Een fetus (wat een levend, menselijk, wezen is), wat iets tastbaar is. Is dat recht verdedigen van dat wezen. Ge weet wel, humanisme enz...Hoe ge dat punt kunt missen...
Kwestie van de details goed te krijgen hé. Het is pas een foetus vanaf 9 weken (11 weken zwangerschap). Dus tot 9 weken is het oké voor u?
Ter info: hier in België ligt de limiet op 12 weken (14 weken zwangerschap) met 6 dagen bedenktermijn (dus ge moet eigenlijk al op 11 weken -13 weken zwangerschap- een eerste afspraak hebben) met enkele uitzonderingen rond lichamelijke problemen bij kind of moeder bij verderzetting zwangerschap.
Dit dus.
Abortus kwestie heeft alles te maken met het ongeboren kind en 0.0 met onderdrukking van vrouw of willen ingrijpen in "haar" lichaam.
...
Het gaat over het lichaam van het kind en dat leven.
Dat is een mooi idee. Maar tot nog toe betekent het verdedigen van de rechten van een ongeboren kind dat ge de fysieke en mentale integriteit van de - reeds levende - vrouw ondergeschikt vindt. Niemand ontkent dat het een moeilijk ethisch vraagstuk is, maar in elk ethisch vraagstuk geeft ge voorrang aan het antwoord dat het minste schade berokkent (aan een ander). Potentieel van het kind, allemaal goed en wel, maar als ge daarvoor iemand anders moet beschadigen?
Dus zolang de technologie er niet is om de zwangerschap te transfereren naar een welwillende persoon, lijkt het mij net inhumaan om de rechten van de ongewenst zwangere vrouw te gaan ondergraven. Al ben ik het niet oneens dat er een limiet is natuurlijk.
En laat ons ook niet doen alsof de discussie hier zo gepolariseerd is als in Amerika bv. Daar kan abortus in sommige staten tot 24 weken (als ik me niet vergis zou onze wet hier ook als pro-life gezien worden eerder dan pro-choice...).
En het is ook echt niet zo eenvoudig als 'sta het kind dan af ter adoptie'. Ge dwingt vrouwen om zwanger te zijn terwijl ze dat niet willen (traumatisch) en om een bevalling mee te maken (traumatisch en reële kans op (zware) fysieke problemen). En na die zwangerschap is niet alles poef in orde hé. In mijn beperkte omgeving zijn er verschillende vrouwen met blijvende lichamelijke klachten van de zwangerschap/bevalling gaande van rugpijn, tot bekken problemen tot een verzakte baarmoeder.
Iemand dwingen om zo'n risico's te nemen, lijkt mij ook inhumaan.
De voornaamste tegenargumenten zijn altijd weer dat de vrouw in kwestie maar beter had moeten weten (en dan komen we terug op het straffen dat coldplayke aanhaalde). Die narratief helpt niemand vooruit en het is zeker niet zo dat vrouwen die abortus plegen standaard slecht/geen gebruik maken van anticonceptie.
Net zoals het voor jullie in een hypothetische discussie een moeilijke kwestie is, kan ik u garanderen dat dat voor een vrouw die echt in die situatie zit absoluut niet gemakkelijk is, zelfs als ze zeker is in haar beslissing.
waarom denk je dat men dit niet zou weten?
cijfers van 2018
Code:
A.00 Lichamelijke problemen van de zwangere vrouw 526
A.01 Lichamelijke problemen van het kind dat zal worden geboren 268
A.02 Problemen van geestelijke gezondheid 168
B.13 De vrouw voelt zich te jong 2098
B.14 De vrouw voelt zich te oud 455
B.15 Studente 1503
B.16 Alleenstaande vrouw 542
B.17 Momenteel geen kinderwens 7198
B.18 Voltooid gezin 3389
C.20 Financiële redenen 1140
C.21 Werksituatie 1034
C.22 Woonsituatie 434
D.30 Relatie onlangs verbroken 1147
D.31 Partner aanvaardt de zwangerschap niet 469
D.32 Occasionele relatie 638
D.33 Te recente relatie 1095
D.34 Buitenechtelijke relatie 292
D.35 Partnerrelatiemoeilijkheden 930
D.36 Relatiemoeilijkheden met de omgeving 122
D.37 Juridische problemen i.v.m. de echtscheiding 32
E.40 Verkrachting 37
E.41 Incest 1
F.50 Politiek vluchteling 199
G.99 Andere 823
Ik vind het eigenlijk opmerkelijk dat er 37 zwangerschappen zijn afgebroken na verkrachting. Rekening mee houden dat een vrouw slechts beperkt vruchtbaar is, veel (jonge) vrouwen reeds anticonceptie nemen en verkrachtingen vaak eenmalig voorkomen (voor het slachtoffer dan, niet de dader)...