Loontrekkende vs ambtenaar

[mac-bc]

Bij mijn werkgever, de overheid, waar er zeer ruime glijdende werkuren zijn werken we nochtans met een tikklok die iedere minuut aanwezigheid of afwezigheid registreert.

Heerlijk, die prikklok. Heb ik ook nog meegemaakt als Vlaams ambtenaar.

Realiteit was als volgt:

1. Je prikt in. Laatste toegelaten inpriktijd was 9u15. Tijd begint te lopen.
2. Je werkt. Maar er is amper tot geen controle over hoeveel werk je verzet die dag. Ah neen, want "de controle" bestaat uit de prikklok en iedereen verschuilt zich daarachter.
3. Je prikt uit. Vroegste toegelaten uitpriktijd was 16u. Maar je kon ook perfect nog om 18u30 of later uitprikken.

Boekte je die dag méér dan 7u36minuten? Dan begon het tellertje van de "overuren" te lopen en mocht je die bijhouden. Dat spaarpotje mocht je dan opgebruiken om uw extreem korte dagen van 9u15 tot 16u op te vullen.

Dus wat deed iedereen? Tijdens het werk regelde iedereen zijn privé-zaken terwijl uw werktijd doorloopt. Tegen dat je thuis kwam moest je niets anders meer doen dan in de zetel ploffen. Al uw administratie, telefoontjes, mailtjes, ... waren al gedaan. En iedereen had op den duur een zodanig potje "overuren" opgebouwd dat je met gemak enkele weken aan een stuk van 9u15 tot 16u kon werken. Heerlijk.

Dat was pre-coronatijd. Sindsdien met het thuiswerken ligt de weg naar misbruik nog 10 keer meer open dan vroeger natuurlijk. Vroeger moest je tenminste op kantoor zijn om te prikken en kon je misschien uw administratie doen, maar niet uw boodschappen, koken en de was en de plas. Ik kan maar hopen dat er sindsdien een gedegen controlesysteem werd ingevoerd sinds het uitgebreide thuiswerken. Maar ik heb daar bitter weinig hoop in. Zie hieronder.

@Vlaamse Ambtenaren op dit forum: please, enlighten us. Hoe wordt er momenteel controle uitgeoefend op het thuiswerk?

Hoezo wordt er dan laconiek omgegaan met werkuren?

Laat ons zeggen dat ze bepaalde cliché's bevestigt over het thuis"werken". Om maar niet te zeggen dat ze gans haar huishouden doet tijdens de werkuren.
Haar laptop is ingesteld op "nooit sluimeren" en "nooit slapen", ze lacht dan over "af en toe eens met uw muis gaan bewegen om op online te blijven staan op Teams".
Op sommige dagen had ze haar laptop nog niet opengedaan die dag.

Het ene (flexibele werkuren die een betere worklife-balance garanderen) sluit het andere (effectief plichtsbewust het contractueel voorzien aantal uren presteren) zeker niet uit. Een tikklok is daar een hulpmiddel voor. Maar ook zonder tikklok is dat perfect mogelijk.

Het is volgens mij enkel mogelijk in een sluitend systeem zoals bij ons:

• Persoon werkt bijvoorbeeld fulltime. Dat zijn X-aantal werkuren voor de komende maanden.
• We geven hem een stuk of 10 projecten. Elk project heeft zijn eigen voorgecalculeerde workload (ook uitgedrukt in uren) waarin de project manager dat project rond moet krijgen van A tot Z, want op basis daarvan werd het project verkocht aan de klant. Dat is dus vrij scherp gecalculeerd, anders krijgen onze sales-mensen dit project niet verkocht wegens te duur. Elk uur dat je er extra aan besteedt, knaagt aan onze marge. De som van alle workload van die 10 projecten moet ongeveer X uren zijn zodat elk uur voor de komende periode zijn invulling heeft gekregen.
• Je verplicht uw project manager om elk gewerkt uur te boeken op één van die projecten, waarbij uiteraard ook het budget van elk project in de gaten wordt gehouden in de wekelijkse verantwoordingsmeeting naar uw teamlead.
• Dit alles met 10% marge voor administratie, overkoepelend werk zoals planning, opvolgingsmeetings, intern naslagwerk, opleiding geven, opleiding krijgen, werkgroepen, enzovoort. Ook te boeken en dus te controleren uiteraard.

Dat is een waterdicht systeem.
Ik denk dat veel mensen nog zouden opkijken wanneer ze in bovenstaand systeem zouden terechtkomen waarbij je elk gewerkt uur moet kunnen verantwoorden naar hiërarchie en naar klanten. Zeker wanneer je regiewerk doet. Dan komt de klant met zijn factuur naar jou: "ik zie dat je op dag X 4 uur gefactureerd hebt aan taak Y. Hoe kan dat nu zoveel werk zijn?". Dan kun je maar beter hopen dat je niet teveel fouten hebt gemaakt tijdens uw werk waardoor je eens opnieuw moest beginnen, dat je niet eens per ongeluk iets vergat op te slaan, dat uw PC niet begon te flippen, ... want dat aanvaardt de klant niet natuurlijk. En dan heb ik het nog niet over sjoemelen zoals huishoudelijke taken beginnen doen enzovoort.

Velen zouden opkijken hoe weinig ze eigenlijk niet werken in verhouding tot wat op hun contract staat.

 

[Ares]

Velen zouden opkijken hoe weinig ze eigenlijk niet werken in verhouding tot wat op hun contract staat.

Velen zouden opkijken welke performance je kan halen, als je je teams/mensen niet in een FOD financiën-like opvolgsysteem dwingt.
Het systeem dat je beschrijft is "waterdicht" als micromanagement je doel is, en als het verbergen van inefficiënties een asset ipv een liabilty is.

Case in point, het systeem dat je hier bezingt, is exact hetzelfde systeem dat je in zowat elk ander topic in dit subforum tot heelder schrijfsel vol frustratie dwingt...

 

[cege]

@mac-bc Als je kijkt naar output ipv effort, dan kun je pas resultaten boeken...

Ik werk sinds kort 100% van thuis. Mijn mgr is east coast US. Hij heeft 4 reports. Ik, ierland, texas en west coast. Alles werkt hoor. Iedereen heeft output objectieven. Of je nu smiddags, snachts, overdag werkt, nobody cares.

 

[Silence]

Laat ons zeggen dat ze bepaalde cliché's bevestigt over het thuis"werken". Om maar niet te zeggen dat ze gans haar huishouden doet tijdens de werkuren.
Haar laptop is ingesteld op "nooit sluimeren" en "nooit slapen", ze lacht dan over "af en toe eens met uw muis gaan bewegen om op online te blijven staan op Teams".
Op sommige dagen had ze haar laptop nog niet opengedaan die dag.

En ligt dat aan uw vriendin of aan de werkgever zijnde de overheid?

Zij kan ook gewoon volwassen en normaal doen hè
Moet er echt iemand langs haar staan om te kijken of ze werkt voor ze dat kan?

 

[Chilliewillie88]

Heerlijk, die prikklok. Heb ik ook nog meegemaakt als Vlaams ambtenaar.

Realiteit was als volgt:

1. Je prikt in. Laatste toegelaten inpriktijd was 9u15. Tijd begint te lopen.
2. Je werkt. Maar er is amper tot geen controle over hoeveel werk je verzet die dag. Ah neen, want "de controle" bestaat uit de prikklok en iedereen verschuilt zich daarachter.
3. Je prikt uit. Vroegste toegelaten uitpriktijd was 16u. Maar je kon ook perfect nog om 18u30 of later uitprikken.

Boekte je die dag méér dan 7u36minuten? Dan begon het tellertje van de "overuren" te lopen en mocht je die bijhouden. Dat spaarpotje mocht je dan opgebruiken om uw extreem korte dagen van 9u15 tot 16u op te vullen.

Dus wat deed iedereen? Tijdens het werk regelde iedereen zijn privé-zaken terwijl uw werktijd doorloopt. Tegen dat je thuis kwam moest je niets anders meer doen dan in de zetel ploffen. Al uw administratie, telefoontjes, mailtjes, ... waren al gedaan. En iedereen had op den duur een zodanig potje "overuren" opgebouwd dat je met gemak enkele weken aan een stuk van 9u15 tot 16u kon werken. Heerlijk.

Dat was pre-coronatijd. Sindsdien met het thuiswerken ligt de weg naar misbruik nog 10 keer meer open dan vroeger natuurlijk. Vroeger moest je tenminste op kantoor zijn om te prikken en kon je misschien uw administratie doen, maar niet uw boodschappen, koken en de was en de plas. Ik kan maar hopen dat er sindsdien een gedegen controlesysteem werd ingevoerd sinds het uitgebreide thuiswerken. Maar ik heb daar bitter weinig hoop in. Zie hieronder.

.

De controle op de hoeveelheid werk die verzet wordt gebeurt helemaal niet via de tikklok he. Dat zeg ik niet. De controle op aanwezigheid gebeurt via de tikklok. Jij doet hier uitschijnen dat ambtenaren zomaar op alle mogelijke uren van de dag afwezig kunnen zijn om boodschappen te doen, de kinderen van school te halen en andere privé-taken te verrichten. Ik reageer daarop door te stellen dat dit gewoon voor veel ambtenaren niet klopt omdat er wel degelijk controlemechanismen zoals een tikklok in gebruik zijn.

Het is nogal evident dat de hoeveelheid werk die verzet wordt gecontroleerd wordt op basis van de output en dat medewerkers hieromtrent duidelijke doelstellingen geformuleerd krijgen op basis waarvan ze geëvalueerd worden.

Dat mensen hun overuren recupereren via een tikklok is ook nogal een evidentie aangezien deze ook effectief gewerkt zijn. Vreemd dat jij daar een andere mening over hebt aangezien ik u hier nog een post zag maken over het feit dat ADV dagen géén verlof is maar wel recup van gepresteerde uren. Imo twee keer hetzelfde.

Uiteraard zijn er exemplarische voorbeelden te vinden waar het systeem niet werkt en waar de persoon in kwestie zonder al te veel weerstand te ondervinden de kantjes er vanaf loopt. Zo kan ik je ook talrijke voorbeelden geven uit de privé. Want luiheid, kinderachtigheid, oneerlijkheid en frauduleus handelen zijn geen eigenschappen die uitsluitend weggelegd zijn voor ambtenaren.

Verder geef ik je nog mee dat de mensen die in mijn afdeling thuis werken verwacht worden een summier, doch duidelijk, overzicht te bezorgen van de door hun uitgevoerde taken op dat moment. Is dat nodig? Nee want ik heb wel vertrouwen in de mensen. Is dat nuttig? Ja want het geeft me vaak een beter inzicht in de aard en de omvang van taken die mensen uitvoeren van thuis. Dat loopt hier overigens prima.

 

[mac-bc]

@mac-bc Als je kijkt naar output ipv effort, dan kun je pas resultaten boeken...

Ik werk sinds kort 100% van thuis. Mijn mgr is east coast US. Hij heeft 4 reports. Ik, ierland, texas en west coast. Alles werkt hoor. Iedereen heeft output objectieven. Of je nu smiddags, snachts, overdag werkt, nobody cares.

Velen zouden opkijken welke performance je kan halen, als je je teams/mensen niet in een FOD financiën-like opvolgsysteem dwingt.
Het systeem dat je beschrijft is "waterdicht" als micromanagement je doel is, en als het verbergen van inefficiënties een asset ipv een liabilty is.

Kun je nog meer output-gericht en efficiëntie-gericht werken dan: "Hier heb je een zeer scherp gecalculeerde x-aantal uur ter beschikking om dit project van A tot Z te vervolledigen, geef mij wekelijks een stand van zaken, ga uw gang".
Het is bijna té efficiënt in de zin van: het staat de menselijkheid zelfs wat in de weg. Een gesprek met een collega die iets te lang duurt, wil je liever asap afsluiten omdat dat virtueel klokje aan het tikken is en je denkt "alles wat ik hier niet werk, moet ik straks thuis inhalen". Het is dus vrij stresserend.

Bij de overheid was het eerder van: "Hier heb je wat vrijblijvende doelstellingen voor in de loop van dit jaar, kijk eens hoe ver je geraakt. Maar no worries, alles wat je dit jaar niet doet, doen we volgend jaar wel. Ik geef je toch sowieso een voldoende waardoor je toegang hebt tot uw automatische loonsopslagen."
Moet ik een tekeningetje maken bij de efficiëntie en output van deze manier van werken?

Case in point, het systeem dat je hier bezingt, is exact hetzelfde systeem dat je in zowat elk ander topic in dit subforum tot heelder schrijfsel vol frustratie dwingt...

Exact.

Het is zoals ik hierboven beschrijf: het is een hyperefficiënt systeem voor de werkgever, en daarom legt het een zware druk op je werknemers. En ik zie totaal het tegenovergestelde bij de overheid: hyper-verspilling van gemeenschapsgeld, complete inefficiëntie terwijl de ambtenaren verwend worden met de 3de beste lonen van gans dit land, de allerbeste pensioenen, de kortste loopbanen, de minste werkdruk, enzovoort enzovoort.

En er is uiteraard een duidelijke link tussen die twee uitersten. Hoe obeser het staatsapparaat, hoe meer middelen er geëist worden vanuit de maatschappij om dit allemaal te blijven financieren. En onze welvaart wordt slechts gecreëerd door onze economie, onze bedrijven. Het moet allemaal van daaruit gefinancierd worden. De druk op de privé om steeds efficiënter te werken groeit jaar na jaar. De productiviteit moet jaar na jaar stijgen om alle belastingen en loonlasten te kunnen blijven torsen. Belastingen en loonlasten die de overheid nodig heeft om zijn staatsapparaat te onderhouden.
Op het einde van de rit moet dat geld toch érgens vandaan komen. Dus van waar komt het denk je? Om het scherp te stellen zou je kunnen zeggen dat elk uur die een ambtenaar niét werkt op kosten van de gemeenschap, uiteindelijk betaald moet worden door zijn buurman uit de privé die die dag een uur extra moet werken.
Om dan hier laconiek te moeten horen van "Ja, maar wij werken niet zo hard omdat wij aan zelfzorg doen ter preventie van burnouts!". Hou. Me. Tegen.

De socialisten en de (overheids)vakbonden hebben altijd de mond vol van solidariteit. Ik vraag mij af wanneer er eens solidariteit zal ontstaan voor de mensen die dit land dag in dag uit voorzien van financiering. Ze zijn met steeds minder en ze moeten steeds meer lasten dragen.
Maar als ik dan zie dat zelfs de minste wijziging van een beetje index of een habbekrats van het royaal pensioen deze "solidairen" zo doet steigeren, dan moet ik vaststellen dat er enkel een grote waas van verwaandheid in hun hoofden zweeft. Het zal wachten zijn tot we onder curatele geplaatst worden zoals in Griekenland of tot er een Belgische Trump verkozen wordt die 10% van de ambtenaren van vandaag op morgen zal buitensjotten, tot er hier iets bougeert blijkbaar.
Hopelijk zal in tussentijd de put met schulden van extreem diep, niet verder zakken tot dramatisch diep zodat onze (klein)kinderen nog iéts van perspectief zien om hier hun toekomst uit te bouwen. Zoniet zullen de rijksten en meest getalenteerden hier vertrekken naar het buitenland en blijven de kansarmen hier achter met de schuldenput. Tot daar het socialisme, ironisch genoeg.

 

[parabellum]

Moet ik een tekeningetje maken bij de efficiëntie en output van deze manier van werken?

Alles in uw bedrijf draait toch vierkant? Dus is dat een retorische vraag?

 

[Polle32]

Om dan hier laconiek te moeten horen van "Ja, maar wij werken niet zo hard omdat wij aan zelfzorg doen ter preventie van burnouts!". Hou. Me. Tegen.

Dat jij dat hier hoort, is volledig voor jouw rekening. Niemand heeft dat hier verkondigd, behalve jij. Schijnbaar reduceer jij een woon-werk balans tot minder hard werken. Zegt meer over jou dan over een systeem.

 

[Ares]

Kun je nog meer output-gericht en efficiëntie-gericht werken dan: "Hier heb je een zeer scherp gecalculeerde x-aantal uur ter beschikking om dit project van A tot Z te vervolledigen, geef mij wekelijks een stand van zaken, ga uw gang".

Dit is het resultaat dat ik wil, dit zijn de boundaries waarbuiten je eerst bij mij komt vooraleer je daarover gaat, zoek het uit, doe het en x% van de extra efficiency die je realiseert is voor jou. En dat is maar één manier.

het is een hyperefficiënt systeem voor de werkgever,

Nee, het is micromanagement en een maskering van inefficiëntie. Maar zelfs los van die issues: de impact die het heeft op WN, alleen al maakt het de facto inefficiënt.

Zoniet zullen de rijksten en meest getalenteerden hier vertrekken naar het buitenland en blijven de kansarmen hier achter met de schuldenput. Tot daar het socialisme, ironisch genoeg.

Niets let je om actie te ondernemen eh. Zoals je zelf al aangeeft: van de Belgische overheden (in welke federale, regionale of andere vorm dan ook) zal het niet komen, van het middenveld zal het niet komen, en van vakbonden of van de politieke partijen zal het nog minder komen, dus het is zinloos daar nog druk om te doen. BE heeft niets te bieden, take action. That's what I already did.

 

[Muñoz]

Heerlijk, die prikklok. Heb ik ook nog meegemaakt als Vlaams ambtenaar.

Realiteit was als volgt:

1. Je prikt in. Laatste toegelaten inpriktijd was 9u15. Tijd begint te lopen.
2. Je werkt. Maar er is amper tot geen controle over hoeveel werk je verzet die dag. Ah neen, want "de controle" bestaat uit de prikklok en iedereen verschuilt zich daarachter.
3. Je prikt uit. Vroegste toegelaten uitpriktijd was 16u. Maar je kon ook perfect nog om 18u30 of later uitprikken.

Boekte je die dag méér dan 7u36minuten? Dan begon het tellertje van de "overuren" te lopen en mocht je die bijhouden. Dat spaarpotje mocht je dan opgebruiken om uw extreem korte dagen van 9u15 tot 16u op te vullen.

Dus wat deed iedereen? Tijdens het werk regelde iedereen zijn privé-zaken terwijl uw werktijd doorloopt. Tegen dat je thuis kwam moest je niets anders meer doen dan in de zetel ploffen. Al uw administratie, telefoontjes, mailtjes, ... waren al gedaan. En iedereen had op den duur een zodanig potje "overuren" opgebouwd dat je met gemak enkele weken aan een stuk van 9u15 tot 16u kon werken. Heerlijk.

Dat was pre-coronatijd. Sindsdien met het thuiswerken ligt de weg naar misbruik nog 10 keer meer open dan vroeger natuurlijk. Vroeger moest je tenminste op kantoor zijn om te prikken en kon je misschien uw administratie doen, maar niet uw boodschappen, koken en de was en de plas. Ik kan maar hopen dat er sindsdien een gedegen controlesysteem werd ingevoerd sinds het uitgebreide thuiswerken. Maar ik heb daar bitter weinig hoop in. Zie hieronder.

@Vlaamse Ambtenaren op dit forum: please, enlighten us. Hoe wordt er momenteel controle uitgeoefend op het thuiswerk?



Laat ons zeggen dat ze bepaalde cliché's bevestigt over het thuis"werken". Om maar niet te zeggen dat ze gans haar huishouden doet tijdens de werkuren.
Haar laptop is ingesteld op "nooit sluimeren" en "nooit slapen", ze lacht dan over "af en toe eens met uw muis gaan bewegen om op online te blijven staan op Teams".
Op sommige dagen had ze haar laptop nog niet opengedaan die dag.



Het is volgens mij enkel mogelijk in een sluitend systeem zoals bij ons:

• Persoon werkt bijvoorbeeld fulltime. Dat zijn X-aantal werkuren voor de komende maanden.
• We geven hem een stuk of 10 projecten. Elk project heeft zijn eigen voorgecalculeerde workload (ook uitgedrukt in uren) waarin de project manager dat project rond moet krijgen van A tot Z, want op basis daarvan werd het project verkocht aan de klant. Dat is dus vrij scherp gecalculeerd, anders krijgen onze sales-mensen dit project niet verkocht wegens te duur. Elk uur dat je er extra aan besteedt, knaagt aan onze marge. De som van alle workload van die 10 projecten moet ongeveer X uren zijn zodat elk uur voor de komende periode zijn invulling heeft gekregen.
• Je verplicht uw project manager om elk gewerkt uur te boeken op één van die projecten, waarbij uiteraard ook het budget van elk project in de gaten wordt gehouden in de wekelijkse verantwoordingsmeeting naar uw teamlead.
• Dit alles met 10% marge voor administratie, overkoepelend werk zoals planning, opvolgingsmeetings, intern naslagwerk, opleiding geven, opleiding krijgen, werkgroepen, enzovoort. Ook te boeken en dus te controleren uiteraard.

Dat is een waterdicht systeem.
Ik denk dat veel mensen nog zouden opkijken wanneer ze in bovenstaand systeem zouden terechtkomen waarbij je elk gewerkt uur moet kunnen verantwoorden naar hiërarchie en naar klanten. Zeker wanneer je regiewerk doet. Dan komt de klant met zijn factuur naar jou: "ik zie dat je op dag X 4 uur gefactureerd hebt aan taak Y. Hoe kan dat nu zoveel werk zijn?". Dan kun je maar beter hopen dat je niet teveel fouten hebt gemaakt tijdens uw werk waardoor je eens opnieuw moest beginnen, dat je niet eens per ongeluk iets vergat op te slaan, dat uw PC niet begon te flippen, ... want dat aanvaardt de klant niet natuurlijk. En dan heb ik het nog niet over sjoemelen zoals huishoudelijke taken beginnen doen enzovoort.

Velen zouden opkijken hoe weinig ze eigenlijk niet werken in verhouding tot wat op hun contract staat.

Goed dat jij geen werkgever bent fyi. Mensen zouden met zo'n toxiciteit en micromanagement aan een sneltempo uitgeblust geraken.

 

[Vincell]

En daarna hier gefrustreerd op het forum liggen klagen en zeuren over de ambtenaren...

 

[mac-bc]

Ok, ik probeer de laatste posts hier samen te vatten. Dus:

• elke methode (die je exclusief terugvindt in de privé) die ervoor zorgt dat werknemers bij een 40 uren-contract ook effectief 40 uren werken, dat wordt hier zonder uitleg en zonder argumentatie geframed als "micromanagement" en "toxiciteit".
• Daarentegen: systemen waarbij er massaal gesjoemeld wordt, zoals in de ambtenarij (*), dat is dan weer "zorgen voor een goede work-life balans" en "het voorkomen van burnouts". Opnieuw zonder argumentatie.

Bon. Ik laat aan de neutrale lezer over hoeveel waarde je aan dat soort loze statements moet koppelen. Ik zie alleen mijn eerdere stelling bevestigd: de ambtenarij is zodanig verwaand:

1. dat (arbeids-)contracten niet mogen gerespecteerd worden en
2. dat sjoemelen de norm is, en dat de norm plots "toxiciteit en micromanagement" is.

En wellicht bestaat het licht van de zon ook niet.

(*) Naar verluid is dit ook binnen bepaalde privé-bedrijven. Dat heb ik zelf nog niet ervaren. En als dat zo is, dan is dit slechts verspilling van privé-geld en hoeft niemand zich daar druk in te maken.

 

[cege]

Er is nog een 3e systeem. Het systeem van de grote mensen. Je werkt per advies ergens iets rond de 40h maar dat wordt niet gemonitored. Ze monitoren wat je produceert (product X is op de markt tegen Y; klanten worden binnen de X minuten geholpen; er zijn < z defects, ...), niet hoe (e.g. 40h op een stoel zitten).

Je zit iets te lang in een consulting omgeven met debiele timesheets om nog het grotere plaatje te zien.


Elke consultant die ik ooit in dienst gehad heb met timesheets, heeft toch onderliggend een price for service idee en geen timesheet idee. Ja, je kunt me 900 euro per dag factureren om probleem X op te lossen. Maar als je na 5d nog altijd het probleem niet opgelost hebt, dan begin ik moeilijk te doen en mag je dag 6 7 8 9 voor niks opdraven of begin ik serieus af te pingelen voor contract renewal prijzen. Uiteindelijk zal het uitkomen op X betaald voor service Y en niet echt per uur.

Ik ben ook nog jong geweest en crappy studentenjobs gedaan. We waren met 3 in een hal van 50x50m met minimale supervisie. Als je vrijdag niet klaar was, mocht je zaterdagochtend komen aan dubbel tarief. We waren wonderbaarlijk nooit klaar op vrijdag en de de zaterdag waren we tegen de middag altijd klaar (waar we misschien effectief 1 of 2h iets deden, voor de rest Mars en Snickers fretten uit de refter). Ik mag hopen dat in een serieuze business met volwassen mensen we het concept 'stretching the job' kennen.

Objective gebaseerd managen, het zou nog iets kunnen worden. En ja, dat wil zeggen dat je periodes 30h in een week werkt, en andere 50h. En dat je sommige dagen 4h werk hebt en andere 10h. Als je langs beide kanten volwassen bent, lukt dat wonderbaarlijk. Als je het goed organiseert, kun je nog wat long-term niet-dringende taken definieren die je kunt oppikken in je dagen dat je maar 4h dringend werk hebt. Ik zeg maar iets: trainingen doen, interne documentatie maken, processen wat documenteren, legacy documenten reviewen/organiseren/weggooien, audits voorbereiden waar je 500 documenten moet reviewen als team in 12 maanden, ... Whatever je als organisatie long-term vooruit kunt helpen. Het vraagt wel wat volwassenheid/organisatie/vertrouwen langs beide kanten.

 

[Polle32]

Ok, ik probeer de laatste posts hier samen te vatten.

Jij vat helemaal niets samen, je doet alleen aan framing.

 

[the_fox]

Ok, ik probeer de laatste posts hier samen te vatten. Dus:
--totaal niet de samenvatting van de laatste posts--

(*) Naar verluid is dit ook binnen bepaalde privé-bedrijven. Dat heb ik zelf nog niet ervaren.

Je kan heel je post (en eigenlijk al je posts in deze topic) tot dat stuk van je sterretje herleiden hoor. En ik heb de laatste zin bewust weggelaten sinds dit er ook niet toe doet.
Je baseert alles op eigen ervaring en horen zeggen. Andere mensen counteren met hun eigen ervaring en horen zeggen. Het grootste verschil is in hoe het gekaderd wordt (en in welke stijl dit geschreven wordt) en hoe veralgemend dit dan ook voorgesteld wordt.
In de meeste gevallen is het jouw ervaring dat je extrapoleert naar "iedereen weet toch dat het zo is" terwijl anderen dit counteren met hun eigen ervaring waar het totaal niet zo is. En daar zit het grote probleem natuurlijk, een veralgemening kan je tegenspreken met 1 tegenvoorbeeld. Echter begin jij telkens weer te sputteren en verder te veralgemenen.

Als je gewoon eens zou aanvaarden dat enkel jouw woord, ervaring en kennis niet het summum van alle waarheid is, zouden discussies met jou veel aangenamer zijn.

 

[Guazala]

Ok, ik probeer de laatste posts hier samen te vatten. Dus:

• elke methode (die je exclusief terugvindt in de privé) die ervoor zorgt dat werknemers bij een 40 uren-contract ook effectief 40 uren werken, dat wordt hier zonder uitleg en zonder argumentatie geframed als "micromanagement" en "toxiciteit".
• Daarentegen: systemen waarbij er massaal gesjoemeld wordt, zoals in de ambtenarij (*), dat is dan weer "zorgen voor een goede work-life balans" en "het voorkomen van burnouts". Opnieuw zonder argumentatie.

Bon. Ik laat aan de neutrale lezer over hoeveel waarde je aan dat soort loze statements moet koppelen. Ik zie alleen mijn eerdere stelling bevestigd: de ambtenarij is zodanig verwaand:

1. dat (arbeids-)contracten niet mogen gerespecteerd worden en
2. dat sjoemelen de norm is, en dat de norm plots "toxiciteit en micromanagement" is.

En wellicht bestaat het licht van de zon ook niet.

(*) Naar verluid is dit ook binnen bepaalde privé-bedrijven. Dat heb ik zelf nog niet ervaren. En als dat zo is, dan is dit slechts verspilling van privé-geld en hoeft niemand zich daar druk in te maken.

Als je een gekleurd genoege bril op zet, kan je natuurlijk lezen wat je wil. Dat maakt het nog niet echt natuurlijk.

Ik ben ambtenaar. Als het je gerust stelt: ik heb amper telewerk, vaste werkuren (in die zin dat ik een vast beginuur heb en theoretisch 8u06 later stop, in praktijk meer overuren heb dan ik ooit nog kan opnemen), een hele hoop te behalen doelstellingen en KPI's, 26 dagen verlof (dus meer dan minimum, maar niet exuberant) en moet regelmatig ook in het weekend en soms 's nachts werken.

Toen ik op mijn dienst toekwam was daar micromanagement. Minuutjes op de stoel werden minutieus opgevolgd, dagelijkse opvolging wie wat deed, ge moest zelfs uw lege stylo inleveren om een nieuwe te krijgen. Doelstellingen en KPI's werden niet gehaald.

Da's niet mijn leidinggevende stijl. Ik wil zelf ook niet in zo een context werken. Dus heb ik iedereen samen gezet, gezegd dat ik mensen vertrouw tot ze het tegendeel bewijzen. Ik neut niet over iemand die eens 5 minuten te laat is, of een privé-telefoontje doet tijdens de uren. Als er opvangproblemen zijn voor kinderen zoeken we samen een oplossing voor de dienstplanning. En ze hebben taken die op bepaalde momenten moeten gebeuren (vastgelegde controlemomenten), maar hun administratieve werk en niet tijdsgebonden controles organiseren ze zelf.

Sindsdien behaalt mijn dienst elke doelstelling en KPI. Is de sfeer aangenaam, komen mensen met plezier werken en is er heel veel collegialiteit en zelfs zorgzaamheid voor elkaar. Als iets uitloopt blijven ze zonder morren en zeveren wat langer. Shiften die open vallen door zieken worden vlot ingevuld. Als iemand iets niet lukt helpen ze elkaar. Vrije momenten worden ingevuld met extra controles (bovenop de KPI's), opruimen van het magazijn, extra uitleg en coaching aan nieuwelingen, uitwerken van verbeteringen in onze werkmethodes... zonder dat iemand hen dat vraagt.

In die 5 jaar is er 1 'rotte appel' geweest die aan jouw omschrijving voldeed en die is ondertussen zelf vertrokken, volgens haar omdat ze gepest werd. In realiteit omdat iedereen inzag dat dergelijk gedrag tot micromanagment leidt en dat dat het leven voor iedereen onaangenamer maakt.

Dat jij het nodig acht om minutieus opgevolgd te worden om je job te doen, maakt jouw het probleem. Want blijkbaar kunnen de meeste volwassen mensen best met die vrijheid omgaan.

 

[cege]

Ik had tegen 15h weer niks te doen in mijn nieuw job. Still ramping up, you know. Net gebeld met mijn manager. "you're having a positive impact". Ok dan.

Ondertussen heb ik ook al de was en zo gedaan vandaag zodat ik morgen tijdens mijn halve dag verlof enkel kan doen wat ik echt graag doe. In de tuin werken en het nieuwe moestuin seizoen beginnen voorbereiden.

Ik volg mijn eigen advies. Ik kijk nog een interne training video van een uur terwijl vrouw en kinderen naar het zwembad zijn.

 

[Ares]

Ok, ik probeer de laatste posts hier samen te vatten. Dus:

• elke methode (die je exclusief terugvindt in de privé) die ervoor zorgt dat werknemers bij een 40 uren-contract ook effectief 40 uren werken, dat wordt hier zonder uitleg en zonder argumentatie geframed als "micromanagement" en "toxiciteit".
• Daarentegen: systemen waarbij er massaal gesjoemeld wordt, zoals in de ambtenarij (*), dat is dan weer "zorgen voor een goede work-life balans" en "het voorkomen van burnouts". Opnieuw zonder argumentatie.

Bon. Ik laat aan de neutrale lezer over hoeveel waarde je aan dat soort loze statements moet koppelen. Ik zie alleen mijn eerdere stelling bevestigd: de ambtenarij is zodanig verwaand:

1. dat (arbeids-)contracten niet mogen gerespecteerd worden en
2. dat sjoemelen de norm is, en dat de norm plots "toxiciteit en micromanagement" is.

En wellicht bestaat het licht van de zon ook niet.

(*) Naar verluid is dit ook binnen bepaalde privé-bedrijven. Dat heb ik zelf nog niet ervaren. En als dat zo is, dan is dit slechts verspilling van privé-geld en hoeft niemand zich daar druk in te maken.

Suggereer je nu dat ik een ambtenarij-minnende linkse rakker ben?

Je kan je blijven wentelen in zelfbeklag, gevoed door je eigen grote gelijk, of je kan eens luisteren naar anderen met meer ervaring. Aan jou de keuze…

 

[Renegadexxripxx]

Het is volgens mij enkel mogelijk in een sluitend systeem zoals bij ons:

• Persoon werkt bijvoorbeeld fulltime. Dat zijn X-aantal werkuren voor de komende maanden.
• We geven hem een stuk of 10 projecten. Elk project heeft zijn eigen voorgecalculeerde workload (ook uitgedrukt in uren) waarin de project manager dat project rond moet krijgen van A tot Z, want op basis daarvan werd het project verkocht aan de klant. Dat is dus vrij scherp gecalculeerd, anders krijgen onze sales-mensen dit project niet verkocht wegens te duur. Elk uur dat je er extra aan besteedt, knaagt aan onze marge. De som van alle workload van die 10 projecten moet ongeveer X uren zijn zodat elk uur voor de komende periode zijn invulling heeft gekregen.
• Je verplicht uw project manager om elk gewerkt uur te boeken op één van die projecten, waarbij uiteraard ook het budget van elk project in de gaten wordt gehouden in de wekelijkse verantwoordingsmeeting naar uw teamlead.
• Dit alles met 10% marge voor administratie, overkoepelend werk zoals planning, opvolgingsmeetings, intern naslagwerk, opleiding geven, opleiding krijgen, werkgroepen, enzovoort. Ook te boeken en dus te controleren uiteraard.

Dat is een waterdicht systeem.
Ik denk dat veel mensen nog zouden opkijken wanneer ze in bovenstaand systeem zouden terechtkomen waarbij je elk gewerkt uur moet kunnen verantwoorden naar hiërarchie en naar klanten. Zeker wanneer je regiewerk doet. Dan komt de klant met zijn factuur naar jou: "ik zie dat je op dag X 4 uur gefactureerd hebt aan taak Y. Hoe kan dat nu zoveel werk zijn?". Dan kun je maar beter hopen dat je niet teveel fouten hebt gemaakt tijdens uw werk waardoor je eens opnieuw moest beginnen, dat je niet eens per ongeluk iets vergat op te slaan, dat uw PC niet begon te flippen, ... want dat aanvaardt de klant niet natuurlijk. En dan heb ik het nog niet over sjoemelen zoals huishoudelijke taken beginnen doen enzovoort.

Velen zouden opkijken hoe weinig ze eigenlijk niet werken in verhouding tot wat op hun contract staat.

Als ik zo moet werken. Dan stop ik met projectwerk en doe ik iets anders. Daar begin ik al niet aan. Ik weet dat die werkwijze bestaat (privé als overheid), maar ik ga niet mee in de claim dat dit de geprefereerde werkwijze is of degene waarnaar er gestreefd moet worden. Of zelfs de meest efficiënte.

Wat ik wel zal bevestigen is dat dit een werkwijze is die gebaseerd is op een management van micromanagers. Ik zal niet weerstrijden dat er mensen zijn die dit nodig hebben. Maar er zijn ook mensen die hier onproductief van worden.

In principe is de theorie dat je uw managementstijl aanpast aan de werknemer die er tegenover u zit. De realiteit is dat de meeste werkgevers een stijl hebben en dat je dus ook best volk aanneemt dat het best mesht met die stijl.
Het probleem, voor "u", is echter dat tegenwoordig er iets meer "macht" zit bij de werknemer waardoor die pure micromanagement stijl niet echt meer aanvaard wordt. Dan verkassen ze wel naar iets anders (als de economie afkoelt kan dat nog terug veranderen... maar dat is geen certitude)
Er zijn werkgevers die het zo nog doen... maar mijn ervaring is dat er niet echt zeer veel werkmensen op staan te wachten behalve als er geen andere keuze is.

Om die reden heb je dan ook meer en meer de mentaliteit van weg te gaan van micromanagement maar te managen op basis van objectieven. Met het risico dat de objectieven te laag gelegd worden. Maar dat regelt zijn eigen op termijn wel.

Ik persoonlijk werk het beste indien ik gewaardeerd word. Indien ik vreugde vind in mijn job alsook flexibiliteit en om voor de zoveelste keer Cege zijn gevleugelde woorden te gebruiken we als volwassen mensen met elkaar bezig zijn.
Maar ik geef u gelijk dat met die vrijheid omgaan niet iets is dat weggelegd is voor iedereen (voor sommigen is vrijheid dragen moeilijk - en dat zijn dan de voorbeelden van de "profiteurs"). Maar dat wil daarom niet zeggen dat je de vrijheid niet moet geven of dat het meest efficiënte altijd is dat je micromanaged tot op de seconde. Persoonlijk ben ik nog geen enkel project tegengekomen waarop ik op voorhand kan zeggen van dat duurt hier nu eens 25h, 5 minuten en 16 seconde volgens 1 of andere timesheet. Ik kan er wel een grootteorde aan geven. En soms zit ik ook dan er nog naast (positief of negatief). Mijn deadline schuift dan ook niet zomaar op. Waardoor ik dan eens een tandje moet bijsteken. Maar dat is het principe van vertrouwen en het geven en nemen systeem dat volwassen mensen dan gebruiken. Je weet wel die KPI's (al noemen we dat hier niet zo, gewoon de gemaakte afspraken honoreren).

 

[Muñoz]

Ok, ik probeer de laatste posts hier samen te vatten. Dus:

• elke methode (die je exclusief terugvindt in de privé) die ervoor zorgt dat werknemers bij een 40 uren-contract ook effectief 40 uren werken, dat wordt hier zonder uitleg en zonder argumentatie geframed als "micromanagement" en "toxiciteit".
• Daarentegen: systemen waarbij er massaal gesjoemeld wordt, zoals in de ambtenarij (*), dat is dan weer "zorgen voor een goede work-life balans" en "het voorkomen van burnouts". Opnieuw zonder argumentatie.

Bon. Ik laat aan de neutrale lezer over hoeveel waarde je aan dat soort loze statements moet koppelen. Ik zie alleen mijn eerdere stelling bevestigd: de ambtenarij is zodanig verwaand:

1. dat (arbeids-)contracten niet mogen gerespecteerd worden en
2. dat sjoemelen de norm is, en dat de norm plots "toxiciteit en micromanagement" is.

En wellicht bestaat het licht van de zon ook niet.

(*) Naar verluid is dit ook binnen bepaalde privé-bedrijven. Dat heb ik zelf nog niet ervaren. En als dat zo is, dan is dit slechts verspilling van privé-geld en hoeft niemand zich daar druk in te maken.

Ik ben de neutrale lezer, want ik lees anders amper dit soort threads waar jij actief in bent.

Feit is dat jij één of andere kronkel hebt waardoor je denkt dat iedereen in de privé hyperproductief is en elke ambtenaar de minst efficiënte luilak is die er rondloopt. Ja, op de administratie van een landelijk gemeentehuis is de kans nog reëel dat ze werken zoals de stereotype 'ambtenaar',
en er lopen in de FODs wellicht nog vele 'anciens' rond die zonder diploma 30+ jaar zijn begonnen en minder productief zijn dan net aangenomen masters.
Maar de tijd dat je "bij de overheid" kan binnenwandelen en vanaf de eerste dag al koffieslurpend kan uitrusten is echt wel al even geleden.

Enfin, dit zijn zo van die typische klagers. Werkt in de privé -> "kijk is wat die ambtenaren allemaal krijgen voor niet te werken". Werkt bij de overheid -> "ja maar kijk is wat die in de privé allemaal krijgen voor hetzelfde werk". Je hebt mensen die altijd zagen, ongeacht hun situatie.