Dan lees je berichten van VK en VS die aangeven dat de Russen op hun max zitten qua offensief. De verdediging van Oekraïne heeft een te zware tol geeïst van de Russen om echt door te stoten.
Dan zou die 'rustperiode' bedoeld zijn om voor Oekraïne strategische plaatsen terug in te nemen zijnde een Cherson. Dan kan die gelimiteerde aantal HIMARS wel van pas komen.
Idem voor snake island : deze is strategisch (ook voor EU) uitermate belangrijk en zal wel nog voor gevochten worden.
Het is ook een informatieoorlog. Estland en Litouwen geven wel aan dat sommige Westerse analisten door een iets te positieve bril keken door al maandenlang te zeggen dat Rusland door hun reserves zitten. Na week drie hoorde je al dat er muiterij is en dat het front op elk moment in elkaar kon storten. Maar uit al die warrige informatie kan je een aantal zaken wel duidelijk stellen:
1. Rusland heeft de situatie héél verkeerd ingeschat en was in het begin zeer laks met militaire basisprincipes
2. Oekraïne verzet zich véél sterker dan iedereen had ingeschat
3. Rusland heeft uit haar fouten geleerd en schiet geen kemels meer zoals in het begin
4. Oekraïne blijft zich heel sterk verzetten en vecht voor elke vierkante centimeter grond
5. Rusland moet diep gaan om vooruit te geraken, maar behoudt wél het strategische initiatief
6. Oekraïne kan hier en daar tegenoffensieven lanceren, maar heeft niet de capaciteit om een beslissende doorbraak te forceren
7. Rusland boekt vooruitgang met haar klassieke recept: artillerieoverwicht. En dat lijkt te werken
8. Oekraïne blijft mobiliseren om mensen naar het front te krijgen, die verliezen beginnen te wegen
9. Rusland heeft teveel troepen verloren en heeft moeite om tijdig reserves aan te vullen, dit begint ook te wegen
Het is zo dat Oekraïne Rusland véél pijn aan het doen is, maar ze zijn niet aan het winnen en hebben niet het initiatief. Een Russische overwinning is ook geen zekerheid. Een voorspelbaar scenario is wederzijdse uitputting en dat we met een stellingenoorlog zitten.