Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

[Général Zantas]

Terry Brooks - Straken (High Druid of Shannara #3)

Helaas, het is alleen maar erger geworden. Gelukkig was dit het laatste deel van deze miniserie en hoef ik niet meer verder te lezen tot Augustus. Wie weet bevalt de volgende trilogie me beter, want dit was een zwakke miniserie met een ontstellend teleurstellende finale.

De "wtf, dit is compleet niet logisch"-jes volgden elkaar in steeds sneller tempo op en de enige goede verhaallijn werd serieus onderbelicht.

Een high stakes finale met geen opofferingen door de hoofdpersonages. Alles wat ze proberen lukt, van de eerste keer. Iedereen raakt zwaar gewond in hun heroisch optreden maar overleven en lopen binnen een paar dagen rond als frisse hoentjes.

Hoe minder mensen deze trilogie lezen, hoe beter.

 

[Pion]

Terry Brooks - Straken (High Druid of Shannara #3)

Hoe minder mensen deze trilogie lezen, hoe beter.

Ik denk dat niemand die hier meevolgt ooit nog Terry Brooks leest ...

 

[Général Zantas]

Ik denk dat niemand die hier meevolgt ooit nog Terry Brooks leest ...

Opdracht volbracht, denk ik dan.

Heb de samenvattingen en de reacties op de volgende boeken gelezen, blijkbaar allemaal van hetzelfde. Denk niet dat ik nog verder ga. We zien wel.

 

[StevenFM]

Ik denk dat niemand die hier meevolgt ooit nog Terry Brooks leest ...

Bedankt voor de opofferingen @Général Zantas

Empire of Silence - Christopher Ruocchio (Sun Eater #1)
Howling Dark - Christopher Ruocchio (Sun Eater #2)
Zeer leuke sci-fi reeks verteld vanuit het perspectief van een oudere protagonist, wat de boeken ook een erg introspectief karakter meegeeft met best goede proza. Uiteindelijk is de setting een mengeling tussen space opera en epische fantasy. Het eerste deel leunt erg hard aan tegen Dune maar deel twee gaat wel mooi zijn eigen weg. Het verhaal gaat over Hadrian Marlowe die verzeild geraakt in een intergalactisch conflict tussen de mensheid en een buitenaards ras. Het boek opent met hoe onze protagonist een hele wereld en miljarden mensen opblaast; het grijpt dus wel meteen je aandacht. Ik vermoed dat de rest van de boeken naar dat moment toewerkt; in totaal zijn er zes en ik ben nu aan deel drie bezig.

 

[Général Zantas]

Bedankt voor de opofferingen @Général Zantas

Empire of Silence - Christopher Ruocchio (Sun Eater #1)
Howling Dark - Christopher Ruocchio (Sun Eater #2)
Zeer leuke sci-fi reeks verteld vanuit het perspectief van een oudere protagonist, wat de boeken ook een erg introspectief karakter meegeeft met best goede proza. Uiteindelijk is de setting een mengeling tussen space opera en epische fantasy. Het eerste deel leunt erg hard aan tegen Dune maar deel twee gaat wel mooi zijn eigen weg. Het verhaal gaat over Hadrian Marlowe die verzeild geraakt in een intergalactisch conflict tussen de mensheid en een buitenaards ras. Het boek opent met hoe onze protagonist een hele wereld en miljarden mensen opblaast; het grijpt dus wel meteen je aandacht. Ik vermoed dat de rest van de boeken naar dat moment toewerkt; in totaal zijn er zes en ik ben nu aan deel drie bezig.

Al veel goeds over gehoord. Staat hier op de lijst, maar wacht eerst tot het af is. Als ik me niet vergis, komt volgend jaar deel 7 uit, wat het laatste zou zijn.
(Stond idd voor 6 boeken gepland, maar boek 5 is in 2 gesplitst wegens de grootte, heb ik opgevangen.)

 

[Hellsdinner]

One is a Promise - Pam Godwin
Heerlijke erotische novel van Pam Godwin.
Niet alles in het boek is helemaal mijn ding, maar ze is verdorie goed in het neerpennen van scenes waar ik het warm bij krijg.
Het plot en de karakters zijn vrij eenvoudig, maar ik had ook niet anders verwacht.

Wat ik wel verwachte was een sexy boek vol met stomende scenes, en miss Godwin delivered.

 

[coldplayke]

A Visit from the Goon Squad - Jennifer Egan

Intergeconnecteerde kortverhalen rond het (management van) een muziekband. De titel verwijst naar hoe de tijd ons allemaal op een bepaald moment wel inhaalt zonder dat we zelf doorhadden hoe snel alles gaat. Het is zeker geen slecht boek, maar de hele achtergrond waar tegen het boek zich afspeelt kon mij jammer genoeg maar matig boeien. Ooit zal ik misschien nog wel het recent verschenen vervolg (The Candy House) lezen omdat Egan wel een vlotte pen heeft, en ik toch benieuwd ben hoe ze zich op tien jaar tijd als schrijver heeft geëvolueerd.

 

[Dyer Hunt]

De Koperen Koning - S.A. Chakraborty
(Daevabad trilogie #2)

Game of Thrones meets Duizend-en-een-nacht, met nog een extra schep fantasy/magie erbovenop. Ofziets. Ik moet zeggen, helemaal 'my cup of tea'! Ik vond het eerste deel al goed, maar deze was nog beter. Het is al even geleden dat ik het eerste boek las, dus het duurde wel even voor ik terug goed in het verhaal zat. Dit vervolg start vijf jaar na het einde van "De Bronzen Stad", en dat merk je. Boeiende hoofdpersonages, die gelukkig niet meer zo kinderlijk/naïef zijn als in het eerste boek. Het verhaal wordt goed opgebouwd, opnieuw vanuit de afwisselende gezichtspunten van de drie hoofdkarakters. Veel politiek gekonkel, wat mysterie, en op het einde spannende actie. Erg van genoten. Vrij open einde ook, dus nu heb ik al meteen zin om gelijk het laaste deel te lezen.

 

[Hellsdinner]

Iron Gold - Pierce Brown (Red Rising #4)
Terug gestart aan de tweede helft van Pierce Brown's sci fi serie.
De vorige trilogie had slechts 1 pov, dat van onze protagonist Darrow, en sloot zijn verhaal mooi af.
Om die reden ben ik niet meteen aan nummer 4 begonnen, maar ik dacht dat het nu toch eens tijd werd. Deze zou multiple pov's bevatten met wat nieuwe personages, wat de serie wel goed zou kunnen doen dacht ik.

Ondertussen uit en ik was grote fan van de nieuwe personages en hun verhaallijnen. Brown's oorlogszuchtige, klassenhaat sci fi wereld heeft meer te bieden dan wat we te zien kregen in de eerste drie boeken en hij laat hier, met de nieuwe personages, ons kennismaken met enkele onderbelichte aspecten van deze wereld.

Spoiler: Lichte spoilers voor de vorige drie boeken

Waar ik geen fan van was, alle hoofdstukken die terug Darrow als pov hadden. Rinse and repeat van de drie vorige boeken, een volledige setback in karakterisatie en gewoon compleet oninteressant.

 

[Dyer Hunt]

Iron Gold - Pierce Brown (Red Rising #4)
Terug gestart aan de tweede helft van Pierce Brown's sci fi serie.
De vorige trilogie had slechts 1 pov, dat van onze protagonist Darrow, en sloot zijn verhaal mooi af.
Om die reden ben ik niet meteen aan nummer 4 begonnen, maar ik dacht dat het nu toch eens tijd werd. Deze zou multiple pov's bevatten met wat nieuwe personages, wat de serie wel goed zou kunnen doen dacht ik.

Ondertussen uit en ik was grote fan van de nieuwe personages en hun verhaallijnen. Brown's oorlogszuchtige, klassenhaat sci fi wereld heeft meer te bieden dan wat we te zien kregen in de eerste drie boeken en hij laat hier, met de nieuwe personages, ons kennismaken met enkele onderbelichte aspecten van deze wereld.

Spoiler: Lichte spoilers voor de vorige drie boeken

Waar ik geen fan van was, alle hoofdstukken die terug Darrow als pov hadden. Rinse and repeat van de drie vorige boeken, een volledige setback in karakterisatie en gewoon compleet oninteressant.

Deze reeks komt op mijn to read lijstje!

 

[nixie]

Ik lees veel minder dan ik zou willen maar om te compenseren lmuister ik naar audiobooks.
Vooral tijdens standaard taken in huis (kuisen, etc...)
Ben nu gestart aan de Hell Divers boeken.
Net gestart met de 2de.
Echt iets voor mij.
Had door de games andere verwachtingen maar ik ben aangenaam verrast

 

[coldplayke]

Journey to the End of the Night - Louis-Ferdinand Céline

Dit boek heb ik met dank aan de vele lyrische lofgezangen van @Avondland leren kennen. De roman is autobiografisch geïnspireerd, maar is wel duidelijk een uitvergrootte, groteske versie van Célines ervaringen in verschillende fases van zijn leven. Grotendeels wordt het verhaal in vier grote lijnen uiteengezet (Wereldoorlog 1 als Franse soldaat in Vlaanderen; Toezichthouder in Frans-koloniaal Afrika; gelukszoeker in New York; en uiteindelijk huisarts in een arme wijk in Frankrijk).

Met ieder deel werd deze roman beter, om op een absoluut hoogtepunt te eindigen. Ik had me eigenlijk aan een heel andere stijl verwacht, iets veel puurder en onschuldiger, en hoewel het boek absoluut een poëtische tour de force met ontzettend veel diepgang is, was ik toch ook op veel verbaasd hoe onbeschaamd en - ik kan het niet anders uitdrukken - onrein Céline schrijft. Wat een schock - en verademing, als je voorbij de schock durfde kijken - moet dat wel niet zijn geweest voor lezers in die tijd! Beeld je in dat Ilja Leonard Pfeijffer bijna honderd jaar geleden zijn boeken zou hebben gepubliceerd, en je kan je al een aardig idee vormen van hoe vooruitstrevend en daardoor ook controversieel Céline was.

 

[Avondland]

Journey to the End of the Night - Louis-Ferdinand Céline

Dit boek heb ik met dank aan de vele lyrische lofgezangen van @Avondland leren kennen. De roman is autobiografisch geïnspireerd, maar is wel duidelijk een uitvergrootte, groteske versie van Célines ervaringen in verschillende fases van zijn leven. Grotendeels wordt het verhaal in vier grote lijnen uiteengezet (Wereldoorlog 1 als Franse soldaat in Vlaanderen; Toezichthouder in Frans-koloniaal Afrika; gelukszoeker in New York; en uiteindelijk huisarts in een arme wijk in Frankrijk).

Met ieder deel werd deze roman beter, om op een absoluut hoogtepunt te eindigen. Ik had me eigenlijk aan een heel andere stijl verwacht, iets veel puurder en onschuldiger, en hoewel het boek absoluut een poëtische tour de force met ontzettend veel diepgang is, was ik toch ook op veel verbaasd hoe onbeschaamd en - ik kan het niet anders uitdrukken - onrein Céline schrijft. Wat een schock - en verademing, als je voorbij de schock durfde kijken - moet dat wel niet zijn geweest voor lezers in die tijd! Beeld je in dat Ilja Leonard Pfeijffer bijna honderd jaar geleden zijn boeken zou hebben gepubliceerd, en je kan je al een aardig idee vormen van hoe vooruitstrevend en daardoor ook controversieel Céline was.

Lieve @coldplayke , je verwachten aan een Céline die puur en onschuldig schrijft. You sweet summer child.

Zijn schrijftstijl kan je wat kaderen in de stijl van Rabelais, maar hedendaagser en vuiler.

Wel blij dat het je kon smaken! Fenomenaal boek.

 

[Général Zantas]

Christian Cameron - The Great King (Long War #4)
Christian Cameron - Salamis (Long War #5)
Christian Cameron - Rage of Ares (Long War #6)

De afsluitende trilogie van de Long War gelezen vorige week. Deze zesdelige reeks gaat over de Grieks-Perzische Oorlog uit de 5e Eeuw voor Christus.
Net zoals het vorige boek, is boek 4 een filler waarbij de tijd overbrugt dient te worden tussen de Slag bij Marathon (490 BC) en de Slag bij Salamis (480 BC). In dit boek neemt ons personage deel aan de Olympische Spelen. Afin, niet letterlijk maar eerder als patron/sponsor, en we krijgen dus uitvoerige beschrijvingen hoe dit allemaal in zijn werk ging. Voorts een hoop politieke/diplomatische situaties die de revue passeren met de Griekse stadstaten die zich voorbereiden op een nieuwe Perzische invasie en Ari (het hoofdpersonage) dat op diplomatische missie naar de Perzische Keizer (Xerxes) wordt gestuurd, en waarbij we dus een zeer interessante reiservaring te lezen krijgen doorheen het Perzische Rijk met onder andere Syrie, Babylonie en Perzie zelf natuurlijk.
Boek 5 is dan een focus op de invasie van Xerxes en Perzie in Griekenland met de zeeslag bij Salamis als ultieme finale.
Boek 6 is dan een focus op de daaropvolgende veldslag bij Plateae waarbij de Perzen eigenlijk compleet verslagen worden en hoe daarna ook de Ionische Grieken (aan de Turkse kust) het Perzische juk beginnen af te werpen.

Geweldige boeken, Cameron is een gediplomeerd historicus en doet al 20 jaar mee aan de "re-enactements" van de Griekse veldslagen dus hij weet duidelijk wel waarover hij praat, vooral wat locaties, wapens en veldslagen betreft. We hebben heel weinig geschreven bronmateriaal uit die tijd, waardoor de politieke en diplomatieke intriges natuurlijk giswerk zijn van Cameron op basis van het verloop van de gebeurtenissen en eeuwen aan gespeculeer van andere historici. Maar gelukkig weet hij dat allemaal in zeer genietbare boeken te gieten.
Het karakterwerk is vrij beperkt, het is allemaal in 1ste persoon van het hoofdpersonage. Hij is dus de enige die aandacht krijgt op dat vlak. De proza is ook vrij basisch, de focus is het verhaal. Denk aan The Last Kingdom / The Saxon Stories van Bernard Cornwell. Dit is quasi hetzelfde, maar dan 1500 jaar eerder in (vooral) Griekenland.
Zeer genietbaar, aanrader voor fans van de eerder vernoemde Bernard Cornwell en mensen met een interesse in die tijdsperiode.

 

[Hellsdinner]

Dark Age - Pierce Brown (Red Rising Saga #5)
Brown gaat volledig grimdark in dit 5e deel van de Red Rising boeken.
In de vorige boeken was er nog een zekere Young Adult stijl "als we genoeg moed hebben lukt het wel!" aanwezig, waardoor onze hoofdpersonages nooit echt in gevaar leken. In dit boek echter... All bets are off! Brute realiteit, verschrikkelijke, depressief makende passages die Pierce's versie van een maatschappij in oorlog voorstellen.

Een probleem dat ik met deze plotse draai van Brown heb is dat zijn karakter werk (dat in de vorige boeken ook nooit zijn strong point was) er wel echt onder lijdt. Het leek alsof hij plots niet wist wat te doen met karakters, motivaties, redenen die hij in vorige boeken had opgebracht. Ook in het boek zelf lijken karakters volledig van persoonlijkheid te veranderen van hoofdstuk tot hoofdstuk zonder echt een reden te geven.

Ik heb vaak het gevoel dat Pierce Brown gewoon schrijft zonder echt iets of wat te plannen, dus als hij met een of ander nieuw karakter moet opdraven om iets op te lossen zal hij dat doen, als hij vindt dat een karakters motivatie in de weg staat van wat Brown wilt dat er gebeurt dan verandert hij die motivaties in een vingerknip.

Kan frustrerend zijn maar ik moet wel toegeven dat de spanning in dit boek te snijden is, ik kon het heel moeilijk weg leggen.

 

[Général Zantas]

Blake Crouch - Dark Matter

Er doorheen gevlogen in sneltreinvaart, wat een kraker. Zeer interessant concept en goed uitgewerkt plot, al waren er af en toe wel een paar momenten dat ik even de wenkbrauwen fronste. Het einde over het algemeen was wel een beetje teleurstellend, te "Hollywood" wat mij betreft, te gemakkelijk.

 

[Kapitein Pastiche]

Waarachtige beschrijvingen uit de permafrost van Donald Niedekker

Origineel, goed schrijver, en toch een teleurstelling: goede zinnen maken nog geen goed verhaal, Niedekker kiest (bewust) voor een boek vol losse fragmenten die niet in elkaar overvloeien omdat ze eerder losse bespiegelingen zijn, en daardoor miste ik de mayonnaise

 

[Avondland]

Mephisto - Klaus Mann

Deze protestroman tegen het nazistische regime verscheen in 1936, toen Klaus Mann reeds in Exil was gegaan. Acteur Hendrik Höfgen (hij staat op de "d"!) staat aan het begin van de roman aan de zijde van het communistische, linkse verzet. Eens Hitler aan de macht komt, maakt hij een volledige ommekeer en probeert hij in het nieuwe regime via allerlei achterbakse wegen zich een weg naar boven te banen en in de goede gratie van de mensen met de touwtjes in handen te komen.

Klaus Mann haalde inspiratie voor zijn roman uit zijn eigen persoonlijke kring. Hendrik Höfgen is meer dan losjes gebaseerd op het leven en de carrière van Manns schoonbroer, Gustaf Gründgen, wiens zoon omwille van de vermeende laster ervoor zorgde dat Mephisto in de jaren 1960 weer enige tijd gebannen werd uit Duitsland.

De hele achtergrond waartegen deze roman is ontstaan, is sowieso al boeiend en sensationeel, maar het boek is al die aandacht ook ontzettend hard waard. Dit is het soort boek dat voor eeuwig relevante vraagstukken zal blijven opwerpen en je als lezer jezelf kritisch in vraag doet stellen hoe jij in een soortgelijke situatie zou reageren. Mann is ontzettend hard in zijn portretering van het hoofdpersonage, maar tegelijkertijd had ik nooit het gevoel dat er een stromannen typetje wordt neergezet waar gemakkelijk de spot mee te drijven valt.

Het enige personage dat niet goed vormgegeven is, is dat van de zwarte maitresse die in sommige passages letterlijk als een aap wordt omschreven. Ik wil romans altijd in hun tijdsgeest plaatsen en probeer er dan ook enige vergevingsgezindheid voor op te brengen dat auteurs niet op alle vlakken hun tijd voor konden zijn, maar in dit geval speelt de vrouw zo'n grote rol in het verhaal dat het wel echt afbreuk doet aan de finesse die Mann wel in de karakterisering van al zijn andere personages steekt. Dit punt van kritiek daargelaten, kon ik het boek haast niet wegleggen en reken ik dit toch tot een van de beste Duitse romans die ik heb gelezen.

@Avondland: het zou me ten zeerste verbazen als dit niet heel erg jouw meug gaat zijn.

Ik ben erin begonnen.

 

[coldplayke]

The Sound of the Mountain - Yasunari Kawabata

Zeer mooie, ingetogen roman over een oudere man die, zeker nu zijn geheugen en zijn herinneringen het laten afweten, vrede probeert te nemen met familiale keuzes die hij als jongeling heeft gemaakt. Dit wordt bemoeilijkt door de teleurstelling die hij voelt over zijn twee kinderen die er niet in slagen het beter - of op zijn minst even traditioneel goed - te doen als hij, en misschien wel exact zijn eigen fouten uitvergroten.

Ik had van Kawabata eerder al Thousand Cranes gelezen, dat ook de moeite waard was, maar deze schat ik nog net iets hoger in. Mensen die fan zijn van de typische Japanse films die met veel subtiliteit culturele en maatschappelijke bezorgdheden in de micro-kosmos van een doorsnee gezin laten doorschemeren, zullen ook graag Kawabata lezen.

 

[Avondland]

The Sound of the Mountain - Yasunari Kawabata

Zeer mooie, ingetogen roman over een oudere man die, zeker nu zijn geheugen en zijn herinneringen het laten afweten, vrede probeert te nemen met familiale keuzes die hij als jongeling heeft gemaakt. Dit wordt bemoeilijkt door de teleurstelling die hij voelt over zijn twee kinderen die er niet in slagen het beter - of op zijn minst even traditioneel goed - te doen als hij, en misschien wel exact zijn eigen fouten uitvergroten.

Ik had van Kawabata eerder al Thousand Cranes gelezen, dat ook de moeite waard was, maar deze schat ik nog net iets hoger in. Mensen die fan zijn van de typische Japanse films die met veel subtiliteit culturele en maatschappelijke bezorgdheden in de micro-kosmos van een doorsnee gezin laten doorschemeren, zullen ook graag Kawabata lezen.

Die is echt mooi hé! Beauty and Sadness is van Kawabata is ook een aanrader en House of the Sleeping Beauties kan je eigenlijk ook niet missen. Tanizaki zal je inmiddels ook wel kennen? Indien niet: The Makioka Sisters !!!

En ik maar wachten op de vertaling van Kyoko's House van Yukio Mishima. Redelijk lijvig werk en bij het uitbrengen redelijk kritisch ontvangen maar Mishima beschouwde het wel als een van zijn beste werken en de enscenering van het werk in de Mishima-biopic van Paul Schrader maakt me wel hongerig naar meer.