Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

[Aprella]

The Dragon Reborn (Wheel of Time #3) - Robert Jordan

Het heeft veel langer geduurd om dit boek te lezen dan ik hoopte door vermoeidheid en een citytrip.

Hoewel ik heb genoten van het boek, vind ik dat qua structuur dit boek best wel op het voorgaande boek leek. Hier zijn er wel meer perspectieven wat wel erg leuk is, a mocht er in het midden van het boek wat meer afgewisseld worden.

Ondanks dat het einde zeer voorspelbaar was, kon ik het boek moeilijk neerleggen de laatste 150 pagina's. Ik hoop wel dat boek vier een andere structuur volgt.

Ik ga wel even iets anders lezen met het oog op het vierde boek tegen het einde van het jaar of begin volgend jaar te beginnen. En aangezien ik hem nog moet bestellen zal hij een andere cover hebben dan de eerste drie Ondertussen heb ik wat kortere boeken klaar liggen om te lezen en kijk ik ook uit om Dune te lezen!

 

[Zorba]

Trofee - Gaea Schoeters

Hunter White trekt naar Afrika om te doen wat hij graag en veel doet: jagen. Maar zijn boezemvriend, die ook zorgt voor de vergunningen, doet hem een voorstel om te jagen op iets wat hij nooit had kunnen vermoeden.

Ik vond dit een goed boek met heel sterke zinsbouw en de auteur heeft duidelijk opzoekwerk gedaan van de fauna en flora waardoor dit verhaal zeer geloofwaardig overkomt.
Ook worden beide kanten van de jacht beschreven en onderbouwd, wat ik interessant vond.

 

[Pion]

Before they are hanged - Joe Abercrombie
Leuk fantasy boek. Het verhaal uit het eerste deel wordt mooi verder gezet, maar ik mis wat "grootschaligheid" in de scope. Sommige stukken vond ik langdradig en tot niet heel veel bijdragen. Het grimmdark aspect is misschien niet iets wat mij 'no matter what' enthousiast maakt.

The Great Gatsby - Fitzgerald
So we beat on, boats against the current, borne back ceaselessly into the past

Prachtig boek, geen enkele zin die ik schrijf, is het waard om over Gatsby te oordelen.

Bobby Fischer Goes to War - Edmonds, David
Interessante non-fictie over de waarschijnlijk bekendste schaakmatch ooit, in volle koude oorlog.

Assassin's Apprentice - Hobb
Door dit forum overstag gegaan om deze reeks te beginnen. Op bepaalde momenten soms te traag voor mij. Sommige "twists" waren obvious maar een heel goed einde zorgt er toch voor dat mijn algemeen oordeel heel goed is. Meteen over naar de volgende delen.

 

[DarthPieper]

Harry Potter and the Philosopher's Stone - J.K. Rowling

Ik heb de stap gewaagd naar boeken in het Engels. Ben makkelijk begonnen met Harry Potter, wat ik in mijn jeugd vrij veel gelezen heb in het Nederlands. Het ging verrassend vlotjes. Soms woorden waar ik nog nooit van gehoord had, maar met de e-reader tegenwoordig ken ik de betekenis al na 5 seconden. Zo een gemak.

Over het boek zelf: voor personen zoals mij die grootgebracht zijn eind '90, begin '00, waren deze boeken van goudwaarde. Zeker de eerste. Het was ook de allereerste film die ik in cinema gezien heb. Pure magie.

5/5

 

[coldplayke]

Harry Potter and the Philosopher's Stone - J.K. Rowling

Ik heb de stap gewaagd naar boeken in het Engels. Ben makkelijk begonnen met Harry Potter, wat ik in mijn jeugd vrij veel gelezen heb in het Nederlands. Het ging verrassend vlotjes. Soms woorden waar ik nog nooit van gehoord had, maar met de e-reader tegenwoordig ken ik de betekenis al na 5 seconden. Zo een gemak.

Over het boek zelf: voor personen zoals mij die grootgebracht zijn eind '90, begin '00, waren deze boeken van goudwaarde. Zeker de eerste. Het was ook de allereerste film die ik in cinema gezien heb. Pure magie.

5/5

Was het dan nu raar voor je om over te schakelen naar de Engelse namen die soms toch heel verschillend zijn van de Nederlandstalige? Alhoewel je er wel al vertrouwd zal mee zijn geweest door de films, vermoed ik.

 

[Avondland]

Ik heb die boeken dus nog nooit gelezen. Ooit begin ik er wel eens aan.

Toen Harry Potter in de cinema kwam, was er op datzelfde moment ook Lord of the Rings. Voor mij was dat een Beatles vs. Rolling Stonesmoment geweest en ik ben voluit voor het Tolkienfront gegaan. Nog altijd geen spijt van.

 

[Yulquen]

Tad Williams - The Heart of what was Lost (A Novel of Osten Ard)

Net geen 200 bladzijden (kort)verhaal dat zich afspeelt net na de slag om de Hayholt (Asu'a) uit de MS&T-trilogie.
Het vertelt de jacht op een terugkerend leger van de Nornen, die hun gevallen heer begeleiden naar hun thuishaven onder de Stormpiek, door een leger van Rimmersmannen (noorderlingen te vergelijken met vikingen), dat uiteindelijk uitmondt in een belegering van de thuisstad van de Nornen.

Het verhaal wordt zowel vanuit het standpunt van de Nornen, de Rimmersmannen als vanuit twee huurlingen uit het zuiden, die zich bij de noorderlingen hebben gevoegd om initieel de grens te bewaken, verteld.

Zeer interessant als je de oorspronkelijke trilogie hebt gelezen, maar kan ook totaal apart gelezen worden.

 

[Domieneo]

Harry Potter and the Philosopher's Stone - J.K. Rowling

Ik heb de stap gewaagd naar boeken in het Engels. Ben makkelijk begonnen met Harry Potter, wat ik in mijn jeugd vrij veel gelezen heb in het Nederlands. Het ging verrassend vlotjes. Soms woorden waar ik nog nooit van gehoord had, maar met de e-reader tegenwoordig ken ik de betekenis al na 5 seconden. Zo een gemak.

Over het boek zelf: voor personen zoals mij die grootgebracht zijn eind '90, begin '00, waren deze boeken van goudwaarde. Zeker de eerste. Het was ook de allereerste film die ik in cinema gezien heb. Pure magie.

5/5

De Harry Potter boeken zijn ideaal om een nieuwe taal te leren. Het eerste boek is vrij eenvoudig en elk volgend boek is een beetje complexer.
Ik heb de boeken hier staan in het Duits en in het Zweeds.

 

[DarthPieper]

Was het dan nu raar voor je om over te schakelen naar de Engelse namen die soms toch heel verschillend zijn van de Nederlandstalige? Alhoewel je er wel al vertrouwd zal mee zijn geweest door de films, vermoed ik.

Viel inderdaad goed mee door de films. Het heeft enkel bij Peeves wat langer geduurd eerdat de link was gelegd.

 

[Général Zantas]

NK Jemisin - The Stone Sky (Broken Earth #3)

Saai, saaier, saaist. Zo valt deze trilogie wel beknopt te omschrijven. Boek 3 was ook weer een zondvloed van info-dumps (infodumps?) met weinig gevoel of spanning. Het was een 7-daagse worstelwedstrijd om er doorheen te komen. Gelukkig begon er na ongeveer 75% wat vaart in het verhaal te komen en GEBEURDEN er zowaar DINGEN. Mensen gingen naar nuttige plaatsen. Ze ervaarden gebeurtenissen die effectief van belang waren voor het plot, etc.
Je kan de eerste 75% van het boek er gewoon uitknippen en je zou niks missen. Die flashbacks waren ook in diezelfde mate nutteloos, want je krijgt gewoon geen connectie met die personages waardoor de mundanere aspecten gewoon boring as fuck zijn.

Goed, de laatste 25% waren aangenaam om te lezen maar dat einde is ook weer zeer voorspelbaar natuurlijk. Alles bij mekaar genomen, is deze trilogie waarschijnlijk de grootste teleurstelling van het jaar tot dusver.
Als Jemisin een witte cis-man was, had ze nooit 3 hugo's gewonnen met deze boeken.

 

[coldplayke]

Breasts and Eggs - Mieko Kawakami

Ongeveer een half jaar geleden, tijdens een rondje window shopping, kwam ik toevallig dit boek tegen waarna ik onmiddelijk een vreemde, irrationele obsessie ervoor ontwikkelde. Ik had de eerste keer toen ik het boek zag liggen het niet gekocht, maar het bleef maar in mijn gedachten spoken. Telkens als ik nadien nog eens een boekenwinkel binnenstapte ging ik op zoek naar dit boek, maar het duurde een half jaar vooraleer ik het terug in de rekken zag staan.

Ik weet nog steeds niet helemaal wat mij bezielde. Op basis van de achterflap dacht ik dat dit een huzarenstukje van een ontluikend Japans talent was over een moeizame moeder-dochter relatie in een patriarchale samenleving. De uitgeverij verdient alvast een prijs voor meest eufemistische blurb van het jaar. Indrukwekkend hoe ze een flutverhaaltje met ongeveer evenveel literaire waarde als de brochure bij de tandarts en een verteller met minder inzicht in de menselijke psyche dan de gemiddelde joepie-redacteur zo kunnen ophemelen.

Het is wel een boost voor mijn zelfgeloof als ik ooit eens een roman wil uitbrengen. Als Mieko meermaals in de prijzen kan vallen, dan kan eender wie het maken.

 

[JorisBlack]

Pet Sematary - Stephen King

Een van de laatste 'bekende' King boeken die ik nog niet gelezen had. Uiteraard zeer goed.
Wel een heel raar kantelpunt van 'alles gaat prima' naar 'alles is om zeep' (met raar bedoel ik dat het uit het niks komt, en een heel ruwe overgang is). En het echte 'horror' gedeelte was zo kort op het einde

Nu begonnen aan 'The Three-Body Problem' van Cixin. Eerste bladzijden zijn heel veelbelovend.

 

[GemaneDude]

Pet Sematary - Stephen King

Een van de laatste 'bekende' King boeken die ik nog niet gelezen had. Uiteraard zeer goed.
Wel een heel raar kantelpunt van 'alles gaat prima' naar 'alles is om zeep' (met raar bedoel ik dat het uit het niks komt, en een heel ruwe overgang is). En het echte 'horror' gedeelte was zo kort op het einde

Nu begonnen aan 'The Three-Body Problem' van Cixin. Eerste bladzijden zijn heel veelbelovend.

Heb jij Skeleton Crew al gelezen van King? Heb deze vandaag opgepikt in De Slegte.

 

[Mikkel]

Na enige tijd de volledige reeks van Three Body Problem uitgelezen:

- The Three Body Problem
- The Dark Forest
- Death's End

Imho was het tweede boek een absolute topper, na ze alle 3 te hebben gelezen kan ik er in komen waarom mensen dit geen aanrader zouden kunnen vinden. Blijft er wel eentje voor mij persoonlijk mindblowingly origineel maar toch close to home (tot realistisch)

Nu deze uitlenen aan een maat die me Cage of Souls aanraadde

 

[JorisBlack]

Heb jij Skeleton Crew al gelezen van King? Heb deze vandaag opgepikt in De Slegte.

Nee. Zijn kortverhalen blijkbaar?

 

[GemaneDude]

Nee. Zijn kortverhalen blijkbaar?

Ja inderdaad, met o.a. The Mist

 

[StevenFM]

Rhythm of War - Brandon Sanderson

Een boek met hoogtes en laagtes. Het laatste kwart maakt veel goed voor mij maar wat daarvoor gebeurt, is een herhaling van wat we in de drie voorgaande boeken hebben gehad. Shallan en Kaladin die voornamelijk met hun interne demonen worstelen, Dalinar die zijn bond met de Stormfather verkent en Navani die zaagt dat ze geen scholar is. Ook Venli vond ik niet bijster interessant en de flashbacks droegen minder bij dan in voorgaande boeken.

Ik denk dat Sanderson 30-40% van dit boek had kunnen trimmen en dan zou het heel wat aangenamer lezen zijn geweest. Ook vind ik al die herhalingen onnodig, vertrouw je lezer meer. Dit vind ik ook zo vervelend aan WoT.

 

[SnakeGodRovinin]

De strijd der koningen - GRRM.
Tweede boek in de serie en het verhaal begint goed op gang te komen.
Sterk uitgebreide zeeslag om Koningslanding i.t.t. de TV-serie.
Vele zaken worden duidelijker met dank aan het boek.
Meest verrassende stuk was het overlijden van een personage en daaraan gekoppeld het nieuwe vriendje van Theon .

 

[coldplayke]

Godenslaap - Erwin Mortier

Dit boek moet je als een golf over je heen laten vloeien om je volledig te laten doorweken door het ongeëvenaarde proza. Proza dat dermate poëtisch is, dat het haast allures van een dichtbundel of epos krijgt. Na het lezen van dit verborgen gedichtje op bladzijde 3 was ik op slag verliefd:

Elke ochtend na het tandenpoetsen ga ik met mijn tong over mijn gebit, trots dat ik nog al mijn kiezen heb, en lees in braille de grijns van de doodskop af in mijn vlees. Als memento mori volstaat dat.

Mortier laat de Nederlandse taal keer op keer schitteren in al zijn weelderigheid en diversiteit (een meesterlijke kwaliteit die hij deelt met de Groten als Nabokov), maar hij blinkt minder uit in de passages die in de directe rede worden weergegeven. Hoe sterk Mortier is in de innerlijke leefwereld van zijn verteller naar buiten brengen (een bejaarde vrouw nota bene; toch een weinig voordehandliggende keuze komende van een mannelijke auteur), zo jammerlijk zwak zijn de dialogen waarmee de tweede helft van het boek te veel doorspekt is. Ik wil hem nog het voordeel van de twijfel geven en zeggen dat de dialogen ook vanuit de herinnering van de bejaarde vrouwelijke verteller worden weergegeven (en daardoor dus feilbaar en niet noodzakelijk realistisch (horen te) zijn), maar dan nog haalden ze voor mij de algemene literaire kwaliteit van deze roman naar omlaag.

Inhoudelijk is een van de grootste thema's van dit boek de relatie tussen de verteller en haar moeder, waarin duidelijke parallellen te trekken vallen tussen het steekspel van Louis en zijn moeder in Het Verdriet van België. Ergens is het een gemiste opportuniteit om niet meer aandacht aan dit thema te besteden vanuit een ander perspectief dat pas helemaal aan het einde van de roman doorsijpelt: de verzuurde relatie tussen de verteller en haar eigen dochter. Er bestaat al zoveel goede wereldliteratuur geïnspireerd door moeizame moeder-kind relaties beschreven vanuit het oogpunt van het kind, dus ik had hier liever de problematiek tussen de verteller en haar eigen dochter meer uitgediept zien worden. Wellicht was dit een moeilijkere opgave voor Mortier, die als man wel in geuren en kleuren nostalgisch kan terugblikken op en inspiratie putten uit de herinneringen aan zijn eigen moeder, maar voor wie het minder evident zou zijn geweest om zich te verplaatsen in de ratio van een vrouw die een kind heeft gebaard dat ze naar eigen zeggen compleet veracht.

Deze kleine kritiekpuntjes ten spijt heb ik grondig van deze roman genoten en ik ben zeer benieuwd naar verdere titels van Mortier.

 

[Avondland]

Godenslaap - Erwin Mortier

Dit boek moet je als een golf over je heen laten vloeien om je volledig te laten doorweken door het ongeëvenaarde proza. Proza dat dermate poëtisch is, dat het haast allures van een dichtbundel of epos krijgt. Na het lezen van dit verborgen gedichtje op bladzijde 3 was ik op slag verliefd:



Mortier laat de Nederlandse taal keer op keer schitteren in al zijn weelderigheid en diversiteit (een meesterlijke kwaliteit die hij deelt met de Groten als Nabokov), maar hij blinkt minder uit in de passages die in de directe rede worden weergegeven. Hoe sterk Mortier is in de innerlijke leefwereld van zijn verteller naar buiten brengen (een bejaarde vrouw nota bene; toch een weinig voordehandliggende keuze komende van een mannelijke auteur), zo jammerlijk zwak zijn de dialogen waarmee de tweede helft van het boek te veel doorspekt is. Ik wil hem nog het voordeel van de twijfel geven en zeggen dat de dialogen ook vanuit de herinnering van de bejaarde vrouwelijke verteller worden weergegeven (en daardoor dus feilbaar en niet noodzakelijk realistisch (horen te) zijn), maar dan nog haalden ze voor mij de algemene literaire kwaliteit van deze roman naar omlaag.

Inhoudelijk is een van de grootste thema's van dit boek de relatie tussen de verteller en haar moeder, waarin duidelijke parallellen te trekken vallen tussen het steekspel van Louis en zijn moeder in Het Verdriet van België. Ergens is het een gemiste opportuniteit om niet meer aandacht aan dit thema te besteden vanuit een ander perspectief dat pas helemaal aan het einde van de roman doorsijpelt: de verzuurde relatie tussen de verteller en haar eigen dochter. Er bestaat al zoveel goede wereldliteratuur geïnspireerd door moeizame moeder-kind relaties beschreven vanuit het oogpunt van het kind, dus ik had hier liever de problematiek tussen de verteller en haar eigen dochter meer uitgediept zien worden. Wellicht was dit een moeilijkere opgave voor Mortier, die als man wel in geuren en kleuren nostalgisch kan terugblikken op en inspiratie putten uit de herinneringen aan zijn eigen moeder, maar voor wie het minder evident zou zijn geweest om zich te verplaatsen in de ratio van een vrouw die een kind heeft gebaard dat ze naar eigen zeggen compleet veracht.

Deze kleine kritiekpuntjes ten spijt heb ik grondig van deze roman genoten en ik ben zeer benieuwd naar verdere titels van Mortier.