ik nadien begon aan TJ Klune, had ik daar ook moeite om echt van het boek te genieten, waarschijnlijk door de grote switch in stijl en toon. Alhoewel ik er wel sneller aan was gewend dan bij de switch naar het post modernisme van Auster, puur omdat de stijl van Klune me stukken bekender is.

Ik denk dus dat vaker dit soort boeken lezen, het gemakkellijker en genietbaarder zal maken om deze boeken te lezen. Ik kan me inbeelden dat mensen die het omgekeerde hebben en dus nooit of amper scifi, fantasy etc lezen, dan ook moeite zullen hebben met te genieten van dat soort boek.
 
Terry Brooks - Jarka Ruus (High Druid of Shannara #1)

Verder met het Terry Brooks project, al vraag ik me met momenten toch af waarom. Heb geen enkel van zijn laatste 5 boeken meer dan een 3/5 gegeven en dat is hier niet anders.

Vaak voorspelbaar omdat Brooks een template/checklist lijkt te volgen en zich focust om vakjes af te vinken. Sommige karakters zijn leuk om te volgen, meesten zijn meh. Af en toe wat aangename spanning en actie, maar vaak toch meh.

Zal maar denken dat het goede palate cleansers zijn...
 
Terry Brooks - Tanequil (High Druid of Shannara #2)

Nu er wat minder focus gegeven dient te worden aan de info dumps over wie / wat / waar / wanneer, maar meer aandacht aan het verhaal zelf valt het wat beter mee.
Het is een multi-POV verhaal gelukkig want een aantal personages zijn niet echt bijzonder om te volgen, en het verhaal zelf als je er wat lang over nadenkt, hangt toch ook maar een beetje met haken en ogen aaneen. Maar bon, middelmatige popcorn fantasy met een aantal leuke dingetjes.
 
Terry Brooks - Tanequil (High Druid of Shannara #2)

Nu er wat minder focus gegeven dient te worden aan de info dumps over wie / wat / waar / wanneer, maar meer aandacht aan het verhaal zelf valt het wat beter mee.
Het is een multi-POV verhaal gelukkig want een aantal personages zijn niet echt bijzonder om te volgen, en het verhaal zelf als je er wat lang over nadenkt, hangt toch ook maar een beetje met haken en ogen aaneen. Maar bon, middelmatige popcorn fantasy met een aantal leuke dingetjes.
Jij pijnigt jezelf toch ook graag hé. :D

Een boek niet uitlezen vind ik ook moeilijk, maar een hele reeks/oeuvre niet uitlezen als het me niet (meer) bevalt, daar zou ik niet mee inzitten. :p
 
Jij pijnigt jezelf toch ook graag hé. :D

Een boek niet uitlezen vind ik ook moeilijk, maar een hele reeks/oeuvre niet uitlezen als het me niet (meer) bevalt, daar zou ik niet mee inzitten. :p

Pijnigen is het niet, uiteindelijk blijven ze wel relatief vermakelijk hoewel ze hun duidelijk gebreken bevatten. Maar ik zou graag een goede frame of reference hebben wat Fantasy betreft in de trad-pub context en Terry Brooks is/was toch een vrij grote naam. Ik leer er vooral uit dat als je het voordeel hebt dat je reeds in de jaren 80/90 gepubliceerd werd, je heel gemakkelijk je boeken kwijt kon. Vandaag is dat toch een stuk moeilijker merk ik voor Fantasy auteurs en moet er vaker naar self-publishing gegrepen worden.
 
Jij pijnigt jezelf toch ook graag hé. :D

Een boek niet uitlezen vind ik ook moeilijk, maar een hele reeks/oeuvre niet uitlezen als het me niet (meer) bevalt, daar zou ik niet mee inzitten. :p
Ik heb ook wel moeite met series niet uit te lezen. Maar ik las dan geregeld eens een "pauze" in van undefined length. :unsure:
 
Terug
Bovenaan