Vrijwillig kindvrij

[willydrama]

Dat is wel heel hypothetisch verwoord maar gezien de context in deze thread neem ik aan dat het over kinderen gaat. Nee, daar zou ik niet op inpraten tenzij die persoon zelf naar mijn mening vraagt. Dat is een beslissing die mensen voor zichzelf moeten maken imo.

Trek je die lijn door naar het negatieve (iemand uit een drugsverslaving halen/praten) of andere vorm van 'stagnatie' bvb gebrek aan ontplooiing in zijn/haar carrière, een vrije keuze om 42 jaar lang zonder actie richting promotie of upskillen hetzelfde werk te doen ?

 

[Loser]

Trek je die lijn door naar het negatieve (iemand uit een drugsverslaving halen/praten) of andere vorm van 'stagnatie' bvb gebrek aan ontplooiing in zijn/haar carrière, een vrije keuze om 42 jaar lang zonder actie richting promotie of upskillen hetzelfde werk te doen ?

Van manke vergelijkingen gesproken... Je weet 100% zeker dat een drugsverslaving iemand kapotmaakt en dat hij beter af zou zijn zonder. Ook al omdat het illegaal is, en hij in een illegaal circuit belandt. Je kunt hem dus ook dwingen om het te doen, omdat je weet dat hij het achteraf zal inzien en niet in zijn bedwelmde toestand.
Je weet niet zeker dat een kind iemand beter zal maken, en een kind neem je niet om zélf er beter van te worden maar voor je kind. Je kunt ook niemand dwingen, het is ook niet illegaal en de persoon is niet in een 'bedwelmde toestand', maar kiest er als volwassen persoon zelf voor. Ik vind het best een bijzondere opvatting dat jij beter weet voor iemand anders wat goed voor die volwassene is, dan die persoon zelf. En misschien nog het ergste: er is geen enkele garantie dat die persoon beter af zal zijn met een kind, maar dan zit hij/zij wel met een kind.

 

[Mulan]

Trek je die lijn door naar het negatieve (iemand uit een drugsverslaving halen/praten) of andere vorm van 'stagnatie' bvb gebrek aan ontplooiing in zijn/haar carrière, een vrije keuze om 42 jaar lang zonder actie richting promotie of upskillen hetzelfde werk te doen ?

Ben jij nu iedereen met een vlakke loopbaan aan het dissen?

Dus alles van kassiersters tot verpleegkundigen, van vrachtwagenchauffeur tot architect voor een SOD zijn mensen die potentieel weggooien?

Sommige mensen houden gewoon ZO hard van hun werk dat promotie hen geen hol kan schelen als ze maar elke dag met een glimlach naar het werk kunnen gaan.

 

[MrKend54l]

Als je 100% zeker zou weten dat een bepaalde persoon in staat is om iets te doen, het voor de vorming van zijn karakter een meerwaarde zou zijn maar door externe invloeden belandt hij in een denkpiste waarbij hij denkt dat hij het niet moet doen... Zou je daar dan op inpraten ?

Impliceer je nu dat kinderen hebben een impact heeft op de positieve vorming van uzelf?
Ja een kind hebben verandert u als persoon, maar het is niet alsof de persoon voor het kind ineens slecht was. Sterker nog die verandering kan ook zeer negatief zijn in de vorm van meer pessimistisch zijn en gewoon niet meer te genieten zijn.

Of hoe je een zeer kromme uitspraak kan doen.

 

[Sir WarCry III]

Trek je die lijn door naar het negatieve (iemand uit een drugsverslaving halen/praten) of andere vorm van 'stagnatie' bvb gebrek aan ontplooiing in zijn/haar carrière, een vrije keuze om 42 jaar lang zonder actie richting promotie of upskillen hetzelfde werk te doen ?

Nee, ik heb het puur over kinderwensen. Ik ga niet beginnen discussiëren over omtrent welke onderwerpen ik wel op mensen zou inpraten en welke niet.

 

[willydrama]

Btw dat ik er zelf beter van werd was voor mij wel één van de factoren om een kind te maken, hoe egoïstisch dat ook klinkt. Ik betwijfel niet dat er deadbeat dads zijn die beter geen kinderen hadden gemaakt. Er zijn evengoed vrouwen die achteraf spijt hebben van geen kinderen te hebben gemaakt. What a wonderful world. BTW Een goeie reden om een vlakke loopbaan in te plannen is natuurlijk om een gezin uit te bouwen.

 

[Deleted member 95]

De "oplossing" of beter gezegd het uiteindelijke resultaat zal een wereldwijd systeemfalen zijn, vergelijkbaar met de Maya-collapse of de Late Bronze Age collapse maar dan op mondiale schaal (met dank aan de globalisering).

Even deze bovenhalen.

Wat denken we, gaat het beginnen?
Mijn analyse is twee maanden oud en hield totaal geen rekening met de oorlog in Oekraïne.
Nu ik de dieselprijs aan 2,08 Euro zie staan en de VS op het punt staan om een embargo tegen Russische olie aan te kondigen, voel ik het kriebelen, en niet op de aangename manier. Is dit het begin van het einde, of slechts een zoveelste hiccup op zeer korte tijd?

Ik ben er voor alle duidelijkheid zelf nog totaal niet uit. Ik verwachtte het systeemfalen eigenlijk pas rond of vlak na mijn pensioen, maar het ziet er toch echt niet goed uit. De enige toekomst die ik mij momenteel kan voorstellen is er alleszins al één met veel minder comfort dan mijn ouders.

Blij dat ik geen kinderen heb, ik zou bij wijze van spreken hun eten niet kunnen betalen.

 

[Horse]

Mensen die al financieel aan het stikken waren, al dan niet dankzij bv 2 kinderen, zullen nu harde tijden tegemoet gaan. De kinderen krijgen uiteraard voorrang dus die gaan enkele zaken moeten laten vallen.

Van onze regering moeten we alleszins weinig tussenkomst verwachten

 

[coldplayke]

Een aantal posts zijn verwijderd wegens off topic. Met politieke en bredere maatschappelijke commentaar kunnen jullie in pol en actua terecht. Hier bespreken we louter de keuze om geen kinderen te willen.

 

[Deleted member 3056]

Is dit het begin van het einde

Einde van wat?

met veel minder comfort dan mijn ouders.

En wat bedoel je hiermee? Aan wat voor comfort had je gedacht?

 

[Mr.Anderson]

Doemdenken to the next level.

Waarschijnlijk leuk opstaan iedere dag.

 

[JanusDR]

Even deze bovenhalen.

Wat denken we, gaat het beginnen?
Mijn analyse is twee maanden oud en hield totaal geen rekening met de oorlog in Oekraïne.

Analyse? Waar staat die dan, want ik vind enkel wat gewauwel over Maya collapse.

Nu ik de dieselprijs aan 2,08 Euro zie staan en de VS op het punt staan om een embargo tegen Russische olie aan te kondigen, voel ik het kriebelen, en niet op de aangename manier. Is dit het begin van het einde, of slechts een zoveelste hiccup op zeer korte tijd?

Begin van het einde?
Omdat de naft eens op dezelfde prijs staat als in 2008, terwijl de lonen nu in reële termen hoger zijn en de werkloosheid lager?

Ik ben er voor alle duidelijkheid zelf nog totaal niet uit. Ik verwachtte het systeemfalen eigenlijk pas rond of vlak na mijn pensioen, maar het ziet er toch echt niet goed uit.

Het enige dat er niet goed uit ziet is een zomervakantie naar Oekraïne of Rusland.

Je kan een reisje boeken naar Chicago voor 258 euro begin april, we hebben net een pandemie verslagen met innovatie gevolgd door een record tempo economische groei en werkgelegenheid, en de Europese unie is weer een stukje dichter bij elkaar gekomen.

Leve het systeemsucces, nu en in de toekomst!

 

[Deleted member 3056]

Doemdenken to the next level.

Waarschijnlijk leuk opstaan iedere dag.

Doemdenken is het zeker maar denk dat we dat allemaal af en toe eens hebben toch?
Je wordt letterlijk omver geblazen door berichten die je aanzetten tot doemdenken en als je je niet snel vermant dan is het idd niet prettig opstaan zo.

Ben oprecht benieuwd naar wat er dan bedoelt wordt met "einde" en "minder comfort" etc...

Helemaal aan de andere kant heb je dan weer Janus hier boven mij die nogal zelfzeker is wat op zich ook oké is maar vind nu de vergelijking van een pandemie met de dreiging van bvb een wereldoorlog (wat ik niet gelijk zie gebeuren maar zeg nooit, nooit) toch weer wat anders.

 

[coldplayke]

Kunnen we het hier wel enigszins gerelateerd houden aan het onderwerp van de thread? Dus: is de huidige economische en politieke toestand een doorslaggevende reden om toch geen kinderen te willen?

 

[Sylverscythe]

Kunnen we het hier wel enigszins gerelateerd houden aan het onderwerp van de thread? Dus: is de huidige economische en politieke toestand een doorslaggevende reden om toch geen kinderen te willen?

Voor mijn part niet. Tenzij je werkelijk in een ineenstorting van het systeem gelooft zoals @Nahrtent, lijkt het me toch dat een kind het hier nog altijd beter gaat hebben dan bijna eender waar ter wereld. En zo'n kind met een toch wel goed leven zal ook noodzakelijk zijn om voor de maatschappij uiteindelijk. Kan best dat we nu op onze piek zitten, of de piek al voorbij zijn, maar het is niet omdat onze kinderen geen alleenstaande woning meer zullen kunnen bouwen op 10 are, waar ze hun dikke BMW op parkeren (om het op flessen te trekken), dat het "de moeite" niet is om geboren te worden.

Dit alles natuurlijk als het globale systeem niet instort
(En als Europa in elkaar stort ten koste van andere continenten zal mijn kind een dubbele nationaliteit hebben en in Mexico terecht kunnen.)

 

[Muñoz]

Voor alle duidelijkheid:

Kindvrij, bewust kinderloos of vrijwillig kinderloos is een aanduiding voor iemand die ervoor gekozen heeft geen kinderen te krijgen door zwangerschap te voorkomen.

Er blijkt nog geen thread over te zijn, maar het is wel iets dat vaker en vaker begint voor te komen. Ik zit zelf nog niet op de tram 3, maar al van zolang ik me kan herinneren heb ik niet de minste interesse om ooit kinderen te hebben. Voor mij klinken de 'voordelen' (onder andere iets wat klassiek altijd gezegd wordt: "een kindje is het schoonste dat er is eens je het hebt", "wie gaat er anders voor je zorgen als je oud bent?", ...) héél hol en achterhaald, en wegen die toch niet op tegen bepaalde beperkingen (en verplichtingen) die kinderen hebben met zich meebrengt. Ik zie graag kinderen en uitstapjes met bv. m'n nichtjes en neefjes kunnen heel leuk zijn, maar ik zie geen enkele manier waarop kinderen van mezelf hebben mijn leven zo hard zouden kunnen 'verbeteren' (nu niet en over pakweg 10 jaar ook niet).

Momenteel hebben quasi al mijn vrienden nog geen kinderen, maar je merkt toch wel dat de meesten die een vaste vriendin hebben toch al langzaamaan beginnen te settelen, aan kindjes te denken en in zekere zin wat 'saaier'/serieuzer beginnen worden.
Hetgeen ik me soms dan al wel afvraag is hoe het leven er als 'kindvrije' zal uitzien als ik pakweg midden/eind de 30 ben. De grote meerderheid van mijn huidige vriendengroep heeft dan waarschijnlijk wel al kinderen en is daar heel druk mee bezig, terwijl ik dan met m'n vrije tijd (en geld) amper een blijf weet en al echt actief op zoek moet gaan naar mensen die in hetzelfde schuitje zitten en die nog wel 'zot' kunnen doen. Zoals ik al zei is bewust kinderloos zijn al lang geen uitzondering meer, dus in principe mensen genoeg. Maar je blijft denk ik wel altijd in een soort van andere wereld leven als de andere meerderheid van de samenleving. Er kleeft nog steeds een bepaald stigma op geen kinderen hebben.
Nog zoiets waar ik al eens over gedacht heb is hoe je terug moet beginnen daten als je op een leeftijd komt dat de grote meerderheid al kinderen heeft. Mijn huidige vriendin heeft ook geen kinderwens, dus dat is perfect, maar wij zijn Nicole en Hugo niet dus het zal wellicht wel vroeger dan tot de ons scheidt stoppen. En ik zie mij dan daarna toch nooit iemand daten die al een kind heeft, wat de vijver waarin ik dan in zal moeten vissen ook al een heel stuk kleiner wordt.
Dat zijn natuurlijk allemaal first world problems, maar het is toch wel 'intrigerend' om daar als twintigerv nu al over na te denken.

Enfin, zijn er nog kindvrije mensen hier?

 

[anonymousMF]

Kiezen voor kinderen of niet

De bedoeling van deze thread is tweeledig. Ten eerste zoek ik in de mate van het mogelijke wat advies van anderen over mijn eigen situatie. Ten tweede hoop ik dat deze thread een plaats kan zijn voor andere mensen die twijfelen over kinderen om hier hun zorgen, twijfels en ervaringen te delen...

www.beyondgaming.be

Hier is een gelijkaardig topic met al wel wat comments

 

[anders.]

Voor alle duidelijkheid:


Er blijkt nog geen thread over te zijn, maar het is wel iets dat vaker en vaker begint voor te komen. Ik zit zelf nog niet op de tram 3, maar al van zolang ik me kan herinneren heb ik niet de minste interesse om ooit kinderen te hebben. Voor mij klinken de 'voordelen' (onder andere iets wat klassiek altijd gezegd wordt: "een kindje is het schoonste dat er is eens je het hebt", "wie gaat er anders voor je zorgen als je oud bent?", ...) héél hol en achterhaald, en wegen die toch niet op tegen bepaalde beperkingen (en verplichtingen) die kinderen hebben met zich meebrengt. Ik zie graag kinderen en uitstapjes met bv. m'n nichtjes en neefjes kunnen heel leuk zijn, maar ik zie geen enkele manier waarop kinderen van mezelf hebben mijn leven zo hard zouden kunnen 'verbeteren' (nu niet en over pakweg 10 jaar ook niet).

Momenteel hebben quasi al mijn vrienden nog geen kinderen, maar je merkt toch wel dat de meesten die een vaste vriendin hebben toch al langzaamaan beginnen te settelen, aan kindjes te denken en in zekere zin wat 'saaier'/serieuzer beginnen worden.
Hetgeen ik me soms dan al wel afvraag is hoe het leven er als 'kindvrije' zal uitzien als ik pakweg midden/eind de 30 ben. De grote meerderheid van mijn huidige vriendengroep heeft dan waarschijnlijk wel al kinderen en is daar heel druk mee bezig, terwijl ik dan met m'n vrije tijd (en geld) amper een blijf weet en al echt actief op zoek moet gaan naar mensen die in hetzelfde schuitje zitten en die nog wel 'zot' kunnen doen. Zoals ik al zei is bewust kinderloos zijn al lang geen uitzondering meer, dus in principe mensen genoeg. Maar je blijft denk ik wel altijd in een soort van andere wereld leven als de andere meerderheid van de samenleving. Er kleeft nog steeds een bepaald stigma op geen kinderen hebben.
Nog zoiets waar ik al eens over gedacht heb is hoe je terug moet beginnen daten als je op een leeftijd komt dat de grote meerderheid al kinderen heeft. Mijn huidige vriendin heeft ook geen kinderwens, dus dat is perfect, maar wij zijn Nicole en Hugo niet dus het zal wellicht wel vroeger dan tot de ons scheidt stoppen. En ik zie mij dan daarna toch nooit iemand daten die al een kind heeft, wat de vijver waarin ik dan in zal moeten vissen ook al een heel stuk kleiner wordt.
Dat zijn natuurlijk allemaal first world problems, maar het is toch wel 'intrigerend' om daar als twintigerv nu al over na te denken.

Enfin, zijn er nog kindvrije mensen hier?

Ik denk dat uw tekst het goed samenvat.
Een deel van de bevolking wil absoluut kinderen. Dan heb je een deel die kinderen nemen omdat het nu eenmaal is wat je doet na een bepaalde leeftijd. En dan heb je een (volgens mij best grote) groep die kinderen neemt, omdat alle vrienden kinderen krijgen en ze anders geen contact meer hebben. Je ziet heel vaak dat vriendengroepen allemaal ongeveer tegelijk hun eerste kind krijgen. Dat is letterlijk het ene koppel dat zegt "we zijn zwanger", en dan de rest dat thuis discussies krijgt over "jama, die zijn al zwanger, en wat gaan wij dan doen?"

Ik denk wel dat je inderdaad meer "actief" op zoek moet naar hobby's etc. Want heel uw vriendenkring zal waarschijnlijk actief bezig zijn met kinderen. En hetzelfde geldt imo ook op latere leeftijd, als ik naar de 60-ers nu kijk, die babbelen alleen maar over kleinkinderen precies.

 

[Avondland]

Ik denk dat ik hoor tot het deel "het mag, maar moet niet absoluut". Mocht ik of mijn vrouw onvruchtbaar zijn geweest of mijn vrouw had geen kinderwens, had dat voor mij geen onoverkomenlijke leegte gegeven in mijn leven. Maar nu ik mijn dochter heb voel ik wel een onvoorwaardelijke liefde, ook al heeft een leven met kinderen ongetwijfeld zijn beperkingen. Ik zou ze uiteraard nooit meer kunnen missen en heb er ook geen spijt van. Maar mocht ik nu kinderloos zijn gebleven of zelfs partnerloos was dat even goed geweest voor mij.

Een relatie beginnen en zeker met kinderen beginnen vraagt zijn opofferingen. Die vrijheid afgeven, daar heb ik soms nog wel moeilijk mee. Ik benijd mensen die kunnen zeggen: "ik pak volgende week verlof en neem het vliegtuig naar X".

 

[jvc]

En dan heb je een (volgens mij best grote) groep die kinderen neemt, omdat alle vrienden kinderen krijgen en ze anders geen contact meer hebben. Je ziet heel vaak dat vriendengroepen allemaal ongeveer tegelijk hun eerste kind krijgen. Dat is letterlijk het ene koppel dat zegt "we zijn zwanger", en dan de rest dat thuis discussies krijgt over "jama, die zijn al zwanger, en wat gaan wij dan doen?"

Ik ken echt waar niemand die zo denkt
Ik heb ook niks met kinderen en moest ook niet persé kinderen hebben maar ik heb er toch genomen omdat dat de "normale" gang van zaken is in een standaard relatie (klinkt negatiever dan ik eigenlijk bedoel). Nog geen spijt gehad van deze keuze, ik zou niet meer zonder onze kinderen kunnen. Er is een groot verschil tussen niet graag met (andere) kinderen bezig zijn of eigen kinderen hebben.