Ik denk dat je bij beide geslachten nu wel echt slechte ouders vindt, die hun kinderen mishandelen of verwaarlozen. Zeker in het verleden werden mannen daar volgens mij wel minder negatief voor bekeken.
Papa's die niet met kinderen om kunnen gaan
- Onderwerp starter Horse
- Startdatum
Op een bepaald moment moet je als moeder of vader in het soort van situaties als hierboven je ook afvragen waarom je het doet.
Wat is er beter voor het kind?
Ik hou er nu zelf al mijn hart voor vast, de kinderen wonen nu al een maand in de nieuwe locatie waar mijn ex nu met haar vrienden in een kast van een nieuwbouw woont, met die hun kinderen waar ze goed met overeen komen. Op 50m van hun school, waar al hun nieuwe vriendjes op wandelafstand gaan wonen. De mama gaat wat huur moeten betalen daar maar zal in realiteit veel meer middelen hebben dan ik. Daar zijn ook drie volwassenen en een hoop ingehuurde hulp, dus veel meer tijd.
Vrijdag ga ik mijn nieuw huis overnemen, ze zijn er relatief enthousiast over maar de realiteit gaat zijn dat als ze bij mij zijn ze 20 min moeten gaan naar school, geen enkele van hun hopelijk nieuwe vriendjes op wandelafstand zal zijn, dat ik veel minder tijd zal hebben want ik moet alles alleen doen, veel minder middelen ga hebben, etc
Op hun 11-12 mogen die gehoord worden over waar ze willen wonen. Ik leef met een serieuze angst dat ze die 50/50 niet zien zitten en wat ga ik dan doen. "vechten" voor de 50%? Terwijl het objectief voor hen waarschijnlijk beter is zonder mij? Want ik ben niet zo arrogant om te stellen dat ik iets aan te bieden heb dat niemand anders kan doen.
Ik weet niet ik mis ze elke dag dat ze hier niet zijn en ik heb nul motivatie om iets te doen als het niet met/voor hen is. Maar uiteindelijk is dat omdat ik hen mis, geen idee of dat omgedraaid het geval is en wil/mag ik dat dan op hen "afdwingen"? Geen idee en ik hoop dat het probleem zich niet stelt.
Wat is er beter voor het kind?
Ik hou er nu zelf al mijn hart voor vast, de kinderen wonen nu al een maand in de nieuwe locatie waar mijn ex nu met haar vrienden in een kast van een nieuwbouw woont, met die hun kinderen waar ze goed met overeen komen. Op 50m van hun school, waar al hun nieuwe vriendjes op wandelafstand gaan wonen. De mama gaat wat huur moeten betalen daar maar zal in realiteit veel meer middelen hebben dan ik. Daar zijn ook drie volwassenen en een hoop ingehuurde hulp, dus veel meer tijd.
Vrijdag ga ik mijn nieuw huis overnemen, ze zijn er relatief enthousiast over maar de realiteit gaat zijn dat als ze bij mij zijn ze 20 min moeten gaan naar school, geen enkele van hun hopelijk nieuwe vriendjes op wandelafstand zal zijn, dat ik veel minder tijd zal hebben want ik moet alles alleen doen, veel minder middelen ga hebben, etc
Op hun 11-12 mogen die gehoord worden over waar ze willen wonen. Ik leef met een serieuze angst dat ze die 50/50 niet zien zitten en wat ga ik dan doen. "vechten" voor de 50%? Terwijl het objectief voor hen waarschijnlijk beter is zonder mij? Want ik ben niet zo arrogant om te stellen dat ik iets aan te bieden heb dat niemand anders kan doen.
Ik weet niet ik mis ze elke dag dat ze hier niet zijn en ik heb nul motivatie om iets te doen als het niet met/voor hen is. Maar uiteindelijk is dat omdat ik hen mis, geen idee of dat omgedraaid het geval is en wil/mag ik dat dan op hen "afdwingen"? Geen idee en ik hoop dat het probleem zich niet stelt.
Laatst bewerkt:
Je bent hun papa, niemand anders is hun papa.
Ik heb dat ook gezien bij mijn ex, die heel veel twijfels had over hoe hij zijn dochter opvoedde, en of hij het wel goed deed, en of ze wel gelukkig was. Terwijl al die zorgen er net op wezen dat hij het heel erg goed wou doen. En zo blind voor de onvoorwaardelijke liefde van dat kind (wat ik wel zag, die was en is stapelzot van haar papa).
Hij heeft objectief gezien ook niet de beste gezinssituatie, maar het is en blijft haar papa die ze doodgraag ziet en bij wie ze graag is en met wie ze graag tijd spendeert. Los van wie het dichtst bij school of vriendjes woont of wie er meer middelen heeft of vaker op reis kan of wat dan ook.
Ga je nu stellen dat adoptief of stiefouders of pleegouders nooit die rol kunnen vullen?
Amai, je neemt dat negatief op.
Tuurlijk kunnen die ook een vaderrol opnemen maar niemand kan jou vervangen.
June
Active member
Toch blijf je altijd proberen? Of dat nu met mediation is of dat je brieven stuurt, al is dat via-via, dat je een (digitaal) dagboek bijhoudt zodat je kind weet dat je altijd in gedachte er bij was.. etc.. Dat je zegt, ik vind het moeilijk en het gaat niet lekker soepel of makkelijk en dan doe ik (dus?) maar de deur dicht. Ik snap dat niet en zal dat niet snappen. En stel, je kind komt als het op zichzelf woont, langs.. blijft dan de deur uit teleurstelling maar dicht?
Uiteindelijk, als een kind volwassener is/wordt, wordt zo’n moeder kaltgestellt.. Een kind neemt dat doorgaans niet in dankbaarheid af.. Tenzij er reden is dat het contact niet positief is, wegens mishandeling of verslaving of verwaarlozing of .. Dat kan natuurlijk ook mee spelen..
Uiteraard wel! Die kinderen willen hun vader. Liefde staat altijd op nummer 1. En ze zullen het later des te harder appreciëren wat jij alleen allemaal voor hen gedaan hebt. Echt waar, geloof in jezelf.
June
Active member
Ik vind dit geen fijne discussie-toon. Als ik van toeten noch blazen weet, en hoe weet jij dat trouwens (daar kan jij niet over oordelen imo), moet je mij dan dus ook niets vragen. Ik geef je mijn mening, als moeder van twee kinderen, als dochter van twee ouders.. Ik zeg niets over jou.
Général Zantas
Well-known member
Maar los van alles zou ik waarschijnlijk niet gaan stoefen over mijn vrijheid en zeggen dat het goed is zo, als de mama mij weg houdt bij mijn kinderen.
Edit: ik vind het trouwens straf dat iemand een kind "zo makkelijk" kan weghouden bij de andere ouder. Mijn voorbeeld is uit Nederland en die had vrij goede redenen om dat kind weg te houden bij de papa, maar dat was toch een serieuze strijd. Zou moest zelfs €1500 per keer betalen wanneer ze de afspraken niet na kwam om het kind aan hem te geven. Hij mocht ook alleen het kind zien in het bijzijn van ik denk zijn ouders. Ik weet niet hoe de situatie nu is, maar wil maar aangeven dat dat niet evident is om je kind weg te houden bij de andere. Zelfs niet met een goede reden.
Edit: ik vind het trouwens straf dat iemand een kind "zo makkelijk" kan weghouden bij de andere ouder. Mijn voorbeeld is uit Nederland en die had vrij goede redenen om dat kind weg te houden bij de papa, maar dat was toch een serieuze strijd. Zou moest zelfs €1500 per keer betalen wanneer ze de afspraken niet na kwam om het kind aan hem te geven. Hij mocht ook alleen het kind zien in het bijzijn van ik denk zijn ouders. Ik weet niet hoe de situatie nu is, maar wil maar aangeven dat dat niet evident is om je kind weg te houden bij de andere. Zelfs niet met een goede reden.
Laatst bewerkt:
June
Active member
Zullen we een afdeling roddel&achterklap openen of een “ikzieikziewatjijnietziet”? Zullen we het alleen nog hebben over derden die jij al dan niet zou kunnen kennen? Weet jij of ik die persoon (niet) ken en hoe weet jij dat dan? Ben jij de alwetende persoon hier?
Ongeacht wie wie kent, of niet, vind ik de discussie-toon niet fijn.
Général Zantas
Well-known member
Beetje flauw om te huilen over de toon van de discussie als je erop geattendeerd wordt dat je je niet moet baseren op geruchten zonder details om een hele groep mensen te veroordelen. Jij bent met de voeten vooruit gegaan, en als we dan meegaan in die manier is het niet fijn meer. Pot ketel zwart.
Général Zantas
Well-known member
Een stabiele situatie, ouders die ondanks hun verschillen toch het kind op de eerste plaats zetten.
Dat zijn assumpties. Elk kind wilt dat zijn ouders er staan als ze hen nodig hebben. Opvoeding is echt niet 100% van je tijd met je kinderen zijn, eigenlijk het omgekeerde; zorgen dat je kind op een moment 0% van je tijd nodig.
Nee, maar je blijft wel hun papa en dat blijft uniek. Er komt een moment dat je als kind wil begrijpen en tot inzicht komt, dat is meestal niet op 12-15jaar. Het meest dankbare is dat je achter je kinderen staat als het nodig is, als dat is door een periode hen minder te zien omdat ze dat willen en je kan later uitleggen dat je dat hebt toegestaan ondanks dat je dat vanbinnen kwetst, ga je volgens mij enkel dankbaarheid voor terugkrijgen.
Probeer toch de beste versie van jezelf te zijn. Dat is voor iedereen aangenamer.
Hopelijk is het nu allemaal wat in zijn plooi gevallen!
Ik wou hier eens informeren wat een courant bedrag alimentatie is?
1 weekend op 2 (met vrijdagavond en maandagochtend) en een 50/50 regeling voor de schoolvakanties.
Nu alle kosten direct toe te wijzen aan het kind (kledij, dokter, opvang,…) kan via gemeenschappelijke rekening, maar dan de vergoeding voor onderdak etc
Heb er geen idee van en wil het graag correct doen in belang van kind, zonder de mama te sponsoren…
1 weekend op 2 (met vrijdagavond en maandagochtend) en een 50/50 regeling voor de schoolvakanties.
Nu alle kosten direct toe te wijzen aan het kind (kledij, dokter, opvang,…) kan via gemeenschappelijke rekening, maar dan de vergoeding voor onderdak etc
Heb er geen idee van en wil het graag correct doen in belang van kind, zonder de mama te sponsoren…
@zarathustra , Het is als vader altijd wat gevaarlijk om in je denkpatroon te vallen. Ik had dat in het begin ook. Nu 9 jaar later is mijn zoon veel meer bij mij dan bij zijn moeder. Je kan er alleen zijn voor je kinderen en je best doen. Die gaan in dat geval altijd hun vader graag blijven zien.
Bij mijn vrouw is het omgekeerd. De vader trekt zich daar niets aan en zet zich niet actief in. De kinderen gaan daar dan ook niet graag heen.
Daar bestaan tools voor, die rekening houden met de inkomens en of je alleen of samen woont ed.
www.rechtbanken-tribunaux.be
Bij mijn vrouw is het omgekeerd. De vader trekt zich daar niets aan en zet zich niet actief in. De kinderen gaan daar dan ook niet graag heen.
Daar bestaan tools voor, die rekening houden met de inkomens en of je alleen of samen woont ed.
De rekentool kinderalimentatie - versie 2026/03 (aanpassing bedragen leefloon) | Hoven & Rechtbanken
Laatst bewerkt:
Bedankt, had een beetje zitten zoeken maar alles was precies na consultatie (€€€)Daar bestaan tools voor, die rekening houden met de inkomens en of je alleen of samen woont ed.
De rekentool kinderalimentatie - versie 2026/03 (aanpassing bedragen leefloon) | Hoven & Rechtbanken
Ironisch eigenlijk dat als je meer/harder werkt, je minder kans hebt om je kinderen te zien en ook nog meer mag afdragen.
Doet je echt nadenken over je life choices
Vergelijkbare onderwerpen
- Artikel
