Er is nog een 3e systeem. Het systeem van de grote mensen.
Hou die arrogantie maar voor jezelf hoor, grote jongen.
Je werkt per advies ergens iets rond de 40h maar dat wordt niet gemonitored. Ze monitoren wat je produceert (product X is op de markt tegen Y; klanten worden binnen de X minuten geholpen; er zijn < z defects, ...)
Ah, en tegen welke kostprijs uw "product X" op de markt komt, dat heeft geen belang ofzo? Geldt dat niet in die grote mensenwereld van jou?
Welnu, in een normaal bedrijf is dat wel degelijk een belangrijke parameter. Uiteraard moet product X op de markt komen tegen deadline Y. Net zoals mijn projecten moeten uitgevoerd worden tegen deadline Y. Maar dat moet tevens gebeuren aan een bepaalde kostprijs Z (lees: het aantal uren die verkocht zijn), anders mag je op termijn de boeken dichtdoen.
, niet hoe (e.g. 40h op een stoel zitten).
Maar enfin.
Monitoren van 40 uren op een stoel zitten, dat gebeurt nu uitgerekend bij de overheid met een prikklok. Hetgeen ik hier aanklaag.
Monitoren van het aantal gewerkte uren op een project in combinatie met een fixed aantal uren per project in combinatie met timetracking, dat is het equivalent van monitoren tegen welke kostprijs uw "product X" op de markt komt en dus hoeveel marge uw bedrijf draait. Dat is zo ongeveer de belangrijkste parameter van uw bedrijf.
Ik weet dat dat bij de overheid geen issue is omdat ze op een oneindige geldbron zitten. En zo te lezen is dat ook geen issue bij jouw werkgever om god weet welke reden. Maar in een normale, concurrentiële vrije markt is dat nog steeds Parameter #1 van elk bedrijf.
Je zit iets te lang in een consulting omgeven met debiele timesheets om nog het grotere plaatje te zien.
Ik vrees dat jij het bent, die net iets te lang in één of andere grote multinational boîte zit van een zodanige proportie dat er een bedrijfscultuur heerst zoals bij een logge overheid en waarbij geld geen issue is. Dat is trouwens ook al gebleken uit uw andere verhalen hier. Maar of dat nu het beste de economische realiteit weerspiegelt van een gemiddeld bedrijf, dat lijkt me net iets te makkelijk.
Elke consultant die ik ooit in dienst gehad heb met timesheets, heeft toch onderliggend een price for service idee en geen timesheet idee. Ja, je kunt me 900 euro per dag factureren om probleem X op te lossen. Maar als je na 5d nog altijd het probleem niet opgelost hebt, dan begin ik moeilijk te doen en mag je dag 6 7 8 9 voor niks opdraven of begin ik serieus af te pingelen voor contract renewal prijzen. Uiteindelijk zal het uitkomen op X betaald voor service Y en niet echt per uur.
Uiteraard. Dat onderschrijft ook exact wat ik zeg: de tijd waarin je bepaalde projecten afwerkt, is key. Wil je dit als bedrijf onder controle houden, dan kun je je niet permitteren dat er consistent slechts 38 uur gewerkt wordt i.p.v. 40 uur. Anders moet je je tarieven met 2/40 verhogen.
Ik ben ook nog jong geweest en crappy studentenjobs gedaan. We waren met 3 in een hal van 50x50m met minimale supervisie. Als je vrijdag niet klaar was, mocht je zaterdagochtend komen aan dubbel tarief. We waren wonderbaarlijk nooit klaar op vrijdag en de de zaterdag waren we tegen de middag altijd klaar (waar we misschien effectief 1 of 2h iets deden, voor de rest Mars en Snickers fretten uit de refter). Ik mag hopen dat in een serieuze business met volwassen mensen we het concept 'stretching the job' kennen.
Dat is dus hetgeen in mijn job niet mogelijk is.
Objective gebaseerd managen, het zou nog iets kunnen worden. En ja, dat wil zeggen dat je periodes 30h in een week werkt, en andere 50h. En dat je sommige dagen 4h werk hebt en andere 10h. Als je langs beide kanten volwassen bent, lukt dat wonderbaarlijk. Als je het goed organiseert, kun je nog wat long-term niet-dringende taken definieren die je kunt oppikken in je dagen dat je maar 4h dringend werk hebt. Ik zeg maar iets: trainingen doen, interne documentatie maken, processen wat documenteren, legacy documenten reviewen/organiseren/weggooien, audits voorbereiden waar je 500 documenten moet reviewen als team in 12 maanden, ... Whatever je als organisatie long-term vooruit kunt helpen. Het vraagt wel wat volwassenheid/organisatie/vertrouwen langs beide kanten.
Ik zeg niet dat er geen flexibiliteit is.
- Ja, je mag de ene dag eens 9 uur werken en de andere eens 7 uur
- Ja, je mag een halve dag verlof opnemen en die 4 uur uitsplitsen in 2 x 2 uur
- Maar neen, je kan niet consistent slechts 38 uur werk verzetten in een 40 uur contract. En ja, dat wordt gecontroleerd. Maar controle houden over de voorwaarden van een (arbeids-)contract, dat is blijkbaar micro-managen en kindergedrag voor sommigen. Bon, ik ben zeer benieuwd of ze daar ook nog op dezelfde manier zouden over nadenken, mochten de voorwaarden van een contract niet nageleefd worden in de andere richting. Eens zien of men het nog steeds "micro-management" zou noemen.
Zelfs al laat je nog in het midden of een overheid beter wat meer zou werken als bovenstaand systeem, of vice versa, je moet wel objectief constateren dat de kloof tussen beide systemen GI-GANTISCH is.
Vermoedelijk zal het beste systeem ergens in het midden liggen: economisch rendabel maar toch voldoende aandacht voor het menselijke aspect.
.