Welk fictieboek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?

[PBR Streetgang]

4 3 2 1 van Paul Auster

Blij dat ik hier volledig ben kunnen induiken terwijl ik op reis ben. Ik vond deze heel goed desondanks het feit dat het zich bij momenten wat vooruitsleept.
Het leukste van al binnen het concept vond ik dat ongeacht welke versie van Ferguson je las, dat het altijd Ferguson was als persoon. Het is een kunst van zo'n lijn over een volledig boek te kunnen vasthouden. Aangenaam verrast en ik kijk uit naar meer werk van Auster, las enorm vlot...

Cool, blij dat je het een mooi boek vond! Voor mij was het niet Austers beste, ondanks de duidelijk magnum opus vibes die Auster ermee wilde uitstralen. Je kan het joekel van 4 3 2 1 best in evenwicht brengen met het mooie, mysterieuze en bovenal korte Man in the Dark.
Maar The New York Trilogy en Leviathan zijn zijn beste imo.

En voor andere uitstapjes van Auster kan ik je absoluut de films Smoke en zijn prachtige sort-of sequel Blue in the Face aanraden, die hij samen maakte met Wayne Wang.

 

[TsD]

Lanny - Max Porter

“Which do you think is more patient, an idea or hope?”

Het minste dat je kunt zeggen is dat Lanny een speciale roman is, de taal is ongelooflijk mooi en de aanpak en opbouw is op zijn minst opmerkelijk. het boek gaat over de jonge jongen Lanny die opgroeit in een klein dorp buiten Londen. Lanny is een nogal eigenzinnig kereltje die altijd zingt en rare dromen beleefd. In het eerste deel leer je Lanny kennen via verschillende personages. Zijn moeder Jolie die schrijfster is, zijn vader die een kantoor job heeft in de grote stad, zijn kunstleraar Mad Pete en het zeer speciale karakter 'Dead Papa Toothworth'. Het eerste deel bestaat uit een sprookjesachtige vrolijkheid en een kinderlijkheid waar je gewoon van moet glimlachen. Lanny zijn ideeën en visie zijn zo ontroerend eerlijk dat ze enkel maar uit een kindermond kunnen komen. In het 2de deel is wordt alles grimmiger en spannender waardoor het plots een page turner blijkt te zijn. Het 3de deel is surrealistisch en laat je toch even nazinderen. Meer duidelijkheid wil ik niet in het verhaal scheppen want dit is zo een boek dat je blind moet lezen, weten wat er gaat komen of gebeuren is het plezier vergallen. Wat je moet onthouden is dat dit een sprookje in thrillervorm is, of omgekeerd.

Waar ik wel verder over wil uitweiden is de aanpak van Max Porter. Dit boek is zo verdomd origineel geschreven. Tekstueel is dit knap gedaan, Lanny is een realistisch kleine ontroerende koter die je zou willen vastpakken. De karakters en uiteindelijk het hele dorp voelen dromerig en echt tegelijk aan. Dromerig vooral omdat je het dorp leert kennen via Dead Papa Toothworth die zijn oor te aarde legt en alles hoort, "his English symphony". Vertaald in tekst vorm krijg je dan dit:

Dit ziet er warrig uit, en bij het lezen van de eerste pagina denk je nogal rap "wat is dit?". Maar lees eventjes door en alles komt duidelijk.

Op het eerste zicht lijkt Lanny een ode aan het ouderschap, maar het is o zoveel meer! Dead Papa Toothworth is een van de beste karakters die ik in lange tijd ontmoet heb. Lanny is ook één van de beste boeken en mogelijks zelfs het beste boek die ik dit jaar las. Om gelijk maar met de woorden van Mad Pete te eindigen:

“And she laughed, and said she understood, and then off she drifted in that nice way she has. Responsive to the light, I would call it. The type of person who is that little bit more akin to the weather than most people, more obviously made of the same atoms as the earth than most people these days seem to be. Which explains Lanny.”

 

[Zorba]

Van dezelfde auteur kan ik je De Zonnekoning (Louis XIV) wel warm aanbevelen. Weer een gat in mijn historische kennis die gedicht werd, want in de opleiding geschiedenis werd er een beetje neergekeken op dit soort personengeschiedenis. Om diezelfde reden ben ik momenteel aan het azen op het Napoleonboek van Bart Van Loo. Zijn Bourgondiërs vond ik ongelofelijk fijn om te lezen, maar dat komt ook door het feit dat hij een rasverteller is. Voor diepgaande studies van historische dynamieken moet je dit soort boeken niet kopen, maar het levert wel een mooie springplank.

Bedankt voor de tip. De Zonnekoning heb ik ook in podcast geluisterd, evenals het Verlies van België.
Napoleon van Bart van Loo ligt al even op mijn nachttafel maar voorlopig slechts een 50-tal pagina's gelezen, ik heb de slechte gewoonte verschillende boeken door elkaar te lezen.

En wat je zegt klopt helemaal, maar voor mij mag het gerust bij de grote lijnen blijven.

 

[coldplayke]

American Pastoral - Philip Roth

De manier waarop Roth het hoofdthema, de facade en het uiteindelijke verval van The American Dream, tot uiting brengt is haast Gatsbiaans in klasse en omvang. Veel krachtiger en meerlaags dan het toch wel teleurstellende The Plot Against America dat ik eerder van hem las.

Het heeft met gemak een van de meest intrigerende vertellers die ik al in eenderwelke fictie ben tegengekomen en alleen al daarom heeft het Roth terecht een Pulitzer opgebracht.

 

[Avondland]

American Pastoral - Philip Roth

De manier waarop Roth het hoofdthema, de facade en het uiteindelijke verval van The American Dream, tot uiting brengt is haast Gatsbiaans in klasse en omvang. Veel krachtiger en meerlaags dan het toch wel teleurstellende The Plot Against America dat ik eerder van hem las.

Het heeft met gemak een van de meest intrigerende vertellers die ik al in eenderwelke fictie ben tegengekomen en alleen al daarom heeft het Roth terecht een Pulitzer opgebracht.

Die vond ik ook héél sterk, de film is ook een aanrader maar het boek is beter. The plot against America vond ik echter ook behoorlijk goed, maar net wat minder.

 

[PBR Streetgang]

Een korte maar goeie, The Silence van Don DeLillo. Het is een beetje een samenraapsel van typische DDL thema's, maar het is echt opmerkelijk hoe vlot hij leest en sommige passages zijn echt prachtig.

 

[GemaneDude]

Surely You're Joking, Mr. Feynman! - Richard P. Feynman

Feynman is een gelauwerde Nobelprijs-winnaar voor fysica en zonder twijfel een genie. Echter is Dick ook een rete irritante egocentrist. Quasi het hele boek is een verzameling van anekdotes waarin Dick een verborgen talent ontdekt (slotkraker, artiest, muzikant...) en daarmee begint te stoefen. Wat was nu het punt van dit boek? Gewoon tonen aan de wereld dat hij toch wel een quirky kastaar is? Het toppunt vond ik dat hij het leven van een onschuldige man, die zijn handtekening nodig heeft voor een document, zuur maakt terwijl hij zelf denkt dat hij grappig is. Oh ja, en ik heb geleerd dat als je met een vrouw naar bed wil, dat gewoon moet vragen: "Wil jij met mij naar bed?". Garantie Dick-time. Elke vrouw wordt dan ook door Dick behandeld als een lustobject.

 

[coldplayke]

Lanny - Max Porter


Waar ik wel verder over wil uitweiden is de aanpak van Max Porter. Dit boek is zo verdomd origineel geschreven. Tekstueel is dit knap gedaan, Lanny is een realistisch kleine ontroerende koter die je zou willen vastpakken. De karakters en uiteindelijk het hele dorp voelen dromerig en echt tegelijk aan. Dromerig vooral omdat je het dorp leert kennen via Dead Papa Toothworth die zijn oor te aarde legt en alles hoort, "his English symphony". Vertaald in tekst vorm krijg je dan dit:

Dit ziet er warrig uit, en bij het lezen van de eerste pagina denk je nogal rap "wat is dit?". Maar lees eventjes door en alles komt duidelijk.

Zeer benieuwd naar wat Porter nog gaat doen; lang geleden dat ik zo'n unieke stijl heb gezien.

Mochten jullie nog interesse hebben in een experimentele roman waar de vormgeving ook figuurlijk vorm geeft aan de leeservaring en betekenis van het verhaal: House of Leaves van Mark Danielewski. Ik heb spijt dat ik dat boek nooit meer voor het eerst zal mogen ontdekken.

Spoiler: voorbeeld pagina

 

[Domieneo]

Mochten jullie nog interesse hebben in een experimentele roman waar de vormgeving ook figuurlijk vorm geeft aan de leeservaring en betekenis van het verhaal: House of Leaves van Mark Danielewski. Ik heb spijt dat ik dat boek nooit meer voor het eerst zal mogen ontdekken.

Spoiler: voorbeeld pagina

Bekijk bijlage 4694

Dat vond ik een super slecht boek . Maar het is een boek waar je ofwel helemaal in opgaat denk ik ofwel zegt het je helemaal niets. En ik snap de hype niet echt.

 

[Général Zantas]

Dat is net waarom het zo'n goede world building is! Show don't tell. We leren over de wereld aan de hand van het verhaal en dingen die momenteel relevant zijn voor de personages, ipv gewoon een hoop droge beschrijvingen te krijgen. In de andere 2 boeken wordt er wel veel verder ingegaan op de geschiedenis enzo.

Dat was mijn punt, er wordt niks geshowed. En jij bent blijkbaar de proloog en de eerste twee hoofdstukken vergeten. Dat was gewoon 1 gigantische infodump, serieus veel moeite gehad om daar doorheen te komen.

Ongeveer 85% ver in het tweede boek nu, het niveau is hard gezakt. Heel matig boek, en die Nassun is compleet NIET realistisch.

Misschien had ik te grote verwachtingen en ben ik daarom zo streng. Als ik eerdere werken die ik dit jaar las zo streng zou beoordelen, zouden die gemakkelijk 1 a 2 sterren dalen. Langs de andere kant hebben die dan weer geen Hugo awards gewonnen en werden die niet aangeprezen door Utred als meesterwerken. Dan verwacht je wat meer en mag je wat strenger zijn.

 

[FlyingHorseman]

William S. Burroughs - Naked Lunch

Na 2 mislukte pogingen ben ik eindelijk door Naked Lunch geraakt. Ik vond het... "euh". Ik begrijp het literaire belang ervan wel en ik ben niet vies van wat uitdaging, maar eerlijk gezegd vond ik dit boek te moeilijk doordringbaar om er echt van te kunnen genieten. Burroughs heeft het boek letterlijk verknipt tot een collage van losse scènes en dat zorgde (waarschijnlijk bedoeld) voor een desoriënterend gevoel, dat maakte het lezen voor mij gewoon niet zo leuk. Desondanks zaten er wel memorabele passages in en ben ik blij dat ik het eindelijk van mijn leeslijst kan schrappen, al is het maar voor de hipster cred.

Jeroen Olyslaegers - Wildevrouw

Nog niet helemaal uit maar tot nu toe ben ik toch wel onder de indruk van deze, die ik nog wat sterker vind dan zijn vorige roman Wil. Ik denk dat het geen spoiler is om te zeggen dat Pieter Bruegel in het 16de eeuwse Antwerpen van de roman opduikt en vaak lijkt Olyslaegers de personages en gebeurtenissen te willen weergeven alsof hij de schilderijen van die oude meesters binnen gestapt is. Hij geeft die personages een passende volkse stem en hij verliest zich gelukkig nooit in overdaad en te veel details. Een sterke, meeslepende historische roman.

 

[Avondland]

William S. Burroughs - Naked Lunch

Na 2 mislukte pogingen ben ik eindelijk door Naked Lunch geraakt. Ik vond het... "euh". Ik begrijp het literaire belang ervan wel en ik ben niet vies van wat uitdaging, maar eerlijk gezegd vond ik dit boek te moeilijk doordringbaar om er echt van te kunnen genieten. Burroughs heeft het boek letterlijk verknipt tot een collage van losse scènes en dat zorgde (waarschijnlijk bedoeld) voor een desoriënterend gevoel, dat maakte het lezen voor mij gewoon niet zo leuk. Desondanks zaten er wel memorabele passages in en ben ik blij dat ik het eindelijk van mijn leeslijst kan schrappen, al is het maar voor de hipster cred.

Jeroen Olyslaegers - Wildevrouw

Nog niet helemaal uit maar tot nu toe ben ik toch wel onder de indruk van deze, die ik nog wat sterker vind dan zijn vorige roman Wil. Ik denk dat het geen spoiler is om te zeggen dat Pieter Bruegel in het 16de eeuwse Antwerpen van de roman opduikt en vaak lijkt Olyslaegers de personages en gebeurtenissen te willen weergeven alsof hij de schilderijen van die oude meesters binnen gestapt is. Hij geeft die personages een passende volkse stem en hij verliest zich gelukkig nooit in overdaad en te veel details. Een sterke, meeslepende historische roman.

Wildevrouw doet me snakken naar een glas van dat vermaarde vat Malveseyen. Ik vind dat Olyslaegers er héél goed is in geslaagd om de smaken, geuren en kleuren van het 16de eeuwse Antwerpen over te brengen op de lezer. Zoals een goede historische roman het betaamt, uiteraard.

Zijn nieuw boek zou afspelen in de belle epoque.

EDIT: ik kon het niet laten en heb het Napoleonboek van Bart Van Loo besteld (want daar weet ik te weinig over) en die nieuwe van Delillo waar @PBR Streetgang zo lovend over was. Opzet sprak me wel aan.

 

[ns_man]

Leopold II - Het hele verhaal - Johan Op De Beeck

Die ligt hier ook op mij te wachten. Qua podcasts enkel 'De Zonnekoning' van Johan ODB beluisterd en dat vond ik echt héérlijk, wat een sappige verteller.

Kan niet wachten om met deze te beginnen!

Jeroen Olyslaegers - Wildevrouw

Ah, het relaas van onzen Beer. Ik waande mij ook regelmatig in diens herberg tijdens het lezen van Wildevrouw, prachtige roman.

EDIT: ik kon het niet laten en heb het Napoleonboek van Bart Van Loo besteld (want daar weet ik te weinig over) en die nieuwe van Delillo waar @PBR Streetgang zo lovend over was. Opzet sprak me wel aan.

Ik moest vaststellen dat ik eigenlijk niet zo veel wist over Napoleon, buiten de algemene weetjes dan. Het boek van Van Loo bracht daar verandering in (en ook deze leest als een trein trouwens, moet m.i. niet onderdoen voor de Bourgondiërs).


Hillary Mantel - Het Boek Henry

Het tweede deel van de Cromwell-trilogie. Lang geleden dat ik nog zo in de ban was van een trilogie/reeks/.. Leest een stuk vlotter dan Wolf Hall omdat de lezer nu vertrouwd is met de schrijfstijl van Mantel (die zeker in het begin warrig kan overkomen). Blijft opmerkelijk hoe je als lezer veel sympathie vertoont voor een personage (Thomas Cromwell) dat in zijn tijd enorm gehaat werd (al begrijp je tegelijk ook wel waarom). Mantel blinkt ook in dit deel uit in sfeerschetsing: op meesterlijke wijze slaagt ze erin om de kleinste zaken tot in detail te omschrijven zodat je je te midden van de Tudors waant.

Zo snel mogelijk het derde deel in huis halen nu .

 

[utred]

William S. Burroughs - Naked Lunch

Na 2 mislukte pogingen ben ik eindelijk door Naked Lunch geraakt. Ik vond het... "euh". Ik begrijp het literaire belang ervan wel en ik ben niet vies van wat uitdaging, maar eerlijk gezegd vond ik dit boek te moeilijk doordringbaar om er echt van te kunnen genieten. Burroughs heeft het boek letterlijk verknipt tot een collage van losse scènes en dat zorgde (waarschijnlijk bedoeld) voor een desoriënterend gevoel, dat maakte het lezen voor mij gewoon niet zo leuk. Desondanks zaten er wel memorabele passages in en ben ik blij dat ik het eindelijk van mijn leeslijst kan schrappen, al is het maar voor de hipster cred.

Aaaah Naked Lunch, de Finnegan's Wake van de zwervers en junkies. 'Did I ever tell you about the man who taught his asshole to talk?'
Eén van mijn favoriete boeken (Ik ben echt het prototype van de irritante hipster. Mijn top 3 is Catch 22, Infinite Jest en Naked Lunch ). Compleet uniek, compleet gestoord, kan op een seconde veranderen van de goorste seks- drugs- en kaktaferelen naar prachtige poëzie, en dikwijls is het op een onbegrijpelijke manier beiden tegelijk. Je kan het niet begrijpen, je moet het voelen. Gewoon meegaan met de trip en beseffen dat dit geen roman is maar, in Burroughs zijn woorden, 'a map of consciousness, an interlocking assemblage of short pieces connected by interweaving of theme and character.' Ik kan die gewoon op een willekeurige plaats openslaan en mij een paar minuten amuseren

Doctor Benway is operating in an auditorium filled with students: "Now, boys, you won't see this operation performed very often and there's a reason for that ... You see it has absolutely no medical value. No one knows what the purpose of it originally was or if it had a purpose at all. Personally I think it was a pure artistic creation from the beginning. Just as a bull fighter with his skill and knowledge extricates himself from danger he has himself invoked, so in this operation the surgeon deliberately endangers his patient, and then, with incredible speed and celerity, rescues him from death at the last possible split second ...
"Did any of you ever see Doctor Tetrazzini perform? I say perform advisedly because his operations were performances. He would start by throwing a scalpel across the room into the patient and then make his entrance like a ballet dancer. His speed was incredible: `I don't give them time to die,' he would say. Tumors put him in a frenzy of rage. `Fucking undisciplined cells!' he would snarl, advancing on the tumor like a knife-fighter.

Wat zeker zou helpen is om eens een keer een week aan een stuk veel te veel drugs te pakken. Daarna ga je het beter snappen.

 

[Avondland]

Aaaah Naked Lunch, de Finnegan's Wake van de zwervers en junkies. 'Did I ever tell you about the man who taught his asshole to talk?'
Eén van mijn favoriete boeken (Ik ben echt het prototype van de irritante hipster. Mijn top 3 is Catch 22, Infinite Jest en Naked Lunch ). Compleet uniek, compleet gestoord, kan op een seconde veranderen van de goorste seks- drugs- en kaktaferelen naar prachtige poëzie, en dikwijls is het op een onbegrijpelijke manier beiden tegelijk. Je kan het niet begrijpen, je moet het voelen. Gewoon meegaan met de trip en beseffen dat dit geen roman is maar, in Burroughs zijn woorden, 'a map of consciousness, an interlocking assemblage of short pieces connected by interweaving of theme and character.' Ik kan die gewoon op een willekeurige plaats openslaan en mij een paar minuten amuseren



Wat zeker zou helpen is om eens een keer een week aan een stuk veel te veel drugs te pakken. Daarna ga je het beter snappen.

Af en toe kan ik zo'n boek wel smaken. Ik heb ongelofelijk genoten van Ulysses van James Joyce, maar ik had toen ook twee weken verlof en had geen gezin om te onderhouden dus TIJD ZAT. Finnegans Wake ligt af en toe naar mij te loeren, maar ik durf hem nog niet vast te pakken uit schrik te moeten opgeven. Zo heb ik ook De Kapellekensbaan voorbij de helft opgegeven omdat ik vond dat het nergens heen ging en ik niet genoeg tijd kon nemen om haar richtingloosheid te appreciëren.

 

[FlyingHorseman]

Aaaah Naked Lunch, de Finnegan's Wake van de zwervers en junkies. 'Did I ever tell you about the man who taught his asshole to talk?'
Eén van mijn favoriete boeken (Ik ben echt het prototype van de irritante hipster. Mijn top 3 is Catch 22, Infinite Jest en Naked Lunch ). Compleet uniek, compleet gestoord, kan op een seconde veranderen van de goorste seks- drugs- en kaktaferelen naar prachtige poëzie, en dikwijls is het op een onbegrijpelijke manier beiden tegelijk. Je kan het niet begrijpen, je moet het voelen. Gewoon meegaan met de trip en beseffen dat dit geen roman is maar, in Burroughs zijn woorden, 'a map of consciousness, an interlocking assemblage of short pieces connected by interweaving of theme and character.' Ik kan die gewoon op een willekeurige plaats openslaan en mij een paar minuten amuseren

Wat zeker zou helpen is om eens een keer een week aan een stuk veel te veel drugs te pakken. Daarna ga je het beter snappen.

Catch-22 vond ik ook geweldig en Infinite Jest staat ook in mijn persoonlijke top 10. Zelfs al klikte ik niet helemaal met Naked Lunch, uiteindelijk heb ik wel meer waardering voor dit boek dan voor pakweg On The Road, de meeste beat boeken zeggen me niet zoveel. Misschien had ik beter over langere tijd het boek in kortere stukjes gelezen ipv het over een paar avonden uit te lezen, want er zaten inderdaad goede en zeer memorabele stukken in. Het was een vrij uniek boek maar heb je ooit Steps van Jerzy Kosinski gelezen? Niet helemaal gelijkaardig maar ook een boek dat bestaat uit een (nu wel gestructureerde) reeks korte verontrustende stukjes, ik moest hier soms aan denken tijdens het lezen van Naked Lunch. Alleen bevat Steps geen drugs en ook niet echt humor, waardoor dat boek nog een pak naargeestiger was.

 

[coldplayke]

Aaaah Naked Lunch, de Finnegan's Wake van de zwervers en junkies. 'Did I ever tell you about the man who taught his asshole to talk?'
Eén van mijn favoriete boeken (Ik ben echt het prototype van de irritante hipster. Mijn top 3 is Catch 22, Infinite Jest en Naked Lunch ). Compleet uniek, compleet gestoord, kan op een seconde veranderen van de goorste seks- drugs- en kaktaferelen naar prachtige poëzie, en dikwijls is het op een onbegrijpelijke manier beiden tegelijk. Je kan het niet begrijpen, je moet het voelen. Gewoon meegaan met de trip en beseffen dat dit geen roman is maar, in Burroughs zijn woorden, 'a map of consciousness, an interlocking assemblage of short pieces connected by interweaving of theme and character.' Ik kan die gewoon op een willekeurige plaats openslaan en mij een paar minuten amuseren



Wat zeker zou helpen is om eens een keer een week aan een stuk veel te veel drugs te pakken. Daarna ga je het beter snappen.

Maar lees nu toch eens JR van William Gaddis!

 

[TsD]

Jeroen Olyslaegers - Wildevrouw

Nog niet helemaal uit maar tot nu toe ben ik toch wel onder de indruk van deze, die ik nog wat sterker vind dan zijn vorige roman Wil. Ik denk dat het geen spoiler is om te zeggen dat Pieter Bruegel in het 16de eeuwse Antwerpen van de roman opduikt en vaak lijkt Olyslaegers de personages en gebeurtenissen te willen weergeven alsof hij de schilderijen van die oude meesters binnen gestapt is. Hij geeft die personages een passende volkse stem en hij verliest zich gelukkig nooit in overdaad en te veel details. Een sterke, meeslepende historische roman.

Blij dat ge er u mee vermaakt, Olyslaegers is een verdomd goede schrijver als ge zijn stijl kunt smaken. 'Wil' is nog altijd mijn persoonlijke favoriet, ook daar voelde de sfeer authentiek aan en kon je het Antwerpen van die tijd bijna proeven. Al is dat als West-Vlaming vreemd om te zeggen waarschijnlijk.

 

[Général Zantas]

N.K. Jemisin - The Obelisk Gate (#2 The Broken Earth)

Geen fan van, opvallend minder dan het eerste boek. Verhaal zelf blijft weinig tot matig boeien, het hoofdpersonage stagneert op vlak van karakterontwikkeling en ook plotgewijs zit er weinig beweging in. Teveel infodumps in haar PoV waardoor het echt doorbijten is. Het nieuwe personage (Nassun) is helaas ook weinig interessant en ik vind haar vrij onrealistisch neergepend. De enkele ontwikkelingen zijn wat mij betreft soms onnodig abstract gemaakt, al blijft dat de interesse om verder te lezen en het einde te kennen, levend houden.

De schrijfstijl begint ook te wegen, wat mij betreft, hoeft die 2e persoon PoV echt niet meer. Ik haal tegenwoordig eerder mijn GSM boven dan dat ik een Essun-hoofdstuk moet lezen als ik maar de wc ga.

Gelukkig is dat derde boek niet al te dik.

 

[JorisBlack]

The Kite Runner - Khaled Hosseini

Uitstekend boek! Zware thema's, maar redelijk actueel wel.