Loontrekkende vs ambtenaar

Wat is eigenlijk je punt?

Mac-bc heeft een kutjob, dus heel de wereld moet een kutjob hebben en ongelukkig zijn?

De meeste mensen laten hun jobkeuze afhangen van een aantal factoren: mogelijkheden/capaciteiten/diploma, jobinhoud, verloning (bruto, extralegaal, pensioen, evolutie...), hoeveelheid verlof en vrijheid om in te plannen, ligging/woon-werk/telewerkmogelijkheden, mate van stress/werkdruk, interesses, eventuele sociale bewogenheid/maatschappelijke relevantie, waardering...
Gaan dan op zoek naar werk en kiezen voor datgene wat binnen hun opties het best aansluit bij waaraan zij belang hechten uit dat lijstje. En je doet dan toegevingen, maar probeert dat te doen op de punten uit het lijstje die je het minst belangrijk vindt. En als het evenwicht echt zoek blijkt, dat je te veel toegevingen moet doen, ga je op zoek naar iets anders.

Dat jij gekozen hebt voor een job die slecht betaald, weinig vakantie heeft en geen mogelijkheid om overuren te recupereren, uitzicht geeft op een slecht pensioen, met een hoge werkdruk, veel stress en lage waardering, lijkt me eerder een jij-probleem dan een maatschappelijk probleem.

Misschien moet je gewoon eens nagaan wat voor jou belangrijk is en een bron van inkomsten zoeken die aansluit bij wat voor jou belangrijk is, ipv te focussen op wat anderen al dan niet hebben. Het zou je waarschijnlijk veel meer opleveren dan wat wild in het rond te trappen omdat je vooral anderen blijkbaar hun geluk niet gunt en vindt dat omdat jij miserabel bent de rest dat ook maar moet zijn.
Is dat niet wat wereldvreemd? Denk jij echt dat de gemiddelde werknemer een job heeft die aan zijn voorwaarden voldoet? Denk jij dat een colruyt medewerker of poetsvrouw een werk heeft gevonden die voldoen aan hun jobkeuze? Het zal eerder zijn van niet beters te kunnen/vinden...
Kijk naar de mediaanloon, zo schitterend is dit niet. Aanvullend pensioen voor de meesten: niet schitterend. Zelfs telework zal voor veel mensen geen mogelijkheid zijn.
 
Is dat niet wat wereldvreemd? Denk jij echt dat de gemiddelde werknemer een job heeft die aan zijn voorwaarden voldoet? Denk jij dat een colruyt medewerker of poetsvrouw een werk heeft gevonden die voldoen aan hun jobkeuze? Het zal eerder zijn van niet beters te kunnen/vinden...
Kijk naar de mediaanloon, zo schitterend is dit niet. Aanvullend pensioen voor de meesten: niet schitterend. Zelfs telework zal voor veel mensen geen mogelijkheid zijn.
Die reactie ging niet over de profielen uit jouw voorbeelden (laaggeschoolden). Hij lijkt wel de expertise te hebben om wat interessanters en beter betaald te gaan doen dan rekkenvullen in de Colruyt?
 
En hop, nog iemand met riedeltje van "het is allemaal uw eigen schuld". Dat heb ik nochtans hierboven ontkracht. Gelieve daarop te reageren.

Want toch is deze werkplek tot op vandaag gewoon de keiharde realiteit voor heel wat mensen, in heel wat sectoren in de privé. Allemaal hun eigen schuld. Net zoals alle mensen die tot op vandaag bij mijn vorige werkgever zitten, ook volledig "eigen schuld". Niet? Opnieuw, zie boven.

Het is allemaal ons eigen schuld, zolang we niet in de superzeldzame jobs in de privé terechtkomen die alle boxes tickt van de ambtenarij. De lijst is intussen lang. QED: de ambtenarij overtroeft de privé op quasi alle vlakken, en dit met de eindeloze zak geld van de gemeenschap.
Elke extra post geef je meer bewijs dat je job gewoon een negatieve uitschieter is op vlak van verloning, werkcultuur, management, ... en toch blijf je die job zien als de gouden standaard voor de private sector, en kom je er hier nog eens mee af als "argument". Ik snap dat niet voor iemand die zichzelf altijd op de borst klopt van zo'on onfeilbare logica te bezitten. Sterker nog, als men daar (nog eens) op wijs ga je in het defensief alsof het allemaal jouw schuld is en dit en dat. Wie zijn schuld het is interesseert me niet echt, daar gaat het hier niet over. Dat jij lijkt te denken dat het of jouw tranendal is, of een job die aan jouw overdreven clichébeeld van de ambtenarij voldoet, toont opnieuw aan hoe je echt elke realiteitszin kwijt bent wanneer het over dit soort onderwerpen gaat. Op de duur wordt het gewoon threadvervuiling hoor.
 
Elke extra post geef je meer bewijs dat je job gewoon een negatieve uitschieter is op vlak van verloning, werkcultuur, management, ... en toch blijf je die job zien als de gouden standaard voor de private sector, en kom je er hier nog eens mee af als "argument". Ik snap dat niet voor iemand die zichzelf altijd op de borst klopt van zo'on onfeilbare logica te bezitten. Sterker nog, als men daar (nog eens) op wijs ga je in het defensief alsof het allemaal jouw schuld is en dit en dat. Wie zijn schuld het is interesseert me niet echt, daar gaat het hier niet over. Dat jij lijkt te denken dat het of jouw tranendal is, of een job die aan jouw overdreven clichébeeld van de ambtenarij voldoet, toont opnieuw aan hoe je echt elke realiteitszin kwijt bent wanneer het over dit soort onderwerpen gaat. Op de duur wordt het gewoon threadvervuiling hoor.

De realiteit is net omgekeerd natuurlijk. Er wordt hier telkens gedaan alsof de ambtenaar-standaarden gewoon doodnormaal zijn en zelfs eerder pover, terwijl mijn voorwaarden zwaar ondermaats zouden zijn. Uiteraard gesteund door het BG-brutoloontopic die intussen berucht geworden is om enkel de allerbeste salarispakketten tentoon te spreiden. Dat steekt wellicht ook de ogen uit van de talrijke ambtenaren hier op het forum, waardoor men begint te denken dat dit de standaard verloningspakketten zijn in de privé. Quod non natuurlijk.

En ja, ik lever kritiek op mijn situatie. Ik vind dat ik meer mag verdienen. Maar het is al mijn tweede werkgever waar dit zo is. Met nu mijn tweede werkgever die toch ruim boven de 100 werknemers telt, waarvan grotendeels ingenieurs. Waarbij ik van heel wat collega's weet wat ze verdienen: namelijk allemaal minder dan mij. Inclusief mijn baas. 2 werkgevers, + 100 man, ... allemaal toevallig samen collectief in 't zak gezet?

Dus sorry, I don't eat it. Ik erken dat ik meer kan verdienen. Maar mijn pakket is nu ook niet danig laag alsof elk vergelijk zoek zou zijn. Echt niet.
 
Is dat niet wat wereldvreemd? Denk jij echt dat de gemiddelde werknemer een job heeft die aan zijn voorwaarden voldoet? Denk jij dat een colruyt medewerker of poetsvrouw een werk heeft gevonden die voldoen aan hun jobkeuze? Het zal eerder zijn van niet beters te kunnen/vinden...
Kijk naar de mediaanloon, zo schitterend is dit niet. Aanvullend pensioen voor de meesten: niet schitterend. Zelfs telework zal voor veel mensen geen mogelijkheid zijn.
Daarom dat ik ook bewust de opsomming startte met mogelijkheden/capaciteiten/diploma. Dat is uiteraard iets dat de opties enorm gaat beperken. Maar ook in die groep gaat de ene liever aan de band staan in de autofabriek, de andere liever aan de kassa zitten in de supermarkt, nog een andere gaat liever werken bij de lokale bakker, anderen gaan poetsen,....
En ook die mensen gaan bij die keuze een afweging maken welke van die opties het best bij hun past. Uiteraard gaat die groep meer toegevingen moeten doen dan een hooggeschoolde met een gegeerd diploma en gaan zeker zaken als telewerk minder beschikbaar zijn. En daar gaan dan weer andere zaken belangrijker worden afstand woon/werk, al dan niet in ploegen, voornamelijk binnen of voornamelijk buiten werken, met je handen werken, klantencontact.... Ook in die jobs is er enorm veel variatie. Het keuzepallet verschilt en dus ook de factoren waarop de keuze gebaseerd is, maar de essentie blijft hetzelfde.
 
Ik heb trouwens voor de lol eens mijn opgebouwde aanvullende pensioenrechten bekeken in de privé. Omdat dat hier vaak als argument wordt aangehaald tegenover de royale ambtenarenpensioenen.

Dit is het resultaat na 6 jaar in de privé te werken:
  • Pensioenreserve: een kleine € 2500
  • Komt overeen met een maandelijks pensioen van... hou jullie vast... de volle € 6,58. Mijn broodje van vanmiddag was duurder.
Ik moet nog 30 jaar werken (want: privé), dus we mogen deze bedragen nog x5 doen. Jawel, dan gaan we al richting de € 35/maand.

Het is het geld niet waard van het papier waarop het gedrukt staat. En het is al zeker de tijd niet waard om mijn portaal te openen en er een blik naar te werpen. Ze mogen het hebben.

Alles hangt af van wat er onderhandeld is in het contract. Als je zegt dat je 2500€ hebt bijeengeharkt op 6 jaar in de privé. Dan wil dat zeggen dat je grofweg een 400€ per jaar naar dat pensioensfonds hebt gestuurd vanuit uw loon. Laat ons rekening houden dat je gemiddeld 3500€ per maand bruto hebt verdiend over die 6 jaar. Dan wil dat zeggen dat uw werkgever 0.95% (400€/42000€) van uw jaarlijks brutoloon heeft gestoken in dat pensioensfonds. Rekening houdende dat dat geld van dat pensioenfonds over die volgende 30 jaar nog gaat renderen. Dat is statistisch gewoon laag. Al is het sowieso verkeerd om enkel met dat bedrag rekening te houden.
Maar ik wil u gerust nu 2500€ geven onder de contractuele belofte dat die ganse pot op het einde van uw carrière volledig getransferreerd wordt aan mij hoor. Als het toch het geld niet waard is van het papier waarop het gedrukt staat.

Neen. Ik praat altijd in maatschappelijke termen, niet over mijn persoontje.
Neen, jij praat niet over maatschappelijke termen. Jij praat over zaken die u tegen de borst stoten (want we betalen toch allemaal zoveel belastingen mijnheer...) op basis van de extrapolatie van uw omstandigheden ingevuld vanuit een slachtofferrol. Wij hebben het toch allemaal slecht in de privé. Zo slecht dat we het zout op ons patatten niet kunnen betalen mensen.

Mijn punt is dus dat ambtenaren met veel teveel zijn en dat ze véél te royaal verloond worden waardoor mensen in de privé veel teveel moeten renderen om heel dat staatsapparaat overeind te houden, waardoor hun ratio loon/werkdruk nòg slechter wordt dan ambtenaren. En dat dit een vicieuze cirkel is. En dat dat dringend eens moet stoppen.

Ik weet niet of de ambtenaren met teveel zijn. Ik ga ervan uit dat mijn voorkeuren niet noodzakelijk de keuzes van de maatschappij zijn. Ik geef geen sikkepit om een netwerkcoördinator voor musea. Net zoals ik niet geef om monumentenzorg en dat we al die monumenten gerust morgen de sloophamer erin zetten en terug iets deftigs daar neerzetten wat na zijn levenstermijn terug de sloophamer/striphamer krijgt. Maar mijn keuzes zijn niet degene dat de maatschappij maakt. En de maatschappij lijkt het toch belangrijk te vinden dat er monumenten of musea zijn. Waardoor je dan ook die profielen of ingrepen nodig hebt. Gewoon keuze en gevolg.

Als je echt serieus bent over dat je dit doet voor de maatschappij. Dan zou het de maatschappij zijn die stelt dat we daarin knippen. Goed rekening houdende dat achter dat statement de realiteit schuil gaat dat je mensen raakt. En dus ook potentieel mensen in moeilijkheden steekt. Dus voordat je dat doet, denk ik dat je zeker eerst moet kijken naar wat de maatschappij wenst ipv uit te gaan vanuit een eigen hersenspinsel dat mensen in de privé veel teveel moeten renderen. De realiteit, of beter gezegd MIJN hersenspinsel, is eerder dat als we die druk zouden verlagen om zoals je zegt meer ruimte te geven dat die ruimte gaat naar de eigenaren / aandeelhouders van die entiteit. Dan dat het de loon/werkdruk verbetert bij de werknemers.

Het is ook om die reden dat de overheid ervoor geopteerd heeft om zijn werknemers een verloning te geven die als fair gezien wordt voor het geheel. Onder de noemer van het sociale verdelende karakter dat aan de onderzijde ook voor een werkbaar loon gezorgd wordt en aan de bovenkant de extremen afgetopt worden en verdeeld worden over die anderen. Net zoals ook de principes achter ons systeem werken. Wat natuurlijk ondergraven wordt het moment dat je meer en meer ontwijkende manoeuvres toepast (zoals extralegale voordelen, schijnzelfstandigheid,...).

Met daarnaast goed wetende dat het feit dat de overheid dit doet, er ook voor zorgt dat er een maatschappelijke correctie uitgevoerd wordt op de lonen die gewone werknemers betaald worden. Al blijft en is het een wisselwerking.

De realiteit is echter dat op dit moment, ook door de onzekerheid van de toekomst (krijg ik mijn pensioen nog wel?), dat veel mensen weinig waarde achtten op dat pensioen. En meer kijken naar nu om dan in de shit te zitten als ze op pensioen zijn.

Nu, ik heb geen probleem om een correctie te gaan toepassen op de lonen bij de overheid. Of zelfs een hertekening te doen van wat we wel nog en wat we niet meer gaan doen. Waar ik wel tegen ben is om hier gewoon te claimen dat elke ambtenaar te veel verdient of een nutteloze job uitoefent. Iets afbreken is makkelijk. Iets opnieuw opbouwen een pak moeilijker. Dus lijkt het mij sowieso een goed ding om eerst na te denken over wat we gaan doen en hoe, ipv gewoon als een olifant in de porseleinenkast rond te slaan.

En ik ben ook echt geen tegenstander van al die regionalisatie terug in de vuilbak te gooien en meer te gaan vermaatschappelijken en dus op een hoger niveau te tillen. Waarbij er tegelijkertijd kritisch gekeken wordt naar hoe we elke euro spenderen bij de overheid. Maar dat laatste is iets dat gekoppeld zit aan de politiek en de keuzes die de maatschappij maakt. Niet aan wat ik of jij denken dat de juiste versie is.
 
Het gaat niet over mac-bc die een martelaar is, het gaat over het vormgeven van een duurzaam samenlevingsmodel waarbij we onze toekomstige welvaart voor onze kleinkinderen niet hypothekeren door vandaag op decadente wijze te strooien met allerhande overheidsjobs en gemeenschapsgeld. Dààr draait het om.

En het is concreter dan je denkt hé. Wij zeggen vandaag tegen Oekraïne dat we "geen geld" hebben om hen te beschermen tegen een dictator die met drones aan de lopende band terreur zaait door onschuldige kinderen op te blazen, omdat wij hier in de decadentie leven dat wij zonodig een "netwerkcoördinator voor de musea in Antwerpen" nodig hebben. En een overheidsinstantie die met miljoenen gooit om een app te ontwikkelen die ons, domme burgers, leert hoe wij gezond moeten koken. En omdat we al teveel geld besteed hebben aan het oprichten van een hondenspeel-tuin op openbaar domein, zoals ik zonet nog las over mijn eigen stad. Enzovoort enzovoort.

Het is de totale decadentie. Een parallel universum. Een roze bubbel.
Wat met figuren als Elon Musk? Heb je er geen probleem mee dat zij zoveel geld hebben individueel dat het zo nooit krijgen opgeleefd. Of zelfs zoveel geld hebben om bij wijze van spreke armoede uit de wereld te helpen...

Liever een overheid die geld kost om een maatschappij te vormen dan een kleine groep mensen met geld die denken dat ze weten hoe een maatschappij zou werken/functioneren
 
Alles hangt af van wat er onderhandeld is in het contract. Als je zegt dat je 2500€ hebt bijeengeharkt op 6 jaar in de privé. Dan wil dat zeggen dat je grofweg een 400€ per jaar naar dat pensioensfonds hebt gestuurd vanuit uw loon. Laat ons rekening houden dat je gemiddeld 3500€ per maand bruto hebt verdiend over die 6 jaar. Dan wil dat zeggen dat uw werkgever 0.95% (400€/42000€) van uw jaarlijks brutoloon heeft gestoken in dat pensioensfonds. Rekening houdende dat dat geld van dat pensioenfonds over die volgende 30 jaar nog gaat renderen. Dat is statistisch gewoon laag. Al is het sowieso verkeerd om enkel met dat bedrag rekening te houden.

Ja, het is laag. Maar het is wel de realiteit.

Maar ik wil u gerust nu 2500€ geven onder de contractuele belofte dat die ganse pot op het einde van uw carrière volledig getransferreerd wordt aan mij hoor. Als het toch het geld niet waard is van het papier waarop het gedrukt staat.
Neen. Ik heb al zo weinig?

Neen, jij praat niet over maatschappelijke termen. Jij praat over zaken die u tegen de borst stoten (want we betalen toch allemaal zoveel belastingen mijnheer...) op basis van de extrapolatie van uw omstandigheden ingevuld vanuit een slachtofferrol. Wij hebben het toch allemaal slecht in de privé. Zo slecht dat we het zout op ons patatten niet kunnen betalen mensen.

Neen. Ik praat wel degelijk over de maatschappelijke termen. Het gaat niet om het feit an sich dat we allemaal veel belastingen moeten betalen, het gaat om de ratio belastingen/toegevoegde waarde. En dan constateer ik dat er met geld door ramen en deuren wordt gegooid maar dat er dan geen budget is om justitie fatsoenlijk te laten functioneren of elementaire zaken zoals onze veiligheid (defensie).

Ik weet niet of de ambtenaren met teveel zijn. Ik ga ervan uit dat mijn voorkeuren niet noodzakelijk de keuzes van de maatschappij zijn. Ik geef geen sikkepit om een netwerkcoördinator voor musea. Net zoals ik niet geef om monumentenzorg en dat we al die monumenten gerust morgen de sloophamer erin zetten en terug iets deftigs daar neerzetten wat na zijn levenstermijn terug de sloophamer/striphamer krijgt. Maar mijn keuzes zijn niet degene dat de maatschappij maakt. En de maatschappij lijkt het toch belangrijk te vinden dat er monumenten of musea zijn. Waardoor je dan ook die profielen of ingrepen nodig hebt. Gewoon keuze en gevolg.

Neen, dat is nooit een bewuste keuze geweest van onze maatschappij. Die situatie is gaandeweg helemaal scheefgegroeid. En meerbepaald door onderstaande reden:

Iets afbreken is makkelijk. Iets opnieuw opbouwen een pak moeilijker. Dus lijkt het mij sowieso een goed ding om eerst na te denken over wat we gaan doen en hoe, ipv gewoon als een olifant in de porseleinenkast rond te slaan.

Exact het omgekeerde is waar. Je maakt jezelf al snel populair als politicus/beleidsmaker om af te komen met een gloednieuw project waarvoor dan bijvoorbeeld een netwerkcoördinator nodig is voor de Antwerpse musea. Ah ja, zoveel mooie kunst dat wij hebben! We moeten dat toch meer in de kijker zetten? We moeten daar toch synergieën kunnen creëren? Laat ons een netwerkcoördinator voor de Antwerpse musea zoeken! Positief voor het toerisme! Applaus op alle banken! Wie kan daar nu tegen zijn? Applaus op alle banken. Nieuwe aanwervingen. Applaus! Positief project, applaus! Enzovoort.

Maar waar nooit naar gekeken wordt is de opportuniteitskost. Wat staat daar tegenover? Zou iedereen nog applaudisseren wanneer men expliciet stelt dat het loon van die "Netwerkcoördinator voor Antwerpse musea" ervoor zou zorgen dat er minder geld kan vloeien naar de zorg voor kinderen met een handicap (zoals effectief het geval is gezien de wachtlijsten)? Eens zien wat dan de reactie is. Krekels.

En eens die job gecreëerd is, welke politicus of beleidsmaker gaat zich dan willen verbranden aan het schrappen van die functie en bijhorend ontslag? Antwoord: niemand. Iedereen zal minstens willen houden wat hij heeft. Niemand wordt beloond voor efficiëntie-oefening bij de overheid.

Gevolg: in dit land worden continu van die vacatures gecreëerd en betaald van de grote groepspot zonder dat iemand zich daar vragen bij stelt. En intussen is er geen geld voor onze kerntaken.

En ik ben ook echt geen tegenstander van al die regionalisatie terug in de vuilbak te gooien en meer te gaan vermaatschappelijken en dus op een hoger niveau te tillen. Waarbij er tegelijkertijd kritisch gekeken wordt naar hoe we elke euro spenderen bij de overheid. Maar dat laatste is iets dat gekoppeld zit aan de politiek en de keuzes die de maatschappij maakt. Niet aan wat ik of jij denken dat de juiste versie is.
Jij en ik bepalen welke politieke keuzes er gemaakt worden. Dat noemt men het maatschappelijk debat. En dat debat ben ik hier aan het voeren.
 
Dit is natuurlijk nihilistische nonsens van de bovenste plank.

We zijn hier een maatschappelijk debat aan het voeren over ons veel te grote overheidsbeslag, over de veel te hoge belastingen, over het veel te grote staatsapparaat, de bureaucratie, alle jobs bij de overheid en aanverwanten met twijfelachtige maatschappelijke meerwaarde, ... wat leidt tot onze astronomische staatsschulden en zijn bijhorende claim op de toekomst van onze (klein-)kinderen.

En dan zeg jij op hyper-individualistisch niveau: "Whatever pays the bills man". :unsure: Euh ja, maar de discussie die we hier voeren is de vraag of we nu moeten blijven jobs uitvinden zodat sommige individuen kunnen zeggen "whatever pays the bills man" of dat we daar beter een halt aan toeroepen als maatschappij.

Die hyper-individualistische benadering van elke problematiek is bij sommige mensen blijkbaar zodanig erin gebakken dat men nauwelijks nog kan redeneren op een niveau die het hyper-individualistische overstijgt.

Je kunt zowel zeggen in een discussie over de klimaatverandering: "Fuck you allemaal, zolang IK maar kan blijven uitstoten." -> Euh ja, dank u voor uw rijke bijdrage aan dit debat. :unsure:



Man, je zit zodanig naast de kwestie. Je hebt geen idee waar ik het over heb hé? Het gaat niet over mac-bc die een martelaar is, het gaat over het vormgeven van een duurzaam samenlevingsmodel waarbij we onze toekomstige welvaart voor onze kleinkinderen niet hypothekeren door vandaag op decadente wijze te strooien met allerhande overheidsjobs en gemeenschapsgeld. Dààr draait het om.

En het is concreter dan je denkt hé. Wij zeggen vandaag tegen Oekraïne dat we "geen geld" hebben om hen te beschermen tegen een dictator die met drones aan de lopende band terreur zaait door onschuldige kinderen op te blazen, omdat wij hier in de decadentie leven dat wij zonodig een "netwerkcoördinator voor de musea in Antwerpen" nodig hebben. En een overheidsinstantie die met miljoenen gooit om een app te ontwikkelen die ons, domme burgers, leert hoe wij gezond moeten koken. En omdat we al teveel geld besteed hebben aan het oprichten van een hondenspeel-tuin op openbaar domein, zoals ik zonet nog las over mijn eigen stad. Enzovoort enzovoort.

Het is de totale decadentie. Een parallel universum. Een roze bubbel.

Hadden we maar het comfort en de budgettaire situatie dat we alle zaakjes op orde hadden, zodat we het ons konden permitteren om jobs te creëren met als enige reden dat het "de bills" betaalt voor enkele individuen. Quod non.

Je moet dingen veranderen via de juiste weg. Er op kappen en uit principe jezelf pijnigen brengt niks op. Je krijgt er ook geen cookie points voor.

Ik ga akkoord dat ons overheidsbeslag te groot is. Maar dat is niet echt het probleem van de individuen die op die vacatures solliciteren. Whatever pays the bill, man. Op je eentje ga je de wereld niet veranderen, Don Quichot.

Je overschat je impact en belangrijkheid en je bent er continu door gefrustreerd. Er zijn oplossingen, trek het je minder aan. Jouw frustratie niveau verandert 0,0 aan de wereld. Jouw benadering (altijd kwaad zijn) en mijn benadering (whatever pays the bills) hebben dezelfde impact. Niks. Wat is op individueel niveau het gemakkelijkste?

En waarom zo hakken op het "individualisme"? Als elk voor zijn eigen deur veegt, raken we al ver... A propos, de mensen die er toe doen, je gezin, niet de maatschappij, hebben meer baat bij een gelukkige Mac ipv een continue gefrustreerde mac.

Jouw visie op de maatschappelijke bestedingen is ook maar 1 van de vele kijkswijzen. Misschien zijn de mensen meer geïnteresseerd in belastingen betalen en dan een netwerk coördinator aanstellen vs geld aan Oekraïne geven.
 
Geen idee, ik stel enkel vast dat vroeger mensen eens statutair nooit meer weg gingen, terwijl het nu geen uitzonderingen zijn, mensen die na benoeming toch nog naar de privé overstappen.
Anekdotisch bewijs wat je aanhaalt dus wat is het waard?
Ik ga er van uit dat die dat doen omdat het elders voor hen beter is. De meeste mensen veranderen immers niet van job om slechter af te zijn. Op welk vlak het beter is, doe ik geen uitspraken over en zal niet voor al die mensen hetzelfde zijn, dus over welke conclusie jij het hebt is mij een raadsel.
Sja, dat is jouw interpretatie van een anekdote. Wat brengt dat nu bij aan de discussie? Mijn comment was duidelijk bedoeld als: trek niet zo snel jouw skewed conclusies op basis van wat anekdotes. En nu kom je poneren dat ik raadselachtige conclusies neerschrijf?
De rest van je post... jij koppelt wel een conclusie nl. dat ze wel een toxische werkcultuur zullen ontvluchten. Daarna haal je anekdotisch bewijs aan dat zegt dat het zelfs tenenkrullend is.
Het is niet omdat ik anekdotes als tenenkrullend benoem, dat ik het als anekdotisch bewijs in de discussie inbreng. Beetje eerlijk blijven.
Ik neem die conclusie ook niet, ik geef het als alternatief aangezien je het niet zelf benoemt en laat uitschijnen dat mensen enkel vertrekken uit de overheid vanwege een hoger salaris in de privé.
Om dan te eindigen dat het stigma, dat je net bevestigd hebt, spijtig is.
Ik vind het heel spijtig.
 
Dat is toch peanuts?

Bijna elk bedrijf met 30 000 werknemers zal er meer hebben.
Het is natuurlijk de evolutie die opvallend is+ gewoon ontslag nemen is maar een van de manieren om een contract te beëindigen. Naast ontslag nemen, zijn er ook onderling akkoorden en daar gaat het over 253 in 2019, ook meer dan 3 keer zoveel als 5 jaar eerder. Ik zie ook niet dat het over 30000 mensen zou gaan die daar in dienst zijn, de cijfers slaan enkel over mensen die via Vlinders gekend zijn
 
Het is natuurlijk de evolutie die opvallend is+ gewoon ontslag nemen is maar een van de manieren om een contract te beëindigen. Naast ontslag nemen, zijn er ook onderling akkoorden en daar gaat het over 253 in 2019, ook meer dan 3 keer zoveel als 5 jaar eerder. Ik zie ook niet dat het over 30000 mensen zou gaan die daar in dienst zijn, de cijfers slaan enkel over mensen die via Vlinders gekend zijn

Zal wel passen in de algemene evolutie dat mensen steeds meer kijken naar de jobinhoud dan vasthouden aan een job die ze saaier vinden dan een bezoekje aan de schoonmoeder. Eens ze de job niet meer leuk vinden en ze zien iets anders, dan zijn ze hoe langer hoe vaker weg - vastbenoemd of niet.
 
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/02/24/vlaamse-overheid-vrijwillige-ontslagen/

En hierna mag je op mijn negeerlijst. Weinig behoefte aan giftige kinderachtigheid.
Spijtig, je zou nog iets kunnen bijleren. Het artikel dat je aanhaalt is een typisch een-tweetje tussen een parlementslid-minister van nog eens dezelfde partij die hun eigen in de picture willen zetten en door een vraag te stellen, er zelf een bij de haren getrokken conclusie aan kunnen verbinden, die aanleiding geeft tot het verder uitvoeren van hun beleid.

Niet toevallig dat het artikel eindigt met:
"Onze burgers en bedrijven verwachten dat onze Vlaamse overheid evolueert naar een aantrekkelijke, moderne en efficiënte werkgever met een creatief loonbeleid. We willen medewerkers een boeiende en flexibele job aanbieden met persoonlijke doorgroeimogelijkheden", aldus Somers.
Je mag me dan kinderachtig vinden, van kinderlijke naïviteit kan je me niet betichten.

Het is natuurlijk de evolutie die opvallend is+ gewoon ontslag nemen is maar een van de manieren om een contract te beëindigen. Naast ontslag nemen, zijn er ook onderling akkoorden en daar gaat het over 253 in 2019, ook meer dan 3 keer zoveel als 5 jaar eerder. Ik zie ook niet dat het over 30000 mensen zou gaan die daar in dienst zijn, de cijfers slaan enkel over mensen die via Vlinders gekend zijn
Is de evolutie zo opvallend? Want dat artikel vergelijkt met een baseline 2014, een tijd waarin de nasleep van de financiële crisis nog duidelijk aanwezig was (sluiting Ford Genk), en tuurlijk gaan mensen dan minder snel van job veranderen.

Het artikel stelt toch dat de vraag ging over werknemers die de Vlaamse overheid verlieten? Volgens google is dat afgerond naar boven toch 30k mensen? Of jij hebt meer informatie over welke mensen het zou moeten gaan? Dan kom je met vrijwillige ontslagen uit 1,33% van de workforce, dat is toch peanuts?
In de privé vind ik cijfers terug met gemiddeld van rond de 5% vrijwillige ontslagen, dat is toch een wezenlijk verschil?
 
Spijtig, je zou nog iets kunnen bijleren. Het artikel dat je aanhaalt is een typisch een-tweetje tussen een parlementslid-minister van nog eens dezelfde partij die hun eigen in de picture willen zetten en door een vraag te stellen, er zelf een bij de haren getrokken conclusie aan kunnen verbinden, die aanleiding geeft tot het verder uitvoeren van hun beleid.

Niet toevallig dat het artikel eindigt met:

Je mag me dan kinderachtig vinden, van kinderlijke naïviteit kan je me niet betichten.


Is de evolutie zo opvallend? Want dat artikel vergelijkt met een baseline 2014, een tijd waarin de nasleep van de financiële crisis nog duidelijk aanwezig was (sluiting Ford Genk), en tuurlijk gaan mensen dan minder snel van job veranderen.

Het artikel stelt toch dat de vraag ging over werknemers die de Vlaamse overheid verlieten? Volgens google is dat afgerond naar boven toch 30k mensen? Of jij hebt meer informatie over welke mensen het zou moeten gaan? Dan kom je met vrijwillige ontslagen uit 1,33% van de workforce, dat is toch peanuts?
In de privé vind ik cijfers terug met gemiddeld van rond de 5% vrijwillige ontslagen, dat is toch een wezenlijk verschil?

'de Vlaamse overheid' is een heel rekbaar begrip en verschilt naargelang de situatie.
 

'de Vlaamse overheid' is een heel rekbaar begrip en verschilt naargelang de situatie.
Bedankt om te delen. Moeilijk 1 getal te noemen dan.

Wel opvallend hoe weinig negatieve evaluaties er zijn op toch een grote werknemersgroep.

Al een geluk dat Ongena niet verder geanalyseerd heeft volgens het niveau in dat vrt artikel. Hij zou nog durven stellen dat de dalende trend van negatieve evaluaties gelinkt is aan de stijgende trend overlijdens van ambtenaren (niet werkgerelateerd vr alle duidelijkheid).
 
Ik ga akkoord dat ons overheidsbeslag te groot is. Maar dat is niet echt het probleem van de individuen die op die vacatures solliciteren.
Ik denk een grote groep bovengemiddelde verdieners dat vinden en ik ben akkoord. Maar ik maak wel de reflectie wat we ervoor in de plaats krijgen en mijn enige bezorgdheid is of dat wel houdbaar is. Maar datzelfde gevoel heb ik ook meermaals gehad bij mijn werkgever en toch bleef alles groeien. Waarschijnlijk toch goed geregeld door overbetaalde mensen die niets zelf doen en totaal geen voeling hebben met de vloer; en ik hoop eigenlijk dat onze politici (en zeker onze kabinetsleiders) zo ook zijn.

Want ook in een gigantisch groot bedrijf (wat de overheid is) is het ook lastig om zaken te veranderen (kijk maar naar je eigen laatste collectieve ontslagronde en welke gaten er toen vielen). Stel je maar dat bepaalde goedbedoelde besparingsmaatregelen zorgen voor geen rechtspraak, geen zorg, geen pensioen, … Dat zijn situaties waarvoor ik het status quo verkies.

De voorgestelde studies geven het resultaat en de discussie zou moeten draaien over het feit dat de overheid de meest competitieve werkgever zou moeten worden?
Stel dit is het geval en je trekt the best and the brightest aan, die het overheidsapparaat hervormen en beter en efficiënter maken. Ik weet dan als bedrijf waar ik de mensen moet gaan halen en/of de rest van het overheidsapparaat komt hier klagen omdat de werkdruk niet houdbaar is, er overal gaten vallen, mensen behandeld worden als een nummer,…

Off-Topic: uw aanvullend pensioenbijdrage is echt heel laag @mac-bc maar je moet natuurlijk je hele pakket zien en ook realiseren dan geld nu “leuker” is dan geld in de toekomst.
 
Bedankt om te delen. Moeilijk 1 getal te noemen dan.

Wel opvallend hoe weinig negatieve evaluaties er zijn op toch een grote werknemersgroep.

Al een geluk dat Ongena niet verder geanalyseerd heeft volgens het niveau in dat vrt artikel. Hij zou nog durven stellen dat de dalende trend van negatieve evaluaties gelinkt is aan de stijgende trend overlijdens van ambtenaren (niet werkgerelateerd vr alle duidelijkheid).

Evaluaties bij de overheid of in de privé zijn dan ook dag en nacht verschil in mijn ervaring. En dat is ook logisch. Bij de overheid wil men vooral niemand tegen de borst stoten omdat ze vaak te maken hebben met mensen die niet ontslaan kunnen worden en er ook niet naar opslagmogelijkheden kan gedifferentieerd worden. Leidinggevenden (die het zeker goed bedoelen) hebben dus geen enkele hefboom om a.h.v. een evaluatiegesprek iets te gaan bijsturen. Ze kunnen dus alleen met de fluwelen handschoen vriendelijk vragen of de medewerker het eventueel ziet zitten om x, y of z beter te willen doen. Vanaf dat de toon te hard of te dwingend wordt, riskeren ze een "gedemotiveerde" (lees: je m'en fous) medewerker die ze niet kwijt kunnen en dus niet kunnen vervangen door een ander. Dan kies je als leidinggevende eieren voor uw geld natuurlijk: dan liever iemand die slechts aan 70% werkt dan iemand die er helemaal zijn voeten aan veegt omdat je hem tegen de schenen hebt geschopt.

Verschillende dergelijke gevallen gezien overigens toen ik nog ambtenaar was. Dat was veel minder het geval bij de A-niveau's dan bij de B, C en D-niveau's.

Dus wat is het gevolg? Het evaluatiegesprek wordt een administratieve formaliteit. Een leuke babbel waarbij je overloopt wat je het afgelopen jaar gedaan hebt en waar je de planning opstelt van wat je het komende jaar zal doen. Een soort statusmeeting wat ik nu ongeveer elke week heb met mijn leidinggevende. Daar wordt amper echt geëvalueerd in de strikte zin van het woord.
 
Off-Topic: uw aanvullend pensioenbijdrage is echt heel laag @mac-bc maar je moet natuurlijk je hele pakket zien en ook realiseren dan geld nu “leuker” is dan geld in de toekomst.

Ok, blijkbaar dus wel.

Een zoveelste gevolg van een compleet gebrek aan transparantie op de Belgische arbeidsmarkt omdat onze verloning niet enkel bestaat uit wat het zou moeten bestaan, namelijk GELD, maar wel bestaat uit:
  • Een stuk geld in bruto
  • Een stuk geld in netto-vergoedingen
  • Een auto (wie checkt de volledige car policy van elke vacature wanneer hij gaat vergelijken? zo wist ik pas achteraf dat de keuzes heel gelimiteerd waren bij ons, dat we geen trekhaak konden krijgen, quid laadmogelijkheden, quid thuislader, quid verzekeringen, enzovoort enzovoort)
  • Een hospitalisatieverzekering (wie checkt alle kleine lettertjes hier?)
  • Een groepsverzekering (wie checkt alle kleine lettertjes hier?)
  • Maaltijdcheques (wie checkt alle kleine lettertjes hier?)
  • Ecocheques (wie checkt alle kleine lettertjes hier?)
  • Een GSM (wie checkt alle kleine lettertjes hier?)
  • Een laptop (wie checkt alle kleine lettertjes hier?)
  • Enzovoort.
Op de Belgische arbeidsmarkt moet je al een studie (laten) maken van tientallen bladzijden om de verschillende voorstellen tot op het bot met elkaar te kunnen vergelijken. Welke zot gaat dat allemaal opvragen en doorploegen? Maar óók dat gaat niet want tegen dan is het al lang te laat.

En dan krijg je natuurlijk werkgevers die "het volledige pakket" aan extra-legale voordelen aanbieden maar in de realiteit blijken sommige zaken dan een lege doos te zijn.

Terwijl men nochtans lang geleden iets uitgevonden heeft om heel open en transparant te kunnen omgaan met waarde. Het noemt "geld" geloof ik. Ok, ik weet wel, het is een moderne uitvinding van slechts enkele duizenden jaren oud maar ik vind dat we ambitieus moeten zijn en dit moderne middel moeten aanwenden om onze arbeidsmarkt transparanter te maken.

*zucht*

*In before: mac-bc had het theoretisch gezien kunnen weten dus het is, opnieuw, allemaal zijn eigen schuld. Inclusief alle anderen in de privé van wie het ook allemaal hun eigen schuld is. Enz.*
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan