De reden is omdat er meer openlijke kritiek komt van verschillende kanten, waarbij vroeger de kritiek altijd afwezig bleef op de serieuzere mediakanalen of meer gericht was. Bovendien is de vraag ook niet eenduidig, velen kunnen antwoorden "te streng" omwille van het punt dat gemaakt wordt rond de cultuursector - ook al hadden de virologen of adviseurs dat niet eens gevraagd, maar is het het enige waarop de regering op wou besparen omdat ze diep vanbinnen allemaal cultuurbarbaren zijn, en niet hadden gedacht dat de cultuursector in staat was om in opstand te komen.
Het was een tijd taboe om tegen coronamaatregelen te zijn, welke dan ook.
Ik vraag me zelfs af of het wettelijk mogelijk is om de hele regering aan te klagen bij het internationaal gerechtshof voor overtredingen of misdaden tegenover de mensenrechten. En of het nemen van alle maatregelen (incl. de avondklok van weleer) wel constitutioneel mogelijk was. Zelfs als de meerderheid vindt dat ze het recht hebben, vind ik dit een gevaarlijk precedent om noodmaatregelen te nemen tegen een onzichtbare bedreiging in de toekomst om zogezegd orde op zaken te stellen maar te gebruiken als dekmantel om de touwtjes steviger in handen te hebben. Sowieso heeft deze coronacrisis voor een achteruitgang gezorgd wereldwijd qua democratische waardes, in het ene land meer dan het andere. Dat is standaard het geval in elke crisis.