Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?

[Lakigigar]

My Octopus Teacher (2020): 8/10

Leuke documentaire, een heel interessante blik die onze relatie met de dierenwereld en onze positie in de natuur indirect in vraag stelt. Hoe dan ook, de octopus is een heel interessant dier, en dit was een heel interessante kijk in de wereld van de Octopus. Enige waar ik mijn vraagtekens over heb is de graad van manipulatie.

Madeo [Mother] (2009): 7/10

Goede film van Joon-ho Bong, ondertussen mijn zesde. Ik denk dat ik enkel nog Barking Dogs Never Bite eens zal moeten kijken. Mother doet van die films het meest denken aan Memories of Murders en moet daar weinig voor onderdoen. Opnieuw rietvelden die veel in beeld komen verder. Probleem is alleen dat ik de genialiteit van Parasite ook enkel in die film zie, omdat elk aspect het best is uitgewerkt in Parasite, en alles in die film ook goed samenvalt. Anderzijds ontgoochelt Bong ook wel zelden.

 

[Hellsdinner]

Madeo [Mother] (2009): 7/10


Goede film van Joon-ho Bong, ondertussen mijn zesde. Ik denk dat ik enkel nog Barking Dogs Never Bite eens zal moeten kijken. Mother doet van die films het meest denken aan Memories of Murders en moet daar weinig voor onderdoen. Opnieuw rietvelden die veel in beeld komen verder. Probleem is alleen dat ik de genialiteit van Parasite ook enkel in die film zie, omdat elk aspect het best is uitgewerkt in Parasite, en alles in die film ook goed samenvalt. Anderzijds ontgoochelt Bong ook wel zelden.

Was Parasite je eerste Bong Joon Ho?

 

[Lakigigar]

Was Parasite je eerste Bong Joon Ho?

Ik had al eens Snowpiercer gezien, maar ik ben niet zeker of ik die volledig gezien had toen. Hoe dan ook, 2 jaar geleden ongeveer Parasite gezien (3 jan 2020) En dan erachter Snowpiercer opnieuw (4 juli 2020). Memories of Murder uiteindelijk gezien. Kort erna The Host. Nadien Okja en nu dus Mother. (Allemaal augustus-september dit jaar).

 

[Hellsdinner]

Ik had al eens Snowpiercer gezien, maar ik ben niet zeker of ik die volledig gezien had toen. Hoe dan ook, 2 jaar geleden ongeveer Parasite gezien (3 jan 2020) En dan erachter Snowpiercer opnieuw (4 juli 2020). Memories of Murder uiteindelijk gezien. Kort erna The Host. Nadien Okja en nu dus Mother. (Allemaal augustus-september dit jaar).

Ah dan snap ik wel dat andere films van hem "minder" lijken omdat hij in Parasite eigenlijk alles van in zijn vorige films tot in de puntjes uitvoert! Magnum opus is wat overdreven maar mogelijk wel zijn meest "complete" film to date.

 

[Lakigigar]

Ah dan snap ik wel dat andere films van hem "minder" lijken omdat hij in Parasite eigenlijk alles van in zijn vorige films tot in de puntjes uitvoert! Magnum opus is wat overdreven maar mogelijk wel zijn meest "complete" film to date.

Klopt.

Ik had ook al enkele Koreaanse films gezien voor ik Parasite gezien had. Nu zijn dat er ondertussen weeral wat meer geworden. Met Ki-Duk Kim is één van mijn favoriete regisseurs van Zuid-Korea. Maar met Joon-ho Bong en Chan-wook Park loopt er daar heel wat talent rond. Sang-soo Hong doet het goed in arthouse cirkels. Chang-Dong Lee heeft naar het schijnt recent ook een meesterwerk afgeleverd (Burning), dus geregeld kijk ik wel eens iets Zuid-Koreaans.

Qua Oost-Aziatische landen heb ik er nu 36 Japanse gezien, 24 Zuid-Koreaanse, 6 van Hong Kong, 2 uit Taiwan en 1 uit China. Pas recent meer uit China beginnen kijken, dus dat zal nog wel oplopen. Ook uit Japan nog immens veel te zien. En ook Korea kan ik met gemak 20 films benoemen die ik ook nog eens wil zien. Zuid-oost Azië wil ik ook meer van zien, dus dat zal ik ook wel eens beginnen doen.

Uit China vind ik vooral WKW interessant, alsook diens cinematograaf Christopher Doyle. Hsiao-Hsien Hou wil ik meer van zien. Tsai Ming-Liang zou ook misschien ook wel iets voor mij kunnen zijn. Edward Yang is nog een andere naam. Misschien Lou Ye, Tom Lin, Gan Bi, Yi'nan Diao en Chi Y. Lee. Yimou Zhang en Zhangke Jia zijn verder ook nog twee grote regisseurs. En sowieso hebben Hong Kong en China wel nog meer te bieden.

Uit Zuid-Korea heb ik de grootste regisseurs al genoemd. Uit Zuid-oost Azie vooral Pen-ek Ratanaruang (Thailand) en Tran Anh Hung (Vietnam). Apichatpong Weerasethakul (Thailand) is ook een grote naam.

En uit Japan heb je de animeproducties (die van Ghibli: Hayao Miyazaki en Isao Takahata zijn de grootste 2, buiten Ghibli: Makoto Shinkai, Mamoru Hosoda, Satoshi Kon, Mamoru Oshii, wellicht vergeet ik er nog). Je hebt de klassieke Japanse cinema (Akira Kurosawa, Yasujiro Ozu, Hiroshi Teshigahara, Kenji Mizoguchi en Masaki Kobayashi).

En dan verder nog heel wat modernere Japanse regisseurs: Sion Sono, Takeshi Kitano, Takashi Miike, Kiyoshi Kurosawa, Naomi Kawase, Hirokazu Koreeda, Tetsuya Nakashima, Toshioka Toyoda, Shunji Iwai, Hideaki Anno, Shinya Tsukamoto, Ryuichi Hiroki. Minder bekend, maar ook de moeite waard is Mika Ninagawa. En zelfs daarnaast heeft het nog heel veel te bieden.

Dus voor mij is dat wel meer en meer een area of focus aan het worden.

 

[Hayrus]

The Map of Tiny Perfect Things (2021) - 7/10
Het uitgangspunt is hetzelfde als Groundhog Day: wat als je dezelfde dag steeds opnieuw beleeft? De uitvoering is echter origineel gebracht. Bij momenten heel luchtig, op andere momenten laat het je niet onberoerd. Kathryn Newton zie ik graag spelen, die Kyle Allen vond ik een pak minder.

The Suicide Squad (2021) - 6/10

 

[PBR Streetgang]

It: Chapter Two beginnen kijken en voor halverwege afgezet

Wat een gedrocht was dat toch, jezus...

 

[Hellsdinner]

Klopt.

Ik had ook al enkele Koreaanse films gezien voor ik Parasite gezien had. Nu zijn dat er ondertussen weeral wat meer geworden. Met Ki-Duk Kim is één van mijn favoriete regisseurs van Zuid-Korea. Maar met Joon-ho Bong en Chan-wook Park loopt er daar heel wat talent rond. Sang-soo Hong doet het goed in arthouse cirkels. Chang-Dong Lee heeft naar het schijnt recent ook een meesterwerk afgeleverd (Burning), dus geregeld kijk ik wel eens iets Zuid-Koreaans.

Qua Oost-Aziatische landen heb ik er nu 36 Japanse gezien, 24 Zuid-Koreaanse, 6 van Hong Kong, 2 uit Taiwan en 1 uit China. Pas recent meer uit China beginnen kijken, dus dat zal nog wel oplopen. Ook uit Japan nog immens veel te zien. En ook Korea kan ik met gemak 20 films benoemen die ik ook nog eens wil zien. Zuid-oost Azië wil ik ook meer van zien, dus dat zal ik ook wel eens beginnen doen.

Uit China vind ik vooral WKW interessant, alsook diens cinematograaf Christopher Doyle. Hsiao-Hsien Hou wil ik meer van zien. Tsai Ming-Liang zou ook misschien ook wel iets voor mij kunnen zijn. Edward Yang is nog een andere naam. Misschien Lou Ye, Tom Lin, Gan Bi, Yi'nan Diao en Chi Y. Lee. Yimou Zhang en Zhangke Jia zijn verder ook nog twee grote regisseurs. En sowieso hebben Hong Kong en China wel nog meer te bieden.

Uit Zuid-Korea heb ik de grootste regisseurs al genoemd. Uit Zuid-oost Azie vooral Pen-ek Ratanaruang (Thailand) en Tran Anh Hung (Vietnam). Apichatpong Weerasethakul (Thailand) is ook een grote naam.

En uit Japan heb je de animeproducties (die van Ghibli: Hayao Miyazaki en Isao Takahata zijn de grootste 2, buiten Ghibli: Makoto Shinkai, Mamoru Hosoda, Satoshi Kon, Mamoru Oshii, wellicht vergeet ik er nog). Je hebt de klassieke Japanse cinema (Akira Kurosawa, Yasujiro Ozu, Hiroshi Teshigahara, Kenji Mizoguchi en Masaki Kobayashi).

En dan verder nog heel wat modernere Japanse regisseurs: Sion Sono, Takeshi Kitano, Takashi Miike, Kiyoshi Kurosawa, Naomi Kawase, Hirokazu Koreeda, Tetsuya Nakashima, Toshioka Toyoda, Shunji Iwai, Hideaki Anno, Shinya Tsukamoto, Ryuichi Hiroki. Minder bekend, maar ook de moeite waard is Mika Ninagawa. En zelfs daarnaast heeft het nog heel veel te bieden.

Dus voor mij is dat wel meer en meer een area of focus aan het worden.

Aziatische films zijn ook nog vrij onderbelicht in het Westen (in het algemeen, in cinefiele cirkels natuurlijk niet). Al lijkt daar langzaam aan verandering in te komen onder meer door Parasite. Heel degelijk lijstje in ieder geval! Van Apichatpong Weerasethakul heb ik al tijden lang Uncle Boonmee van op mijn watchlist staan maar nog niet aan begonnen.

 

[DwightSchrute]

Apichatpong Weerasethakul is wel iets helemaal anders, dat krijg je aan de gemiddelde filmliefhebber niet verkocht (en daar tel ik mezelf bij).

 

[NoGo]

Dune: met pretty much als enige voorkennis de trailer erin gegaan, helaas deed de film me bar weinig. Ik las in een ander topic hier een beschrijving die best goed aansluit bij mijn eigen bevindingen. Enkel visueel vond ik er wel knappe stukken tussen zitten, meer niet. Ook niet dat ik hem slecht vond, gewoon een van de meest lauwe films van de laatste tijd imho.

 

[PBR Streetgang]

Apichatpong Weerasethakul is wel iets helemaal anders, dat krijg je aan de gemiddelde filmliefhebber niet verkocht (en daar tel ik mezelf bij).

Apichatpong ftw. Maar een heel unieke regisseur, bijna niets dat in de buurt komt imo. Voor diegenen die eens iets compleet anders willen proberen, ik raad vooral Tropical Malady aan,

 

[Kid_C]

Runaway Bride - 6/10 (Gary Marshall, 1999)

Vorige week vrijdag bekeken?

 

[Jorre101]

- Six-String Samurai (1998) 7/10 Amusant maar had eigenlijk wel bloed en gore verwacht (irritant kind ook)
- The Suicide Squad (2021) 7/10 zalige R-rated fun, alles wat de eerste had moeten zijn, wel een beetje te lang
- Police Story 2 (1988) 7/10 de eerste was op elk vlak beter maar Jackie Chan blijft een plezier om naar te kijken
- The Color of Pomegranates (1969) 8/10 geen verhaal (of toch geen dat ik doorhad) amper dialogen (behalve religieuze gezangen) maar zeer mooie beelden. Speciaal
- Hunter Hunter (2020) 7/10 Bonuspunt voor het einde!
- The Brood (1979) 7/10 beetje mindere van Cronenberg maar nog steeds de moeite, had vooral het gevoel dat het verhaal beter had kunnen uitgewerkt worden.
- Borat Subsequent Moviefilm (2020) 6/10 toegegeven: paar keer gelachen, maar dat was het dan ook.
- In The Heights (2021) 4/10 opgezet voor mijn vriendin met het idee dat ik die heimelijk ook leuk ging vinden. Niet dus.

 

[ikbenben]

- Hunter Hunter (2020) 7/10 Bonuspunt voor het einde!

Staat wel even op je netvlies gegrift hé
Je zou Gerald's Game ook eens moeten checken dan, naar een verhaal van Stephen King.

 

[DwightSchrute]

Ik kan poëtische films wel smaken maar Apichatpong vind ik eerder saai. Mooi, dat wel, maar saai.

 

[PBR Streetgang]

Ik kan poëtische films wel smaken maar Apichatpong vind ik eerder saai. Mooi, dat wel, maar saai.

Begrijpelijk, hij heeft zelf ook herhaaldelijk gezegd dat hij het niet erg vind als mensen in slaap vallen tijdens zijn films. Traag tempo, naturalistische locatie en sfeer, weinig dialoog, nadruk op achtergrondgeluid... Ik vind zijn films eerder sereen en rustgevend dan saai, al zijn ze zeker en vast slaapverwekkend.

 

[PBR Streetgang]

Klopt.

Ik had ook al enkele Koreaanse films gezien voor ik Parasite gezien had. Nu zijn dat er ondertussen weeral wat meer geworden. Met Ki-Duk Kim is één van mijn favoriete regisseurs van Zuid-Korea. Maar met Joon-ho Bong en Chan-wook Park loopt er daar heel wat talent rond. Sang-soo Hong doet het goed in arthouse cirkels. Chang-Dong Lee heeft naar het schijnt recent ook een meesterwerk afgeleverd (Burning), dus geregeld kijk ik wel eens iets Zuid-Koreaans.

Qua Oost-Aziatische landen heb ik er nu 36 Japanse gezien, 24 Zuid-Koreaanse, 6 van Hong Kong, 2 uit Taiwan en 1 uit China. Pas recent meer uit China beginnen kijken, dus dat zal nog wel oplopen. Ook uit Japan nog immens veel te zien. En ook Korea kan ik met gemak 20 films benoemen die ik ook nog eens wil zien. Zuid-oost Azië wil ik ook meer van zien, dus dat zal ik ook wel eens beginnen doen.

Uit China vind ik vooral WKW interessant, alsook diens cinematograaf Christopher Doyle. Hsiao-Hsien Hou wil ik meer van zien. Tsai Ming-Liang zou ook misschien ook wel iets voor mij kunnen zijn. Edward Yang is nog een andere naam. Misschien Lou Ye, Tom Lin, Gan Bi, Yi'nan Diao en Chi Y. Lee. Yimou Zhang en Zhangke Jia zijn verder ook nog twee grote regisseurs. En sowieso hebben Hong Kong en China wel nog meer te bieden.

Uit Zuid-Korea heb ik de grootste regisseurs al genoemd. Uit Zuid-oost Azie vooral Pen-ek Ratanaruang (Thailand) en Tran Anh Hung (Vietnam). Apichatpong Weerasethakul (Thailand) is ook een grote naam.

En uit Japan heb je de animeproducties (die van Ghibli: Hayao Miyazaki en Isao Takahata zijn de grootste 2, buiten Ghibli: Makoto Shinkai, Mamoru Hosoda, Satoshi Kon, Mamoru Oshii, wellicht vergeet ik er nog). Je hebt de klassieke Japanse cinema (Akira Kurosawa, Yasujiro Ozu, Hiroshi Teshigahara, Kenji Mizoguchi en Masaki Kobayashi).

En dan verder nog heel wat modernere Japanse regisseurs: Sion Sono, Takeshi Kitano, Takashi Miike, Kiyoshi Kurosawa, Naomi Kawase, Hirokazu Koreeda, Tetsuya Nakashima, Toshioka Toyoda, Shunji Iwai, Hideaki Anno, Shinya Tsukamoto, Ryuichi Hiroki. Minder bekend, maar ook de moeite waard is Mika Ninagawa. En zelfs daarnaast heeft het nog heel veel te bieden.

Dus voor mij is dat wel meer en meer een area of focus aan het worden.

Fijn om te lezen dat je wat meer Chinese regisseurs wil verkennen. Hou Hsiao-Hsien en Edward Yang zijn echt uitmuntend, van Hou denk ik dat je zal genieten van Three Times en Café Lumière, maar ook zijn klassiekere historische films zijn enorm de moeite. A City of Sadness, The Puppetmaster en Flowers of Shanghai zijn top. Edward Yang heeft twee van de (imo) beste films aller tijden gemaakt, nl. The Terrorizers en Yi Yi, dat zijn echt onvoorstelbaar mooie films. A Brighter Summer Day is ook dik, dik de moeite, al moet je daar nog wat meer tijd voor nemen want die duurt 4u lang als ik mij niet vergis. Ik had de runtime zelf wat onderschat en ben een paar keer in slaap gevallen. Ik wil hem graag herbekijken want is intussen al weer een jaar of vijf geleden, maar dan wil ik zeker zijn dat ik hem op een goed moment opzet en dat het niet te laat wordt.

En voor hedendaagse cinema kan je niet veel beter vinden dan Jia Zhangke, the world's greatest accidental historian. Zijn kroniek van de sociale en culturele omwentelingen in China sinds de jaren '70 tot nu zijn ronduit fenomenaal. Platform, Still Life, The World en A Touch of Sin horen bij de allerbeste films uit de 21ste eeuw imo.

Zhang Yimou is ook goed, maar imo een paar niveautjes lager, zijn gemiddelde is echt niet zo speciaal. Red Sorghum en Raise the Red Lantern zijn fantastisch, en hij heeft ook enkele fijne wuxia uitstapjes gemaakt zoals Hero en recent ook het onderschatte Shadows.

 

[Lakigigar]

A Ghost Story (2017): 9/10

Ik heb deze film een tijdje links laten liggen, deels ook omdat ik dacht dat dit niets voor mij zou zijn, en ook de commentaren zo enorm afschrikken, met traag in superlatieven uitgedrukt. Volledig onterecht zo blijkt.

Dit was een heel mooie film. Veel horrorfanaten zullen uiteraard ontgoocheld zijn, en wellicht gaan veel mensen met verkeerde verwachtingen deze film bekijken. Ik zelf zie de film meer als science-fiction, en dan nog één van de beste in zijn soort.

Een tijdje dacht ik dat we door het leven van de geest

Spoiler

de evolutie v/d Aarde en planeet zouden zien, omdat er enorme tijdssprongen worden gemaakt. Dat blijkt uiteindelijk niet zo te zijn omdat er een timeloop zou zijn, maar ik dacht eventjes aan een quote van Albert Einstein: "'I know not with what weapons World War III will be fought, but World War IV will be fought with sticks and stones." Uiteindelijk bleek het een time loop te zijn, en was die scène dus een scène uit het verleden. Daardoor zie ik ook een heel kleine continuiteitsfout, want als de geest de andere geest (twee keer de man zelf) ziet, en de ene geest slaagt erin het briefje uit de muur te halen, dan zou dat voor de andere ook zichtbaar moeten zijn, maar de oude geest ziet de jongere geest niet, maar zou wel diens acties moeten zien of de gevolgen, en dan dat briefje moeten zien. Als je speelt met tijd, ga je verder altijd die details enzovoort zien.

Hoe dan ook, het is een film die wel hints heeft waarover het gaat

Spoiler

waaronder de monoloog tijdens de dance party.

En dieper daarop ingaand,

Spoiler

is het een proces rond verwerking, loslaten en afsluiten, maar in dit geval is het zo dat de film niet focust op de achtergeblevene, maar op de heengegane persoon. En eigenlijk moet dat zelfs nog veel traumatischer zijn dan als achtergeblevene, want je hebt niets van impact. Vreemden infrilteren je huis, vreemden infrilteren je vrouw. En je kan zelf niets doen, het moet allemaal doodsaai en doodergerlijk zijn. Je ziet je vrouw lijden, en je kan niets doen. Zelfs niet troosten. Je ziet ze vertrekken, of met een ander uitgaan, en je kan alleen maar toekijken en denken: "hoe kan ze me zo snel vergeten". Moest ze dat niet doen, en heel haar leven in een hoekje zitten wenen, dan zal dat ook nog pijnlijker geweest zijn voor de geest. Er is gewoon geen goed scenario aanwezig waardoor dat dat lijden draagbaarder wordt. In feite is zo een leven gewoon een enorm hard verdict.

Echt een heel boeiende film, en een concept waar eigenlijk nog veel meer mee kan gedaan worden. In die zin vond ik het heel inspirerend. Het is dat ik geen schrijver ben, maar heb na het gevoel na deze film te zien eigenlijk geen writer's block meer te hebben.

 

[Arades]

Dune Part 1 gaan zien vanavond. Gewoon wauw. Heb het boek gelezen, heb de film uit '84 paar keer gezien en altijd het gevoel gehad dat deze leed onder de technologie van die tijd maar toch zeer vermakelijk ondanks de vele rare sprongen in die film qua editing. Ik had hoge verwachtingen en die zijn bijna allemaal ingelost. Geweldig verhaal, geweldige acteer prestaties. Paar echte wow momenten qua visuals. Ik werd volledig erin mee genomen. Einde vd film is beetje abrupt mss en af en toe vond ik een paar scenes wat te zweverig maar ik kijk wel uit nu naar deel 2 nu.

 

[Heroixx]

Dune: met pretty much als enige voorkennis de trailer erin gegaan, helaas deed de film me bar weinig. Ik las in een ander topic hier een beschrijving die best goed aansluit bij mijn eigen bevindingen. Enkel visueel vond ik er wel knappe stukken tussen zitten, meer niet. Ook niet dat ik hem slecht vond, gewoon een van de meest lauwe films van de laatste tijd imho.

*triggered*

Nee maar serieus, wat vond je er minder aan? Vond zelf de casting en muziek top. Misschien ligt het genre je niet?