Vergelijkbaar verhaal hier met een collega een dikke maand geleden.Is niet mijn 'ergernis van vandaag' maar iets waar ik al enkele dagen slecht van loop: oud-collega haar zoon heeft vorige week zelfmoord gepleegd.
21 jaar, in de fleur van zijn leven, enig kind - niemand weet waarom
Die haar leven is verwoest.![]()
Dat lijkt mij 1 van de meest verschrikkelijke dingen om mee te maken. Ik zou zelfs niet weten hoe ik (als ouder) daar mee om moet gaan.






