En die wandelaars zijn hun leven beu?
Gisteren was de zichtbaarheid misschien 5 meter, als het al zoveel was hier. Het was echt héél erg met de mist. Ineens moest ik abrupt stoppen omdat moeder en vader met de kindjes zonder naar de weg te kijken plots vlak voor mijn neus overstaken. Gewoon blind met de oogkleppen op.
Ja dan ben je echt je leven moe! (Lees: dan denk je toch echt niet na als ouders!)
Ik kan begrijpen dat je ergens naartoe moet, maar zeker met deze mist kijk je toch eerst eens of er geen wagen aankomt?
En al zeker als de kindjes erbij zijn! Maar neen, gewoon zomaar oversteken. Levensgevaarlijk was dat!
Opmerking: Die ouders hebben trouwens géén seconde naar mij gekeken. Het leek wel doodnormaal dat ik stopte voor hun. En ja dat laatste is ook wel zo maar dat maakt dit gedrag nog niet ok.
Ook wandelaars die bij zo'n weer in het donker op de kleine binnenbaantjes met hun hond gaan wandelen zonder fluo-hesje of verlichting zijn denk ik hun leven gewoon beu.
Niet iedereen heeft een fluovestje klaarliggen en mensen gaan op wandel zonder veel na te denken. En van die normale verlichting, dat is zinloos in de mist, die zie je dan niet meer als bestuurder. Dus dat begrijp ik nog wel ergens.
Maar je bent dan tenminste toch voorzichtig hé? Maar neen, wandelaars wanen zich soms wel eens god.
Ruiten open doen (gaat met sommige keyfobs) en een lange arm hebben is 1 manier.
Ik heb dat trukje vroeger regelmatig gedaan maar dat liep bij mij toch 1 keertje slecht af. Ik kreeg de deuren niet open en probeerde dan de ramen automatisch naar beneden te doen. Uiteindelijk gaf het raam mee maar ik hoor meteen een dikke vette KRAK! En toen ben ik met een raam dat half open en stuk lag te bengelen bij vriesweer naar de garage gereden voor reparatie.
