Vrijwillig kindvrij

Maar komen die mensen dat dan spontaan, uit het niks vertellen?
Want de enige context waarin ik mij kan voorstellen dat het logisch is om dat te vertellen, is wanneer anderen vragen waarom ge geen kinderen wilt.

Uiteraard is een belangrijke reden meestal het verlies van vrijheid en spontaniteit in uw leven zodra er kinderen zijn. Dat is ook gewoon zo dat een kinderloze geen rekening moet houden met kinderen (duh!). Dus als je vraagt waarom iemand geen kinderen wil, gaat dat vaak het antwoord zijn. Maar als ge er zelf achter vraagt, kunt ge dat toch niet als een aanval of neerhalen zien? Dan is dat gewoon een andere mening, andere prioriteiten in het leven en daar is toch niks mis mee?

Of zijn er dan echt mensen zonder kinderen die uit het niks naar u toe wandelen en zeggen: "Amai, een kind ofwa, al uw vrijheid weg en het einde van uw leven. Wat nen dommerik ben jij wel niet."?

't Is een serieuze vraag, want ik heb dat dus nog nooit ergens zien gebeuren.
Er zijn toch nog andere manieren om het terloops over kinderen te hebben zonder dat mensen effectief aan mensen vragen of ze kinderen willen? Ook zei ik dat ik zelf nooit aan iemand zal vragen of ze kinderen willen of zelf random over mujn kind begin als ik niet zeker weet of ze zelf kinderen hebben/ er tegenover staan.
Je kan het uiteraard in het belachelijke trekken en denken dat random mensen op straat hiermee afkomen.

Specifieke voorbeelden dan maar.

Op een verjaardagsfeestje van een kennis kon een partner van een vriend niet mee, omdat ze geen oppas hadden, waarop een andere persoon dan maar zeer duidelijk benadrukte dat ze daarom geen kinderen willen, "dan is het gedaan met leven".
Of een vriend van uit mijn middelbaar die toevallig hetzelfde cafe binnenkwam op mijn vaderschapsdrink en ook duidelijk benadrukte dat hij "vrij" was en dat het leven gedaan is als je kinderen hebt.

Echt wat je wil horen op dat moment, niet dat ik daardoor uit mijn lood ben geslaan, maar wel vrij irritant.

Uiteraard uitzonderingen, maar dat zijn binnen mijn cirkel de " en wanneer ist aan jullie" vragen toch ook.
 
Laatst bewerkt:
Dat zeg ik niet, enkel dat wat jij hier doet echt wel ingaat tegen de algemene teneur.

En iets zo ingrijpend, fysiek en mentaal, als een abortus, met bijhorend stigma, valt niet onder verantwoordelijkheid opnemen voor eigen daden?
We gaan er hier nu geen abortus topic van maken in een topic dat gaat over kinderen natuurlijk :P
Maar ik wil u wel nog een antwoord geven.

Uiteraard valt dat onder verantwoordelijkheid nemen. Laat ons blij zijn dat er zoiets bestaat als abortus voor alle duidelijkheid.
Maar er is wel een hele grote maar bij, en dat is dat we dit ook niet als “normale” of reguliere oplossing gaan aanwenden. In het kader van een stabiele relatie maak je als koppel keuzes, en dat kan zijn om geen kinderen te hebben. Perfect legitiem en begrijpbaar.
Maar als je die keuze dan maakt dan doe je er logischerwijs dan ook alles aan om niet in verwachting te geraken. En dat begint op jonge leeftijd door het spel veilig te spelen, en dat is door voorbehoedmiddelen te combineren. Het risico tot het minimum beperken. En als je vastberaden blijft dan kies je voor een onvruchtbaarheidsbehandeling.
En mocht er dan toch iets ongewenst gebeuren en uw motieven om geen kinderen te hebben blijft overeind dan kan abortus. Maar als jij eens af en toe uw pil vergeet of moest overgeven en dit uw enige voorbehoedmiddelen is dan is het misschien toch aangewezen dat je eerst eens even bezint.
 
Zelf wil ik absoluut geen kinderen en gelukkig heb ik een partner gevonden die hetzelfde denkt.
Heb absoluut ook geen 'feeling' met kinderen. Dat is nooit geweest en zal volgens mij ook nooit komen en dat moet ook niet.
 
Zij kan er nog mee lachen precies, maar mijn post was eigenlijk heel serieus bedoeld. :unsure:
Soit, waar ik wel mee zou kunnen leven is de situatie die Nahtrent schetst. Eentje scoren met een kind. In mijn geval wel echt al een jong volwassen kind dan. Ik kan sowieso wel goed met tieners overweg denk ik. De kinderen van mijn zus komen hier toch altijd over de vloer als ze iets hebben uitgestoken waar hun moeder niet mee gaat kunnen lachen. :laugh:

Maar daar zou ik mss nog wel mee kunnen leven. Zonder echt de verantwoordelijkheid te hebben, sounds nice.
Awel ja, ik vind dat eigenlijk ook de ideale oplossing hier. Hij doet alle stomme dingen (opstaan, eten geven, naar dingen voeren) en ik mag gewoon een beetje onnozel doen met de grappige 12-jarige :unsure:

Hij vraagt mij soms wel advies over een opvoedingskwestie en we proberen wel om op één lijn te zitten (lukt grotendeels wel), maar aan de andere kant kan ik het heel makkelijk van mij afschuiven als ik het ergens niet eens mee ben. "OK, 't is niet mijn dochter, doe maar wat jou goed lijkt!" Als dat mijn eigen kind was, had dat sowieso voor gedoe gezorgd denk ik.

Ik heb ook geen pampers moeten verversen of nachten opstaan of bevallen. Ik heb gewoon een tof meiske in mijn leven, zomaar!
 
Maar als jij eens af en toe uw pil vergeet of moest overgeven en dit uw enige voorbehoedmiddelen is dan is het misschien toch aangewezen dat je eerst eens even bezint.
Misschien kunnen ze de ongetwijfeld hopen lichtzinnigen die tussen de soep en de patatten door weer eens een abortusje regelen voortaan even bij u langssturen voor een donderpreek?

Om maar te zeggen: ik snap nooit waar mensen heen willen met dat soort "randvoorwaarden". Moet men eerst uitvoerig bewijzen minstens 3 voorbehoedsmiddelen te hebben gecombineeerd alvorens abortus mag worden toegestaan (factuurtjes van de apotheek bijhouden!)? Ofwel is het antwoord ja, en dan pleit je de facto voor inperking. Ofwel is het antwoord nee, en dan zou iedereen er goed aan doen zich te onthouden van verdere commentaar in plaats van nodeloze schuldgevoelens te creëren bij mensen die sowieso al voor een moeilijke beslissing staan. De professionals in de abortuscentra zullen zelf wel voor de gepaste omkadering zorgen, ook wat betreft een eventueel beter / veiliger gebruik van anticonceptie.
 
We gaan er hier nu geen abortus topic van maken in een topic dat gaat over kinderen natuurlijk :p
Maar ik wil u wel nog een antwoord geven.

Uiteraard valt dat onder verantwoordelijkheid nemen. Laat ons blij zijn dat er zoiets bestaat als abortus voor alle duidelijkheid.
Maar er is wel een hele grote maar bij, en dat is dat we dit ook niet als “normale” of reguliere oplossing gaan aanwenden. In het kader van een stabiele relatie maak je als koppel keuzes, en dat kan zijn om geen kinderen te hebben. Perfect legitiem en begrijpbaar.
Maar als je die keuze dan maakt dan doe je er logischerwijs dan ook alles aan om niet in verwachting te geraken. En dat begint op jonge leeftijd door het spel veilig te spelen, en dat is door voorbehoedmiddelen te combineren. Het risico tot het minimum beperken. En als je vastberaden blijft dan kies je voor een onvruchtbaarheidsbehandeling.
En mocht er dan toch iets ongewenst gebeuren en uw motieven om geen kinderen te hebben blijft overeind dan kan abortus. Maar als jij eens af en toe uw pil vergeet of moest overgeven en dit uw enige voorbehoedmiddelen is dan is het misschien toch aangewezen dat je eerst eens even bezint.
Ga als jonge man/vrouw maar eens vragen achter sterilisatie. Er zullen niet veel dokters zijn die je willen verder helpen op die leeftijd. Zeker niet als je nog geen kinderen hebt.
Beste vriend van mijn man heeft verschillende keren een njet gekregen.
 
. De professionals in de abortuscentra zullen zelf wel voor de gepaste omkadering zorgen, ook wat betreft een eventueel beter / veiliger gebruik van anticonceptie.
Dus jij denkt dat als jij de behandeling opstart ze u gaan begeleiden voor het beter en veiliger gebruik van anticonceptie?
Stel dat dit zo is, denk je dan zelf ook niet dat dit vijgen na pasen zijn?
Dat is iedereen met de auto laten rijden en na een ongeval pas een theoretische rijscholing geven. Wereld op zijn kop gewoon.

Nee men moet op voorhand meer sensibiliseren. En uiteindelijk is het ook geen moeilijke wetenschap hoor, niks is 100% dekkend en wil je dit toch dan combineer je om de kansen nog te verkleinen. Een heel traject moeten doorlopen van zwanger worden tot een verwijderen van de vrucht of foetus dat is gewoon te gek. Als jij er alles aan gedaan hebt om het te vermijden dan kan je rekenen op steun. Maar als je het nalaat om maximale moeite te doen dan heb ik en vele met mij trouwens het daar toch moeilijk mee.
 
Nee men moet op voorhand meer sensibiliseren. En uiteindelijk is het ook geen moeilijke wetenschap hoor, niks is 100% dekkend en wil je dit toch dan combineer je om de kansen nog te verkleinen. Een heel traject moeten doorlopen van zwanger worden tot een verwijderen van de vrucht of foetus dat is gewoon te gek. Als jij er alles aan gedaan hebt om het te vermijden dan kan je rekenen op steun. Maar als je het nalaat om maximale moeite te doen dan heb ik en vele met mij trouwens het daar toch moeilijk mee.
Je beseft dat het maximale gewoon is géén sex hebben? Waarom ben jij van mening dat je wél sex mag hebben, maar dan maar alle voorbehoedsmiddelen moet combineren, waarna je nog altijd een kans hebt (gewoon al omdat je niet zeker bent dat de tegenpartij effectief ook alle beloofde anticonceptiemiddelen gebruikt).

Zou men in een ideale wereld mensen die nalatig omspringen met voorbehoedsmiddelen (en dus abortus als voorbehoedsmiddel gebruiken) zélf hun abortus moeten laten bekostigen? Ja, maar het verschil tussen nalatig en onbewust (vergeten is menselijk, ziek zijn zonder dat je het altijd op
tijd beseft is menselijk).

Ivm die "wacht maar": ik ben zo ene die, als iemand <30 is, wel eens "wacht maar" zegt. Gewoon omdat het aantal mensen die dan effectief nog van gedacht veranderen héél groot is. Ik zeg dat wel enkel tegen mensen die ten stelligste zeggen dat ze nooit kinderen zullen hebben, niet tegen mensen die zeggen "nu nog niet en ik denk niet dat ik er ooit zal krijgen"). En natuurlijk moet je achteraf niet er een drama van maken of claimen dat ze wel van gedacht zullen veranderen,die wacht meer slaat daar niet op.
 
Ga als jonge man/vrouw maar eens vragen achter sterilisatie. Er zullen niet veel dokters zijn die je willen verder helpen op die leeftijd. Zeker niet als je nog geen kinderen hebt.
Beste vriend van mijn man heeft verschillende keren een njet gekregen.
Er zijn ook nog andere voorbehoedsmiddelen zoals een hormonenstaafje, spiraaltje,..

Ik geef @MrKend54l wel voor een groot stuk gelijk.. Als je de pil niet deftig kan nemen gebruik dan iets waar je niet naar moet omkijken.

Mijn vrouw heeft omwille van die reden ook een hormonenstaafje. Door haar migraine moet ze vaak overgeven en al een paar keer een paniekmomentje gehad toen ze de pil nam. Gelukkig was het vals alarm.
 
Er zijn ook nog andere voorbehoedsmiddelen zoals een hormonenstaafje, spiraaltje,..

Ik geef @MrKend54l wel voor een groot stuk gelijk.. Als je de pil niet deftig kan nemen gebruik dan iets waar je niet naar moet omkijken.

Mijn vrouw heeft omwille van die reden ook een hormonenstaafje. Door haar migraine moet ze vaak overgeven en al een paar keer een paniekmomentje gehad toen ze de pil nam. Gelukkig was het vals alarm.
Er is een verschil tussen 1x per jaar je pil vergeten en 3x per maand natuurlijk.
Voor ik zwanger werd, had ik geen enkel probleem met de pil als anticonceptie. Na de bevalling bleek dat plots wél een probleem door het slaaptekort en gebrek aan dagstructuur. "zet dan een alarm" gaat niet op wanneer je net aan de kolf hangt als dat afgaat bvb.
Dan spiraal laten steken. Veel klachten én ze bleek ook "verkeerd genesteld" zag men op de controle dus die er weer uit. Gelukkig HEEL tevreden van de prikpil nu, maar gepaste anticonceptie vinden als vrouw is ook geen evidentie voor iedereen want migraine getriggerd door hormonen sluit bvb al heel wat uit.


Zijn er die er heel slecht mee om gaan? Absoluut
Zijn er die abortus beschouwen als standaard anticonceptie?
Absoluut
Maar dat zullen niet de mensen zijn die heel bewust kiezen om kinderloos door het leven te gaan 😉

En wat de paniekmomenten betreft, vindt Kendal al dat je die niet KAN hebben als je je anticonceptie serieus neemt :unsure:
 
Laatst bewerkt:
Er zijn toch nog andere manieren om het terloops over kinderen te hebben zonder dat mensen effectief aan mensen vragen of ze kinderen willen? Ook zei ik dat ik zelf nooit aan iemand zal vragen of ze kinderen willen of zelf random over mujn kind begin als ik niet zeker weet of ze zelf kinderen hebben/ er tegenover staan.
Je kan het uiteraard in het belachelijke trekken en denken dat random mensen op straat hiermee afkomen.

Specifieke voorbeelden dan maar.

Op een verjaardagsfeestje van een kennis kon een partner van een vriend niet mee, omdat ze geen oppas hadden, waarop een andere persoon dan maar zeer duidelijk benadrukte dat ze daarom geen kinderen willen, "dan is het gedaan met leven".
Of een vriend van uit mijn middelbaar die toevallig hetzelfde cafe binnenkwam op mijn vaderschapsdrink en ook duidelijk benadrukte dat hij "vrij" was en dat het leven gedaan is als je kinderen hebt.

Echt wat je wil horen op dat moment, niet dat ik daardoor uit mijn lood ben geslaan, maar wel vrij irritant.

Uiteraard uitzonderingen, maar dat zijn binnen mijn cirkel de " en wanneer ist aan jullie" vragen toch ook.

Ik trok het niet in het belachelijke. Het was een serieuze vraag, want ik kon mij daar echt niks bij voorstellen.

Bij dat eerste voorbeeld zou ik mij nog kunnen voorstellen vanwaar dat komt, als dat een koppel is die zelf de ander regelmatig wijzen op alle nadelen van kinderloos zijn.

Zo niet en in geval 2 is dat gewoon onozel gedrag eh. En als ge dat echt zo vaak tegenkomt dat het enorm storend is, zijn er misschien toch wat mensen die ge beter uit uw leven schrapt.


Ik ben ook wel blij met mijn keuze om geen kinderen te hebben als ik weer eens iemand hoor klagen over het niet vinden van een babysit, maar dat is dan mijn klein gelukje. Ik ga dat die ander niet onder z'n neus wrijven. Tegen die persoon zelf zeg je uiteraard gewoon dat het jammer is dat ze er niet kunnen bij zijn.
 
Hier ook bewust kinderloos. Wij zijn 33&31 dus krijgen de vraag ook regelmatig hoewel onze directe omgeving nu toch wel beseft dat er echt geen klein mannen komen (ik kijk naar u bomma!).
Eens de Coronasituatie wat over is plan ik om mij te laten steriliseren. Ik heb al enkele vrienden (met kinderen) die dit hebben laten doen, benieuwd of ze bij mij moeilijk gaan doen...
Bij vrouwen doen ze naar het schijnt moeilijker omdat daar de operatie zwaarder is en moeilijker omkeerbaar.
 
Wel uiteraard doet men dan moeilijker. Een goede dokter calculeert in dat een mens wel eens van gedacht kan veranderen. Of koppels die uiteen gaan en wanneer de nieuwe partner wel een vurige kinderwens blijkt te hebben, dan sta je daar met een voldongen feit dat je relatie om zeep helpt. Ook voor omkeerbare medische ingrepen, bestaat nog steeds de kans dat er complicaties optreden bij de initiële of de reverse ingreep.
 
Wel uiteraard doet men dan moeilijker. Een goede dokter calculeert in dat een mens wel eens van gedacht kan veranderen. Of koppels die uiteen gaan en wanneer de nieuwe partner wel een vurige kinderwens blijkt te hebben, dan sta je daar met een voldongen feit dat je relatie om zeep helpt. Ook voor omkeerbare medische ingrepen, bestaat nog steeds de kans dat er complicaties optreden bij de initiële of de reverse ingreep.

Boh, lijkt me niet zo onoverkomelijk. Als ge nu gewoon zegt dat het strikt noodzakelijk is omdat MrKend54l u anders een onverantwoorde kloot vindt, kan die dokter daar toch onmogelijk nog een probleem mee hebben?
 
Als mensen geen kinderen maken heb ik daar helemaal geen probleem mee, dat betekent dat er meer planeet overblijft voor de mensen met kinderen. Ik heb 2 kinderen, maar in een ideale situatie zou ik er nog 2 of 3 extra hebben of adopteren. Gezien de overbevolking die er nu al is zou het wenselijk zijn dat er meer mensen bewust geen kinderen nemen of de zorg opnemen voor de kinderen die in een slechte situatie zitten (weeskinderen, adoptie).

De grote fout in heel de coronacrisis is het feit dat men enorm veel geld gepompt heeft in het (klinkt misschien cru) beschermen van de oude mensen die in de winter van hun leven zitten zitten en ons uiteindelijk enkel maar geld kosten... Terwijl men dat geld beter had kun gebruiken voor de kinderen, wat uiteindelijk de toekomst is.
 
De grote fout in heel de coronacrisis is het feit dat men enorm veel geld gepompt heeft in het (klinkt misschien cru) beschermen van de oude mensen die in de winter van hun leven zitten zitten en ons uiteindelijk enkel maar geld kosten... Terwijl men dat geld beter had kun gebruiken voor de kinderen, wat uiteindelijk de toekomst is.
Dat klinkt niet cru, dat is cru. Je vergeet dat die oude mensen gedurende hun hele productieve levensfase onze samenleving welvaart gebracht hebben en kindergeld en studies gesubsidieerd hebben waarmee jouw ouders je in een omgeving hebben kunnen grootbrengen die nooit beter dan nu geweest is.
 
Terug
Bovenaan