Dat heb toch nooit gezegd? Zelfs integendeel. Waarom leg je dat in mijn mond?Maar wat is eigenlijk jouw punt?
Want er zijn uitzonderingen maar structureel gezien zijn alle ambtenaren een bende luierikken? En er zijn uitzonderingen maar in de privé is het toch wel een grote groep werkpaarden?
Je maakt gewoon dezelfde generalisering in de omgekeerde richting en dat is dan blijkbaar wel ok? Omdat dat beter in jouw oneindige riedeltje past?
Daarnaast baseer je je dan nog op een hoop clichés die ondertussen al volledig achterhaald zijn.
Nou, dat is dus niet hetgeen ik:
- Zélf ervaren heb gedurende 5 jaar van binnenuit
- Als externe "klant" bij de overheid ervaar in het merendeel van de gevallen
- Hoor bij vrienden die nog bij de overheid werken
Ook bij de overheid zijn er doelstellingen en KPI's die behaalt moeten worden en kom je in de problemen als je die niet behaalt.
KPI's waren, althans op de dienst waar ik werkte, zelden gebonden aan cijfers. Of die waren zo ingesteld dat die zeer makkelijk te halen waren.
In welke problemen zou je dan komen als je die niet haalt? Geen opslag meer krijgen (lees: dé wortel en stok om mensen te motiveren)? -> onmogelijk want vastgelegd in barema's. Onder hun voeten geven? -> Aan dat spelletje wil niemand beginnen met (statutaire) ambtenaren wegens ongenaakbaar. Ontslag geven? -> Idem bij statutaire ambtenaren. En wat zijn de (gedwongen) ontslagcijfers bij contractuele ambtenaren t.o.v. de privé? Even gezocht maar niet gevonden, maar ik wil gerust een pronostiekje wagen.
Daarnaast kijk jij bij overheid naar een heel beperkt aantal sectoren (dossierbeheerders, administratief personeel...) waar het inderdaad mogelijk is om je te verstoppen in de massa.
Maar binnen de overheid zijn er nu net heel veel jobs waar je het je gewoon niet kan permiteren om te slabakken omdat het kan resulteren in slaag op uw bakkens: politie, douane, bijzondere jeugdzorg, onderwijs in ondertussen heel wat scholen, gevangeniswezen, controleurs van Vlabel, FAVV, RSZ, FOD Volksgezondheid,.... Of eigenlijk alle mensen die met mensen werken die de kantjes in de maatschappij er wel eens aflopen of mensen in sociaal kwetsbare situaties (die al wel eens mentaal op een of ander randje balanceren). Dat zijn allemaal jobs waar ge met andere mensen werkt in niet altijd even gemakkelijke contexten, waar een resultaat van een slechte dag verbaal of zelfs fysiek geweld kan zijn en waar je dan daarnaast ook nog eens druk van te behalen cijfertjes, zowel op vlak van aantal als op vlak van resultaat, hebt (aantal uit te voeren controles, aantal vaststellingen, voor leerkrachten leerdoelstellingen die aantoonbaar behaald moeten worden, aantal verder geholpen cliënten in hulpverlening...) En ik garandeer je dat in werken met niet al te stabiele mensen dat resultaten cijfertje best een uitdaging kan zijn.
Bedankt om deze voorbeelden te delen en dus nogmaals te onderschrijven wat ik al altijd gezegd heb: dat er ook hardwerkende ambtenaren zijn.
Je hebt hier daarnaast ook nog eens de soms moeilijke contexten geschetst waarin sommige ambtenaren moeten werken. En dat erken ik ook.
Maar hey, Mac-bc werkt heel hard en heeft op de gemeente al eens wat langer moeten wachten omdat Germaine die dag geen goesting had. Dus hij zal het wel beter weten dan mensen die effectief in een bepaalde context werken hoe het er daar aan toe gaat.
Mijn ervaringen beperken zich niet tot Germaine hoor. Mijn ervaringen zijn:
- Op basis van 5 jaar statutaire tewerkstelling en dus van binnenuit de werking van de overheid te hebben vastgesteld
- Op basis van quasi dagelijkse professionele "samen"werkingen met (semi-)overheidsbedrijven vanuit mijn huidige job. Denk dan vooral aan watermaatschappijen en distributienetbeheerders, en de arrogantie waarmee ze hun monopolie-status uitoefenen.
- Op basis van ervaringen bij vrienden/kennissen
Ik heb al veel gehoord m.b.t. ambtenaren, maar denk dat dit toch wel de kroon spant.
. Zelfde met de leerkrachtentopic.