De abortuskwestie

[Sylverscythe]

Ik vind het jammer dat je de opofferingen van de man en emotionele band tussen man en ongeboren kind gewoon ontkent. Moest ik ergens een kindje hebben dat ik zelfs nooit heb gezien of vastgehouden, ik zou er wel extreem sterke en fundamentele vadergevoelens voor hebben.

Er zijn heel veel mannen die heel veel opgeven voor hun kinderen.

Mijn vrouw is op dit moment zwanger. Ze is meteen buiten adem, is continue moe want slaapt slecht, heeft honger waardoor ze wakker wordt, moet continue naar het toilet, heeft reflux, moet elke maand ongeveer naar de gynecoloog, suikerwaarden moet in het oog worden gehouden, ze kan niet meer gaan werken, moet allerhande ingrediënten laten staan, heeft al een miskraam achter de rug met de nodige emoties en pijn, en zal uiteindelijk ook effectief de pijn en het risico van een geboorte moeten doorstaan.

In vergelijking heb je mij dan, heel mijn leven is op dit moment nog hetzelfde als ervoor. Ik werk, doe hobbies, geen fysieke ongemakken, enz. Ja, ik kook wat meer en help wat meer in het huishouden, en ik voel eens mijn dochter schoppen in de buik.

Ja, helemaal vergelijkbaar natuurlijk, een man moet duidelijk evenveel inspraak hebben. Dat je enige reactie wat emotionele argumenten zijn en de foute conclusie dat ik de "opofferingen en emotionele band" ontken, toont ook aan hoe ongefundeerd je argument is. Jij zou dit en zou dat, en ondertussen hebben we realiteit.

 

[Patj]

Mijn vrouw is op dit moment zwanger. Ze is meteen buiten adem, is continue moe want slaapt slecht, heeft honger waardoor ze wakker wordt, moet elke maand ongeveer naar de gynecoloog, suikerwaarden moet in het oog worden gehouden, ze kan niet meer gaan werken, moet allerhande ingrediënten laten staan, heeft al een miskraam achter de rug met de nodige emoties en pijn, en zal uiteindelijk ook effectief de pijn en het risico van een geboorte moeten doorstaan.

In vergelijking heb je mij dan, heel mijn leven is op dit moment nog hetzelfde als ervoor. Ik werk, doe hobbies, geen fysieke ongemakken, enz. Ja, ik kook wat meer en help wat meer in het huishouden, en ik voel eens mijn dochter schoppen in de buik.

Ja, helemaal vergelijkbaar natuurlijk, een man moet duidelijk evenveel inspraak hebben. Dat je enige reactie wat emotionele argumenten zijn en de foute conclusie dat ik de "opofferingen en emotionele band" ontken, toont ook aan hoe ongefundeerd je argument is.

ik ontken nergens de opofferingen van de vrouw.

Opmerkelijk dat je in de vorige pagina's constant teruggrijpt naar de rest van het leven van de vrouw/kind en nu als argument de zwangerschap (en haar stakeholders) reduceert tot die 9 maand.

Ik zeg ook nergens dat een man evenveel inspraak moet hebben. Ik zal mij ten allen tijd verzetten tegen het feit dat mannen ooit vrouwen kunnen dwingen tot een abortus en dat heb ik ook verschillende malen gezegd. Wat ik zeg is dat er hoe dan ook een probleem is met de 0% inspraak die mannen nu hebben.

Ofwel zeg je de vrouw heeft alles te zeggen want lichamelijk: dan reduceer je abortus tot medische en lichamelijke reden.
Ofwel zeg je abortus van de vrouw mag ook om levenskeuzes: dan zie ik niet in waarom mannen geen inspraak mogen hebben in die levenskeuzes en daar geen eigen belang in mogen hebben.

Wat uw mening ook is (kan zijn dat je niet akkoord gaat mij), ik vind het verbazend dat de discussie rond abortus enkel beperkt wordt tot vrouwen, terwijl er tot nu altijd een man op één of andere manier betrokken is en potentieel ouder kan worden.

Goeike

Oké ja die uitspraak ga ik misschien toch wat moeten nuanceren ;-)

 

[Sylverscythe]

ik ontken nergens de opofferingen van de vrouw.

Opmerkelijk dat je in de vorige pagina's constant teruggrijpt naar de rest van het leven van de vrouw/kind en nu als argument de zwangerschap (en haar stakeholders) reduceert tot die 9 maand.

Ik zeg ook nergens dat een man evenveel inspraak moet hebben. Ik zal mij ten allen tijd verzetten tegen het feit dat mannen ooit vrouwen kunnen dwingen tot een abortus en dat heb ik ook verschillende malen gezegd. Wat ik zeg is dat er hoe dan ook een probleem is met de 0% inspraak die mannen nu hebben.

Het was gewoon opmerkelijk hoe je het hele verschil tussen man en vrouw praktisch wil weglaten om mannen als slachtoffer neer te zetten. En wanneer ik er op inga, ontken ik de rol van de man. Dat heet oneerlijk discussiëren.
Dat verschil is nu eenmaal het grootste tijdens de zwangerschap en de maanden daar meteen na. En het aantal alleenstaande moeders toont ook aan hoe makkelijk het is om als man je verantwoordelijkheid te negeren.

Mijn hele standpunt is al van in het begin dat het een complexe verzameling van factoren is, en dat abortus daarop gebaseerd moet toegelaten worden. Waarna jij vervolgens hoe het uitkomt er hier en daar eentje uitpikt, om te negeren of net op in te zoomen.
"Vrouwenrechten zijn een drogargument, maar wat met mannenrechten?" is een van je laatste wapenfeiten, en zo gaat het hier al pagina's aan een stuk.

 

[Loser]

BG nuanceert. BG ontkent nooit dat vrouwen, buitenlanders,... slachtoffer worden.

Ik kan in België geen vrouw verplichten om abortus (niet) te plegen binnen de wettelijke termijnen. Als een partner abortus zou plegen zou ik daar evenwel de rest van mijn leven waanzinnig verdrietig voor zijn. Het stoort mij dat dat belang niet meegenomen wordt. En in sommige gevallen stel ik oprecht de vraag of het verdriet van de vader niet harder doorweegt dan een vrouw die er potentieel niet klaar voor is. Daarom kijk ik uit naar de komst van kunstmatige baarmoeders, dan kunnen die mannen tenminste geholpen worden. Want dan vervalt het argument van lichamelijke last compleet en gaat het over gewenstheid door vader vs moeder.

Het is wel een zijspoor natuurlijk, ga ik mee akkoord.

Er zijn wel meer dingen die een ander kan doen, waar je die niet toe kunt verplichten om het te laten. En die je immens verdriet kunnen doen. Je kunt een vader niet verplichten van je te houden. Je kunt iemand niet verplichten om haar dementerende moeder te bezoeken.

Sommige rechten heb je nu eenmaal niet. En in dit geval dicteert de biologische, objectieve realiteit dat elke vorm van beknotting van adoptie ook een beknotting is van vrouwenrechten, dat 'het leven van een foetus' boven het leven van een vrouw stellen de facto een beknotting is van die vrouwen rechten EN dicteert die realiteit dat elke vorm van adoptie ook die eindbeslissing bij de vrouw legt.

Maar ik ben blij dat we het eens zijn dat het abortusdebat voor een groot stuk een vrouwenrechtendebat is, terwijl dat een paar pagina's terug nog werd weggeveegd.

Ofwel zeg je abortus van de vrouw mag ook om levenskeuzes: dan zie ik niet in waarom mannen geen inspraak mogen hebben in die levenskeuzes en daar geen eigen belang in mogen hebben.

Je verwart 'inspraak' met 'het finale woord'. Zoals ik dus al zei: is het zo moeilijk om te verdragen dat sommige debatten niét hoofdzakelijk om jou gaan, en je daar niet noodzakelijk het finale woord in hebt?

 

[Patj]

Er zijn wel meer dingen die een ander kan doen, waar je die niet toe kunt verplichten om het te laten. En die je immens verdriet kunnen doen. Je kunt een vader niet verplichten van je te houden. Je kunt iemand niet verplichten om haar dementerende moeder te bezoeken.

Sommige rechten heb je nu eenmaal niet. En in dit geval dicteert de biologische, objectieve realiteit dat elke vorm van beknotting van adoptie ook een beknotting is van vrouwenrechten, dat 'het leven van een foetus' boven het leven van een vrouw stellen de facto een beknotting is van die vrouwen rechten EN dicteert die realiteit dat elke vorm van adoptie ook die eindbeslissing bij de vrouw legt.

ik zeg nergens dat het een debat voor of tegen vrouwenrechten is, dat zeg ik ook nergens. Ik vind het gewoon een incoherentie van de huidige abortuswetgeving (waar ik sowieso tegen ben), zeker omdat zoals we allemaal weten een zwangerschap niet één of andere ziekte is die stopt, maar een zwangerschap vaak eindigt in het op de wereld zetten van een kind.

Wat je dan concreet doet is de zwangerschap en haar lichamelijke ongemakken als gegeven boven bijvoorbeeld 50 jaar als (alleenstaande) vader zetten. En dat is een discussie die veel moeilijker is dan te zeggen: vrouwen hebben pijn dus zij beslissen volledig. Ik vind die potentiële 50 jaar vaderschap op zijn minst een discussie waard in dit debat.

 

[Loser]

ik zeg nergens dat het een debat voor of tegen vrouwenrechten is, dat zeg ik ook nergens. Ik vind het gewoon een incoherentie van de huidige abortuswetgeving (waar ik sowieso tegen ben), zeker omdat zoals we allemaal weten een zwangerschap niet één of andere ziekte is die stopt, maar een zwangerschap vaak eindigt in het op de wereld zetten van een kind.

Wat je dan concreet doet is de zwangerschap en haar lichamelijke ongemakken als gegeven boven bijvoorbeeld 50 jaar als (alleenstaande) vader zetten. En dat is een discussie die veel moeilijker is dan te zeggen: vrouwen hebben pijn dus zij beslissen volledig. Ik vind die potentiële 50 jaar vaderschap op zijn minst een discussie waard in dit debat.

Die is er, dat kun je uitpraten met je vriendin/vrouw. Dus je hebt inspraak. Maar misschien niet het finale woord in dit geval, door de biologische realiteit.

En... je ontkent niet dat het een debat is over vrouwenrechten?

Ik vind het ook jammer dat je Republikeinen en religies uniform reduceert tot groepen die vrouwenrechten zeer laag inschatten. Laat staan dat abortus iets te maken heeft met vrouwenrechten natuurlijk.

 

[TNTim]

Anekdotisch:
Ik ken zo iemand, dichte familie. Hij wou het kind houden, zij niet.
Aangezien de wettelijke termijn voor abortus verstreken was in België, heeft hij ze naar NL gevoerd.
Ze had niemand anders om met haar te gaan en hij heeft blijkbaar de volledige rit ernaartoe gehuild.

Dit was een 8tal jaar geleden en ik durf er hem niet meer naar vragen of hij het verwerkt heeft.
Kan me alleen halvelings inbeelden hoe hartverscheurend dit moet zijn geweest en waarschijnlijk nog is...

Ik spreek me niet uit over de huidige regelgeving, het kind zit in een vrouw haar buik en zij heeft daardoor terecht meer zeggenschap.
Een betere regelgeving is er volgens mij ook niet, maar als man kan je voor een heel pijnlijk en voldongen feit geplaatst worden.

 

[Patj]

En... je ontkent niet dat het een debat is over vrouwenrechten?

Er is geen debat binnen het kader van abortus omdat het niet over vrouwenrechten gaat. Dat is wel een argument van pro-choice, maar voor pro-life gaat het over rechten van het kind. Pro-choice staat dat constant te schreeuwen, maar dat is nergens een motivatie van pro-life. Die zeggen niet: hahahaha nu hebben we die vrouwen hun rechten eens afgepakt.

Het enige debat dat je momenteel hebt is:
1) wanneer begint leven
2) is dat beginnende leven de ongemakken van de vrouw waard? En het gaat hier enkel over vrouwen omdat vrouwen momenteel enkel iets te zeggen hebben over abortus. Als mannen inspraak hadden gehad in een abortus (bijvoorbeeld alle twee akkoord met abortus), dan had de vraag geweest: is dat beginnende leven de ongemakken van vrouw en man waard?

Daarom gaat het ook niet over vrouwenrechten. De wetgeving heeft de macht bij de vrouwen gelegd in het kader van een abortus. Pro-life had evengoed de "keuzevrijheid" van de man afgepakt als die er had gehad. Je kan van mannen niet iets afnemen wat ze niet hebben in dit debat.

 

[Loser]

Er is geen debat binnen het kader van abortus omdat het niet over vrouwenrechten gaat. Dat is wel een argument van pro-choice, maar voor pro-life gaat het over rechten van het kind. Pro-choice staat dat constant te schreeuwen, maar dat is nergens een motivatie van pro-life. Die zeggen niet: hahahaha nu hebben we die vrouwen hun rechten eens afgepakt.

Het enige debat dat je momenteel hebt is:
1) wanneer begint leven
2) is dat beginnende leven de ongemakken van de vrouw waard? En het gaat hier enkel over vrouwen omdat vrouwen momenteel enkel iets te zeggen hebben over abortus. Als mannen inspraak hadden gehad in een abortus (bijvoorbeeld alle twee akkoord met abortus), dan had de vraag geweest: is dat beginnende leven de ongemakken van vrouw en man waard?

Daarom gaat het ook niet over vrouwenrechten. De wetgeving heeft de macht bij de vrouwen gelegd in het kader van een abortus. Pro-life had evengoed de "keuzevrijheid" van de man afgepakt als die er had gehad. Je kan van mannen niet iets afnemen wat ze niet hebben in dit debat.

Nee, je bedoelt dat pro-life (je zegt het zo, maar je bedoelt jijzelf, omdat dat een heel homogene groep is) vrouwenrechten niet erkent als factor in het debat. Het is geen doel om vrouwenrechten af te pakken, maar je erkent het niet als factor in het debat. En het (mogelijk ongewilde) gevolg daarvan is dat je vrouwenrechten beknot.

Wat ik trouwens wel héél raar vind. Want ik link je naar een post waar je dat zegt, waarop ik alle redenen heb gegeven waarom dat niet opgaat, en vrouwenrechten net een heel grote rol spelen. Je blijft langs de ene kant steeds ontkennen dat vrouwenrechten een heel grote rol spelen in het debat, en tegelijk ontken je dat je dat ontkent... Dan houdt het wel op. Ik heb al genoeg aangetoond waarom vrouwenrechten net een heel grote rol spelen. Daar ga je telkens in mee, tot je het plots "vergeet" en vrouwenrechten weer een drogredenering worden.

 

[DaFreak]

Staan jullie nooit stil bij de gevolgen van jullie strijd tegen abortus? Het is toch duidelijk dat dit enorme schade met zich meebrengt?

Moet maar eens lezen wat Ceaucescu geflikt heeft in Roemenië. Die verbood ook abortus.

What Actually Happens When a Country Bans Abortion

Romania under Ceausescu created a dystopian horror of overcrowded, filthy orphanages, and thousands died from back-alley abortions.

foreignpolicy.com

170.000 kinderen in erbarmelijke toestanden in weeshuizen in 1989.
10.000 dode vrouwen door abortussen op de zwarte markt.

Meer doden, meer armoede, meer miserie, een veel hogere kost voor de maatschappij, zowel financieel als sociaal, ... De lijst negatieve effecten is praktisch eindeloos.

Jullie proberen hier anderen de les te spellen in ethiek en beschuldigen hen van immoraliteit maar het is toch overduidelijk dat het juist jullie zijn die mens en maatschappij willen laten lijden? En dit dan nog uit religieuze overtuiging. Jullie bezorgen het christendom wederom een slechte naam.

 

[derp]

2) is dat beginnende leven de ongemakken van de vrouw waard?

Klinkt als een kwestie van vrouwenrechten.

 

[Tha_nOn]

2) is dat beginnende leven de ongemakken van de vrouw waard? En het gaat hier enkel over vrouwen omdat vrouwen momenteel enkel iets te zeggen hebben over abortus. Als mannen inspraak hadden gehad in een abortus (bijvoorbeeld alle twee akkoord met abortus), dan had de vraag geweest: is dat beginnende leven de ongemakken van vrouw en man waard?

Daarom gaat het ook niet over vrouwenrechten. De wetgeving heeft de macht bij de vrouwen gelegd in het kader van een abortus. Pro-life had evengoed de "keuzevrijheid" van de man afgepakt als die er had gehad. Je kan van mannen niet iets afnemen wat ze niet hebben in dit debat.

Ik snap niet dat ge dit kunt schrijven en blijft geloven dat het hier niet om vrouwenrechten gaat.

En de wetgeving heeft de macht bij vrouwen gelegd omdat vrouwen een abortus moeten ondergaan. Zij moeten die keuze maken over hun lichaam.
Het gaat a priori niet over het wel of niet hebben van een kind. Het gaat over wel of niet zwanger willen zijn.

Wanneer we het hebben over het wel of niet willen hebben van een kind kan ik u met plezier meedelen dat een ouder niet alleen kan beslissen om zijn kind af te staan ter adoptie. Maar de vader moet het kind wel erkend hebben(of getrouwd zijn met de moeder) anders is dat ook een njet.

Maar kijk, we komen terug op: een hoopje cellen = mens en meer zelfs een onschuldig kind. Rechten van een onschuldig ongeboren kind > rechten van volwassen mensen (allé vrouwen, maar das toevallig! En die hadden maar wat voorzichtiger moeten zijn)

 

[zwarten]

Mijn vrouw is op dit moment zwanger. Ze is meteen buiten adem, is continue moe want slaapt slecht, heeft honger waardoor ze wakker wordt, moet continue naar het toilet, heeft reflux, moet elke maand ongeveer naar de gynecoloog, suikerwaarden moet in het oog worden gehouden, ze kan niet meer gaan werken, moet allerhande ingrediënten laten staan, heeft al een miskraam achter de rug met de nodige emoties en pijn, en zal uiteindelijk ook effectief de pijn en het risico van een geboorte moeten doorstaan.

In vergelijking heb je mij dan, heel mijn leven is op dit moment nog hetzelfde als ervoor. Ik werk, doe hobbies, geen fysieke ongemakken, enz. Ja, ik kook wat meer en help wat meer in het huishouden, en ik voel eens mijn dochter schoppen in de buik.

Ja, helemaal vergelijkbaar natuurlijk, een man moet duidelijk evenveel inspraak hebben. Dat je enige reactie wat emotionele argumenten zijn en de foute conclusie dat ik de "opofferingen en emotionele band" ontken, toont ook aan hoe ongefundeerd je argument is. Jij zou dit en zou dat, en ondertussen hebben we realiteit.

Gedachte oefening.
Ik heb de vorige posts niet echt gelezen. Te druk op het werk.
Stel dat uw vrouw nu zegt. Ik wil een abortus.
Je gaat er met akkoord gaan maar ergens geeft dat toch een knauw aan je vadergevoel? Een wat als…
De gevoelens van de man zijn ondergeschikt uiteraard maar ze zijn wel aanwezig

 

[Sylverscythe]

Gedachte oefening.
Ik heb de vorige posts niet echt gelezen. Te druk op het werk.
Stel dat uw vrouw nu zegt. Ik wil een abortus.
Je gaat er met akkoord gaan maar ergens geeft dat toch een knauw aan je vadergevoel? Een wat als…
De gevoelens van de man zijn ondergeschikt uiteraard maar ze zijn wel aanwezig

En wat is het punt? Overgaan tot abortus is toch altijd een moeilijke beslissing voor beide partners?

 

[DaFreak]

@zwarten

Dan probeer je later toch gewoon nog eens als de tijd wel rijp is? Als je partner absoluut geen kinderen wil en jij absoluut wel dan is het waarschijnlijk beter uit elkaar te gaan.

 

[zwarten]

En wat is het punt? Overgaan tot abortus is toch altijd een moeilijke beslissing voor beide partners?

Hoeft niet altijd zo te zijn hè. Kan voor de ene heel gemakkelijk zijn en voor de andere niet

 

[Bongobong]

Als bij een regel evenveel meisjes als jongens worden getroffen, gaat het om mensenrechten. Wordt bij een regel 100% van de zwangere vrouwen iets opgelegd, dan gaat het om vrouwenrechten. Is het zo moeilijk te verdragen dat een deel van dat debat niet in hoofdzaak bij jou ligt? Dat anderen er ook iets over mogen te zeggen hebben?

Omdat feminisme of de vrouwenrechtenstrijd, net als elke strijd voor rechten van een bevolkingsgroep, gaat om ongelijkheid. Het rechttrekken van ongelijkheid, het rechttrekken van disproportionele discriminatie. En wat jij zegt, is per definitie proportioneel. Daarnaast is het moeilijk om een onderwerp te vinden dat mìnder te maken heeft met ongelijkheid op basis van geslacht, aangezien abortus maar kan tot 12 weken, en je pas bij 16 weken het geslacht ziet.

Je maakt daar zeker een punt. Feminisme wordt gedefinieerd als de strijd voor gelijke rechten.

In de praktijk denk ik wel dat het vooruithelpen van vrouwen en het opkomen voor vrouwen tout court een prioriteit is voor feministen. Dus voor een prolife feministe is de afweging snel gemaakt. Hoe kunnen er tenslotte vrouwenrechten zijn, zonder basis mensenrechten?

Goed, er is hier al aangehaald dat vrouwenrechten een soort afleiding zijn van de kern van de zaak. Dat is inderdaad een problematische en simplistische benadering. Ik denk niet dat er, tenminste hier, iemand gelooft dat een verstrenging van de abortuswetgeving geen ingrijpend effect zou hebben op vrouwen.

Maar elke keer iemand zich vragen stelt bij abortus, op dit forum of elders, volgen er argumenten over het effect op vrouwen, omtrent kinderen in weeshuizen, enz.... Alsof dat mensen die zich vragen stellen bij abortus denken, hey, die dode baby’s boeien mij eigenlijk niet, maar vrouwen die keuzes maken, daar voel ik me toch niet helemaal goed bij.

Andermaal begint iemand uit te leggen dat vrouwen dat echt niet zomaar doen, en dat dat een heel zware beslissing is. Dit terwijl de persoon letterlijk een situatie verdedigt die hij het meest ideaal acht voor de vrouw. Wie probeer je hier te overtuigen?

Iedereen heeft die afweging tussen recht op leven en vrouwenrechten gemaakt hoor, je bent niet uniek daar in. Ik denk eerder dat de pro choice kant intuïtief aanvoelt, effectief nadenken over wanneer leven begint, is al een beetje verliezen.

Intuïtief geloof ik even goed dat een volgroeide baby niet dezelfde status heeft dan een embryo. Als een hospitaal in brand staat ga ik de baby redden, niet de kast met IVF embryos. Maar heb ik een goed argument om te beslissen, die mag leven maar die niet, nope.

 

[Bongobong]

Het is hier al gezegd geweest maar abortus na vaststelling van het down-syndroom bij het ongeboren kind wordt in de meeste gevallen ervaren als de normaalste zaak ter wereld. Nochtans is dat kind in veel gevallen ook prima levensvatbaar, zijn mensen met Down ook prima in staat tot het hebben van een rijk gevuld leven waarin ze geluk, liefde, verdriet en alle andere emoties kunnen ervaren die ons tot mens maken. Wat vinden jullie daar dan van?

Mijn positie is dat de toegestane termijn niet te lang mag zijn, maar vooral zonder uitzonderingen, buiten van urgente medische aard. Dus ik ben tegen die praktijk.

 

[Loser]

maar elke keer iemand zich vragen stelt bij abortus, op dit forum of elders, volgen er argumenten over het effect op vrouwen, omtrent kinderen in weeshuizen, enz.... Alsof dat mensen die zich vragen stellen bij abortus denken, hey, die dode baby’s boeien mij eigenlijk niet, maar vrouwen die keuzes maken, daar voel ik me toch niet helemaal goed bij.

Wat een polariserende stropop, en een vals dilemma, zeg...
Je kunt al eens beginnen met niet telkens 'baby's' te zeggen als je embryo's bedoelt. Zelfs geen foetussen in België in de meeste gevallen, hè. Ik snap dat baby's dramatischer klinkt, maar aangezien niemand het daarover heeft, maakt dat er geen fatsoenlijker gesprek van. Anders kun je ook elke maandstonde een miskraam noemen.

En ik denk niet dat hier iemand ooit iets anders heeft gezegd dan wat je in de rest van je post zegt: Dat dat een grote invloed heeft op vrouwenrechten. Dat elke beperking van abortus een beperking van vrouwenrechten met zich meebrengt. Dat als je "het leven als allerhoogste" zet, maar het leven van de vrouw daar net iets onder, dat implicaties heeft voor vrouwenrechten. De vraag is waar je de lijn trekt en wat je nog aanvaardbaar vindt. En ik trek die duidelijk veel eerder dan jij.

Maar daar koppel jij dan aan dat ik ook ineens denk: die dode embryo's boeien me niet. Alsof ik geen àndere factoren zie in dat debat dan vrouwenrechten. Dat is onzin, van in het begin probeer ik aan te duiden dat dat ook een belangrijke factor erin is. Niet de enige.

 

[Thin Liz]

https://twitter.com/x/status/1540852015693037568