Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

[Kubus]

The Sound of the Mountain - Yasunari Kawabata

Zeer mooie, ingetogen roman over een oudere man die, zeker nu zijn geheugen en zijn herinneringen het laten afweten, vrede probeert te nemen met familiale keuzes die hij als jongeling heeft gemaakt. Dit wordt bemoeilijkt door de teleurstelling die hij voelt over zijn twee kinderen die er niet in slagen het beter - of op zijn minst even traditioneel goed - te doen als hij, en misschien wel exact zijn eigen fouten uitvergroten.

Ik had van Kawabata eerder al Thousand Cranes gelezen, dat ook de moeite waard was, maar deze schat ik nog net iets hoger in. Mensen die fan zijn van de typische Japanse films die met veel subtiliteit culturele en maatschappelijke bezorgdheden in de micro-kosmos van een doorsnee gezin laten doorschemeren, zullen ook graag Kawabata lezen.

Ik las die vorige maand en vond het werkelijk een saai boek De titel boeide me uiteindelijk meer dan de personages en het verhaal.

Ook in mei-juni:
Demon Copperhead - B. Kingsolver
Hier kreeg ze de Pulitzer Prize en de Women’s Prize for Fiction 2023 voor.
Een hervertelling van Dickens zijn David Copperfield maar getransformeerd naar het hedendaagse Amerika. Kortom, (intergenerationele) armoede, verslavingen, mishandeling, ongelijkheid, miserie. Thema's waar ik niet graag over lees maar de recensie in De Standaard dit jaar (maart) was overtuigend.

The New York Trilogy - P. Auster
Best ok. Zie boekenclub thread.

De heksen van Milford - J. Tey
Haar beroemdste misdaadverhaal. Twee vrouwen worden door een jong meisje beschuldigd van ontvoering en mishandeling. Tof, zeer Brits, leest vlot.

Mulligan Stew - G. Sorrentino
Niet uitgelezen.

Kusamakura - N. Sōseki
Meh. Ik weet al niet meer over wat het ging, wel dat ik dankbaar was dat het een kort boek was.

Bleek vuur - V. Nabokov
Re-read. Een knap werk maar nog steeds niet mijn ding.

Als mens mislukt - O. Dazai
Re-read. Beter dan ik me herinner en nog steeds te kort. Japanner die over zijn ongelukkig leven schrijft; over de Japanse samenleving en het individu, zijn familie en kindertijd, angst en verslavingen, liefde en hopeloosheid, pijn en vervreemding, zelfmoord.
Goede recente NL vertaling van Luk Van Haute.

 

[Hellsdinner]

Light Bringer - Pierce Brown (Red Rising Saga #6)
Zeker weten Pierce Brown's beste werk so far.
Dit boek toont zijn groei als schrijver en creatieveling op een manier waarin je je volledig kan verliezen.

Nog steeds wat frustraties mijnerzijds rond de karakterisatie keuzes en bepaalde "deus ex machina" ontwikkelingen in het verhaal. Maar als je mij een boek van 700 paginas geeft en ik snel er in een kleine week door dan heb je wel iets goed gedaan.

 

[Hellsdinner]

A Drink Before The War - Dennis Lehane (Kenzie & Gennaro #1)
Lehane's eerste boek in de serie rond Boston private detectives Kenzie & Gennaro (Gone Baby Gone, met gelijknamige film, is deel 4 in deze serie).
Een geweldige page turner die helaas nooit de hoogtes haalt die ik in Lehane's andere werk (Shutter's Island & Mystic River) wel terug vond.

 

[Général Zantas]

James A Michener - Chesapeake

Nen chunker zoals ze wel eens zeggen in het Engels met net iets meer dan 1000 pagina's. Zoals meestal bij Michener betreft het een historische fictie roman met verscheidene families over verschillende generaties heen om de geschiedenis van een bepaalde locatie te vertellen.
In dit geval betreft het de geschiedenis van de Chesapeake Bay in Maryland en Virginia aan de Oostkust van de VS.
We volgen dus verscheidene families van diverse afkomst (Indianen, rijke katholieke plantagebezitters, slaven, Quakers, arme onderklasse, etc) doorheen ~400 jaar geschiedenis.
De impact van de kolonisatie op de Indianen, de religieuze persecutie in Engeland en de VS in de 17e/18e eeuw, slavernij, de onafhankelijkheid, Indentured service, de Burgeroorlog, de Civil Rights Movement en Watergate komen allemaal in bepaalde vorm aan bod. Ook de geografie en de lokale fauna en flora krijgen heel veel aandacht en Michener doet echt enorm hard zijn best om een zeer levendig schilderij te ... schilderen.

De eerste hoofdstukken zijn het best, omdat het aantal personages nog vrij beperkt is en de historische gebeurtenissen uitgebreid de aandacht krijgen. Dat is het geval tot ongeveer 70% van het boek. Naderhand verliest Michener een beetje het overzicht en zie je door de wildgroei aan personages het bos niet meer door de bomen. Hij besluit ook om vooral vrij irrelevante situaties tot zwaartepunt van zijn hoofdstukken te bombarderen. Zo krijgen de Burgeroorlog en het streven naar gelijke rechten van de zwarten heel weinig directe aandacht en worden ze vooral passief behandeld, terwijl we wel 50 pagina's aan verhaal meekrijgen van een bepaalde familie die gaat eendenjagen en hoe ze hun business uit de grond stampen, of een buitenechtelijke relatie en het effect daarvan op de familie. Kan gerust zijn dat sommigen dat graag lezen, maar ik had liever toch wat meer over bv. de situatie van de zwarten gelezen, of de drooglegging, de 1e of 2e WereldOorlogen en de invloed ervan op de regio, etc.
Slavernij en de gigantische barbaarsheid daarvan kreeg gelukkig wel genoeg aandacht en Michener was ook heel duidelijk in zijn afkeur, dus wat mij betreft, was het gewoon een slechte beslissing van hem om in de laatste hoofdstukken op (voor mij) oninteressante aspecten te focussen.

De eerste 70% was voor mij 5/5, de laatste 30% 3/5, dus 4,4 in totaal afgerond naar 4/5.

 

[Kid_C]

De Schaduw Van De Wind (Carlos Ruiz Zafon)
Las als een trein. Al vond ik dat Barcelona er weinig levendig uitkwam als 'personage' terwijl het wel een beetje zo verkocht werd. Voor de rest leuke karakters en een goed opgebouwd verhaal.

Zijn de andere boeken in de reeks de moeite?

@Général Zantas

 

[Likes]

The Road - Cormac McCarthy

Was een andere boek van McCarthy aan het zoeken die hier (positief) besproken werd, maar alleen deze was beschikbaar.

Ik had nog niets van hem gelezen en het 'thema' sprak me niet onmiddellijk aan. De laatste overlevenden in een post-apocalyptische wereld zijn nu eenmaal al een paar keer gepasseerd in boek en film.

Toch een heel goed en meeslepend boek. Omdat het met een Pulitzer bekroond geweest is, vreesde ik voor een nogal ontoegankelijk boek. Maar dat was geheel onterecht.

Top boek en zeker niet de laatste McCarthy die ik ooit lees

 

[Double_T]

Bechamel Mucho - Dimitri Verhulst

Leest aardig weg, ook nu weer hanteert Verhulst een zeer vlotte manier van vertellen die af en toe een glimlach naar boven weet te halen. Er zitten opnieuw enkele pareltjes van zinnen bij. Het 8-tal bladzijden durende gedicht/lied op het einde hoefde dan weer niet. Maar dus wel een aanrader. Hopelijk is dit niet z'n laatste boek.

 

[Hellsdinner]

The Lions of Al-Rassan - Guy Gavriel Kay

Mag meteen in de top 5 boeken die ik in de laatste 5 jaar gelezen heb.
Dit geweldige, "historisch geïnspireerde" , fantasy verhaal bleek me volledig op het lijf geschreven te zijn.

Een fantasy verhaal gebaseerd op de periode van het kalifaat in Spanje en de reconquista. Gavriel Kay neemt historische koninkrijken, gebeurtenissen, godsdiensten, personen en kneed ze op zo een manier dat het boek perfect als alleenstaand fantasy verhaal of als historische fictie gelezen kan worden. Afhankelijk van je kennis van deze periode.

Alles komt aan bod: religieuze spanningen, oorlog, liefde, politieke machinaties, familie, plichten, vriendschap, poëzie, …
Allemaal geweldig verweven zoals Gavriel Kay kan, met prachtige proza (en schitterende stukken poëzie, gebaseerd op bestaande poëzie uit het kalifaat destijds), tot een geheel dat leest als een trein en je niet onberoerd laat.

 

[Général Zantas]

The Lions of Al-Rassan - Guy Gavriel Kay

Mag meteen in de top 5 boeken die ik in de laatste 5 jaar gelezen heb.
Dit geweldige, "historisch geïnspireerde" , fantasy verhaal bleek me volledig op het lijf geschreven te zijn.

Een fantasy verhaal gebaseerd op de periode van het kalifaat in Spanje en de reconquista. Gavriel Kay neemt historische koninkrijken, gebeurtenissen, godsdiensten, personen en kneed ze op zo een manier dat het boek perfect als alleenstaand fantasy verhaal of als historische fictie gelezen kan worden. Afhankelijk van je kennis van deze periode.

Alles komt aan bod: religieuze spanningen, oorlog, liefde, politieke machinaties, familie, plichten, vriendschap, poëzie, …
Allemaal geweldig verweven zoals Gavriel Kay kan, met prachtige proza (en schitterende stukken poëzie, gebaseerd op bestaande poëzie uit het kalifaat destijds), tot een geheel dat leest als een trein en je niet onberoerd laat.

Heb dit vorig jaar ook gelezen, al werd ik er niet zo door omver geblazen. Toch een knap en imposant werk, maar Kay's schrijfstijl is precies toch niet helemaal mijn ding.

 

[Hellsdinner]

Heb dit vorig jaar ook gelezen, al werd ik er niet zo door omver geblazen. Toch een knap en imposant werk, maar Kay's schrijfstijl is precies toch niet helemaal mijn ding.

Ah juist, ik herinner me dat je het destijds had genomineerd voor de boekenclub! Ik vond deze persoonlijk nog een stuk sterker dan Tigana, omdat ik het "magie" deel in Tigana minder vond.
Jammer dat het niet je ding is. Sommige mensen hebben nu eenmaal geen smaak. Soms kan dat eens gebeuren .

Ik heb deze uiteindelijk in 4 dagen uitgelezen omdat ik het bijna niet kon wegleggen.

 

[Général Zantas]

Sebastien de Castell - Traitor's Blade (Greatcoats #1)

Debuutroman van de Castell, soort van 3 musketiers in een Fantasy setting. Vrij grimmige wereld waarin de gewone mens weinig in de pap te brokken heeft en uitgebuit wordt door de heersende elite, en waarbij (voor het verhaal start) een koning die daar komaf mee wou maken, vermoord werd door zijn adellijke hertogen. Zijn lijfwachten (de Greatcoats) kregen voor hij vermoord werd, verschillende opdrachten mee om de maatschappij te hervormen in het voordeel van de gewone bevolking.

Al bij al een vermakelijk boek, vrij grappig met momenten. Zeker de dialoog deel wel vaker glimlachen, maar niets is perfect en soms kwam het ook wat te geforceerd en ongepast over. Het verhaal zelf is interessant en weet te boeien, maar naarmate het verhaal vordert komt er toch iets te vaak een Deus Ex Machina uit de kast gekropen die je de wenkbrauwen doet fronsen. Wel zeer goede beschrijving van de actiescenes en vooral het zwaardvechten en boogschieten kwam heel authentiek over, wat gezien De Castell's hobbies (schermen en boogschieten) niet echt verbaast.

Niet perfect, maar zeer genietbaar. Op naar boek 2 dus.

 

[Avondland]

Klaus Mann - Mefisto uitgelezen. Heb er veel tijd over moeten nemen omdat ik 's avonds niet zoveel tijd had als anders de afgelopen weken. Heel boeiend tijdsdocument over een bevlogen en ambitieuze artiest (gebaseerd op een echt historisch figuur) die opmars maakt in de Weimarrepubliek. Bij de machtsovername van de nazi's neemt hij voorgoed afscheid van zijn "cultuurbolsjewistische" verleden en wordt hij een van de belangrijkste acteurs onder hoede van "de Dikke" die niemand anders kan zijn dan Hermann Göring.

Duurt wel even voor ik er in geraakte en hij komt traag op gang, maar ik kan me wel inbeelden hoe verscheurend 1933 moet zijn geweest voor de cultuurwereld in Duitsland. Je had de Exilliteratur, maar ook auteurs zoals Ernst Jünger en de expressionist Gottfried Benn die aan Innere Emigration deden.

 

[Creeping Death]

11/22/63 - Stephen King
Wauw.

Meteen gekatapulteerd naar de top van mijn favoriete boeken. King doet alles goed in dit verhaal over tijdreizen.
Geen ellenlange pagina's over het hoe en wat van tijdreizen, gewoon een meeslepend en toch ordinair verhaal.

Ik heb em ook net uit. Deze effe quoten en zeggen dat imo dat het beste aan het boek is: gewoon direct in het verhaal gegooid worden en samen met de verteller ontdekken. De eerste 200 bladzijden lezen echt als een trein.
Eens Jake/George begint met zijn pijlen op Oswald te richten daalt het tempo. Ergens logisch want er moet 5 jaar overbrugd worden maar toch daar stokte het toch wat. Zeker wanneer hij Jodie verlaat en we meer en meer te maken krijgen met de spionage van Oswald en diens gezin, stort het effe helemaal in naar mijn mening.

11/22/63 - Stephen King

De eerste 200 bladzijden waren oké, maar vanaf dat de romance werd geïntroduceerd ging het enkel nog schtijl bergaf. Zoals we van Stephen King gewoon zijn is het verhaal op zich wel spannend (al vind ik het tempo en de suspense building in zijn vroegere werken wel een pak beter), maar ik heb me mateloos geërgerd aan de belabberde verteller. Bij momenten zó slecht geschreven, zoveel herhaling, nutteloze seksscènes die niets toevoegen, het ene cliché na het andere, met als absolute toppunt een personage wiens oogkleur plots verandert om een wisselende gemoedstoestand te symboliseren. Het kon wel zo uit Twilight komen.

Als dit een goede representatie is van King's recentere boeken, ga ik het toch bij zijn vroeger werk houden (dat ik wel al met veel plezier heb gelezen).

Deels akkoord en niet akkoord. Zoals al gezegd: na Derry verliest het boek veel van z'n tempo. De romance was niet geweldig maar ook niet echt zwak. Ik snap de commentaar op de sexscènes niet, er zitten er amper 2 in? En die zijn zo kort dat het amper de moeite is.
Wat wel klopt is dat het wat cliché aan voelt aan bij momenten, zeker na die goeie en originele start. De verhaallijn met de bookmakers (4 jaar en een paar honderden kilometers ertussen en toch kennen die mannen elkaar) en het geheugenverlies vond ik wat te gemaakt bv.

Naarmate de 22 november nadert, wordt het niveau wel terug opgekrikt. De jacht op Oswald is echt spannend uitgeschreven. En de conclusie is ook wel interessant. Al had het bovennatuurlijke (met de onverklaarbare aardbevingen) niet gehoeven. Gewoon het feit dat de wereld niet beter maar net slechter werd zonder Kennedy was al genoeg imo.

Qua suspense is het inderdaad minder dan de klassieke King boeken maar dat is wat eigen aan de opzet van dit boek imo.
Je start met een periode van 5 jaar die je boeiend moet vullen. En da's niet gemakkelijk. Hij vult het ook niet even logisch is. En dat werkte dan weer op mijn systeem. Elke keer hij naar '58 rijst, is een reset, waarom maakt hij daar geen gebruik van?

Jake/George wil absoluut zeker zijn dat Oswald de enige moordenaar is en daarom duurt het 5 jaar. Logisch zou zijn: knal hem jaren voordien over hoop, reis naar 2011 en check wat het resultaat is. Indien niet goed, reset en ga terug naar '58. Ok, er wordt een draai aangegeven maar die is helemaal niet overtuigend.

Maar al bij al wel genoten van het boek. Misschien klinkt het hierboven wat negatiever dan het was. Nooit tegen m'n zin verder gelezen, nooit voelde het als een karwei aan. En zelfs bij de saaiere stukken wilde ik gewoon weten hoe het zou lopen.

Vintage King is euh King. Deze komt weliswaar in de buurt maar toch niet helemaal.

Ik heb de smaak wel terug te pakken. Ik had deze, samen met Kernoorlog: Het Scenario, 1493 en Billy Summers ontleend bij de bib.
Plan was om Kernoorlog of 1493 te lezen maar ben toch serieus te twijfelen om toch in Billy Summers te duiken.

 

[Avondland]

Ik heb em ook net uit. Deze effe quoten en zeggen dat imo dat het beste aan het boek is: gewoon direct in het verhaal gegooid worden en samen met de verteller ontdekken. De eerste 200 bladzijden lezen echt als een trein.
Eens Jake/George begint met zijn pijlen op Oswald te richten daalt het tempo. Ergens logisch want er moet 5 jaar overbrugd worden maar toch daar stokte het toch wat. Zeker wanneer hij Jodie verlaat en we meer en meer te maken krijgen met de spionage van Oswald en diens gezin, stort het effe helemaal in naar mijn mening.


Deels akkoord en niet akkoord. Zoals al gezegd: na Derry verliest het boek veel van z'n tempo. De romance was niet geweldig maar ook niet echt zwak. Ik snap de commentaar op de sexscènes niet, er zitten er amper 2 in? En die zijn zo kort dat het amper de moeite is.
Wat wel klopt is dat het wat cliché aan voelt aan bij momenten, zeker na die goeie en originele start. De verhaallijn met de bookmakers (4 jaar en een paar honderden kilometers ertussen en toch kennen die mannen elkaar) en het geheugenverlies vond ik wat te gemaakt bv.

Naarmate de 22 november nadert, wordt het niveau wel terug opgekrikt. De jacht op Oswald is echt spannend uitgeschreven. En de conclusie is ook wel interessant. Al had het bovennatuurlijke (met de onverklaarbare aardbevingen) niet gehoeven. Gewoon het feit dat de wereld niet beter maar net slechter werd zonder Kennedy was al genoeg imo.

Qua suspense is het inderdaad minder dan de klassieke King boeken maar dat is wat eigen aan de opzet van dit boek imo.
Je start met een periode van 5 jaar die je boeiend moet vullen. En da's niet gemakkelijk. Hij vult het ook niet even logisch is. En dat werkte dan weer op mijn systeem. Elke keer hij naar '58 rijst, is een reset, waarom maakt hij daar geen gebruik van?

Jake/George wil absoluut zeker zijn dat Oswald de enige moordenaar is en daarom duurt het 5 jaar. Logisch zou zijn: knal hem jaren voordien over hoop, reis naar 2011 en check wat het resultaat is. Indien niet goed, reset en ga terug naar '58. Ok, er wordt een draai aangegeven maar die is helemaal niet overtuigend.

Maar al bij al wel genoten van het boek. Misschien klinkt het hierboven wat negatiever dan het was. Nooit tegen m'n zin verder gelezen, nooit voelde het als een karwei aan. En zelfs bij de saaiere stukken wilde ik gewoon weten hoe het zou lopen.

Vintage King is euh King. Deze komt weliswaar in de buurt maar toch niet helemaal.

Ik heb de smaak wel terug te pakken. Ik had deze, samen met Kernoorlog: Het Scenario, 1493 en Billy Summers ontleend bij de bib.
Plan was om Kernoorlog of 1493 te lezen maar ben toch serieus te twijfelen om toch in Billy Summers te duiken.

Kernoorlog: het scenario is wel zeer boeiend om te lezen, maar die Billy Summers ziet er ook wel aanlokkelijk uit. 1493 is al even goed als 1491.

 

[coldplayke]

Klaus Mann - Mefisto uitgelezen. Heb er veel tijd over moeten nemen omdat ik 's avonds niet zoveel tijd had als anders de afgelopen weken. Heel boeiend tijdsdocument over een bevlogen en ambitieuze artiest (gebaseerd op een echt historisch figuur) die opmars maakt in de Weimarrepubliek. Bij de machtsovername van de nazi's neemt hij voorgoed afscheid van zijn "cultuurbolsjewistische" verleden en wordt hij een van de belangrijkste acteurs onder hoede van "de Dikke" die niemand anders kan zijn dan Hermann Göring.

Duurt wel even voor ik er in geraakte en hij komt traag op gang, maar ik kan me wel inbeelden hoe verscheurend 1933 moet zijn geweest voor de cultuurwereld in Duitsland. Je had de Exilliteratur, maar ook auteurs zoals Ernst Jünger en de expressionist Gottfried Benn die aan Innere Emigration deden.

Ik had je nog willen "waarschuwen" dat de eerste 100 bladzijden traag op gang komen, maar ik dacht "die man leest ieder jaar de broeders Karamazov. Die kan wel tegen een tragere passage hier en daar."

Deels akkoord en niet akkoord. Zoals al gezegd: na Derry verliest het boek veel van z'n tempo. De romance was niet geweldig maar ook niet echt zwak. Ik snap de commentaar op de sexscènes niet, er zitten er amper 2 in? En die zijn zo kort dat het amper de moeite is.

Voor mij waren dat twee nutteloze seksscènes te veel.

 

[Général Zantas]

Sebastien de Castell - Knight's Shadow (Greatcoats #2)

Het tweede boek in zijn vierdelige debuutserie. Een stuk beter dan het eerste deel, de schrijfstijl is verbeterd en het aantal Deus Ex Machina's is serieus verminderd.

Zoals in zijn vorig boek blijven de grappige, gevatte dialogen en de zwaardgevechten/duels zijn sterkste punten en geven een grote meerwaarde aan het boek. Het verhaal wordt grimmiger en grauwer, maar sommige plot twists zijn een beetje overdreven en moeilijk te geloven. Beetje een geval waarbij de auteur te slim en verrassend uit de hoek wil komen eigenlijk.

Het blijven uiteindelijk wel kleine ergernissen en ik hou vooral een zeer vermaakt gevoel over aan deze boeken. Op naar boek 3!

 

[coldplayke]

Something Happened - Joseph Heller

Iedereen kent van Heller wel zijn satirische oorlogsroman Catch-22, maar weinigen hebben verder iets van hem gelezen. Soms staat iemand onterecht slechts voor 1 boek bekend (zie zo bijvoorbeeld Ken Kesey, wiens Sometimes a Great Notion meer dan de moeite waard is). Deze tweede roman van Heller moet ik toch jammer genoeg eerder als misser bestempelen.

Ik had me verheugd op de absurde en intelligente humor waar Heller zo om gevierd is, maar daarvoor is Bob Slocum, het hoofdpersonage en de verteller van Something Happened, lang niet interessant genoeg. Dit boek had veel baat kunnen hebben bij een strenge eindredacteur die het geheel een stuk gebalder en krachtiger had kunnen maken, in plaats van alle lange en repetitieve, cynische rants van Bob over zijn werkleven, zijn vrouw en zijn drie kinderen, er in te laten, want er zitten wel degelijk goede stukken in. Mijn uiteindelijk indruk is, ondanks de grappige en eerlijke stukken in het boek, eentje van verveling en ergernis, wat misschien ergens wel gepast is gezien de grote moeite die Slocum neemt om de lezer ervan te overtuigen dat hij toch wel echt een vreselijk middle class bestaan lijdt.

 

[Général Zantas]

Sebastien de Castell - Saint's Blood (Greatcoats #3)

Helaas toch een mindere in deze serie. Het plot beviel me niet helemaal, religie komt plots een zeer zware rol spelen maar de Castell blijft net zoals in zijn vorig boek heel hard zijn best doen om heel complex en verrassend uit de hoek te komen, waardoor sommige dingen gewoon te verwarrend en te vergezocht overkomen.

Ook doet hij met een personage wat er met Joey in Friends gebeurde, hij wordt bewust dommer gemaakt voor comic relief. Vond dat maar een beetje lazy writing eigenlijk, en ook helemaal niet grappig.

Voorts wel vermakelijke dialogen, top actie en geweldige zwaardgevechten. De minpunten waren ditmaal wel dermate storend dat ik het boek maar 3/5 geef.

 

[Hellsdinner]

Partials - Dan Wells
Ik kende Dan Wells vooral als vriend van Brandon Sanderson, en was hierdoor wel geïnteresseerd in de boeken die hij geschreven heeft.
DIt eerste boek dat ik van hem probeer heeft mijn goesting wel snel doen overgaan.
Dan Wells heeft hier een fantastisch dystopisch concept in handen maar het boek is gewoon helemaal niet goed geschreven.
Het wekte geen enkel gevoel bij me op. De karakters waren oninteressant, wat ik nog erger vind dan een boek vol ergerlijke karakters.

Jammer maar helaas.

 

[welcometorapture]

All the Pretty Horses - Cormac McCarthy
De manier waarop McCarthy het landschap op de grens tussen Mexico en USA tot leven wekt, hier en in de vorige die ik las van hem, maakt het bijna tot een derde personage. Natuur wordt misschien zelfs met meer tekst beschreven dan de eigenlijke hoofdpersonages. Beslommeringen over de aard van het kwaad, geweld, ... krijgen ook weer een plekje. Het enige dat me stoorde was het 16-jarige hoofdpersonage dat blijkbaar alles kan, maar then again, misschien leert het leven op het land je al die dingen wel aan tegen je 16 jaar

The Expanse boek 2, 3, en 4 - James S.A. Corey
Leest heel vlot .... Sommige dingen lopen mooi doorheen de reeks, andere dingen vind ik dan weer te mooi aangebracht én afgerond binnen één boek nu bezig aan boek 5, en het is wel heel makkelijk dat de hele crew plots zijn eigen weg uitgaat, waarbij al hun verledens goed van pas komen voor de plotpunten die in boek 5 worden uitgewerkt ... tsja, dat kon toch wel een beetje subtieler in de vorige boeken aangebracht worden?. Dat er ook elk boek een duidelijke villain moet zijn (buiten boek 1) is ook maar saai. Maar verder entertainende scifi, zoomt constant in en uit, ik ben benieuwd naar de volgende boeken ...

Op verlof aan zee Whale Fall (Elizabeth O'Connor) gekocht door de mooie reviews in De Standaard Letteren (in het Engels helaas een veel lelijkere cover dan in het Nederlands !). Die staat als volgende op de to read.