Je ergernissen van vandaag - Deel 2

Squidward zei:
Volgens het IOC is het niet langer een wetenschappelijk feit dat XX vrouw is en XY man. Niet langer een wetenschappelijk feit. Bij deze ben ik vanaf volgend schooljaar dus een ambtenaar van het mannelijk geslacht en mag mijn loonbrief dat ook weerspiegelen.
Klik om te vergroten...
Volgens mij interpreteer je loonkloof iets te letterlijk.
 
Terug van een week ardennen, en daar een lichte verkoudheid gekregen. (lichtjes hoesten en beetje loopneus en lichtjes oren dicht).
Afgelopen woensdag met de petekindjes naar op uitstap geweest en smiddag wil ik een hamburger friet eten en krijg hem niet binnen vanwege een rare smaak.

Kan het niet beter beschrijven als chemisch/verbrand, beetje zoals wanneer je verbrande plastiek te diep zou opsnuiven.

Denk dan eerst aan covid, maar 2 van die self tests met 3 dagen ertussen tonen niets aan.

We zijn nu zondag en ik ruik/smaak nog altijd niets.
Behalve wanneer ik iets drink/eet met een uitgesproken smaak zoals bvb koffie of zure/pikante saus dan heb ik weer die chemische/verbrande smaak. Hoe meer lucht ik met mijn neus inadem op het moment dat ik iets eet/drink, des te erger.

Toch maar raar zulle, nog nooit zo iets voor gehad. Dinsdag toch eens naar dokter gaan luisteren
 
Wou een setje van Tomorrowland luisteren op de achtergrond via de TV terwijl ik de salon aan het opruimen ben, gaat die na 5 minuten al over op een niet te skippen reclameclipje van 50!! seconden. Aaargh, wtf. Wordt echt erger en erger met die reclame shit.
 
IT die mij constant vraagt of ik de site wil vertalen - elke minuut ofzo, denken IT'ers dat ik seniel ben ofzo - ik vraag het mij echt af. Als dat de gasten zijn die AI gaan implementeren hou ik mijn hart vast, dat gaat levens kosten.
 
Morgen naar de dokter, hoog tijd dat ze mij eens even thuis zetten. Ik ben normaal iemand die nooit ziek is, maar de laatste 3 maanden al meer dokters gezien dan in de jaren daarvoor.

Zware paniekaanvallen gehad na een periode van enkele overlijdens in een week dat ik blok had, en examens, en een nieuwe stageplaats moest starten. Heb mijn examens afgelegd 8 uur nadat ik mijn grootmoeder heb moeten afgeven. Dat examen was één groot zwart gat, zot dat ik geslaagd ben. Twee dagen daarna stage moeten lopen in de psychiatrie terwijl ik zelf met serieuze paniekaanvallen zat. Ik had toen al aan de alarmbel moeten trekken maar zat echt vast met mijn contract. Ondanks alles met glans geslaagd voor die stage.

Nu in de zomer moet ik werken, ik kan me niet herinneren dat ik in de laatste maanden langer dan 2 dagen thuis ben geweest. Ondanks alles zijn de paniekaanvallen serieus geminderd, enkel nog een constant gevoel van enorm opgejaagd/gestresseerd te zijn ook al is er niet echt een reden toe.

Tijdens die paniekaanvallen eens naar de dokter geweest. Vanwege familiale belasting en mijn hoge bloeddruk vanalle testen laten doen. Echo en doppler van de nieren en het hart, cyclometrie, holter van 24 uur. Op het eerste zicht oké, niet direct een reden te vinden van de hoge bloeddruk. Wel een constant gevoel van extreme vermoeidheid, ben heel mijn zomer ermee aan het weggooien omdat ik amper buiten kom.

Binnen twee weken dan de uitslag van alle testen, ben benieuwd.

Vrijdag het nieuws gekregen dat er (terug) iemand is overleden. Niet onverwacht, maar plots merk ik dat ik terug veel meer begin last te krijgen van mijn zenuwen. Heb de moed maar bijeen geraapt en me ziek gemeld op het werk, eerlijk gezegd dat het allemaal eventjes niet meer gaat en ik vooral nood heb aan rust. Morgen naar de dokter, hopelijk heeft die wel wat begrip.

Man, mijn lichaam schreeuwt gewoon om rust. En ik ben normaal gezien de meest stressbestendige persoon die ik ken, en de laatste maanden ben ik echt een schim van mezelf.

In september heb ik alvast twee weken vrij, ik ben van plan om ergens een chalet te huren in de middle of nowhere, liefst ergens in den bos. En gewoon eens een weekje alleen zijn.
 
Jipser zei:
Morgen naar de dokter, hoog tijd dat ze mij eens even thuis zetten. Ik ben normaal iemand die nooit ziek is, maar de laatste 3 maanden al meer dokters gezien dan in de jaren daarvoor.

Zware paniekaanvallen gehad na een periode van enkele overlijdens in een week dat ik blok had, en examens, en een nieuwe stageplaats moest starten. Heb mijn examens afgelegd 8 uur nadat ik mijn grootmoeder heb moeten afgeven. Dat examen was één groot zwart gat, zot dat ik geslaagd ben. Twee dagen daarna stage moeten lopen in de psychiatrie terwijl ik zelf met serieuze paniekaanvallen zat. Ik had toen al aan de alarmbel moeten trekken maar zat echt vast met mijn contract. Ondanks alles met glans geslaagd voor die stage.

Nu in de zomer moet ik werken, ik kan me niet herinneren dat ik in de laatste maanden langer dan 2 dagen thuis ben geweest. Ondanks alles zijn de paniekaanvallen serieus geminderd, enkel nog een constant gevoel van enorm opgejaagd/gestresseerd te zijn ook al is er niet echt een reden toe.

Tijdens die paniekaanvallen eens naar de dokter geweest. Vanwege familiale belasting en mijn hoge bloeddruk vanalle testen laten doen. Echo en doppler van de nieren en het hart, cyclometrie, holter van 24 uur. Op het eerste zicht oké, niet direct een reden te vinden van de hoge bloeddruk. Wel een constant gevoel van extreme vermoeidheid, ben heel mijn zomer ermee aan het weggooien omdat ik amper buiten kom.

Binnen twee weken dan de uitslag van alle testen, ben benieuwd.

Vrijdag het nieuws gekregen dat er (terug) iemand is overleden. Niet onverwacht, maar plots merk ik dat ik terug veel meer begin last te krijgen van mijn zenuwen. Heb de moed maar bijeen geraapt en me ziek gemeld op het werk, eerlijk gezegd dat het allemaal eventjes niet meer gaat en ik vooral nood heb aan rust. Morgen naar de dokter, hopelijk heeft die wel wat begrip.

Man, mijn lichaam schreeuwt gewoon om rust. En ik ben normaal gezien de meest stressbestendige persoon die ik ken, en de laatste maanden ben ik echt een schim van mezelf.

In september heb ik alvast twee weken vrij, ik ben van plan om ergens een chalet te huren in de middle of nowhere, liefst ergens in den bos. En gewoon eens een weekje alleen zijn.
Klik om te vergroten...
Zeker doen je zal een nieuwe mens zijn daarna.
 
Jipser zei:
In september heb ik alvast twee weken vrij, ik ben van plan om ergens een chalet te huren in de middle of nowhere, liefst ergens in den bos. En gewoon eens een weekje alleen zijn.
Klik om te vergroten...

Ik zat er voor het eerst in jaren echt door begin dit jaar : zweten, moeite met concentreren (ook alles na een heel stressvolle periode op werk).

Out of the blue weekje verlof genomen, vliegtuig op naar Spanje, hele week geen woord daar tegen iemand gezegd.
Zwembad, muziek in de oren, staren naar zwembad en zee. Eten en drinken.
Ik was een heel andere mens nadien.

Ik heb toen geleerd: soms moet je eens aan jezelf denken en uzelf op 1 zetten
 
Jipser zei:
Morgen naar de dokter, hoog tijd dat ze mij eens even thuis zetten. Ik ben normaal iemand die nooit ziek is, maar de laatste 3 maanden al meer dokters gezien dan in de jaren daarvoor.

Zware paniekaanvallen gehad na een periode van enkele overlijdens in een week dat ik blok had, en examens, en een nieuwe stageplaats moest starten. Heb mijn examens afgelegd 8 uur nadat ik mijn grootmoeder heb moeten afgeven. Dat examen was één groot zwart gat, zot dat ik geslaagd ben. Twee dagen daarna stage moeten lopen in de psychiatrie terwijl ik zelf met serieuze paniekaanvallen zat. Ik had toen al aan de alarmbel moeten trekken maar zat echt vast met mijn contract. Ondanks alles met glans geslaagd voor die stage.

Nu in de zomer moet ik werken, ik kan me niet herinneren dat ik in de laatste maanden langer dan 2 dagen thuis ben geweest. Ondanks alles zijn de paniekaanvallen serieus geminderd, enkel nog een constant gevoel van enorm opgejaagd/gestresseerd te zijn ook al is er niet echt een reden toe.

Tijdens die paniekaanvallen eens naar de dokter geweest. Vanwege familiale belasting en mijn hoge bloeddruk vanalle testen laten doen. Echo en doppler van de nieren en het hart, cyclometrie, holter van 24 uur. Op het eerste zicht oké, niet direct een reden te vinden van de hoge bloeddruk. Wel een constant gevoel van extreme vermoeidheid, ben heel mijn zomer ermee aan het weggooien omdat ik amper buiten kom.

Binnen twee weken dan de uitslag van alle testen, ben benieuwd.

Vrijdag het nieuws gekregen dat er (terug) iemand is overleden. Niet onverwacht, maar plots merk ik dat ik terug veel meer begin last te krijgen van mijn zenuwen. Heb de moed maar bijeen geraapt en me ziek gemeld op het werk, eerlijk gezegd dat het allemaal eventjes niet meer gaat en ik vooral nood heb aan rust. Morgen naar de dokter, hopelijk heeft die wel wat begrip.

Man, mijn lichaam schreeuwt gewoon om rust. En ik ben normaal gezien de meest stressbestendige persoon die ik ken, en de laatste maanden ben ik echt een schim van mezelf.

In september heb ik alvast twee weken vrij, ik ben van plan om ergens een chalet te huren in de middle of nowhere, liefst ergens in den bos. En gewoon eens een weekje alleen zijn.
Klik om te vergroten...
Ik hoop met je mee dat de dokter je even thuis zet.
En dat je die tijd kan gebruiken om fysiek en mentaal terug rust te vinden.
Ik wil je ook aanraden om een psycholoog te zoeken, die gaat je een pak tips kunnen geven om bepaalde zaken te verwerken en om jezelf mentaal sterker te maken.

Mentale problemen kunnen een enorme impact hebben op je fysiek. Dat is iets dat je echt niet mag onderschatten.
 
Waelvis zei:
Ik hoop met je mee dat de dokter je even thuis zet.
En dat je die tijd kan gebruiken om fysiek en mentaal terug rust te vinden.
Ik wil je ook aanraden om een psycholoog te zoeken, die gaat je een pak tips kunnen geven om bepaalde zaken te verwerken en om jezelf mentaal sterker te maken.

Mentale problemen kunnen een enorme impact hebben op je fysiek. Dat is iets dat je echt niet mag onderschatten.
Klik om te vergroten...
Klopt, ik heb op mijn vorig werk een jaar lang rond gelopen met paniekaanvallen en ik was constant duizelig en een druk in mijn hoofd. Ik dacht echt dat ik een hersentumor had ofzo. Dat was chronische hyperventilatie van de stress. Dan heb ik gezegd nooit meer. Dat was echt een rotjaar, ik durfde bijna nergens meer gaan omdat ik een paniekaanval ging krijgen. De eerste keer dat ik dat gekregen had dacht ik dat mijn laatste uur geslagen had.
 
Str8_6 zei:
Klopt, ik heb op mijn vorig werk een jaar lang rond gelopen met paniekaanvallen en ik was constant duizelig en een druk in mijn hoofd. Ik dacht echt dat ik een hersentumor had ofzo. Dat was chronische hyperventilatie van de stress. Dan heb ik gezegd nooit meer. Dat was echt een rotjaar, ik durfde bijna nergens meer gaan omdat ik een paniekaanval ging krijgen. De eerste keer dat ik dat gekregen had dacht ik dat mijn laatste uur geslagen had.
Klik om te vergroten...
Yess, dat klinkt exact hetzelfde als wat ik de laatste maanden heb meegemaakt.
Ik ben ooit al omvergereden door een camion en ooit is frontaal op een bus geknald, maar die paniekaanvallen waren pakken erger dan dat.
 
Zenuwen laten ‘uitlezen’ in benen en heup. Ik zie hoe het werkt en ik kan inderdaad ook niet direct bedenken hoe je het anders zou moeten doen, maar welk een sado-masochist heeft dat bedacht, jong… ‘inderdaad, mevrouw, er zit irritatie op een aantal plaatsen’ … Met alle respect, dokter, hierachter zit er overal irritatie. (Heb ik natuurlijk niet gezegd, tis een heel vriendelijke dokter). Maar die stekken in de heup, ik zat tegen het plafond.
 
Squidward zei:
Zenuwen laten ‘uitlezen’ in benen en heup. Ik zie hoe het werkt en ik kan inderdaad ook niet direct bedenken hoe je het anders zou moeten doen, maar welk een sado-masochist heeft dat bedacht, jong… ‘inderdaad, mevrouw, er zit irritatie op een aantal plaatsen’ … Met alle respect, dokter, hierachter zit er overal irritatie. (Heb ik natuurlijk niet gezegd, tis een heel vriendelijke dokter). Maar die stekken in de heup, ik zat tegen het plafond.
Klik om te vergroten...
Heb dat ondergaan voor mijn voeten en mijn handen.

Was wel enorm onaangenaam toen men er stroom opzette. Maar qua pijnfactor viel het nog wel mee.
 
Renegadexxripxx zei:
Heb dat ondergaan voor mijn voeten en mijn handen.

Was wel enorm onaangenaam toen men er stroom opzette. Maar qua pijnfactor viel het nog wel mee.
Klik om te vergroten...
Kennelijk gaat de PRF die invloed gaat hebben op dat ene stuk heup een mooi verschil maken. Op dat stuk zit er constant een gevoel als iemand de met een mespunt in de zenuw zit, heel scherp.
 
Squidward zei:
Volgens het IOC is het niet langer een wetenschappelijk feit dat XX vrouw is en XY man. Niet langer een wetenschappelijk feit. Bij deze ben ik vanaf volgend schooljaar dus een ambtenaar van het mannelijk geslacht en mag mijn loonbrief dat ook weerspiegelen.
Klik om te vergroten...

Niet vergeten al je communicatie te ondertekenen met een naam zoals Willy 'de moustache' om je statement kracht bij te zetten :p
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren
Terug
Bovenaan