Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

Hoeveel boeken lees je gemiddeld per jaar?

  • Ik lees nooit

    Stemmen: 27 11,0%
  • 1-5 boeken

    Stemmen: 70 28,5%
  • 6-10 boeken

    Stemmen: 47 19,1%
  • 11-20 boeken

    Stemmen: 55 22,4%
  • 21-30 boeken

    Stemmen: 21 8,5%
  • 31-40 boeken

    Stemmen: 10 4,1%
  • 41-50 boeken

    Stemmen: 6 2,4%
  • 50-75 boeken

    Stemmen: 5 2,0%
  • 75-100 boeken

    Stemmen: 2 0,8%
  • 100+ boeken

    Stemmen: 3 1,2%

  • Totaal aantal stemmers
    246
Kitchen - Banana Yoshimoto

Ik had moeten weten toen er in de "readers also enjoyed..." sectie op goodreads Breasts and Eggs van Mieko Kawakami kwam te staan dat dit boek naar alle waarschijnlijkheid een even teleurstellende flop zou zijn. Ik heb nog even weifelend met mijn muis boven de "Currently reading" knop gezweefd, maar ik had het boek reeds in mijn bezit en het was maar een 160 bladzijden lang.

Net als de vreselijke cliché-dromen van de personages in deze novelles (naast Kitchen bevatte mijn uitgave ook Moonlight Shadow, een verhaal dat zo vergeetbaar is dat ik de titel een halve dag na uitlezen heb moeten opzoeken om hier niet Moonlight Shmoonlight te moeten zetten), is helaas ook mijn angst letterlijk uitgekomen. Dit was al even erg als Breasts and Eggs. Ik ben ervan overtuigd dat er jong schrijverstalent in Japan moet zitten, iemand die in staat is personages van op zijn minst noppenfolie in plaats van karton te bedenken, alleszins toch iets met wat textuur en wrijving en persoonlijkheid in, maar ik ben ze nog niet tegengekomen.
 
Begonnen in Light Years van James Salter en al snel merk ik dat dit een pareltje is dat je langzaam moet degusteren.

Oh, er is blijkbaar ook een nieuwe Murakami!
 
Shogun - James Clavell
Ik heb de serie niet gezien, maar waarschijnlijk is die beter.
Het boek gaat over een gestrand Brits/Hollands schip in Japan ten tijde van de eerste Portugezen. Ik lees niet zo veel over dat deel van de wereld en die tijdsperiode, en een avonturenroman was ook alweer even geleden, dus het begin van het boek had me wel mee. Verandering van spijs doet eten. Maar al snel begon ik me te storen aan de vlakheid van de karakters en de goddelijkheid van het Britse hoofdpersonage. Hij is in alles uitzonderlijk goed en wordt om de paar pagina's wel over iets bewierookt. Het verhaal zelf begint vanaf de helft van het boek ook enorm te slabakken. Met ieder hoofdstuk werd mijn leeservaring minder.
Geen slecht boek, maar ik zou deze niet per se aanraden.
Ik heb hiervoor Kaputt, I Claudius en de Earthsea serie gelezen, die elk in hun genres toch veel beter scoorden hier.
(Al wacht ik dit jaar nog altijd op mijn eerste 5 sterren boek...)
 
Een paar pogingen gedaan om de De Zwangere Weduwe - Martin Amis te lezen.
Het onderwerp sprak mij aan (hippies, seksuele revolutie) en daarom ook de aankoop. Ik had al eens De Hemel Verslinden van Paulo Giordano gelezen dat over hetzelfde onderwerp ging, maar die laatste was een roman en het boek waarover ik nu spreek is eerder literatuur.
Deze schrijfstijl is helaas niet mijn ding en het leest imo te moeilijk. (Sorry, literatuurfans. :unsure: )
Ook is het te veel op z'n Hollands vertaald en imo te veel op mannelijke lezers gericht. Jammer, want het verhaal zelf is zonder twijfel heel interessant.

EDIT: ach ja, er is ook een non-fictie topic. Ik verplaats dit ook even daarheen.

Ik was een tijdje geleden ook begonnen in Heilige Voor Halve Dagen - Peter ten Hoopen.
Non-fictie over een wereldreiziger die in zijn jonge jaren in de sixties door India reist om "het licht te vinden".
Het boek is ondanks zijn titel echter op een heel nuchtere manier geschreven. Je wordt wel direct in zijn dagboek gesmeten, iets wat het een grotere uitdaging maakt om in het boek te raken. Het duurde dan ook een paar dagen eer ik zoiets had van "hé, dit is toch wel interessant" al merk ik dat dat makkelijker gaat in de delen waarin veel dialoog is, dan moet ik minder nadenken en minder moeite doen om mij te concentreren.
De schrijfstijl is absoluut wél mijn ding: zeer mooi, vaak met een kwinkslag, en ondanks het Nederlands is toch niet op z'n Hollands. (Al is de auteur zo te lezen geen Hollander, plus dan nog eens het feit dat Nederlands lang geleden niet "zo" klonk zoals wij het nu kennen.)
De cover sprak mij nogal aan. Door onlangs een tijd ziek te zijn ben ik jammer genoeg uit het boek geraakt en ik moest er maar weer in verder proberen te gaan.
(Boek is blijkbaar een zeldzaam exemplaar, want de enige cover die ik ervan kan vinden heeft een slechte resolutie.
:unsure:
)
 
The Farthest Shore - Ursula K Le Guin (Earthsea Cycle #3)
Derde deel van de Earthsea Cycle. Le Guin verweeft hier onderwerpen als drugverslaving, angst voor de dood, de menselijke zoektocht naar de meaning of life, bohemianism en de hel tot een mooi geheel.
Enige minpuntje is dat het einde/zijplot wat abrupt is en weinig uitgediept.

Maar man, wat kan ze wel mooi schrijven.
Ook net uitgelezen, volledig mee eens. Le Guin heeft een groot talent om met een redelijk beperkt vocabulaire toch prachtige zinnen te schrijven.
There is no safety, and there is no end. The word must be heard in silence; there must be darkness to see the stars. The dance is always danced above the hollow place, above the terrible abyss.
 
The Trees - Percival Everett

Deze auteur is de laatste tijd meer aan bekendheid aan het winnen. Ik was eigenlijk het meest nieuwsgierig naar zijn Erasure (dat inmiddels als American Fiction verfilmd is), maar The Trees was voorradig in een van de onafhankelijke boekenwinkels die ik graag steun. Aldus geschiedde.

De Verenigde Staten worden opgeschud door een reeks gruwelijke moorden op witte mensen, waarvan de meesten een historische of directe link met de KKK hebben. Het boek houdt ergens het midden tussen komedie, thriller, detectiveroman en politiek satire. De eerste paar hoofdstukken waren best vermakelijk, maar de eindsom is toch te dunnetjes voor mij om te kunnen zeggen dat ik echt van deze roman heb genoten. Er zit veel herhaling in, met veel wannabe-witty figuren, en ook een Trump die voor mij onnodig zijn opwachting maakt als personage. Als ik genereus wil zijn in mijn kritiek, zou ik kunnen zeggen dat dit deel uitmaakt van de satire, maar ik ben geen fan van alles dat over-the-top is met de mantel der persiflage te bedekken.

Ik ga misschien nog wel iets anders van Everett een kans geven, maar mijn enthousiasme om Erasure nog te lezen is toch een beetje getemperd.
 
Dark Matter - Blake Crouch

Ik ben zeer fan van zijn andere boek Recursion, daarom wou ik graag weer iets van Crouch lezen. Dark Matter was wederom een page turner die ik met genot gelezen heb.
 
Larry McMurtry - Lonesome Dove

Mijn eerste Western en ik had er waarschijnlijk geen betere kunnen kiezen om me te introduceren tot het genre. Damn, wat een banger.
De twee hoofdpersonages, Gus en Call, gaven me echt zware Titus Pullo-Lucius Vorenus vibes zowel vanwege hun characterisatie als vanwege hun onderlinge dynamiek. Het mag dan ook niet verbazen dat Gus een genot was om te volgen.

Begint vrij traag met een focus op een slice-of-life benadering van de personages en de omgeving, om de lezer mee te zuigen in de Far West levensstijl en mindset van de jaren 1870. Gaandeweg evolueert het meer naar een soort van avonturenroman en volgen de gebeurtenissen elkaar snel op. De auteur heeft geen enkel probleem om personages de brutaliteit van de tijd destijds te laten ervaren, wanneer het verhaal daartoe evolueert. Zeker geen feel good roman, er zitten een paar schokkende scenes in die lang blijven nazinderen. Maar op geen enkel moment vond ik het goedkoop of geforceerd overkomen.

Iedereen die een interesse heeft in die periode, of die eens een Western wil lezen, kan ik dit boek alleen maar ten sterkste aanbevelen. Geweldige atmosfeer, top characterisatie, het boek boeit van begin tot einde.
 
Iedereen die een interesse heeft in die periode, of die eens een Western wil lezen, kan ik dit boek alleen maar ten sterkste aanbevelen. Geweldige atmosfeer, top characterisatie, het boek boeit van begin tot einde.

Bedankt voor deze warme aanbevelingen. Voor ik hem echt aan mijn to-read lijstje toevoegd over wat soort brutaliteit gaat het dan? Sommige zaken lees ik liever niet zoals bv seksueel geweld/ buitensporig geweld tegen vrouwen.
 
Larry McMurtry - Lonesome Dove

Mijn eerste Western en ik had er waarschijnlijk geen betere kunnen kiezen om me te introduceren tot het genre. Damn, wat een banger.
De twee hoofdpersonages, Gus en Call, gaven me echt zware Titus Pullo-Lucius Vorenus vibes zowel vanwege hun characterisatie als vanwege hun onderlinge dynamiek. Het mag dan ook niet verbazen dat Gus een genot was om te volgen.

Begint vrij traag met een focus op een slice-of-life benadering van de personages en de omgeving, om de lezer mee te zuigen in de Far West levensstijl en mindset van de jaren 1870. Gaandeweg evolueert het meer naar een soort van avonturenroman en volgen de gebeurtenissen elkaar snel op. De auteur heeft geen enkel probleem om personages de brutaliteit van de tijd destijds te laten ervaren, wanneer het verhaal daartoe evolueert. Zeker geen feel good roman, er zitten een paar schokkende scenes in die lang blijven nazinderen. Maar op geen enkel moment vond ik het goedkoop of geforceerd overkomen.

Iedereen die een interesse heeft in die periode, of die eens een Western wil lezen, kan ik dit boek alleen maar ten sterkste aanbevelen. Geweldige atmosfeer, top characterisatie, het boek boeit van begin tot einde.
Ook een van mijn favoriete Westerns. :)
 
Bedankt voor deze warme aanbevelingen. Voor ik hem echt aan mijn to-read lijstje toevoegd over wat soort brutaliteit gaat het dan? Sommige zaken lees ik liever niet zoals bv seksueel geweld/ buitensporig geweld tegen vrouwen.

Geweld tegen vrouwen komt voor, maar offscreen. Je komt te weten dat iemand mishandeld is, en verkracht, maar je hoeft het niet "live" te lezen. Het is vooral de traumatische reactie die uitvoerig behandeld wordt.

Het is een western, dus geweld tussen mannen komt wel voor met enkele vuurgevechten, enkele bandieten die onschuldige burgers vermoorden, etc maar het blijft allemaal vrij oppervlakkig, en ook hier weer vaker een focus op de mensen achteraf.

Om eerlijk te zijn, de term schokkend gebruikte ik eerder om te duiden hoe ik mezelf voelde bij het heengaan van bepaalde personages. Een aantal wrong place, wrong times enzo.
 
Het is jaren geleden dat ik een fictie boek heb gelezen en lezen tout court vergt een heus concentratievermogen, maar, toch gestart aan Butcher's crossing (Nederlands) en ik ben blij dat ik het gedaan heb! Vind het mooi geschreven, ook al zit ik nog niet volledig op het einde ervan. Het volgende boek in dezelfde setting is alleszins al besteld (Lost Nation - Jeffrey Lent).


Edit: vandaag nog uitgelezen. Mooi boek!
 
Laatst bewerkt:
The Space Between worlds - Micaiah Johnson

Nog een boek met als thema het multiversum.
Best een origineel verhaal met veel aandacht en uitwerking van de achtergrond(en) van 't hoofdpersonage.

Minder innemend dan m'n vorige 'multiverse' boek Dark Matter. Het was me lang niet duidelijk waar het plot nu eigenlijk naartoe wou gaan.

Uiteindelijk werd er wel een doel vastgelegd en was het einde nog deftig.
 
Laatst bewerkt:
Positief, het is wel grappig, en het boek is ook niet zo dik dat het gaat vervelen.
Maar wel vaak gedacht "wat heeft die auteur in godsnaam gepakt?" :D
Sowieso 1 van m'n favoriete reeksen.

Als je graag gelijkaardige absurditeiten wil lezen moet je zeker ook 'Dirk Gently's Holistic Detective Agency' van Adams een kans geven.
Mysterieus, grappig en weird.

De gelijknamige Netflix reeks met Elijah Wood vond ik zeer geslaagd.
 
Terug
Bovenaan