Dus jij hebt een kind om je zelfwaardering en gevoel deel uit te maken van een gemeenschap op te krikken. Klinkt egoïstisch.
Kiezen voor kinderen of niet
- Onderwerp starter Karton
- Startdatum
willydrama
Well-known member
Dit lijken karaktereigenschappen die positief zijn en waar mijn omgeving ook iets aan heeft. Zelfwaardering bewerkstelligen met bitcoinhandel vanuit een afgesloten bunker is dan niet egoïstisch ? Ware deze pingpong discussie niet verbonden met biologie, voortbestaan van de mensheid en millennialange tradities het zou grappig zijn.
Ik hoop oprecht dat dit niet geldt voor iemand van ons.
Is er dan niet meer misgegaan bij de opvoeding van uw vriend dan gewoon geen broer of zus? Want eenzaamheid kan op zoveel andere manieren aangepakt worden dan gewoon een broer of zus te nemen.
Monty
Member
Ik wilde het gewoon meemaken, met alles erop en eraan. De vermoeidheid, de chaos, maar ook: een uitdieping van de relatie met mijn vriendin. Een nieuwe soort liefde voelen. De wereld opnieuw zien door de ogen van iemand die nog niets weet, kleine dingen die ik zelf al jaren niet meer echt zie. En: iemand begeleiden. Iemand bij de hand nemen en zeggen, kijk, hier begint het, dit is leven.
Het heeft natuurlijk ook wel iets biologisch en iets oerouds. Iedereen die voor mij kwam, hun vaders, hun moeders, helemaal terug tot het begin, allemaal hebben ze overleefd, liefgehad, en de stok doorgegeven. Ik wil mee in die keten staan.
Ook wel een tamelijk grote zekerheid dat ik op mijn oude dag anders zou denken: had ik het maar gedaan.
Het heeft natuurlijk ook wel iets biologisch en iets oerouds. Iedereen die voor mij kwam, hun vaders, hun moeders, helemaal terug tot het begin, allemaal hebben ze overleefd, liefgehad, en de stok doorgegeven. Ik wil mee in die keten staan.
Ook wel een tamelijk grote zekerheid dat ik op mijn oude dag anders zou denken: had ik het maar gedaan.
Wat je hier beschrijft is het gevoel dat me overviel vlak nadat ik vader geworden was (terwijl ik daar voorheen nooit ook maar een seconde zó over had gedacht - of over had nagedacht tout court).
Ik had de kinderboot járen afgehouden, voelde geen enkele drang tot procreatie, maar vanaf het moment dat ik vader was, leek het inderdaad niet meer dan de meest logisch zaak in het bestaan dat ik de mij voortgebracht hebbende, millennialange bloedlijn niet zou laten afgebroken worden met mijn (onbeduidend) leventje als eindhalte.
[Tuomas Holopainen verwoordt het overigens verre van onverdienstelijk in Perfume Of The Timeless (cfr. intro in de clip)].
Laatst bewerkt:
Avondland
Well-known member
Dat "nieuwe soort liefde" is een understatement. Ik had geen absolute kinderdrang en was ook zonder kind in mijn leven gelukkig geweest, maar vanaf ik wist dat mijn vrouw zwanger was voelde ik wel meteen een enorm reservoir aan liefde in mij aanwezig worden. Dat is een roze wolk waar ik nog niet van ben afgedonderd.
Ik ken het gevoel. Alleen is dat bij mij wel een pak later gekomen. Zelfs niet toen ik haar voor het eerst in mijn armen had. Mijn kinderwens was ook een pak kleiner dan die van mijn vrouw en wanneer één van de petekindjes op bezoek kwam en weer vertrok, dacht ik altijd "pfff, dit is wel heel vermoeiend", maar uw eigen kind is echt een wereld van verschil. Ik ga niet zeggen dat alles rozengeur en maneschijn is, maar zelfs met de moeilijke momenten erbij, zou ik zonder 1 seconde te twijfelen opnieuw een kind nemen als ik wist wat ik nu weet. Dan zou mijn kinderwens als kinderloze ouder veel groter zijn geweest.
En ik zou zeker niemand willen pushen om kinderen te nemen, maar ik geniet er echt met volle teugen van om papa te zijn.
Mormel
Member
Als tiener al beslist dat ik nooit aan kinderen zou beginnen vanwege mijn erfelijke belasting en ik zag dat we gedoemd waren om onze ouders hun fouten te herhalen. Eén maand nadat ik mijn toekomstige vrouw leerde kennen ook een afspraak gemaakt voor een vasectomie. Dat laatste was de beste keuze uit mijn leven.
Nu moet ik gewoon nog mijn ouders overleven en dan stopt deze bloedlijn.
Nu moet ik gewoon nog mijn ouders overleven en dan stopt deze bloedlijn.
brandon
Well-known member
Ben je dan nog zo jong dat als je uw ouders overleeft, zij mogelijk nog steeds kinderen kunnen krijgen? Of waarom "moet" je uw ouders overleven om uw bloedlijn te stoppen?
Mormel
Member
Slecht verwoord: ik wil zeker mijn ouders onder de grond zien liggen alvorens ik zelf het loodje leg. Zij zullen nooit nog kinderen krijgen, maar ik wil gewoon de rest begraven zien terwijl ik nog leef om er zeker van te zijn.
Gij hebt toch ook wel dringend ne psycholoog nodig zalle.
Verzoek van moderatie: lounge of zever niet in dit forumdeel aub
Ik wil niks insinueren.
Maar je kan de natuur ook een beetje helpen. Als het je kan helpen gelukkig te zijn.
derp
Well-known member
Als ge uw diensten als hitman wilt aanbieden moet ge wel bij de vraag en aanbod sectie zijn.
willydrama
Well-known member
Rattenvergif op de bakharing smeren
Ben al overboekt, ik neem geen extra opdrachten meer aan.
On a serious note. Als het over een overdraagbare ziekte gaat dan snap ik dat reproductie niet gewenst is.
Gaat het over opvoeding of omgang met uw kinderen, dat heb je toch zelf in handen zou ik denken.
Maar goed ieder zijn keuze daarin.
