Een langere bedenktijd is niet wenselijk juist omdat er maar een beperkte termijn is waarin je een abortus kan laten uitvoeren. Niet iedere vrouw beseft onmiddelijk dat ze zwanger zijn. Voor jou is dat een non-argument omdat abortus tout cours gewoon niet mogelijk zou zijn als jij het voor het zeggen had, maar de huidige wachttijd is alleszins weloverwogen geweest.
Zoals met alle ingrijpende gebeurtenissen ga je vrouwen hebben die spijt hebben van hun keuze. Dat is geen reden om een onomkeerbare ingreep gewoon te verbieden. Het is heel normaal om na de abortus te worstelen met twijfels, en dat hoeft zelfs niet uit te sluiten dat je tegelijkertijd ook een gevoel van opluchting hebt. Bij de meeste vrouwen ebt die twijfel na verloop van tijd vanzelf weer weg. Voor de andere vrouwen hoop ik dat ze met zichzelf in het reine kunnen komen en dat verdriet een plaatsje kunnen geven.
Verder sluit ik me aan bij anderen hier: je afkeer tegenover abortussen lijkt grotendeels te zijn ingegeven door horrorverhalen die niet eens van toepassing kynnen zijn in de Belgische wetgeving. Dat maakt het erg moeilijk om met je te praten, want we zitten met een totaal ander referentiepunt. Jezelf informeren over hoe het er echt aan toegaat in een abortuskliniek is geen slecht idee, als je daarvoor open wilt staan.
Ik weet heel goed dat de Belgische context anders is dan de VS, ik praat ook regelmatig over de verschillen in het pro-choice kamp (zie mijn eerdere posts). De discussie werd opgestart in het kader van Roe vs Wade, dus het is normaal dat ik verwijs naar VS praktijken. Daarover gesproken willen de linkse partijen hier wel deze horrorpraktijken gaan toelaten, dus op zich is dat ook voor onze discussie relevant.
Ik heb mezelf geïnformeerd hoe het er aan toegaat in abortuscentra. Ik vind dat niet goed en ja ik zou die graag gesloten zien.
Hier is gevraagd geweest wat mijn morele redenen zijn waarom ik tegen abortus ben, dit is de fundamentele reden (had ik al eens eerder gepost, maar buiten wat rollende ogen en wat gelach is men er weinig op ingegaan):
Het potentieel van het onontwikkelde leven; voor de niet religieuzen we weten niet met zekerheid wanneer zoiets een mens wordt. Christenen geloven dat dat bij de conceptie is, en de wetenschap heeft nooit sluitend kunnen bewijzen dat dit anders is of op welk moment iets werkelijk leeft. Voorzichtigheid is dus geboden in zaken die je niet weet, zeker als het over leven en dood gaat.
De stelling van levensvatbaarheid is voor mij moeilijk. Als ik een baby een tijdje geen eten geef gaat die ook dood. Een kind is pas zelfstandig rond X aantal jaren (wil nu ook niet discussie starten, dus vul zelf maar een leeftijd in). Levensvatbaarheid en zelfstandigheid zijn dus schalen, eerder dan harde cijfers zoals weken en dagen. Als het gaat om leven moeten we fundamenteel voorzichtig zijn. De zorgnood ligt evenwel veel hoger bij een embryo/foetus, dat klopt volledig. Het kindje hangt volledig af van de condities in de baarmoeder en kan nog niet overleven buiten, dat klopt. Maar nog geen levensvatbaarheid buiten de baarmoeder wil niet zeggen dat iets niet kan leven. Om het een beetje absurd te stellen: Een vis sterft op land, betekende het daarom dat het niet leefde in het water? Zo zie ik het ook voor ongeboren kinderen. Dat een kind (nog) niet kan leven buiten de baarmoeder wil niet zeggen dat het niet leeft in de baarmoeder.
Als verder argument: stel nu dat we ooit een kunstmatige baarmoeder kunnen maken/makkelijk kinderen kunnen transporteren naar een andere baarmoeder, dan wordt bijna elk kind levensvatbaar volgens de definitie van levensvatbaarheid (in leven kunnen blijven met behulp van technologie, zoals we nu couveuses hebben). Hier wordt levensvatbaarheid door de meesten gezien als de cut-off tot wanneer abortus is toegelaten. Op zich is het bizar dat we het dan nu niet zien als doden van een kind, maar over een paar jaar volgens dezelfde definitie dan weer wel (wij zullen in ons leven nog kunstmatige baarmoeders kennen) omdat de technologie die kinderen in leven kan houden. Ben eens benieuwd wat de pro-choicers er hier dan van gaan zeggen. Dan zal het argument van levensvatbaarheid wegvallen en zal je zien dat het gaat gaan over vrouwenrechten, ongemak voor de vrouwen, etc. Ik vind dat daarom een vals argument.
Abortus gaat niet over vrouwenrechten, niet over levensvatbaarheid, maar fundamenteel over de gewenstheid van iemands leven. En dat is een strijd die pro-choice met morele argumenten nooit kan winnen. Daarom dat ze dan zaken zoals vrouwenrechten, gezondheid, een paar republikeinen maakten dwaze verkrachtingsopmerkingen,... erbij halen, omdat dat de zaak afleidt van het fundamentele morele argument en dat is zeggen: het leven van dat kind is ongewenst en het feit dat dat ongewenst is, is voor mij belangrijker dan het leven van dat kind zelf. Dat mag je mening zijn, maar wees daar dan gewoon eerlijk over. Maar dat staat minder goed dan jezelf opwerpen als strijder voor vrouwenrechten natuurlijk.
En daar zit mijn afkeer tegen abortussen. We gaan zeer onvoorzichtig om met het leven van medemensen alsof het een last is voor de vrouw. De waarde van een leven hangt niet af van de potentiële last die iemand is voor iemand anders. Trouwens ik ben tegen de doodstraf om dezelfde reden (hoewel ik er meer begrip voor heb dan abortus). Ook al is iemands leven zo ongewenst als iets, het geeft ons geen recht om het hem of haar te ontnemen (naast het feit dat we ook hier bijvoorbeeld fouten kunnen maken en iemand verkeerdelijk veroordelen).
