Vrijwillig kindvrij

Maar het aspect dat ik altijd mis is een soort erkenning van het maatschappelijk verantwoordelijkheidsgevoel om een nieuwe generatie mensen op de wereld te zetten die het later van ons kan overnemen. Iemand gaat ervoor moeten zorgen dat alle kinderlozen ook een comfortabele oude dag kunnen hebben. Wat ouders doen is infeite een onbetaalde arbeid leveren om kinderen op te voeden waar zogenaamde kindervrije mensen enorm van profiteren.
Ik moet nu wel het eerste koppel nog tegenkomen dat zegt "we hebben beslist om kinderen te krijgen, mede door een verantwoordelijkheidsgevoel om een nieuwe generatie mensen op de wereld te zetten die het kan overnemen op macro niveau zodat de mensheid niet uitsterft".
Maar misschien heb ik een te gewone kennissenkring daarvoor :)
Ja, dan komen we uit bij existentiële vragen als "wat is de zin van ons bestaan". In de geschiedenis van het heelal is onze aanwezigheid nog geen stipje, dus nee, dat maakt op zich geen bal uit. Het probleem met die redenering is dat je eender wat dan als inherent futiel kan beschouwen.
En als je tot die constatatie komt, ben je klaar voor het echte geluk, zouden Camus en Sartre zeggen! (Existential nihilism)
 
Ik moet nu wel het eerste koppel nog tegenkomen dat zegt "we hebben beslist om kinderen te krijgen, mede door een verantwoordelijkheidsgevoel om een nieuwe generatie mensen op de wereld te zetten die het kan overnemen op macro niveau zodat de mensheid niet uitsterft".
Maar misschien heb ik een te gewone kennissenkring daarvoor :)

En als je tot die constatatie komt, ben je klaar voor het echte geluk, zouden Camus en Sartre zeggen! (Existential nihilism)
Ik ben in deze thread normaal een lurker, maar deze quote / wikipediaverwijzing is misschien net iets te kort door de bocht...

Alle existentialisten verschillen enorm in de manier waarop zij tegenover de 'zinloosheid van het bestaan' staan. Camus bijvoorbeeld aanvaardt de basispremisse dat het bestaan zinloos/absurd is helemaal niet. Zijn redenering sluit zich in eerste instantie aan bij een Nietzscheaanse aanvaarding van het lot, maar gaat vervolgens ook uit van een soort 'metafysische opstand', waarbij je zoals Sisyphus ervoor kan kiezen om te rebelleren tegen de zinloosheid. Je bent dus bij Camus zeker niet 'klaar voor het echte geluk', maar je moet deze zinloosheid eerst en vooral afwijzen - als uiteindelijke impuls om ethisch te handelen. In dit geval kan je stellen dat kinderen krijgen voor veel mensen ook een soort afwijzing van deze zinloosheid inhoudt.

Los daarvan, fuck kinderen. :unsure:
 
Heeft een van jullie de keuze voor het kindvrij zijn kunnen duidelijk maken aan de kinderen zonder dat ze beginnen huilen?
Wachten tot ze 18+ zijn als je ze alsnog leuk vindt.
Wachten tot ze 14j zijn als je ze niet leuk vindt, hebben ze tenminste ècht een reden voor dat vies bakkes ganse dagen... 😇
 

't Is maar dat ge 't weet he mannekes. De paus heeft ook nog eens gesproken :sarcastic:.
Jezus (hehe) wat een non-artikel (hehe 2).
Het jammere is wel dat relatief veel mensen effectief zo denken. Dat riskante begrijp ik ook niet goed, risico dat we zo de mensheid naar de knoppen helpen ofzo?
 
ik ga dat in mijn dating profiel schrijven:
vrouw gezocht om op pauselijk advies een kindje te maken.
als het niet lukt, kopen we ons wel een kat.
 
Ik ben in deze thread normaal een lurker, maar deze quote / wikipediaverwijzing is misschien net iets te kort door de bocht...

Alle existentialisten verschillen enorm in de manier waarop zij tegenover de 'zinloosheid van het bestaan' staan. Camus bijvoorbeeld aanvaardt de basispremisse dat het bestaan zinloos/absurd is helemaal niet. Zijn redenering sluit zich in eerste instantie aan bij een Nietzscheaanse aanvaarding van het lot, maar gaat vervolgens ook uit van een soort 'metafysische opstand', waarbij je zoals Sisyphus ervoor kan kiezen om te rebelleren tegen de zinloosheid. Je bent dus bij Camus zeker niet 'klaar voor het echte geluk', maar je moet deze zinloosheid eerst en vooral afwijzen - als uiteindelijke impuls om ethisch te handelen. In dit geval kan je stellen dat kinderen krijgen voor veel mensen ook een soort afwijzing van deze zinloosheid inhoudt.

Los daarvan, fuck kinderen. :unsure:
Moest ge geëindigd zijn met "fuck kinderen krijgen", zoude een pluim gekregen hebben. Fuck kinderen... Neem aan dat het niet zo bedoeld was als "fuck kinderen in het algemeen" :-)
 
Jezus (hehe) wat een non-artikel (hehe 2).
Het jammere is wel dat relatief veel mensen effectief zo denken. Dat riskante begrijp ik ook niet goed, risico dat we zo de mensheid naar de knoppen helpen ofzo?
Idd. Heeft nog altijd veel invloed.

Maar bon ik ga mij lekker egoïstisch met de kat voor tv zetten. Dat is makkelijker :unsure:.
 
Ne pastoor die vindt dat er meer kleine jongetjes en meisjes op de wereld zouden moeten zijn....
Ik denk dat de Roger Vangheluwe dezelfde mening had, dat die kinderlozen dikke egoïsten waren die hem zijn pleziertjes niet gunden.
 

't Is maar dat ge 't weet he mannekes. De paus heeft ook nog eens gesproken :sarcastic:.
Vanuit katholiek (en christelijk) perspectief is dat een doodnormale uitspraak en niet eens zo ophefmakend. En los daarvan: als er geen kinderen worden gemaakt is het einde verhaal. Dat gezegd zijnde: niemand kan of moet gedwongen worden om kinderen te maken, maar als de algemene trend is om geen kinderen meer te willen, is er weinig toekomstperspectief omdat je zonder kinderen nu eenmaal geen toekomst hebt. Je kan massa-immigratie promoten, maar dat is dan weer geen ideale oplossing - zowel voor het land van ontvangst als het land van herkomst.

So what als geen kinderen krijgen egoïstisch is? So what als kinderen krijgen wél egoïstisch is?
 
Dat gezegd zijnde: niemand kan of moet gedwongen worden om kinderen te maken, maar als de algemene trend is om geen kinderen meer te willen, is er weinig toekomstperspectief omdat je zonder kinderen nu eenmaal geen toekomst hebt.

Dat zult ge dan toch moeten beargumenteren. Als er minder kinderen (en dus minder mensen zijn) zouden zijn zou ik denken dat er net meer toekomstperspectieven zijn voor de overblijvers én voor alle niet-menselijke leven omdat de taart simpelweg over minder mensen verdeeld moet worden.
 
Dat zult ge dan toch moeten beargumenteren. Als er minder kinderen (en dus minder mensen zijn) zouden zijn zou ik denken dat er net meer toekomstperspectieven zijn voor de overblijvers én voor alle niet-menselijke leven omdat de taart simpelweg over minder mensen verdeeld moet worden.
Probleem dat heel ons economisch systeem 100% gebaseerd is op continue groei.

Als er een totale bevolkingskrimp is dan stort alles in elkaar.

Is dit een reden om te blijven kweken? Zou in feite niet mogen (we zijn wss al met teveel), maar het is een niet te onderschatten factor.
 
Dat zult ge dan toch moeten beargumenteren. Als er minder kinderen (en dus minder mensen zijn) zouden zijn zou ik denken dat er net meer toekomstperspectieven zijn voor de overblijvers én voor alle niet-menselijke leven omdat de taart simpelweg over minder mensen verdeeld moet worden.
Minder mensen om de pensioenen te betalen, minder zorgpersoneel,....
 
Vanuit katholiek (en christelijk) perspectief is dat een doodnormale uitspraak en niet eens zo ophefmakend.
Dit dus hé, als je kerkelijk trouwt bij een conservatieve/pilaarbijtende priester, wordt je ook wel duidelijk gemaakt dat het doel van het huwelijk is om kinderen op de wereld te zetten. Het is dus een beetje: "hey, what did you expect?"

Iedereen is vrij om niet volgens de clubregels te leven van de kerk lijkt me :)
 
Terug
Bovenaan