Vrijwillig kindvrij

[Tanuki_]

Tegenwoordig spreekt mij toch ook van "kindvrij" ipv kinderloos

Ja ik dacht er achteraf aan, maar met de vrijwillig erbij vind ik het nog aanvaardbaar

 

[Chauffagist]

Dat klinkt niet cru, dat is cru. Je vergeet dat die oude mensen gedurende hun hele productieve levensfase onze samenleving welvaart gebracht hebben en kindergeld en studies gesubsidieerd hebben waarmee jouw ouders je in een omgeving hebben kunnen grootbrengen die nooit beter dan nu geweest is.

Je hebt misschien deels gelijk, maar je mag niet vergeten hoe die coronacris en de velen weken thuis blijven er heeft ingehakt bij onze kinderen/jeugd. Dit betekent ook dat kinderen die in een shit situatie zitten niet naar school konden en hele dagen thuis in die shit situatie zaten.

Ik denk overigens dat weinig mensen een rusthuis ingaan om daar nog 10 jaar te leven, maar dat is een andere discussie.

 

[kay-gell]

Je hebt misschien deels gelijk, maar je mag niet vergeten hoe die coronacris en de velen weken thuis blijven er heeft ingehakt bij onze kinderen/jeugd. Dit betekent ook dat kinderen die in een shit situatie zitten niet naar school konden en hele dagen thuis in die shit situatie zaten.

Ik denk overigens dat weinig mensen een rusthuis ingaan om daar nog 10 jaar te leven, maar dat is een andere discussie.

Nja, die kinderen hebben nog een heel leven voor zich in de meeste gevallen.
Die ouderen hebben niet lang meer en als ge heel uw leven hard gewerkt hebt (want die generatie zat nog niet hele dagen achter een bureau) verdien je toch wel een beter eindeleven dan weg te kwijnen in isolement of aan uw lot overgelaten te worden en te sterven door een vermijdbare ziekte als we met zijn allen een inspanning leveren.
Een inspanning die ook nodig is/was om onze ziektezorg en die mensen daar te redden.

 

[Deleted member 658]

Je hebt misschien deels gelijk, maar je mag niet vergeten hoe die coronacris en de velen weken thuis blijven er heeft ingehakt bij onze kinderen/jeugd. Dit betekent ook dat kinderen die in een shit situatie zitten niet naar school konden en hele dagen thuis in die shit situatie zaten.

Ik denk overigens dat weinig mensen een rusthuis ingaan om daar nog 10 jaar te leven, maar dat is een andere discussie.

Zolang de shitsituatie waarin de kinderen en de jeugd een jaar op hun tanden hebben moeten bijten nog niet zo erg is als de shitsituatie waarin jouw grootouders heel hun kindertijd hebben moeten doorbrengen, is de bescherming van oude mensen iets wat zij nog van de huidige jeugd tegoed hebben, en niet omgekeerd.

Jouw grootouders hadden om te beginnen geen pukkelpop. Toen speelden ze ook maar wat met een stok in de tuin. Dat gezeur van de jeugd nu is typische snowflake culture.

 

[coldplayke]

Dus jij denkt dat als jij de behandeling opstart ze u gaan begeleiden voor het beter en veiliger gebruik van anticonceptie?
Stel dat dit zo is, denk je dan zelf ook niet dat dit vijgen na pasen zijn?

Ja hoor, die artsen bespreken uitvoerig wat je opties zijn voor optimalere bescherming om zwangerschappen te voorkomen. Ze zullen je niet dwingen om bijvoorbeeld een spiraal te laten zetten, maar wel stevig adviseren als dat voor jou een betere optie is en die spiraal kan ook vlak na de abortus meteen worden geplaatst (= extra voordeel want je moet niet nog eens langs een gynaecoloog passeren). Meeste vrouwen hebben ook geen zin om zo'n abortus 2x te moeten doorgaan (ik denk dat je onderschat dat dat écht geen leuke ingreep is).

 

[Kid_C]

Bewust geen kinderen hier, vriendin met exact hetzelfde idee en we zijn beide 34. Meerdere redenen hiervoor:

- geen zin om onze tijd daar in te steken, het is nu al moeilijk keuzes maken. Ik hou van de vrijheid en spontaniteit die het leven heeft en een kind zal dat beknotten.
- ik wil geen kind op de wereld zetten die mogelijks de mindere kanten van mij meekrijgt en daar mee moet leren omgaan. Is toch een beetje Russian roulette sadistisch, niet?
- we willen de wereld zien en daar niet in belemmerd worden (jaja, dat kan ook met kinderen, it's just not the same)

Krijgen we daar opmerkingen over? In het begin wel ja, maar ondertussen niet meer. Onze ouders weten dat we geen willen en doen daar niet moeilijk over. Vrienden met kinderen vragen dat heel soms, maar is geen issue. Vrienden zonder kinderen behoren tot de club en we steken elkaar aan om geen kinderen te maken.

Langs andere kant vind ik het absoluut niet fijn om enkel met m koppels die kinderen hebben af te spreken want dan gaat het enkel daarover. Childtalk is ok, maar met mate, of toch zeker als er mensen zonder kinderen uitgenodigd zijn. Ik begin dan gewoon over onze katten en maak dezelfde vergelijkingen, na enkele rare blikken stopt het meestal.

I do love kids though, niet teveel tegelijk en zonder teveel lawaai. Mijn neefjes en nichtjes zijn geweldig. Maar we zijn altijd heel blij als we 's avonds enkel onze katten hebben en spontaan naar de cinema of op restaurant kunnen gaan.

 

[MrKend54l]

Ja hoor, die artsen bespreken uitvoerig wat je opties zijn voor optimalere bescherming om zwangerschappen te voorkomen. Ze zullen je niet dwingen om bijvoorbeeld een spiraal te laten zetten, maar wel stevig adviseren als dat voor jou een betere optie is en die spiraal kan ook vlak na de abortus meteen worden geplaatst (= extra voordeel want je moet niet nog eens langs een gynaecoloog passeren). Meeste vrouwen hebben ook geen zin om zo'n abortus 2x te moeten doorgaan (ik denk dat je onderschat dat dat écht geen leuke ingreep is).

Ik spreek op dat vlak gelukkig maar niet uit ervaring, maar het is inderdaad niet onlogisch dat ze u begeleiden achteraf.
Dat ik het afbreken van een zwangerschap onderschat dat is fout, ik besef maar al te goed wat dit wilt zeggen. Een vriendin van mijn vriendin heeft een zwangerschap laten afbreken, dat is verschrikkelijk.

Kan misschien anekdotisch zijn wat ik nu ga zeggen, maar het is een fenomeen dat ik te vaak zie om geen verband te zien.
Dus als ik kijk naar mijn omgeving van vrienden, collega’s en kennissen dan hoor ik toch verdomd vaak dat hun kinderen per ongeluk verwekt zijn. Mijn vriendin haar vrouwelijke collega’s die kinderen hebben zijn allemaal “slachtoffer” van een ongelukje. Bij sommige is dit het eerste, het tweede en bij één was dat het derde kind. Misschien is dit puur toeval, en dat kan. Maar onze secretaresse idem verhaal met haar tweede kind waar ze nu zwanger van is, niet gepland niet verwacht en toch zwanger geraakt. Bij allemaal is het kind welkom geweest natuurlijk, maar het proces was toch niet onbesproken daar naartoe. Abortus werd nooit in de mond genomen natuurlijk, uiteraard dat niet.
In de loopclub hetzelfde verhaal, twee vrouwen die niet gepland toch in verwachting zijn geraakt.

Je gaat daar niet super diep op in natuurlijk. Maar van diegene dat ik weet is het effectief een verhaal van anticonceptie waar zuiver op vertrouwd wordt die op een manier gefaald heeft. Wat kan als je natuurlijk enkel daarop vertrouwt.

 

[Feignasse]

Bij allemaal is het kind welkom geweest natuurlijk, maar het proces was toch niet onbesproken daar naartoe. Abortus werd nooit in de mond genomen natuurlijk, uiteraard dat niet.

Nee uiteraard niet, anders hadden ze dat zeker verteld aan iedereen die het wilde horen!

In de loopclub hetzelfde verhaal, twee vrouwen die niet gepland toch in verwachting zijn geraakt.

Je gaat daar niet super diep op in natuurlijk. Maar van diegene dat ik weet is het effectief een verhaal van anticonceptie waar zuiver op vertrouwd wordt die op een manier gefaald heeft. Wat kan als je natuurlijk enkel daarop vertrouwt.

Ja echt vreemd, dat mensen in een stabiele relatie slechts op één soort anticonceptie vertrouwen, wat een zotten allemaal.

EDIT Mod: onnodige opmerking weggehaald

 

[oxbow1]

Na zeer lang overleg en gepraat op mijn 32 papa geworden. (daarvoor mooie reizen en vanalles gedaan om te genieten met ons 2)

Ik en mijn vrouw leven nu volledig in functie van de kleine prinses. (we genieten daar nog van ook.)

Zonder had ons leven ook prima geweest, maar het blijft toch een klomp goud dat we hebben. (er komt wel geen 2de, dan kan je hobby's enzo helemaal afschrijven) (Je mag de meest klote dag van het jaar hebben als zo'n 2 jarige glimlachend afkomt als je thuis komt maakt dat alles goed)

Ik zou het er moeilijk mee gehad hebben om als 50-60-70 jarige geen kinderen/kleinkinderen te hebben, dan mag je nog 3-4-5 leuke hobby's en vrienden hebben, het word toch leeg uiteindelijk.

Dag van heden is er totaal niets mis om geen kinderen te hebben(je leeft maar 1keer geniet ervan op je eigen manier),
ik irriteer mij wel aan mensen die kinderloos zijn dan gaan compenseren door compleet "weird" gedrag tegen hun katten en honden.

 

[MrKend54l]

Ja echt vreemd, dat mensen in een stabiele relatie slechts op één soort anticonceptie vertrouwen, wat een zotten allemaal.

EDIT Mod: onnodige opmerking weggehaald

Denk je dan dat het argument "Ja maar één soort anticonceptie is niet dekkend! Werkt niet 100%!" echt opgaat?
Ik hoop dan toch dat je zelf inziet waar het schoentje juist wringt. Je bevestigd heel mijn stelling ironisch genoeg.
Nee maar top hoor je hebt het maximale gedaan! Zonder twijfel!

 

[Vega]

Ik spreek op dat vlak gelukkig maar niet uit ervaring, maar het is inderdaad niet onlogisch dat ze u begeleiden achteraf.
Dat ik het afbreken van een zwangerschap onderschat dat is fout, ik besef maar al te goed wat dit wilt zeggen. Een vriendin van mijn vriendin heeft een zwangerschap laten afbreken, dat is verschrikkelijk.

Kan misschien anekdotisch zijn wat ik nu ga zeggen, maar het is een fenomeen dat ik te vaak zie om geen verband te zien.
Dus als ik kijk naar mijn omgeving van vrienden, collega’s en kennissen dan hoor ik toch verdomd vaak dat hun kinderen per ongeluk verwekt zijn. Mijn vriendin haar vrouwelijke collega’s die kinderen hebben zijn allemaal “slachtoffer” van een ongelukje. Bij sommige is dit het eerste, het tweede en bij één was dat het derde kind. Misschien is dit puur toeval, en dat kan. Maar onze secretaresse idem verhaal met haar tweede kind waar ze nu zwanger van is, niet gepland niet verwacht en toch zwanger geraakt. Bij allemaal is het kind welkom geweest natuurlijk, maar het proces was toch niet onbesproken daar naartoe. Abortus werd nooit in de mond genomen natuurlijk, uiteraard dat niet.
In de loopclub hetzelfde verhaal, twee vrouwen die niet gepland toch in verwachting zijn geraakt.

Je gaat daar niet super diep op in natuurlijk. Maar van diegene dat ik weet is het effectief een verhaal van anticonceptie waar zuiver op vertrouwd wordt die op een manier gefaald heeft. Wat kan als je natuurlijk enkel daarop vertrouwt.

Zoals Feignasse zegt... Hangt misschien wat af van het type anticonceptie maar tenzij het voorbehoedsmiddel 'op den buik schieten' is (bij wijze van spreken) zie ik weinig problemen. De pil/buisje/spiraal zullen allicht 99,99% zekerheid bieden, moet je dan dubbel gaan afdekken om 99,999% zeker zijn... (dan raken we ook nog eens een andere discussie, nl. abortus).

Ieder moet voor zich bepalen wat ze precies willen. Ik hoop alleen dat niet teveel mensen later spijt krijgen van de keuze die ze gemaakt hebben, zowel koppels die kiezen om geen kinderen te krijgen alsook koppels die een kind/kinderen kregen en hier spijt van krijgen (bestaat ook).

 

[Feignasse]

Denk je dan dat het argument "Ja maar één soort anticonceptie is niet dekkend! Werkt niet 100%!" echt opgaat?
Ik hoop dan toch dat je zelf inziet waar het schoentje juist wringt. Je bevestigd heel mijn stelling ironisch genoeg.
Nee maar top hoor je hebt het maximale gedaan! Zonder twijfel!

Je mist het punt, op twee vlakken.
1) Het is binnen een vaste relatie heel normaal op te vertrouwen op één soort anticonceptie, zoals bv de pil. Met je vaste partner heb je in principe geen risico's op soa's, dus waarom nog een condoom erbij als extra veiligheid? Voor het goede gevoel?
2) Of je het maximale hebt gedaan is compleet irrelevant, behalve dan om jouw morele seal of approval te krijgen.

Mensen leven in de echte wereld, zijn onvolmaakt, hebben ongelukjes, binnen en buiten relaties, in allerlei soorten omstandigheden. Jij bent echt zo'n type dat afkomt met Heilige Principes en "je had maar dit of dat en zus of zo", maar zo werkt de wereld niet en letterlijk niemand is geholpen met dat soort boodschappen.

 

[MrKend54l]

Je mist het punt, op twee vlakken.
1) Het is binnen een vaste relatie heel normaal op te vertrouwen op één soort anticonceptie, zoals bv de pil. Met je vaste partner heb je in principe geen risico's op soa's, dus waarom nog een condoom erbij als extra veiligheid? Voor het goede gevoel?
2) Of je het maximale hebt gedaan is compleet irrelevant, behalve dan om jouw morele seal of approval te krijgen.

Mensen leven in de echte wereld, zijn onvolmaakt, hebben ongelukjes, binnen en buiten relaties, in allerlei soorten omstandigheden. Jij bent echt zo'n type dat afkomt met Heilige Principes en "je had maar dit of dat en zus of zo", maar zo werkt de wereld niet en letterlijk niemand is geholpen met dat soort boodschappen.

Ja maar goed dat is nu net heel het punt.
Je wilt geen kinderen, absoluut niet, en als je zwanger geraakt is het linea recta naar de abortuskliniek (wat Mulan dus werkelijk zei over haar collega). Met een beetje zelfkennis en kennis van anticonceptie weet je dat noch jijzelf noch anticonceptie onfeilbaar is. Er zijn hier al enkele voorbeelden gegeven bijvoorbeeld hoe een misselijkheid al kan zorgen dat uw anticonceptie niks meer dekt.
Als je dan effectief niet zwanger wilt worden dan is er maar één mogelijkheid en dat is extra veiligheid inbouwen.

Ik (en enkele andere trouwens, Mulan zei zelf dat ze zwanger is geworden door eenmalig de pil te vergeten) geef letterlijk enkele concrete voorbeelden die heel dicht bij mij in de buurt gebeurd zijn i.v.m. ongewenste zwangerschappen door maar één anticonceptie te gebruiken. Dus nee het is aantoonbaar dat een anticonceptiemiddel allesbehalve waterdicht en alles dekkend is. Trek hier dan toch uw lessen uit en handel met die kennis.
Of is vasthouden aan het feit "mensen zijn imperfect, anticonceptie is imperfect, het is normaal om maar één anticonceptiemiddel te gebruiken" echt legitiem, terwijl het vermijdbaar is in veel gevallen? Vindt jij het legitiem om iets gruwelijks zoals het afbreken van een zwangerschap te vergoelijken onder het mom van ik heb niet het maximale gedaan, maar ik deed iets? Je moet die mensen helpen zonder meer, maar het onderliggend probleem moet toch bespreekbaar zijn? Een sensibilisering op voorhand zou toch geen kwaad kunnen? Waarom moet er gewacht worden tot een vrouw een afbreking van een zwangerschap heeft moeten meemaken voordat zij begeleiding krijgt over anticonceptie?

 

[Mulan]

Ja maar goed dat is nu net heel het punt.
Je wilt geen kinderen, absoluut niet, en als je zwanger geraakt is het linea recta naar de abortuskliniek (wat Mulan dus werkelijk zei over haar collega). Met een beetje zelfkennis en kennis van anticonceptie weet je dat noch jijzelf noch anticonceptie onfeilbaar is. Er zijn hier al enkele voorbeelden gegeven bijvoorbeeld hoe een misselijkheid al kan zorgen dat uw anticonceptie niks meer dekt.
Als je dan effectief niet zwanger wilt worden dan is er maar één mogelijkheid en dat is extra veiligheid inbouwen.

Ik (en enkele andere trouwens, Mulan zei zelf dat ze zwanger is geworden door eenmalig de pil te vergeten) geef letterlijk enkele concrete voorbeelden die heel dicht bij mij in de buurt gebeurd zijn i.v.m. ongewenste zwangerschappen door maar één anticonceptie te gebruiken. Dus nee het is aantoonbaar dat een anticonceptiemiddel allesbehalve waterdicht en alles dekkend is. Trek hier dan toch uw lessen uit en handel met die kennis.
Of is vasthouden aan het feit "mensen zijn imperfect, anticonceptie is imperfect, het is normaal om maar één anticonceptiemiddel te gebruiken" echt legitiem, terwijl het vermijdbaar is in veel gevallen? Vindt jij het legitiem om iets gruwelijks zoals het afbreken van een zwangerschap te vergoelijken onder het mom van ik heb niet het maximale gedaan, maar ik deed iets? Je moet die mensen helpen zonder meer, maar het onderliggend probleem moet toch bespreekbaar zijn? Een sensibilisering op voorhand zou toch geen kwaad kunnen? Waarom moet er gewacht worden tot een vrouw een afbreking van een zwangerschap heeft moeten meemaken voordat zij begeleiding krijgt over anticonceptie?

Zij specifiek calculeert dat al in door specifiek te kiezen voor anticonceptie die daar veel minder gevoelig aan is, zijnde de spiraal. Zij heeft dus een goed geïnformeerde beslissing genomen over welke anticonceptie het best zou zijn in haar specifiek geval.
Wie kiest voor minder veilige methodes zoals dagelijks de pil nemen, enkel werken met condooms,... Zijn de mensen die doorgaans ook al hebben bedacht dat een kind "op het juiste moment" wel welkom zal zijn. Die gaan dus inderdaad niet zonder twijfel naar de abortuskliniek rennen maar eerst kijken of een "ongelukje" op dit moment wel of niet kan in hun leven.

 

[Avondland]

Tegenwoordig spreekt mij toch ook van "kindvrij" ipv kinderloos

Dat komt positiever over, net zoals een "vrijgezel" partnervrij is.

Ik denk dat ik kinder- en partner"vrij" best gelukkig zou geweest zijn. Ongetwijfeld had ik dan ongebreideld gereisd en geheel mijn eigen ding kunnen doen. Altijd kunnen eten wat ik wil eten, héél veel boeken lezen en boeiende films zien, enkel mijn eigen agenda in het oog houden wanneer ik op de lappen wil ... Dan had ik wel naar Tadjikistan geweest en India en, waarom niet, voor een derde keer Iran en nog eens naar Japan. Wie weet had ik mijn roman dan kunnen afwerken waar ik nu geen tijd voor heb. Ik vind dat een gewéldig gevoel van vrijheid en ik geef toe dat ik het soms mis. Het is zeker niet overdreven te stellen dat een kind krijgen opofferingen vraagt. Dat geldt ook wel voor een partner, zeker als je iemand bent die graag "je ding" wil doen. Ik heb echter totaal geen spijt dat ik voor het ouderschap ben gegaan. Mijn dochter heeft in mij een onuitputtelijk vat van liefde ontsloten en ik sta dagelijks met plezier op om haar uit bed te halen en een eerste fles te geven.

Ik heb van die ongelofelijke vrijheid van het vrijgezellenbestaan goed kunnen genieten en nu is het gewoon een andere fase in mijn leven. Dertiger zijn is niet simpel: het prille gezinsleven slorpt véél tijd op, jonge kinderen zijn héél afhankelijk en je moet er continu tijd voor vrijmaken en tegelijk heb je zelf nog restanten van die twintiger die je drijven in de richting van kroegentochten, concerten, festivals, Fernweh, ... Als de kinderen groter zijn heb je weer wat vrije tijd, maar dan zit je in een andere fase met zijn voor- en nadelen.

Het zou eigenlijk interessant zijn om na je dood te kunnen kiezen voor een herkansing in het leven of dat je tot in de eeuwige eindeloosheid scenario's kan uitproberen: wat als ik die of die beslissing had genomen, waar was ik dan beland? Maar misschien is dat de magie van het leven zoals het is: geen sandbox waar je kan herkansen als je ergens tegenaan loopt maar één unieke kans om er iets van te maken. We modderen allemaal aan, de ene wat succesvoller dan de andere. Neervallen en opstaan.

 

[Suphafly]

Zolang de shitsituatie waarin de kinderen en de jeugd een jaar op hun tanden hebben moeten bijten nog niet zo erg is als de shitsituatie waarin jouw grootouders heel hun kindertijd hebben moeten doorbrengen, is de bescherming van oude mensen iets wat zij nog van de huidige jeugd tegoed hebben, en niet omgekeerd.

Jouw grootouders hadden om te beginnen geen pukkelpop. Toen speelden ze ook maar wat met een stok in de tuin. Dat gezeur van de jeugd nu is typische snowflake culture.

kunne zij wel zeggen da ze heel hun leven hard gewerkt hebben, en afgezien hebben.

Net zoals nu zullen der ook profiteurs tussen gezeten hebben.

Ze hadden andere tijdverdrijven dan festivals,
En den helft van die ouwe mannen hebben heus al nimeer bewust den oorlog meegemaakt ze.


“Ze speelden me ne stok ne stok in den tuin” jaja da deden de 16jarige vroeger.

kinderen mogen nog mee moeite buiten spelen.
en alles is verboden of mag ni.
“Snowflake cultuur” is gewoon een term van de nieuwe zuurpruimen

 

[willydrama]

Zou niet goed zijn voor de persoonlijke ontwikkeling van mijn dochter als zij geen of veel te laat kinderen gaat krijgen. Dit is wel een parcours dat ik zou promoten ondanks al de millennial fans van maximale individuele vrijheid (en het feit dat ik zelf een hekel had aan opgelegde invloed van buitenaf). 't Is een discussie zonder einde, zelfbeschikking is zodanig het hoogste goed geworden dat er nu een massa mensen zichzelf iets kan aanpraten.

 

[coldplayke]

Zou niet goed zijn voor de persoonlijke ontwikkeling van mijn dochter als zij geen of veel te laat kinderen gaat krijgen. Dit is wel een parcours dat ik zou promoten ondanks al de millennial fans van maximale individuele vrijheid (en het feit dat ik zelf een hekel had aan opgelegde invloed van buitenaf). 't Is een discussie zonder einde, zelfbeschikking is zodanig het hoogste goed geworden dat er nu een massa mensen zichzelf iets kan aanpraten.

Je moet ook wel eerlijk met jezelf zijn hé: wil je dat je dochter kinderen krijgt omdat ze zich anders niet maximaal kan ontplooien (hier ben ik het voor duidelijke redenen niet mee eens), of omdat jij kleinkinderen wilt?

Ik hoor wel vaker van ouders die hun kinderen toch pushen om zelf ook kinderen te krijgen, uit schrik dat de zoon of dochter anders later spijt gaat krijgen. Die bezorgdheid van een ouder kan ik op zich nog wel snappen, maar jij lijkt gewoon te vinden dat mensen zonder kinderen egoïsten en minder complete individuen zijn; en je zou die keuze dus niet proberen opdringen uit vrees dat je dochter later ongelukkig zou zijn zonder kinderen. Uit jouw tekst lijkt het alsof je dochter nog de gelukkigste persoon op aarde mag zijn, zolang ze geen kinderen heeft, is het niet goed genoeg voor jou.

 

[Deleted member 451]

ik ben ferm blij dat ik geen heb !!

ik ben er 38, mn vrouw 43. begin dit jaar had ze voor de 2e keer in haar leven een CYSTE op haar baarmoeder, de chirurg vroeg ons of we niet meteen die baarmoeder er wouden uit halen. (ze moesten toch een snede maken...) dan was meteen de kans op herval weg.

we hebben daar welgeteld 30 minuten over gepraat. kzeg kom, doe hem maar weg. aan 43 jaar moet je toch aan geen kinderen meer beginnen.
en voor mij nog een extra opluchting, dat we niet meer ongewenst zwanger kunnen worden.

nee, ik hou van mijn "free life". geen kinderen die mn geld&tijd opsoeperen, ik verdoe dat liever aan ons eigen.

het enige waar ik misschien later een probleem mee zal hebben, is dat ik oud zal zijn en niet meer voor mezelf zal kunnen zorgen, en niemand die mij komt bezoeken.
maar tegen dan zit ik normaal al in thailand, en dan zoek ik mij wel een jonge poes om mij te komen verzorgen voor wat centjes.

 

[Avondland]

Je moet ook wel eerlijk met jezelf zijn hé: wil je dat je dochter kinderen krijgt omdat ze zich anders niet maximaal kan ontplooien (hier ben ik het voor duidelijke redenen niet mee eens), of omdat jij kleinkinderen wilt?

Ik hoor wel vaker van ouders die hun kinderen toch pushen om zelf ook kinderen te krijgen, uit schrik dat de zoon of dochter anders later spijt gaat krijgen. Die bezorgdheid van een ouder kan ik op zich nog wel snappen, maar jij lijkt gewoon te vinden dat mensen zonder kinderen egoïsten en minder complete individuen zijn; en je zou die keuze dus niet proberen opdringen uit vrees dat je dochter later ongelukkig zou zijn zonder kinderen. Uit jouw tekst lijkt het alsof je dochter nog de gelukkigste persoon op aarde mag zijn, zolang ze geen kinderen heeft, is het niet goed genoeg voor jou.

Het thema kinderen is héél typisch voor de maatschappelijke druk die op ons rust om gelukkig te zijn. Geluk wordt vaak van buitenaf opgedrongen en op den duur ben je die druk zo gewoon dat je dat idee gaat overnemen en zelf gaat projecteren op je nageslacht. Ik ga mijn dochter wel aanraden om verder te studeren en de wereld te ontdekken en in mijn wonderlijke boekenkast te duiken, maar ik ga ze daar niet toe dwingen of verplichten. Maar dat projecteren is onvermijdelijk: ik wil later graag met mijn dochter musea ontdekken, vader-dochter citytripjes doen en samen een Dostojevski-marathon houden terwijl we heerlijke Bourgondische wijnen consumeren. Dat is echter mijn perspectief op de toekomst en ik moet de ruimte geven om mijn dochter een heel andere toekomst te gunnen, als zij dat wil. Haar leven is niet aan mij om te dirigeren. Vroeger was dat gangbaar, vandaag niet meer. Ik kan haar wél helpen obstakels te omzeilen en hulpmiddelen aan te bieden om er het beste van te maken. Dat ben ik haar verschuldigd, want ik ben mede-verantwoordelijk voor haar bestaan.